တ႐ုတ္လိုအပ္ခ်က္၊အင္တာနက္ေစ်းကြက္နဲ႔ ျမန္မာသတို႔သမီးမ်ား

 

တ႐ုတ္လယ္သမားေတြဟာသူတို႔ႏိုင္ငံမွာအမ်ိဳးသမီးနည္းပါးလို႔သတို႔သမီးရွားပါးေပမယ့္အခုအခါမွာအင္တာ
နက္အြန္လိုင္းေတြအပါအ၀င္တရားမ၀င္နည္းလမ္းေတြနဲ႔ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြကိုဇနီးမယားအျဖစ္လြယ္ကူစြာ

ရွာေဖြႏုိင္ေနၾကပါၿပီ။တ႐ုတ္ႏိုင္ငံမွာတအိမ္ေထာင္ကေလးတေယာက္မူ၀ါဒခ်မွတ္ထားတာၾကာပါၿပီ။

ေယာက္်ားေလးကိုသာအေလးထားေမြးၾကတာေတြရွိေနၿပီးမိန္းကေလးကိုမယူခ်င္ၾက၊မေမြးၾကတာေတြ

ေၾကာင့္လည္း က်ား-မ ဦးေရကြာဟေနတာျဖစ္ပါတယ္။
ဒါ့အျပင္အရြယ္ေရာက္တ႐ုတ္လယ္သမားလုလင္ပ်ိဳေတြဟာသူတို႔အတြက္သတို႔သမီးရွားပါးေနတဲ့အျပင္ လယ္သမားျဖစ္ေနလို႔လည္းတ႐ုတ္မိန္းကေလးေတြရဲ႕စိတ္၀င္စားမႈမရ၊တ႐ုတ္႐ိုးရာအရ မဂၤလာခန္း၀င္ပစၥည္းလည္းမတင္ႏိုင္ၾက။ဒါေၾကာင့္တ႐ုတ္လယ္သမားေတြဟာအနီးအနားေဒသ အထူးသျဖင့္ျမန္မာႏိုင္ငံကသတို႔သမီးရရွိေရးအတြက္နည္းလမ္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ႀကိဳးပမ္းလာတာျဖစ္ပါတယ္။
“တ႐ုတ္အမ်ိဳးသမီးတေယာက္ကိုလက္ထပ္ယူႏိုင္ဖို႔ကအကုန္အက်အရမ္းမ်ားတယ္ဗ်”လို႔ ယီေဟလ်န္းလို႔ေခၚတဲ့တ႐ုတ္လယ္သမားကေျပာပါတယ္။သူဟာလြန္ခဲ့တဲ့ ၆ ႏွစ္ေလာက္ကျမန္မာ အမ်ိဳးသမီးတေယာက္ကိုဇနီးမယားအျဖစ္၀ယ္ခဲ့သူပါ။
ယီေဟလ်န္းက“ျမန္မာသတို႔သမီးရဖို႔ကစရိတ္သက္သာတယ္၊ဒါေၾကာင့္က်ေနာ္တို႔(တ႐ုတ္ လယ္သမားေတြ)လိုခ်င္ၾကတာ”လို႔လည္းဆိုပါတယ္။
ယီေဟလ်န္းဟာျမန္မာဇနီးသည္နဲ႔ေပါင္းသင္းၿပီးသမီးေလးတေယာက္နဲ႔အတူျမန္မာနယ္စပ္အနီးက ရြာေလးတရြာမွာေနထိုင္ပါတယ္။အခုလိုလက္ထပ္ေပါင္းသင္းဖို႔အတြက္တ႐ုတ္ယြမ္ ၅၀၀၀ (အေမရိကန္ေဒၚလာ ၈၀၀)ကုန္က်ခဲ့တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ဒီကုန္က်စရိတ္ကိုတ႐ုတ္သတို႔သမီးအတြက္ ႐ိုးရာအရကုန္က်မယ့္ယြမ္၁၀၀၀၀နဲဲ႔လည္းသူကႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ေနပါေသးတယ္။
သူဟာတရားမ၀င္သတို႔သမီးကုန္ကူးတဲ့၀က္ဘ္ဆိုက္ေတြကိုသုံးၿပီးသူ႔ဇနီးကို၀ယ္ယူခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ေက်းလက္ေဒသတ႐ုတ္လယ္သမားေတြၾကားမွာေတာ့အင္တာနက္၀က္ဘ္ဆိုက္ကိုအသုံးျပဳၿပီး သတို႔သမီးရွာေဖြမႈေတြက်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ရွိလာေနပါၿပီ။အဲဒီလိုျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြ တ႐ုတ္လယ္သမားေတြရဲ႕ဇနီးမယားအျဖစ္ပုိ႔ေဆာင္ခံရတာေတြဟာလူကုန္ကူးခံရမႈရဲ႕ ၇၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ရွိတယ္လို႔မႏွစ္ကအစိုးရရဲ႕ထုတ္ျပန္ခ်က္မွာေဖာ္ျပထားပါတယ္။
ျမန္မာသတို႔သမီးရွာေဖြမႈမ်ားနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးမၾကာေသးခင္ကေလ့လာခ်က္အရအြန္လိုင္း ၀က္ဘ္ဆိုက္ေၾကာ္ျငာသုံးရွာေဖြတာဟာရွက္စရာကိစၥမဟုတ္ေတာ့ဘဲျဖစ္႐ိုးျဖစ္စဥ္လိုျဖစ္လာၾကတာကို

ေတြ႕ရပါတယ္။“ဟဲလိုကိုလူပ်ိဳ၊အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔ရည္ရြယ္ႀကိဳးစားေနတာလား။ဇနီးၾကင္ဖက္မရွိလို႔ စိတ္ပ်က္ အႀကံအိုက္ေနတာလား။အၾကင္နာအယုယေပးတာခံယူလိုပါသလား”လို႔သတို႔သမီးဇနီးသည္ ရွာေဖြဆက္သြယ္ေရး၀က္ဘ္ဆိုက္တခုရဲ႕အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမွာမိတ္ဆက္ေရးထားပါတယ္။
“ခင္ဗ်ားဟာသာမန္ဆင္းရဲသားလယ္သမားျဖစ္ေနရင္ေတာင္ျမန္မာသတို႔သမီးေလးေတြကခင္ဗ်ားနဲ႔ထာ၀ရ မခြဲမခြာေနထိုင္သြားမွာပါ”လို႔လည္းပါပါတယ္။“လွလည္းလွ၊စရိတ္လည္းသက္သာ၊လြယ္လည္းလြယ္”
တျခားသတို႔သမီးကုန္ကူးတဲ့၀က္ဘ္ဆိုက္ေတြလို“ျမန္မာသတို႔သမီးေရြးခ်ယ္ရာ”(Burmese Bride Matching) ၀က္ဘ္ဆိုက္မွာလည္းေရြးခ်ယ္လို႔ရမယ့္ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးဓာတ္ပုံေတြ တင္ျပေပးထားတာေတြ႕ရပါတယ္။ၿပီးေတာ့aရြးခ်ယ္၀ယ္ယူလိုသူေတြအတြက္လိုအပ္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြလည္းေဖာ္ျပေပးထားပါတယ္။ဧရာ၀တီကဆက္သြယ္ေမးျမန္းၾကည့္ေတာ့ ဆိုက္မွာတင္ျပထားတဲ့အမ်ိဳးသမီးေတြထဲကႏွစ္သက္ရာသေဘာက်တာကိုေရြးယူႏုိင္ေၾကာင္း အခုလိုေျပာပါတယ္။
“အမ်ိဳးသမီးအတြက္ယြမ္၈၀၀၀ေပးရမယ္၊ၿပီးေတာ့ယြမ္၅၀၀၀ကိုမဂၤလာခန္း၀င္ေၾကးေပးရမယ္”လို႔ အမည္မေဖာ္လိုသူအမ်ိဳးသားတဦးကျပန္ေျဖပါတယ္။
သတို႔သမီးကုန္ကူးမႈနဲ႔ဆက္စပ္ေနတဲ့ေနာက္ထပ္၀က္ဘ္ဆိုက္တခုမွာလည္းေစ်းႏႈန္းအေနနဲ႔ကြာျခားမႈ မရွိသေလာက္တင္ျပထားတာေတြ႕ရပါတယ္။
“ျမန္မာအိမ္ရွင္မေတြကတ႐ုတ္အိမ္ရွင္မေတြထက္အမ်ားႀကီးသာတယ္”လို႔အက်ိဳးေဆာင္သူတေယာက္က ညႊန္းဆိုပါတယ္။သူ႔ကိုယ္သူေတာ့“တ႐ုတ္လူပ်ိဳႀကီးမ်ားကယ္တင္သူ”လို႔လည္းေျပာပါေသးတယ္။
၀က္ဘ္ဆိုက္တခ်ိဳ႕မွာေတာ့အဆင္ေျပသလိုေရာင္း၀ယ္ၾကတာေတြရွိေပမယ့္ “ျမန္မာသတို႔သမီးေရြးခ်ယ္ရာ” (Burmese Bride Matching) ဆိုတဲ့၀က္ဘ္ဆိုက္မွာေတာ့၀ယ္ယူလိုသူ အေနနဲ႔တကိုယ္ရည္ျဖစ္ရမယ္၊႐ိုးသားရမယ္၊စိတ္ရင္းေကာင္းရမယ္ဆိုတဲ့အခ်က္ေတြနဲ.ျပည့္စုံရမွာ

ျဖစ္ၿပီးႏွိမ္ခ်ဆက္ဆံတာမ်ိဳးေတြ၊ေလာင္းကစားလုပ္တာေတြမရွိရဘူးလို႔လည္းေဖာ္ျပေပးထားပါတယ္။
ဒါေပမယ့္တကယ္လက္ေတြ႕မွာေတာ့ေခတ္သစ္ေငြ၀ယ္ကြ်န္စနစ္ပုံစံတမ်ိဳးသာျဖစ္တယ္လို႔ လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္သူေတြကေျပာဆိုကန္႔ကြက္ပါတယ္။
“ျမန္မာမိန္းကေလးေတြတ႐ုတ္လူမ်ိဳးေတြရဲ႕မိန္းမေတြျဖစ္လာတယ္၊ၿပီးေတာ့သူတို႔ခင္ပြန္းအတြက္ ကေလးေမြးေပးရတယ္”လို႔ထိုင္းအေျခစိုက္ကခ်င္အမ်ိဳးသမီးအစည္းအ႐ုံး(Kachin Women’s Association of Thailand – KWAT) ကမြန္းေနလီကေျပာပါတယ္။ဒီအဖြဲ႕ဟာျမန္မာျပည္ေျမာက္ပိုင္းကခ်င္ျပည္နယ္မွာ တႏွစ္ၾကာေလ့လာမႈေတြလုပ္ခဲ့တာပါ။
သူကဆက္ေျပာျပတာကေတာ့အဲဒီအမ်ိဳးသမီးေတြဟာခင္ပြန္းသည္ေတြရဲ႕အတင္းအက်ပ္ခိုင္းေစခံရတာေတြ

ရွိေနၿပီးေန႔ခင္းဘက္မွာအလုပ္ေတြလုပ္ေနၾကရသလိုညပိုင္းမွာေတာ့လိင္ကၽြန္ျဖစ္ေနၾကရပါတယ္တဲ့။
တ႐ုတ္ျပည္ယူနန္နယ္မွာေတာ့ဇနီးမယားအျဖစ္လူကုန္ကူးခံရတဲ့အမ်ိဳးသမီးေလးေတြဟာပ်မ္းမွ်အသက္ ၁၄ ႏွစ္ကေန ၂၀ ၾကားအရြယ္ေတြျဖစ္ၿပီးအသက္အႀကီးဆုံးက၅၇ ႏွစ္၊ အငယ္ဆုံး ၁၁ ႏွစ္အထိ ရွိတယ္လို႔ေဒသခံလူကုန္ကူးမႈတိုက္ဖ်က္ေရးအဖြဲ.ဦးေဆာင္သူတဦးျဖစ္တဲ့လီခြ်န္ကင္းကလည္းေျပာျပပါတယ္။
တခါတရံမွာေတာ့အိမ္ေထာင္ျပဳၿပီးသားျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြလည္းလူကုန္ကူးခံရမႈထဲမွာ ၁၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ပါ၀င္ေနတယ္လို႔KWAT ရဲ႕ ၂၀၀၈ကထုတ္ျပန္တဲ့အစီရင္ခံစာမွာေဖာ္ျပထားပါတယ္။ KWAT အဖြဲ႕ဟာလူကုန္ကူးမႈနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးလာမယ့္လထဲမွာအစီရင္ခံစာဆက္လက္ တင္ျပဖို႔ရွိတယ္လို႔လည္းသိရပါတယ္။“တ႐ုတ္တို႔ဘာေၾကာင့္သတို႔သမီးလိုအပ္ခ်က္ျမင့္မားရသလဲ”
တ႐ုတ္ျပည္မွာသတို႔သမီးလိုအပ္ခ်က္ျမင့္မားလာတာဟာအစိုးရရဲ႕တအိမ္ေထာင္ကေလးတေယာက္ မူ၀ါဒနဲ႔ဆက္စပ္ေနပါတယ္။မိန္းကေလးထက္ေယာက္်ားေလးကိုပဲလိုခ်င္ၾကတာကလည္းတ႐ုတ္တို႔ ႐ိုးရာယုံၾကည္မႈပါ။အဲဒီယုံၾကည္မႈေၾကာင့္တ႐ုတ္ေတြဟာေယာက္်ားေလးေမြးဖြားလာဖို႔သာအလိုရွိၿပီး မိန္းကေလးေမြးဖြားလာတာကိုအလိုမရွိၾကပါ။တအိမ္ေထာင္ကေလးတေယာက္မွာလည္းမိန္းကေလးဆိုရင္ မယူလိုဘဲေယာက္်ားေလးသာေရြးခ်ယ္ရင္းတ႐ုတ္မိသားစုေတြမွာေယာက္်ားသားဦးေရပိုမိုမ်ားျပား လာတာျဖစ္ပါတယ္။“ဒီမူ၀ါဒနဲ.႐ိုးရာယုံၾကည္မႈအစြဲေတြေၾကာင့္မိန္းကေလးရွားပါးလာလို႔ လူကုန္ကူးသူေတြကိုေဒၚလာ၃၅၀၀ေပးၿပီးဇနီးမယား၀ယ္ယူၾကရတာျဖစ္တယ္”လို႔ မြန္းေနလီကေျပာပါတယ္။တ႐ုတ္အစိုးရရဲ႕ဇြန္လကထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့စာရင္းအရအေရွ႕အာရွႏိုင္ငံေတြမွာ လူဦးေရ ၁.၃ ဘီလီယံရွိၿပီး ေယာက္်ား ၁၁၇ ဦးမွာ မိန္းမ ၁၀၀ ပဲ ရွိေၾကာင္း၊၂၀၂၀မွာေတာ့ တ႐ုတ္လူမ်ိဳးေယာက္်ားပ်ိဳဦးေရသန္း၃၀အထိျမင့္တက္လာႏိုင္ေၾကာင္းသိရပါတယ္။
တိုင္းျပည္အစြန္အဖ်ားကတ႐ုတ္လူပ်ိဳေတြအေနနဲ႔ခ်မ္းသာျပည့္စုံမႈမရွိတဲ့အတြက္ေၾကင့္၊တ႐ုတ္အမ်ိဳးသမီးကို

လက္ထပ္မယူႏိုင္္ဘဲတျခားပိုဆင္းရဲတဲ့ႏိုင္ငံကဇနီးသည္ကိုရွာရတာျဖစ္တယ္လို႔ဆုိၾကပါတယ္။
“က်ေနာ့္အေဖကလယ္သမား၊အေမကလည္းလယ္သမားပဲ။တ႐ုတ္အမ်ိဳးသမီးေတြကက်ေနာ့္ကို ဘယ္ေတာ့မွလက္ထပ္မွာမဟုတ္ဘူး။ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ကားေကာင္းေကာင္း၊အိမ္ေကာင္းေကာင္းမွ မရွိတာကိုး”လို႔လြန္ခဲ့တဲ့၂ ႏွစ္ေလာက္ကျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတဦးကိုဇနီးအျဖစ္၀ယ္ယူခဲ့သူတ႐ုတ္အမ်ိဳးသား တဦးကဆိုပါတယ္။ကုလသမဂၢရဲ႕အဆုိအရျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြကိုတ႐ုတ္ႏိုင္ငံရဲ႕ေတာင္ပိုင္း

ျပည္နယ္ေတြျဖစ္တဲ့ယူနန္၊ဖူက်င့္၊ဟိုင္နန္၊စိခြ်မ္နဲ႔အန္းေဟြ ေတြမွာလူကုန္ကူးခံရမႈ မၾကာခဏေတြ႕ရေၾကာင္းသိရပါတယ္။အျခားအျဖစ္အပ်က္ေတြကေတာ့တ႐ုတ္ျပည္ အေရွ႕ဘက္ပိုင္းျပည္နယ္ေတြျဖစ္တယ္လို႔အစိုးရမဟုတ္တဲ့အဖြဲ႕အစည္းေတြရဲ႕ အစီရင္ခံစာေတြမွာလည္းေတြ.ရပါတယ္။အဓိကအားျဖင့္ေတာ့ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြတ႐ုတ္ျပည္ေရာက္ၿပီး ဇနီးအျဖစ္လူကုန္ကူးခံေနရတာဟာအေရွ႕ေတာင္အာရွႏိုင္ငံေတြထဲမွာအဆင္းရဲဆုံးႏိုင္ငံျဖစ္ေနတာရယ္၊ အဲဒီဆင္းရဲမႈကေနလြတ္ေျမာက္ခ်င္တာရယ္ေတြေၾကာင့္လို႔ဆုိပါတယ္။
အေမရိကန္ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာနရဲ႕ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္အစီရင္ခံစာမွာေတာ့“ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ဇနီးအျဖစ္တ႐ုတ္ေတြဆီေရာင္းစားဖို႔ပြဲစားဆီကတဆင့္ဆက္သြယ္ၾကတယ္”လို႔ ဆိုပါတယ္။ေနာက္တခ်က္ကလည္းအလုပ္အကိုင္ရဖို႔တ႐ုတ္ျပည္ထဲသြားေရာက္ၾကရာကဇနီးမယားအျဖစ္ တြန္းပို႔ခံရတာေတြလည္းရွိတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။“ကခ်င္အမ်ိဳးသမီးေတြတ႐ုတ္မွာအလုပ္လုပ္ဖို႔သြားတယ္။ အဲဒီမွာသတို႔သမီးအျဖစ္အတင္းအက်ပ္တြန္းအပို႔ခံရၿပီးဇနီးမယားျဖစ္သြားရတာေတြရွိတယ္”လို႔ KWAT ရဲ႕ ၂၀၀၈ အစီရင္ခံစာမွာေဖာ္ျပထားပါတယ္။“ပြင့္လင္းျမင္သာမႈနည္းပါးျခင္း”
ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြတ႐ုတ္ျပည္မွာတႏွစ္အတြင္း ဘယ္ေလာက္ လူကုန္ကူးခံေနရတယ္ ဆိုတာ အတိအက် မသိႏိုင္ပါဘူး။
ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္အေမရိကန္အစီရင္ခံစာတခုမွာေတာ့၂၀၁၀ျပည့္ႏွစ္အတြင္း ျမန္မာအစိုးရဟာလူကုန္ကူးမႈ ဆိုင္ရာအမႈေပါင္း၁၇၃မႈကိုစစ္ေဆးခဲ့ၿပိီးျပစ္မႈက်ဴးလြန္သူ၂၃၄ ဦးကိုျပစ္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္ခဲ့ေၾကာင္းေဖာ္ျပထားပါတယ္။ဒါေပမယ့္ျမန္မာအစိုးရအဖြဲ႕မွာအရည္အေသြးျပည့္၀ၿပီး

ေလ့က်င့္မႈျပည့္၀တဲ့ရဲအဖြဲ႕ျဖစ္ဖို႔၊လုပ္ငန္းတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရာမွာပြင့္လင္းျမင္သာမႈေတြရွိဖို႔စတာေတြ လိုအပ္ေနေသးတယ္လို႔အစီရင္ခံစာမွာပါရွိပါတယ္။
မြန္းေနလီကျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြလူကုန္ကူးခံရႏႈန္းတိုးလာတာရဲ႕အေၾကာင္းရင္းထဲမွာအစိုးရနဲ႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡအေရးအခင္းေတြလည္းပါ၀င္တယ္လို႔ေျပာပါတယ္။
ယင္းကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ကတ႐ုတ္-ျမန္မာနားလည္မႈစာခြ်န္လႊာ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ေသာ္လည္းေငြေၾကးနဲ႔ဥပေဒအရအေထာက္အပံ့ေပးမႈေတြလိုအပ္ေနဆဲျဖစ္တယ္လို႔ သူကဆက္လက္ေျပာဆိုပါတယ္။၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာပဲတ႐ုတ္ ျပည္သူ႔လုံၿခဳံေရး၀န္ႀကီးဌာနက ယူနန္ျပည္နယ္မွာအမ်ိဳးသမီးနဲ႔ကေလးငယ္ေတြလူကုန္ကူးခံရတာေတြတားဆီးဖို.အထူး႐ုံးခန္း ဖြင့္လွစ္ခဲ့ေပမယ့္ဒီလိုေဆာင္ရြက္ေပးတာဟာလုံေလာက္တဲ့ေဆာင္ရြက္မႈမဟုတ္ေသးဘူးလို႔ KWAT က ဆိုပါတယ္။ကခ်င္လႈပ္ရွားမႈအဖြဲ႕အစည္းေတြရဲ႕ညႇိႏႈိင္းေဆာင္ရြက္ေရးတာ၀န္ခံေနာင္လတ္ကေတာ့ တ႐ုတ္အစိုးရကအခုလိုအျပစ္ေပးအေရးယူမႈေတြလုပ္လာတာဟာေကာင္းမြန္လာတဲ့ အေျခအေနတရပ္ျဖစ္တယ္လို႔ေျပာပါတယ္။ဒါေပမယ့္တကယ့္အျဖစ္မွန္တြန္းပို႔ခံရတာေတြကို အေရးယူတာျဖစ္ဖို႔လိုအပ္သလိုအက်င့္ပ်က္ျခစားတာေတြနဲ႔လည္းဆက္စပ္ေနေၾကာင္းသူက ေျပာပါတယ္။
“ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔အေရးတႀကီးလိုအပ္ေနတာကလူကုန္ကူးမႈေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးလူထုအတြင္း က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔သိျမင္လာေအာင္လုပ္ေဆာင္ဖို႔၊အေထာက္အပံ့ေတြေပးဖို႔၊လူကုန္ကူးခံရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးႀကီးေတြနဲ႔ကေလးငယ္ေတြကိုအေထာက္အပံ့ေတြေပးအပ္ဖို႔ပါပဲ”လို႔လည္းေနာင္လတ္က ဆက္လက္ေျပာဆိုသြားပါတယ္။

                                                                                      ဧရာဝတီ

သံသရာခရီးသည္

လူပုဂၢိဳလ္သတၱဝါမွန္သမွ်သည္သံသရာခရီးသည္မ်ားျဖစ္ၾကေပသည္။သံသရာခရီးကုိေလွ်ာက္လွမ္းၾကရာ၌ မ်က္ေမွာက္ဘဝ၌ခံစားရေသာအေကာင္းအဆုိးအက်ဳိးတရားမ်ားသည္အတိတ္ဘဝမ်ားဆီမွျပဳမူေဆာင္ရြက္ ခဲ့ေသာကံသုံးပါးတုိ႔၏အေၾကာင္းတရားမ်ားကပါဝင္ပတ္သက္သင့္သေလာက္ပါဝင္ေန၏။တစ္ဖန္ယခု ဘဝ၌ျပဳမူေဆာင္ရြက္သည့္ကံအေၾကာင္းတုိ႔ကအနာဂတ္ဘဝကုိထပ္မံပုံေဖာ္ေပးမည့္အက်ဳိးတရား တုိ႔သာျဖစ္ေပသည္။

စာေရးသူသည္ေန႔စဥ္နံနက္တုိင္းက်န္းမာေရးအရလမ္းေလွ်ာက္ၿပီးအျပန္တြင္မိမိတုိ႔ရပ္ကြက္အနီးတြင္ ရွိေသာနံနက္ခင္းေစ်းေလးသုိ႔ဝင္၍လက္ဖက္ရည္ေသာက္ၿပီးမွမိမိအိမ္အတြက္လုိအပ္ေသာေစ်းပစၥည္း
ေလးမ်ားကုိ၀ယ္ယူၿပီးမွျပန္ေလ့ရွိသည္။တစ္ေန႔တြင္အိမ္၌ဘုရားပန္းလွဴရန္အတြက္သေျပကိုင္းေလး မ်ားကုိဝယ္ယူခဲ့၏။အနီးမွမိတ္ေဆြတစ္ဦးကမဝယ္ရန္မ်က္ရိပ္မ်က္ျခည္ျပ၏။စာေရးသူက၎၏ အရိပ္အကဲကုိနားမလည္သျဖင့္ဝယ္ယူခဲ့မိသည္။ေနာက္မွ၎၏ေျပာျပခ်က္အရ၎သေျပကုိင္းမ်ားသည္ ၾကာရွည္မခံရန္အတြက္ေရေႏြးျဖင့္စိမ္ထားေၾကာင္းသိရသည္။၎ေျပာသည့္အတိုင္းပင္သေျပကိုင္းမ်ားမွာ တစ္ေန႔ပင္မခံခ်င္အၫြန္႔အခက္မ်ားညိႇဳးက်သြား၏။စာေရးသူမ်ားစြာစိတ္မေကာင္းျဖစ္ရသည္။စာေရးသူတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာျမန္မာလူမ်ဳိးတုိ႔သည္ဘုရားကုိသေျပပန္းႏွင့္ေရခ်မ္းမ်ားကပ္လွဴရလွ်င္ႏွလုံးစိတ္ဝမ္းေအးခ်မ္းၿပီး သေျပပန္းကေလးမ်ားအၫြန္.တလူလူတက္ေနလွ်င္စိတ္ထဲတြင္အလုိလုိၾကည္ႏူးေနမိသည္။ယခုေတာ့ သေျပပန္းမ်ားကတစ္ေနပင္မကုန္ခင္အၫြန္႔မ်ားညိႇဳးက်လာ၏။ထုိသုိ႔မျဖစ္သင့္ပါ။မိမိတုိ႔ေရာင္းခ်ေနေသာ ကုန္ပစၥည္းသည္ဘုရား၊တရား၊သံဃာအစရွိသည့္အထြတ္အျမတ္ထားရာပုဂၢိဳလ္မ်ားကုိလွဴဒါန္းပူေဇာ္သည့္ ကုန္ပစၥည္းျဖစ္သျဖင့္ေစတနာထားတတ္လွ်င္အျမတ္ႏွစ္ခါျပန္သုံးခါျပန္ရႏုိင္ေပသည္။ယခုေတာ့ရရွိလုိက္သည့္
ေငြေၾကး႐ုပ္ဝတၴဳအျမတ္အစြန္းကနည္းၿပီးမိမိတို႔ျပဳမူလုိက္သည့္အကုသုိလ္ကံေၾကြးကမ်ားလြန္းလွသည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။

ထုိနည္းတူပင္စားသုံးကုန္ပစၥည္းဟင္းသီးဟင္းရြက္၊သစ္သီးဝလံမ်ားတြင္ဓာတ္ေျမၾသဇာမ်ားကုိ လုိသည္ထက္ပုိမုိသုံးၾက၏။ထုိ႔အျပင္အသီးအႏွံမ်ားၾကာရွည္ခံေစရန္ႏွင့္အခ်ိန္မတိုင္ခင္ရင့္မွည့္ေစရန္ ဓာတုေဗဒေဆးဝါးမ်ားစိမ္ျခင္း၊ပက္ဖ်န္းျခင္း၊ထုိးသြင္းျခင္းတုိ႔ကုိျပဳလုပ္ၾက၏။အခ်ဳိ႕ခရမ္းခ်ဥ္သီးမ်ားသည္ ဓာတုေဆးမ်ားသုံးစြဲၿပီးလႏွင့္ခ်ီ၍ၾကာရွည္အထားခံရန္ျပဳလုပ္ထားၾကေၾကာင္းသိရသည္။၎အသီး အႏွံမ်ားကုိစားသုံးမိၾကသူမ်ားသည္အခ်ိန္ၾကာလာသည္ႏွင့္အမွ်ကုသရန္ခက္ခဲေသာေရာဂါဘယမ်ား ထူေျပာလာၾကသည္။ထုိကဲ့သုိ႔ျပဳလုပ္ၾကသည့္ဝိသမေလာဘသမားမ်ားေၾကာင့္စားသုံးသူမ်ား ဒုကၡေရာက္ၾကရေပသည္။အခ်ဳိ႕က်န္းမာေရးေၾကာင့္ဟင္းသီးဟင္းရြက္စားကာမွအျခားေရာဂါမ်ားထပ္မံ စြဲကပ္ရသည္။စိတ္မေကာင္းစရာပင္။ယခုအခါအႏၲရာယ္ရွိေသာအစားအစာမ်ားႏွင့္ေဆးဝါးမ်ားကုိ စစ္ေဆးသည့္ဌာနဆုိင္ရာအဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္လူမႈေရးအဖြဲ႕အစည္းမ်ားေပၚေပါက္လာသည့္အတြက္ မ်ားစြာပင္ဝမ္းသာႀကိဳဆုိ မိပါသည္။

အခ်ဳပ္ဆုိရလွ်င္မိမိတုိ႔အတြက္အနည္းငယ္မွ်ေလာက္ေသာအက်ဳိးစီးပြားအတြက္စားသုံးသူ၊သုံးစြဲသူမ်ား ကုိယ္စိတ္ဒုကၡေရာက္ေအာင္မျပဳလုပ္သင့္ၾကေပ။ကံႏွင့္ကံ၏အက်ဳိးသည္သံသရာမွ မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေသး သေရြ႕မိမိေနာက္သုိ႔အစဥ္လုိက္၏။ထုိ႔ေၾကာင့္ကုသုိလ္တရားကုိမျပဳလုပ္ႏုိင္ေသးေသာ္လည္းအကုသုိလ္ တရားကိုေတာ့မျပဳလုပ္မိေစရန္ေရွာင္ရွားသင့္ေပသည္။မိမိတုိ႔ျပဳလုပ္မိေသာကုသုိလ္၊အကုသုိလ္ ကံတုိ႔သည္မိမိတုိ႔၏ေနာက္သုိ႔အရိပ္တမွ်လုိက္ပါေနတတ္ၿပီးအခြင့္သာသည္ႏွင့္တစ္ၿပိဳင္နက္ မိမိတုိ႔ျပဳခဲ့ေသာကံအတုိင္းအခ်ဳိးညီခံစားရမည့္ျဖစ္အင္ကုိႀကိဳတင္သိရွိၿပီးမိမိတုိ႔၏ဘဝခႏၶာမ်ားကိုသတိ တရားျဖင့္ေမြးျမဴႏုိင္ၾကပါေစေၾကာင္းေစတနာေရွ႕ထား၍ ေရးသားတင္ျပလုိက္ရပါသည္။

                                                                  ထိန္ဝင္း (ၾကည့္ျမင္တုိင္)

ေရႊမေလးေတြ ျပည့္တန္ဆာလုပ္ ေနတဲ့အိမ္မ်ား (အထူးေဆာင္းပါး)

“သမီးကိုမိဘေတြကaက်ာင္းဆက္မထားႏိုင္ေတာ့တဲ့အျဖစ္ဆိုေတာ့လူပြဲစားကလည္းရပ္ကြက္ထဲမွာထိုင္းကို
သြားၿပီးအလုပ္လုပ္ဖို႔မက္လုံးေပးစည္း႐ုံးတာကိုအိမ္ကယုံယုံၾကည္ၾကည္နဲ႔ထည့္လိုက္တာပါ။ စရိတ္ၿငိမ္းေခၚလာတဲ့အျပင္အိမ္ကိုလည္းက်ပ္တသိန္းခြဲႀကိဳေပးခဲ့ေတာ့အဲ့ဒီ္ကေနအစျပဳၿပီးမဲေဆာက္မွာ အေရာင္းစားခံရၿပီးဒီ္ဘ၀ကိုေရာက္လာရတာပါ။
ဒီအလုပ္လုပ္ဖို႔တခါမွမစဥ္းစားခဲ့ပါဘူး။အခုေတာ့လည္းမိသားစုအတြက္အနစ္နာခံရတယ္လို႔ပဲ သေဘာထားလိုက္ေတာ့တယ္” ဟုေျပာသူမွာထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္မဲေဆာက္ၿမိဳ႕မွအသက္(၁၆)ႏွစ္အရြယ္ ပဲခူးၿမိဳ႕သူတဦးျဖစ္သည္။
နအဖလက္ထက္စီးပြားေရးက်ပ္တည္းရာမွလူကုန္ကူးမႈ၏သားေကာင္မ်ားျဖစ္ေနၾကသူမ်ားထဲတြင္
ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးငယ္အမ်ားအျပားလည္းပါ၀င္၏။ဘ၀ပ်က္ကာျပည့္တန္ဆာဘ၀တြင္ နစ္မြန္းေနၾကရသူျမန္မာမိန္းကေလးမ်ားထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းေသာင္းႏွင့္ခ်ီ၍ရွိေၾကာင္း
ျမန္မာ့အမ်ိဳးသမီးေရးေလ့လာေနသည့္အဖြဲ႔မ်ားကေျပာသည္။
ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္မဲေဆာက္ေဒသအတြင္းျပည့္တန္ဆာလုပ္ငန္းျဖင့္အသက္ေမြးေနၾကသည့္
ျမန္မာမိန္းမငယ္မ်ားေထာင္ႏွင့္ခ်ီရွိသည္။အမ်ားစုမွာမိသားစုစား၀တ္ေနေရးအခက္အခဲကို
ေျဖရွင္းႏိုင္ရန္အတြက္စြန္႔စားကာအလုပ္အကိုင္လာေရာက္ရွာေဖြၾကျခင္းျဖစ္၏။သို႔ေသာ္ အေတြ႔အႀကဳံမရွိဘဲေနရာေဒသအသစ္ကိုေရာက္ရွိလာသူတို႔ထုံးစံအတိုင္းလူကယ္ရီႏွင့္ပြဲစား မ်ားေၾကာင့္ျပည့္တန္ဆာဘ၀သို႔ေရာက္ရွိခဲ့ၾကရေၾကာင္းကာယကံရွင္မ်ားကေခတ္ၿပိဳင္သို႔ ရင္ဖြင့္ေျပာၾကားသည္။ျမန္မာပုိင္ျပည့္တန္ဆာ႐ုံမ်ားေပၚလာသို႔ေသာ္လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္(၂၀)ခန္႔က
မဲေဆာက္ေဒသတြင္းျပည့္တန္ဆာ႐ုံမ်ား (၃၀)ခန္႔ရွိရာနမ့္က်ိဳင္းဖိ၊ဒါလင္၊ပတၱျမား၊ႏႈတ္ခမ္းေမႊး႐ုံ၊ မီးစက္႐ုံမ်ားအပါအ၀င္ထိုင္းလူမ်ိဳးပိုင္႐ုံမ်ားသာရွိၿပီးျမန္မာျပည့္တန္ဆာ႐ုံဟူ၍သီးျခားမရွိဘဲ ထိုင္းျပည့္တန္ဆာမ်ားၾကားထဲတြင္အေရာအေႏွာသေဘာသာရွိခဲ့ၾကသည္။
လြန္ခဲ့သည့္(၁၀)ႏွစ္ေက်ာ္ခန္႔ကစတင္ကာမဲေဆာက္ေဒသအတြင္းရွိျပည့္တန္ဆာလုပ္ငန္းမ်ားတြင္
ျမန္မာမ်ားသာအဓိကလုပ္ကိုင္ၾကသည့္အေနအထားသို႔ေျပာင္းလဲလာခဲ့သည္။
ေဒသခံထိုင္းႏိုင္ငံသားမ်ားသည္အျခားေဒသမွမိတ္ေဆြမ်ားအားမဲေဆာက္သို႔အလည္ေခၚရာတြင္ “မဲေဆာက္ကိုေရာက္ရင္ေတာ့မင္းတို႔ကိုျမန္မာမိန္းကေလးေတြနဲ႔ျပဳစုမယ္။တို႔မဲေဆာက္ဆိုတာက
ျမန္မာမိန္းကေလးေတြေပါတဲ့ၿမိဳ႕ဆိုတာတႏိုင္ငံလုံးသိၾကတယ္” ဟု
ေျပာဆိုစမွတ္ျပဳၾကသည့္အထိျဖစ္သည္။
လက္ရွိမဲေဆာက္ၿမိဳ႕လယ္ရွိျပည့္တန္ဆာ႐ုံတခုတြင္အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနသည့္မသဲသဲက “ဒီအလုပ္လုပ္တာေငြရလြယ္တယ္လို႔ေျပာေနၾကတယ္။မလြယ္ပါဘူးရွင္၊အလုပ္တခါလုပ္ရင္က်မတို႔႐ုံမွာ ဘတ္(၃၀၀)ရတယ္၊တခ်ိဳ႕႐ုံဆိုရင္ဘတ္(၂၀၀)ပဲရတယ္။အလုပ္ရွင္ကတ၀က္၊ကိုယ္ကတ၀က္ရတယ္။ ကိုယ္ရတဲ့အထဲကစားစရိတ္၊ေနစရိတ္၊မီးဖိုး၊ေရဖိုး၊ပုလိပ္ေၾကးကအစအျဖတ္ခံရတယ္။
က်မတို႔ဘ၀လည္းရရစားစားပါပဲ။ဖာ႐ုံဆိုတာကတရား၀င္ဖြင့္ခြင့္ရတာမဟုတ္ေတာ့ဟိုလူဒီလူ ဖားရတာေတြကလည္းရွိတယ္။ဒီ္ၾကားထဲအလကားလိုက္ေပးရတာမ်ိဳးလည္းရွိတယ္။အပိုင္ရဲေတြဆိုရင္ သူတို႔ကို႐ုံကပိုက္ဆံလည္းေပးရတယ္။သူတို႔လိုရင္အလကားလည္းလိုက္ေပးရတယ္။ဒီကရဲနဲ႔ဗမာရဲက စကားသာမတူၾကတာအက်င့္စ႐ိုက္နဲ႔႐ုိက္စားလုပ္တာကေတာ့အကုန္တူတယ္”ဟုေျပာသည္။
ဆက္လက္၍“အိမ္ကိစၥအေၾကာင္းတစုံတရာရွိလို.ျမ၀တီကိုသြားတဲ့အခါမွာရဲ၊လ၀က၊ျပည္သူ႔စစ္၊မီးသတ္နဲ႔ အျခားတာဝန္ရွိသူေတြဟာက်မတို႔ဘ၀ကိုသိေတာ့အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးရွာၿပီးစစ္ေဆးတယ္၊ရစ္တယ္။ အဲ့ဒါသူတို႔ရဲ႕အလိုဆႏၵကိုျဖည့္ေပးမွပဲသြားေရး၊လာေရးအဆင္ေျပေတာ့တယ္။
ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ရဲဂိတ္ထဲမွာသူတို႔နဲ႔အိပ္ရတာရွိသလိုတခ်ိဳ႕ဆိုေတြ႔ကရာမွာရွိတဲ့အိမ္သာထဲမွာပဲ သူတို႔နဲ႔သြားရတဲ့အထိႀကဳံဖူးတယ္။ေနာက္ကိုက်မတို႔ဆီကလူေတြဟာျမ၀တီကိုသြားရင္အေဖာ္(ကြန္ဒုံး) အၿမဲေဆာင္သြားရတယ္။ကိုယ့္အႏၱရာယ္ကိုလည္းကာကြယ္ရေသးတယ္။မဲေဆာက္မွာကျပည့္တန္ဆာမႈနဲ႔ တရားစြဲတာမရွိေပမယ့္ဗမာျပည္မွာကေတာ့ရွိတယ္၊ေထာင္က်ႏိုင္တယ္။ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း ကုတ္ေသြးစုပ္ခံရတာကပိုၿပီးဆိုးတယ္”ဟုေျပာသည္။
ရည္ရြယ္ခ်က္မရွိသူမ်ားလည္း ျပည့္တန္ဆာျဖစ္ျမန္မာျပည့္တန္ဆာမ်ား၏ ေျပာျပခ်က္မ်ားအရ ႐ုိး႐ုိးသားသားလုပ္ကိုင္စားေသာက္ရန္အလုပ္လာရွာၾကေသာ္လည္းအေျခေနအရပ္ရပ္၏ တြန္းပို႔မႈေၾကာင့္ျဖစ္သြားၾကရေၾကာင္း၊ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိျဖင့္လာေရာက္လုပ္ကိုင္ျခင္း မဟုတ္ေၾကာင္းေျပာသူမ်ားလည္းရွိသည္။
အသက္(၁၈) ႏွစ္အရြယ္မႏွင္းဆီက“ဒီအလုပ္လုပ္တာ(၂) ႏွစ္ရွိၿပီ။ပြဲစားကသမီးကိုဘန္ေကာက္မွာ အိမ္ေဖာ္အလုပ္တလဘတ္ (၅,၀၀၀)ရမယ္ဆိုၿပီးက်ေလာက္ေအာင္ေျပာေတာ့အိမ္ကလည္း ယုံယုံၾကည္ၾကည္နဲ႔ထည့္လိုက္တာပါ။ဘန္ေကာက္မေရာက္ဘဲဒီဘ၀ကိုေရာက္ခဲ့ရတယ္။
ေရာက္စမွာစကားလည္းနားမလည္၊ဘယ္သူနဲ႔မွလည္းအေတြ႔မခံဘူး။သမီးကိုထိုင္းသူေဌးအဖိုးႀကီး
တေယာက္နဲ႔အိပ္ခိုင္းတယ္။ပြဲစားနဲ႔ေခါင္းကဘယ္ေလာက္ရသလဲေတာ့သမီးမသိဘူး။
သမီးတို႔အိမ္ကိုလူႀကဳံနဲ႔ဗမာေငြ(၃)သိန္းပို႔ေပးတယ္။အေမကစာပို႔လာတယ္။ပို႔လိုက္တဲ့ေငြရတဲ့အေၾကာင္း၊ သမီးလိမ္လိမ္မာမာနဲ႔အလုပ္ႀကိဳးစားဖို႔ေျပာတယ္။အေမ့စာဖတ္ၿပီးက်မ႐ူးမတတ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အခုေတာ့လည္းမထူးဇာတ္ပဲခင္းလိုက္ရေတာ့တယ္။ဒီအလုပ္လုပ္တာေနာက္ပိုင္းမွာအေမတို႔ေကာ၊ သမီးတို႔ၿမိဳ႕ကလူေတြလည္းသိကုန္ၿပီ၊အိမ္ျပန္ဖို႔လည္းမျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။လူႀကဳံနဲ႔ေတာ့ေငြေလးဘာေလး ပို႔ႏိုင္တာပဲရွိတယ္။ဘ၀ေရွ႕ေရးကေတာ့သမီးတို႔႐ုံမွာအရင္ကလုပ္ခဲ့ၾကတဲ့အစ္မေတြအဖြဲ႔အစည္းက လူေတြနဲ႔ဆက္သြယ္ၿပီးႏိုင္ငံျခားကို ေရာက္သြားတာေတြရွိတယ္။သူတို႔ေငြျပန္ပို႔လို႔ဗမာျပည္က သူတို႔မိဘေတြလည္းတိုက္နဲ႔တာနဲ႔ ျဖစ္ကုန္ၿပီ။သမီးလည္းအဆက္သြယ္ရွာၿပီး ႏိုင္ငံျခားကိုသြားဖို႔ စဥ္းစားထားတယ္” ဟုေျပာသည္။
ျပည့္တန္ဆာအလုပ္ျဖင့္မိဘမ်ားကိုျပန္လည္ေထာက္ပံ့ႏိုင္သူမ်ားအနည္းငယ္သာရွိၿပီးအမ်ားစုမွာ လက္ရွိဘ၀မွ႐ုန္းမထြက္ႏိုင္ဘဲေပ်ာ္ရင္းပါးရင္းျဖင့္အခ်ိန္ကုန္သူမ်ားလည္းအမ်ားအျပားရွိသည္။
သက္မြန္ျမင့္ႏွင့္တူသည္ဟုလူေျပာမ်ားသည့္မိန္းကေလးက“ညဖက္အလုပ္လုပ္ၿပီးေန႔ဘက္ တေရးတေမာအိပ္ၿပီးရင္မဲေဆာက္ေစ်းထဲသြားၿပီးဘီယာေသာက္၊စီးကရက္ေသာက္၊ထမင္းစား၊ ကာရာအိုေကဆိုၿပီးကိုယ့္ဘ၀ကိုေပ်ာ္ေအာင္လုပ္ယူရတယ္။
က်မတို႔လုပ္အားခအျပင္ကိုလာလည္တဲ့ဧည့္သည္ေတြကတရာမ်ိဳး၊ႏွစ္ရာမ်ိဳး မုန္႔ဖိုးေပးသြားတာေတြရွိတယ္။အဲ့ဒီအပို၀င္ေငြေတြနဲ႔စားေသာက္ေပ်ာ္ပါးရတာေပါ့။
ဒီအလုပ္လုပ္ေနရေပမယ့္က်မတို႔လည္းႏွလုံးသားနဲ႔ပါ၊အျပင္မွာလည္းခ်စ္သူရည္းစားေတြ အသီးသီးရွိၾကတယ္။ညဘက္အလုပ္လုပ္ေန႔ဘက္သူတို႔နဲ႔အတူစားေသာက္ေနထိုင္သြားလာရတာေပါ့။ က်မတို႔ရည္းစားကက်မတို႔ကိုေန.ပဲပိုင္တယ္၊ညကိုေတာ့႐ုံကပိုင္တယ္။
ကိုယ့္ရည္းစားလည္းအျခားလူေတြရဲ႕ရည္းစားလိုတူတူတန္တန္ရွိေအာင္ အိမ္ခန္းငွားေပးရတယ္၊ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္၀ယ္ေပးထားရတယ္။ကိုယ္ကခ်စ္ေတာ့သည္လိုမွမလုပ္ရင္ သူမ်ားဆီပါသြားမယ္” ဟုေျပာသည္။
မဲေဆာက္ေစ်းမွကာရာအိုေကဆိုင္ရွင္ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတဦးကမူ“ဒီမိန္းကေလးေတြကိုပိုက္ဆံစုဖို႔၊ အိမ္ကိုေငြပို႔ဖို႔က်မတို႔လည္းေျပာပါတယ္။အထိန္းအကြပ္မရွိတဲ့ၾကမ္းလိုပရမ္းပတာျဖစ္ကုန္ၿပီ၊သူတို႔ညဘက္ လုပ္လို႔ရတာကိုေန႔ဘက္မွာလာျဖဳန္းၾကတယ္။သူတို႔ရည္းစားထားတဲ့သူေတြကလည္းမဲေဆာက္မွာ လက္ေၾကာတင္းေအာင္အလုပ္မလုပ္စားခ်င္တဲ့ေကာင္ေလးေတြကဒီကေလးမေလးေတြကိုျခဴစားေနၾကတာ။
သူတို႔ရည္းစားေတြကိုနာရီ၊လက္စြပ္၊ဆြဲႀကိဳး၊ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္အျပင္အိမ္ခန္းပါ ငွားေပးတဲ့အထိျဖစ္တယ္။ေယာက္်ားတေယာက္ကိုမိန္းကေလးႏွစ္ေယာက္ကအၿပိဳင္လုၿပီးက်မဆိုင္ထဲမွာ ရန္ျဖစ္ၾက၊ဆဲၾက၊ဆိုၾက၊႐ုိက္ၾက၊ပုတ္ၾကနဲ႔ခဏခဏႀကဳံရတယ္”ဟုေျပာသည္။
မဲေဆာက္ရွိတည္းခိုခန္းတခုတြင္အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနသည့္ကိုေအာင္က“ေခတ္စနစ္ကမေကာင္းေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာေတြလည္းစာရိတၱဆိုတာဘာလည္းမသိေတာ့ဘူး၊အဆိုးအေကာင္းလည္း မသိၾကေတာ့ဘူး။က်ေနာ္္တို႔တည္းခိုခန္းမွာဆိုရင္ဧည့္သည္ကျမန္မာမိန္းကေလးလိုရင္ေခၚေပးရတယ္။ လာပို႔တဲ့သူကဆိုင္ကယ္နဲ႔လာတယ္၊လာတာကသုံးေယာက္။
ကေလးက(၁)ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ပဲရွိေသးတယ္။မိဘေတြနဲ႔အတူလာတယ္၊ဆိုင္ကယ္ေမာင္းတာကအေဖ၊ အေမလုပ္သူကျပည့္တန္ဆာဆိုေတာ့ဧည့္သည္နဲ႔အခန္းတက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာအေဖလုပ္တဲ့သူက ကေလးကိုႏို႔ဘူးတိုက္ၿပီးအျပင္ကေစာင့္တယ္။
ကေလးအေမအခန္းတက္ၿပီးတာနဲ႔သားအမိ၊သားအဖသုံးေယာက္ဆိုင္ကယ္နဲ႔အတူတူျပန္သြားၾကတယ္။
အဲလိုပဲအေမနဲ႔သမီးျပည့္တန္ဆာ႐ုံတ႐ုံထဲမွာအတူတူအလုပ္လုပ္ၾကတာလည္းရွိတယ္။မဲေဆာက္မွာ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာေတြရဲ႕အျဖစ္ကေတာ့ေျပာလို႔ေတာင္ယုံႏိုင္စရာမရွိတဲ့အေျခအေနေတြ ျဖစ္ကုန္ၿပီ” ဟုေျပာသည္။
ဆႏၵအေလ်ာက္ျပည့္တန္ဆာလုပ္သူမ်ားလာသို႔ေသာ္ထိုင္းႏိုင္ငံ၌ျပည့္တန္ဆာအလုပ္ လာလုပ္ၾကသည့္ျမန္မာမိန္းကေလးအေတာ္မ်ားမ်ားမွာကိုယ့္သေဘာနဲ႔ကိုယ္ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိနဲ႔ လာလုပ္ၾကသူမ်ားလာသည္။ယခင္ကျပည့္တန္ဆာလူသစ္တေယာက္ရရန္အခက္ခဲရွိေသာ္လည္း လြန္ခဲ့သည့္(၁၀)ႏွစ္ေက်ာ္ခန္႔မွစၿပီးမဲေဆာက္ႏွင့္ျပည္တြင္းမွပြဲစားမ်ားအခ်ိတ္အဆက္ လုပ္လာၾကသည့္အတြက္ယခင္လိုအေျခေနမ်ဳိးမဟုတ္ေတာ့သည့္အေၾကာင္းကိုျပည့္တန္ဆာ
ဘ၀မွနားၿပီး ျပည့္တန္ဆာ႐ုံေထာင္ထားသူျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတဦးကေျပာသည္။
သူမက“က်မဒီအလုပ္ကိုအသက္(၁၈)ႏွစ္ေလာက္ကလုပ္လာတာ၊အခု(၄၀)ေက်ာ္ၿပီ။က်မတို႔ေခတ္က လူသစ္တေယာက္ရဖို႔ဆိုတာမလြယ္ေတာ့အလုပ္ရွင္ေတြကလည္းနည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးသုံးၿပီး လူသစ္ရွာေဖြခဲ့ရတယ္။
အခုဆိုရင္ျမန္မာျပည္မွာစား၀တ္ေနေရးအက်ပ္အတည္းရွိေတာ့ျပည္တြင္းမွာရွိတဲ့ပြဲစားကေနတဆင့္ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ပုံပန္းသဏၭာန္၊အရြယ္အစားအမ်ိဳးမ်ိဳးမွာလို႔ရတဲ့အထိျဖစ္သြားၿပီ။
က်မတို႔႐ုံကအထက္တန္းလႊာ႐ုံမဟုတ္ဘူး၊ေ၀ေနယ်ေတြအတြက္ဖြင့္ထားေတာ့သာမန္လက္လုပ္လက္စား အလုပ္သမားေတြအလာမ်ားတယ္။အခန္းတခါတက္ရင္ဘတ္(၂၀၀)ပဲယူတယ္။ က်မတို႔နဲ႔ေကာင္မေလးေတြကတေယာက္တ၀က္ယူရတယ္။
သူတို႔ကိုတလတခါေငြရွင္းေပးရတယ္။တခ်ိဳ႕ႀကိဳထုတ္တဲ့လူလည္းရွိတယ္။ေငြရွင္းတဲ့အခ်ိန္က်ရင္ အိမ္လခနဲ႔ပုလိပ္ေၾကးတေယာက္(၁,၀၀၀)ႏုတ္တယ္။သူတို႔ကိုထမင္းေပးတယ္၊ဟင္းဖိုး(၁) ေန႔ (၂၀) ေပးတယ္။မဲေဆာက္မွာတႏိုင္တပိုင္အိမ္႐ုံအပါ၀င္လက္ရွိဖာ႐ုံ(၂၀)ေလာက္ရွိတယ္။႐ုံတိုင္းပုလိပ္ကို လစဥ္ေၾကးေပးရတယ္။တလ(၈,၀၀၀)ကေန(၁၀,၀၀၀)ၾကားရွိတယ္။
လိုင္းေၾကးေပးထားေတာ့အဖမ္းအဆီးရွိရင္ႀကိဳေရွာင္လို႔ရတယ္။ဘန္ေကာက္ကလာတဲ့အထူးအဖြဲ႔တို႔၊ စီမံခ်က္အဖြဲ႔စုံတို႔က်ေတာ့သူတို႔လည္းဘာမွလုပ္ေပးလို႔မရဘူး။မႏွစ္ကက်မတို႔႐ုံကို၀င္ဖမ္းေတာ့ က်မေယာက်္ားကိုဖာ႐ုံေထာင္မႈနဲ႔႐ုံးတင္တာေထာင္(၂)ႏွစ္နဲ႔(၇)လက်သြားတယ္”ဟု ေျပာသည္။
ယခင္ကျပည့္တန္ဆာလုပ္ငန္းကိုေဒသခံလူမ်ိဳးမ်ားကဦးစီးလုပ္ကိုင္ၾကရာမွယခုအခါ ျမန္မာမ်ား ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္ျဖင့္နားလည္မႈယူကာ“အိမ္ဘိ”ဟုေခၚသည့္(ျပည့္တန္ဆာ)အိမ္႐ုံမ်ားေထာင္ၿပီး ကိုယ့္အဆက္သြယ္ႏွင့္ကိုယ္လုပ္စားၾကသည္ဟုလက္ရွိမဲေဆာက္ျပည့္တန္ဆာ႐ုံတခုမွ ေခါင္းတဦးျဖစ္သူ ကိုအာႏုိးကရွင္းျပသည္။
ကိုအာႏုိးက“ကိုယ့္ျမန္မာေတြအခ်င္းခ်င္းအိမ္႐ုံေထာင္ၿပီးလုပ္စားၾကေတာ့ပိုၿပီးတြက္ေျခကိုက္တယ္။ ဟန္ျပအေနနဲ႔အိမ္ေရွ႕မွာေစ်းဆိုင္ေလးဖြင့္ထားမယ္၊စက္ခ်ဳပ္ဆိုင္ဖြင့္ထားမယ္။ဟုိတယ္တို႔၊တည္းခိုခန္းတို႔၊ အျပင္ေအာ္ဒါတို႔သြားဖို႔ၾကေတာ့ဆိုင္ကယ္နဲ႔လုိက္ပို႔ေပးရတယ္။တခ်ိဳ႕မိန္းကေလးေတြက မိသားစုရွိေတာ့ေအာ္ဒါလာတဲ့အခ်ိန္မွာဖုန္းနဲ႔ပဲအဆက္သြယ္လုပ္ရတယ္ဟုေျပာသည္။
ညိဳညိဳဟုအမည္ရွိသည့္အသက္(၂၅)ႏွစ္၀န္းက်င္မိန္းကေလးကလည္းသူမအလုပ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ရယ္ရယ္ေမာေမာျဖင့္ယခုကဲ့သို႔ ရွင္းျပသည္။
“ဧည့္သည္ေခၚလို႔ဟုိတယ္ကိုသြားရင္က်မေယာက္်ားကေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္နဲ႔လိုက္ပို႔တယ္။ အလုပ္သြားရင္တခါတေလကေလးပါေခၚသြားရတယ္။က်မသားေလးက(၁)ႏွစ္ခြဲပဲရွိေသးတယ္။ က်မဧည့္သည္နဲ႔အခန္းတက္ရင္က်မေယာက်္ားကကေလးကိုႏို႔ဘူးတိုက္ရင္းအျပင္ကေစာင့္တယ္။ လူေတြကက်မတို႔လိုလူေတြကိုအျပစ္ေျပာခ်င္ၾကတယ္။
က်မကခႏၶာကိုယ္ကိုပဲေရာင္းတာပါ၊က်မေမတၱာနဲ.ႏွလုံးသားကေတာ့လင္နဲ႔ကေလးေပၚမွာ အျပည့္အ၀ရွိပါတယ္။ပတ္၀န္းက်င္ကိုဂ႐ုမစိုက္ႏုိင္ဘူး၊ကိုယ့္ကိုထမင္းေကၽြးတာမွမဟုတ္ဘဲ။ က်မတို႔လိုျမန္မာမိသားစုမဲေဆာက္တခြင္မွာရာနဲ႔ခ်ီရွိပါတယ္။
က်မေယာက္်ားပန္းရန္လုပ္ရင္တေန႔(၁၀၀)ထက္ပိုမရဘူး၊မိဘေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြကိုကူညီဖို႔မေျပာနဲ႔၊ ကိုယ္ေတာင္ထမင္းနပ္မွန္ဖို႔မလြယ္ဘူး။အဲ့ဒီေတာ့ေယာက္်ားကကေလးထိန္း၊အႀကိဳအပို႔လုပ္ေပါ့။
ေအာ္ဒါတခါသြားရင္(၅၀၀)ရတယ္၊(၁)နာရီေတာင္မၾကာဘူး၊ညအိပ္ရင္(၁,၅၀၀)ရတယ္။
ဗမာျပည္ကမိသားစုေတြကိုမ်က္ႏွာမငယ္ေအာင္အိမ္နဲ႔ယာနဲ႔ျဖစ္ေအာင္ကူညီႏိုင္ခဲ့တယ္။က်မတို႔လို အိမ္ေထာင္သည္ေတြဒီအလုပ္လုပ္စားတာမဲေဆာက္မွာရာနဲ႔ခ်ီရွိတယ္။ဒီအလုပ္ကမိုးရြာတုန္းေရခံရတာ၊ အရြယ္ရလာရင္ဘယ္သူမွကိုယ့္ကိုသုံးေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။အဓိကကေတာ့လင္မယားခ်င္းနားလည္မႈ ရွိဖို႔ပဲလိုတယ္”ဟုေျပာသည္။

ပန္းဦးေစ်းကြက္

ပန္းဦးေရာင္းရာမွျပည့္တန္ဆာေလာကတြင္က်င္လည္ခဲ့ရသူအသက္(၁၉)ႏွစ္အရြယ္မေႏြးေႏြးက သူ႕အျဖစ္ကုိျပန္ေျပာင္း ေျပာဆုိရာမွာ“သမီးေက်ာင္း(၅)တန္းထိေနခဲ့ဖူးတယ္၊ေမာ္လၿမိဳင္ကပါ။ ဟိုမွာသမီးတို႔ေမာင္ႏွမ(၄)ေယာက္ရွိတယ္။သမီးကအႀကီးဆုံး၊အေမကသေဘၤာဆိပ္မွာ အေၾကာ္ေရာင္းတယ္။ေစ်းထဲမွာေန႔ျပန္တိုးယူၿပီးအရင္းအႏွီးလုပ္ရတယ္။
အေဖကေလျဖတ္ထားတယ္၊လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ဘူး။အေမ့လုပ္စာနဲ႔မိသားစုဘ၀ ဘယ္လိုမွရပ္တည္လို႔မရဘူး။ေန႔စားလုပ္ရင္(၁,၅၀၀)က်ပ္ထက္ပိုမရဘူး၊ဆန္(၁)ျပည္က (၁,၀၀၀)ေက်ာ္တယ္။က်မတို႔အိမ္မွာမနက္(၁)ျပည္၊ည(၁)ျပည္ခ်က္ရတယ္။ေနာက္ဆုံးအေမနဲ႔သမီး မဲေဆာက္မွာအလုပ္လာရွာတယ္။ႀကက္သြန္ခြာတယ္၊ပန္းရန္လုပ္တယ္၊အလုပ္ကအဆင္မေျပတဲ့ၾကားထဲ ပုလိပ္ကခဏခဏဖမ္းေတာ့ေနာက္ဆုံးမွာသမီးတို႔နယ္ကပဲေခါင္းလုပ္တဲ့လူနဲ႔ဆက္မိတယ္။အေမကက်မကို မိသားစုအတြက္က်မကုိေရာင္းဖို႔ေျပာေတာ့လက္ခံလိုက္တယ္။
ဘတ္(၁၅,၀၀၀)နဲ႔ ေစ်းတည့္သြားတယ္။ေခါင္းနဲ႔တ၀က္စီရတယ္။သမီးနဲ႔အိပ္တဲ့ထိုင္းသူေဌးက သနားလို႔ဆိုၿပီးမုန္႔ဖိုးဘတ္(၃,၀၀၀)ေပးတယ္။ရတဲ့ေငြေတြကိုအေမ့ကိုေပးၿပီးအိမ္ျပန္ခိုင္းလိုက္တယ္။ ကိုယ့္ေအာက္ကလူေတြကေက်ာင္းေနေတာ့အိမ္ကိုလစဥ္ပိုက္ဆံပို႔ ေပးရတယ္။
ပါကင္ေဖာက္တဲ့ကိစၥကဒီလိုရွိပါတယ္။ပထမတႀကိမ္ေဖာက္ရင္(၁၅,၀၀၀)၊ဒုတိယအႀကိမ္မွာ(၈,၀၀၀)၊ တတိယအႀကိမ္မွာ(၃၀၀၀)ေလာက္ရတယ္။သုံးႀကိမ္စလုံးသမီးကိုလုပ္တဲ့အဖိုးႀကီးေတြ ကြန္ဒုံးမသုံးၾကဘူး။ေနာက္မွျပန္စဥ္းစားၿပီးေတာ္ေတာ္ေၾကာက္သြားတယ္။ မဲေဆာက္ေဆးရုံႀကီးမွာေဆးစစ္ေတာ့ဒီေန႔ထိဘာေရာဂါမွေတာ့မရွိ္ေသးဘူး”ဟုေျပာသည္။

ျမန္မာျပည့္တန္ဆာက်န္းမာေရး

မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ရွိ ျပည့္တန္ဆာမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ျပည့္တန္ဆာမ်ားသည္မဲေဆာက္ေဆး႐ုံႀကီးတြင္ (၃) လတႀကိမ္ေသြးစစ္ၾကရၿပီး(၁)ပတ္တခါသားအိမ္စစ္ေဆးမႈခံယူရသည္ဟုမဲေဆာက္ေဆး႐ုံႀကီးမွ အထက္တန္းသူနာျပဳတဦးကေျပာၾကားသည္။
ေဆး႐ုံႀကီးႏွင့္ျပည့္တန္ဆာ႐ုံမ်ားအၿမဲတမ္းအဆက္အသြယ္ရွိေၾကာင္း၊ လိင္မႈဆိုင္ရာေရာဂါမ်ားကူးစက္မႈမျဖစ္ရေအာင္ပညာေပးအစီစဥ္မ်ားကိုေဆး႐ုံႀကီးႏွင့္အစိုးရမဟုတ္ေသာ အဖြဲ႔အခ်ိဳ႕မွအကူညီေပးလုပ္ေဆာင္လ်က္ရွိေၾကာင္းရွင္းျပသည္။
ေဆးစစ္မႈႏွင့္ပတ္သက္၍သြယ္သြယ္အမည္ရွိမိန္းကေလးက“ေဆးပုံမွန္စစ္ရတာကေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ပဲ။ေဆးလာမစစ္တဲ့လူကိုေဆး႐ုံကသူေဌးမဆီဖုန္းနဲ႔ဆက္ၿပီးတိုင္ၿပီဆိုရင္ အတိုင္ခံရတဲ့လူကိုေငြရွင္းတဲ့ရက္မွာဒဏ္ေငြ(၅၀၀) ျဖတ္တယ္။
ေရာဂါျဖစ္ၿပီးေသတဲ့လူေတြရွိေတာ့ရွိတယ္။ၾကာၾကာမွတခါျဖစ္တာပါ။ဧည့္သည္ေတြကိုကြန္ဒုံးစြပ္ခိုင္းဖို႔၊ ကြန္ဒုံးမပါဘဲမလုပ္ၾကဖို႔သတိေတာ့ထားရတယ္။
ဖာက်ိဳးရင္ေဆးထိုးလို႔ရေပမယ့္ေအအိုင္ဒီအက္စ္ျဖစ္ရင္ေတာ့ဘ၀ဆုံးၿပီ။တခ်ိဳ႕ဧည့္သည္ေတြကမူးမူး႐ူး႐ူးနဲ႔ အစြပ္ကိုမသုံးခ်င္ဘူး၊တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္းလုပ္ရင္းတန္းလန္းနဲ႔အစြပ္ကိုခိုးျဖဳတ္တာလည္းရွိတယ္။
အႏၱရယ္မ်ားေတာ့ေခ်ာ့ေမာ့ၿပီးေျပာရတယ္။ေျပာလို႔မရတဲ့အဆုံးကိုယ္ပဲအမ်ိဳးသမီးကြန္ဒုံးသုံးရတယ္။ ဘန္ေကာက္မွာအလုပ္ရမယ္၊လစာေကာင္းတယ္၊ေငြလည္းႀကိဳယူလို႔ရတယ္ဆိုၿပီး ပြဲစားက အိမ္ကို ျမန္မာေငြ(၂)သိန္းေပးခဲ့တယ္။ဒီေရာက္မွပဲဒီဘ၀ေရာက္ခဲ့ရတာပါ။အယုံမလြယ္ၾကဖို႔ဗမာျပည္က လူေတြကိုသိေစခ်င္တယ္” ဟုုေျပာသည္။
ရန္ကုန္သူျဖဴျဖဴကလည္း“သမီးကဒီအလုပ္ကိုရန္ကုန္မွာကတည္းကလုပ္တာပါ။မဲေဆာက္မွာက လိမၼာရင္ေငြစုၿပီးအိမ္ကိုေငြပို႔ႏိုင္ေသးတယ္။ရန္ကုန္မွာကျပည့္တန္ဆာလုပ္တဲ့လူမ်ားၿပီးေပ်ာ္ပါးႏိုင္တဲ့ လူေတြကနည္းေတာ့တြက္ေျခမကိုက္ဘူး။
ဒါေၾကာင့္မဲေဆာက္ကိုလာတာပါ။ရန္ကုန္မွာကဆယ္အိမ္မႉး၊ရာအိမ္မႉး၊ရဲ၊မီးသတ္ေတြက အလကားေခၚတာကမ်ားေတာ့ဒီဘက္ထြက္လာတာကပိုေကာင္းတယ္ဆိုၿပီးမဲေဆာက္ကို အရင္ေရာက္ေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕အဆက္အသြယ္နဲ႔ေရာက္လာတာပါ။ဒီမွာက ပုလိပ္ေၾကးေလာက္ပဲေပးရတယ္။ဒါကိုက်မတို႔နားလည္ပါတယ္။ဖာသည္နဲ႔ရဲဆိုတာကကိုင္းကၽြန္းမွီ၊ ကၽြန္းကိုင္းမွီပဲ”ဟုေျပာသည္။
အလုပ္သမား ျမန္မာျပည့္တန္ဆာမ်ားလည္းရွိအေျခေနအရပ္ရပ္၏တြန္းပို႔မႈေၾကာင့္မဲေဆာက္ရွိ အထည္ခ်ဳပ္စက္ရုံမ်ားမွအလုပ္သမမ်ားလည္းျပည့္တန္ဆာေလာကအတြင္းေရာက္ရွိမႈမ်ားရွိသည္။
ျပည္တြင္းရွိမိဘမ်ားမွာအလုပ္အကိုင္ႏွင့္စားဝတ္ေနေရးျပႆနာမ်ားအျပင္တရားမ၀င္ ထီေလာင္းကစားမႈမ်ားေၾကာင့္အုိးေပ်ာက္၊အိမ္ေပ်ာက္ျဖစ္ကာပို႔သမွ်ေငြအလ်ဥ္မမီျဖစ္ၿပီးေငြေနာက္ လိုက္ရင္းျဖင့္ျပည့္တန္ဆာျဖစ္သြားသူမ်ားလည္းအမ်ားအျပားရွိသည္ဟုအိမ္ရုံတြင္ လုပ္ကိုင္ေနသူတဦးကလည္းေျပာသည္္။မဲေဆာက္ရွိအႏွိပ္ခန္းမ်ား၊ကာရာအိုေကဆိုင္မ်ား၊ စားေသာက္ဆိုင္စားပြဲထိုးမ်ားတြင္ျမန္မာမိန္းကေလးမ်ားအမ်ားစုလုပ္ကိုင္ေနၾကသည့္အေၾကာင္းကို စားပြဲထိုးျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမႏြဲ႕က“တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္းေရာက္ခါစမွာရွက္ေတာ့႐ုိး႐ုိးစားပြဲထိုးပဲလုပ္တယ္။
အိမ္ကခဏခဏပိုက္ဆံမွာတာလည္းပါတယ္၊ကိုယ္ကလည္းမဲေဆာက္မွာေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္နဲ႔ အိမ္နဲ႔ ေနခ်င္တာလည္းပါတယ္။ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္းအရင္ေရာက္တဲ့သူေတြကလည္းစည္း႐ုံးေတာ့၊ ဆိုင္ပိတ္ခ်ိန္မနက္(၂)နာရီဆိုရင္ဧည့္သည္ေတြနဲ႔လိုက္အိပ္ေတာ့တေခါက္ကို(၁,၀၀၀)ေလာက္ရတယ္။
ဆိုင္မွာရတဲ့လခက(၁)လသုံးေလးေထာင္ထက္မပိုဘူး။ဒီလိုပဲအတုျမင္အတတ္သင္ရာကေနျဖစ္သြားၾကတာပါ။ အႏွိပ္သည္ေလာကမွာလည္းေငြရလြယ္ေတာ့ဗမာျပည္ကလာတဲ့မိန္းကေလးေတြတေန႔ထက္တေန႔ ပိုပိုမ်ားလာတယ္။အႏွိပ္သည္ေတြက်ေတာ့တခါႏွိပ္ရင္(၂)နာရီကိုဘတ္(၂၄၀)ကိုယ္က(၁၀၀)ပဲရတယ္၊ က်န္တာကအလုပ္ရွင္ယူတယ္။ေနထိုင္စားေသာက္ေရးကိုေတာ့သူတို႔တာ၀န္ယူတယ္။အဲဒီကေန အစျပဳၿပီးေနာက္ဆုံးကိုယ့္ကိုယ္ကိုေရာင္းစားတဲ့ဘ၀ကိုေရာက္သြားတာေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္”ဟုေျပာသည္။

ဘြဲ႕ရမ်ား၊ ေက်ာင္းဆရာမမ်ားပါ ျပည့္တန္ဆာျဖစ္

ျမန္မာျပည့္တန္ဆာေလာကတြင္ဘဲြ႔ရေက်ာင္းသူမ်ား၊ ျပည္တြင္းတြင္ေက်ာင္းဆရာမျဖစ္ခဲ့သူမ်ား၊ သူနာျပဳျဖစ္ခဲ့သူမ်ား၊ဆယ္တန္းေအာင္သည့္မိန္းကေလးမ်ားမွာထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ၿမိဳ႕မ်ားျဖစ္သည့္ ရေနာင္း၊မဲေဆာက္၊မယ္ဆိုင္ေဒသမ်ားႏွင့္ဘန္ေကာက္တြင္အမ်ားအျပားလုပ္ကိုင္လ်က္ရွိသည္ကိုမိစန္းဟု အမည္ခံယူထားသည့္မဲေဆာက္ေရာက္အထက္တန္းျပဆရာမတဦးကလည္းရင္ဖြင့္ေျပာၾကားသည္။
သူမက ဒီအလုပ္ကိုဘယ္သူမွမလုပ္ခ်င္ပါဘူး။ျမန္မာျပည္မွာဘြဲ႔ရၿပီးလုပ္စရာအလုပ္မရွိဘူး။ ရွိျပန္ေတာ့လည္း၀န္ထမ္းလစာနဲ႔ကုန္ေစ်းႏႈန္းကဘယ္လိုမွဆက္စပ္လို႔မရဘူး။ လက္ရွိျမန္မာျပည္အေျခေနနဲ႔ဆိုရင္လူေမႊးေျပာင္ဖို႔မလြယ္ဘူး။
စကားႀကီးစကားက်ယ္ေျပာတယ္လို႔ ေတာ့မထင္ပါနဲ႔၊က်မတို႔ကစနစ္ဆိုးႀကီးရဲ႕သားေကာင္ေတြပါ။ ဘြဲ႔ရ ေက်ာင္းဆရာမေတာင္လူေမႊးမေျပာင္ဘူးဆိုေတာ့သာမန္လူဆိုရင္ပိုဆိုးၿပီေပါ့။ေက်ာင္းဆရာမျဖစ္ၿပီး ဖာသည္လုပ္ရေကာင္းလားဆိုၿပီးက်မကိုအျပစ္ေျပာတဲ့လူလည္းရွိပါတယ္။က်မသူတို႔ကို နားလည္ေပးလိုက္ပါတယ္။
ဂ်င္မေလးဂ်မ္းသီခ်င္းထဲကလိုေပါ့၊ဂ်င္ဆိုတာသူ႔ဖာသာသူမလည္တတ္ပါဘူး။လည္ေအာင္ဖန္တီးေပးတဲ့ အဓိကတရားခံမရွိေတာ့တဲ့အခ်ိန္က်ရင္ဂ်င္မေလးေတြကံေကာင္းလာမွာပါ”ဟုေျပာသည္။

(ဤသတင္းေဆာင္းပါးပါ ကာယကံရွင္မ်ား၏အမည္ရင္းမ်ားကုိ လႊဲေျပာင္းထားသည္)
                               Myanmar Online News

ႏႈတ္ခမ္းနီးဆိုးျခင္းေၾကာင့္ ဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြး ထိခိုက္ႏိုင္

ႏႈတ္ခမ္းနီအမ်ိဳးအစားေပါင္း ၂၂ မ်ိဳးကိုမၾကာခင္ကျပဳလုပ္တဲ့ေလ့လာမႈအရသူတို႔ထဲမွ ၅၅ ရာခိုင္ႏႈန္းဟာ
စိတ္က်န္းမာေရးအေျခအေနကိုထိခိုက္ေစႏိုင္တဲ့ခဲပစၥည္းေတြအနည္းငယ္ပါဝင္ေနတယ္လို႔သိရပါတယ္။
အဲဒီထဲမွာႏႈတ္ခမ္းနီထုတ္ကုန္ ၁၂ ခုမွ ႏွစ္ခုရဲ႕နမူနာကိုစမ္းသပ္စစ္ေဆးရာမွာအဆိပ္သင့္ေစတဲ့ ခဲပစၥည္းဟာ ၃.၂၂ parts per million ထိအျမင့္ဆံုးပါဝင္ေနတာကိုေတြ႕ရွိခဲ့တယ္လို႔ Daily Mail မွာေဖာ္ျပ ထားပါတယ္။
ခဲဓာတ္ကိုပမာဏအနည္းငယ္နဲ႔ထိေတြ႕မႈရွိရင္ေတာင္က်န္းမာေရးကိုဆိုးရြားစြာထိခိုက္ႏိုင္ၿပီးစိတ္ က်န္းမာေရးအတြက္ထိခိုက္မႈရွိတယ္လို႔ေဘာစတြန္မွခဲအဆိပ္သင့္မႈကာကြယ္ေရးအစီအစဥ္မွ
ေဆးပညာဆိုင္ရာဒါ႐ိုက္တာ ေဒါက္တာေရွာင္ကေျပာပါတယ္။
ခဲဆိပ္ပမာဏအနည္းငယ္နဲ႔ထိေတြ႕ရင္ေတာင္ဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြး၊အျပဳအမူနဲ႔သင္ယူႏိုင္စြမ္းရည္ေတြ ထိခိုက္ႏိုင္တယ္လို႔သူကဆိုပါတယ္။ခဲဆိပ္သင့္မွာကိုေၾကာက္ရင္ႏႈတ္ခမ္းနီတစ္မ်ိဳးတည္းသာမကပါဘူး။ ကေလးေတြေနထိုင္ရာအရပ္ကိုလည္းဂ႐ုစိုက္ရပါမယ္။
အမိႈက္ပံုနားကေနရာမွာေနတာ၊အိမ္သုတ္ေဆးမွအၾကြင္းအက်န္အမႈန္႔ေတြကိုမ်ိဳခ်မိတာ
ေတြမျဖစ္ေအာင္ေရွာင္ၾကဥ္ရပါမယ္။ႏႈတ္ခမ္းနီတိုင္းမွာေတာ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ခဲကိုထည့္သြင္း ထားတာမဟုတ္ေပမယ့္အေရာင္ေတြဟာသတၲဳဓာတ္ကိုအေျခခံတာမို႔ ေရ၊ ေလနဲ႔ ေျမမွာသဘာဝအတိုင္း ပါဝင္တဲ့ခဲပမာဏအနည္းငယ္ေတာ့ပါဝင္တတ္ပါတယ္။

                                                                            ေဒါက္တာခင္မုိးမုိး

                                                                             Good Health

ဒုစရိုက္လား သုစရိုက္လား

ငယ္ဘ၀ျဖစ္စဥ္တစ္ခုကိုေကာင္းေကာင္းမွတ္မိေနပါေသးတယ္။၁၉၆၃ ျပည္သူပိုင္သိမ္းေတာ့ မစ္ရွင္ေက်ာင္းေတြကေျပာင္းလာၾကရတယ္။ဗုဒၶဘာသာကိုဘာသာတစ္ရပ္အေနနဲ႔သင္ခြင္႔ရလိုက္တယ္။ ကေလးဘ၀မို႔မေျပာတတ္ခဲ့ေပမယ့္အေတာ္ကေလးၾကည္ႏူးခ်မ္းေျမ့စရာေကာင္းတဲ့ဘာသာရပ္လို႔ခံစား ခဲ႔ရတယ္။ထားပါေတာ့အဲဒီအခ်ိန္က၁၀ႏွစ္သားေလာက္ပဲရွိဦးမလားမသိဘူး၊အဲဒီတုန္းက၀န္းက်င္ကို ခပ္ေရးေရးျမင္ၾကည့္မိတယ္။
အခုေနာက္ပိုင္းလူ႔ေလာကႀကီးကိုႏွစ္၅၀ေလာက္ထပ္ၿပီးျဖတ္သန္းခဲ့ၿပီးၿပီ။အခုရွိေနဆဲ ၀န္းက်င္ကေတာ႔
ျပတ္ျပတ္သားသားပံုရိပ္ေဖာ္လို႔ရတယ္။ငယ္စဥ္တုန္းက၀န္းက်င္ရဲ႕ပံုရိပ္နဲ႔အခုျဖတ္သန္းေနဆဲ၀န္းက်င္ရဲ႕ ပံုရိပ္ႏွစ္ခုကိုႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္မိတဲ့အခါအကြာအျခားဟာအေတာ္ကေလးသိသိသာသာပါပဲ။ တစ္ခ်ိန္ကျမန္မာေတြဟာယဥ္ေက်းပ်ဴငွာတတ္ၾကလုိ႔နာမည္ႀကီးခဲ့တယ္။႐ိုးသားၾကတယ္လို႔လည္း ဂုဏ္ျမင့္ခဲ့ဖူးတယ္။အခုျမန္မာေတြအဲဒီဂုဏ္ကိုပိုင္ဆိုင္ၾကပါရဲ႕လား။
ယဥ္ေက်းပ်ဴငွာၾကပါရဲ႕လား။အထပ္ထပ္တစ္ကိုယ္တည္းေမးမိတယ္။၁၀ ႏွစ္သားတုန္းကကိစၥကေတာ့ ထားေတာ့၊လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္၂၀ေလာက္ကဘေမာင္တို႔၀န္ထမ္းဘ၀ပင္စင္ယူၿပီးစီးပြားေရးထဲစၿပီးအေျခခ် ခဲ့တယ္။အဲဒီႏွစ္၂၀ ဆိုတဲ့ကာလတြင္းမွာေတာင္အေျပာင္းအလဲေတြအေတာ္ႀကီးျဖစ္သြားတာ အေတာ္ကေလးသတိထားမိေနတယ္။
အရင္တုန္းက “ကတိ” တစ္လံုးဟာခါး၀တ္ပုဆိုးလိုပဲ။အခုေခတ္“ကတိ”ဆိုတာဟိုတယ္ေရခ်ိဳးခန္း ထဲကေျခသုတ္သာသာေလာက္ေတာင္တန္ဖိုးထားၾကေတာ့ရဲ႔လားမသိဘူး။အရင္တုန္းက စိမ္းစိမ္းက်က္က်က္၊“ကတိ”ဟာကတိပဲ။အခုဆရာတပည့္၊ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတာင္ယံုရင္ယံုတဲ့သူရဲ႕အျပစ္ တစ္ခုလိုျဖစ္ေနၾကၿပီ။အရင္တုန္းကလည္ပင္းဖက္ၾကတဲ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးဦးေကာင္းစားရင္၀ိုင္းၿပီး ဂုဏ္ယူေလ့ရွိၾကတယ္။အခုတစ္ဖက္အိမ္ကလင္ခ႐ူဇာစီးရင္က်န္တဲ့အိမ္ကေမးေငါ့တတ္ေနၿပီ။
အရင္ကရည္းစားထားၾကရင္ယူျဖစ္ဖုိ႔ႀကိဳးစားၾကတယ္။အခုရည္းစားဘ၀မွာေတာင္တစ္ေနရာမွာ တစ္ေယာက္စီအခ်ိန္ခြဲၿပီးခ်ိန္းေတြ႕ၾကတယ္တဲ့။ယူၿပီးၾကေတာ႔လည္းဟုိဟုိသည္သည္ေနရာေတြကို သြားၾကတာထမင္းစား ေရေသာက္ပဲ၊ Living Together ဆိုတဲ့အတူေနဘ၀ဟာအရင္တုန္းက အေနာက္ဘက္ကမာၻမွာ ေလာက္သာရွိခဲ့ၿပီးအေရွ႕ကမာၻအတြက္ရွက္စရာတစ္ခုျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္အခုအေရွ႕ ကမာၻအတြက္မဆန္းေတာ့တဲ့ယဥ္ေက်းမႈတစ္ခုျဖစ္လို႔ေနၿပီ။
စပြန္ဆာေတြသိပ္ေခတ္စားေနတာၾကားေနရတယ္။ဘာလုပ္လုပ္စပြန္ဆာနဲ႔၊စပြန္ဆာေကာင္းဖို႔ပဲ လိုတယ္ဆိုပဲ။အရည္အခ်င္းေတြ၊ႀကိဳးစားမႈေတြ၊လံု႔လေတြအားလံုးေျမာင္းထဲေရာက္ကုန္ၿပီလားမသိဘူး။ အရည္အခ်င္းနဲ႔သြားတဲ႔သူထက္စပြန္ဆာသမားကေရွ႕ေရာက္ေနတတ္ေတာ႔လည္းအေတာ္မ်ားမ်ားက သိပ္မႀကိဳးစားခ်င္ၾကေတာ႔ဘူး။စပြန္ဆာရွာတဲ့အလုပ္ပဲလုပ္ၾကေတာ့တယ္။အဲဒီလိုနဲ႔ပဲအရည္အခ်င္း
ျဖည့္တင္းေရးကေမွးမွိန္သထက္ေမွးမွိန္လာေတာ့တယ္။
သားသမီးေတြအရြယ္ေရာက္၊အိမ္ေထာင္က်ကုန္ၾကလို႔စိတ္ေအးရမလားမွတ္တယ္။ေျမးေတြကအရြယ္ မေရာက္တေရာက္ျဖစ္လာၿပီ၊ဘေမာင္တို႔ပူပန္ရဦးမယ္။ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးအမကိုအေလးအနက္ထားတဲ႔ႏုိင္ငံ၊ ကုသိုလ္၊အကုသိုလ္ကို ေကာင္းေကာင္းခြဲျခားသိပါတယ္ဆိုတဲ့ ေနရာဟာသိပ္မ်ားမ်ားစားစားရွိတာ မဟုတ္ဘူး။ရွားပါးလွတဲ့ႏိုင္ငံထဲမွာျမန္မာႏိုင္ငံဟာထိပ္ဆံုးကလို႔သတ္မွတ္ျခင္းခံထားခဲ့ရတာပါ။ဘေမာင္တို႔ လုပ္ေနကိုင္ေန၊က်င့္ၾကံျပဳမူေနၾကတာေတြဟာဒုစ႐ိုက္သေဘာေဆာင္ေနသလား၊သုစ႐ိုက္သေဘာ
ေဆာင္ေနသလားဆိုတာမခြဲျခား၊သတိမထားမိၾကတဲ့သူေတြပိုပိုၿပီးမ်ားလာေနသလားလို႔။
“ဒုစရိတ” ကလာတဲ႔ ဒုစ႐ိုက္ဆိုတာ“ဒု”- မေကာင္းေသာ၊“စရိတ” - က်င့္ၾကံျပဳလုပ္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ မေကာင္းတဲ့ကိုယ္မႈ၊မေကာင္းတဲ့ႏႈတ္မႈ၊မေကာင္းတဲ့စိတ္မႈတစ္ခုခုနဲ႔ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ျခင္းဟာဒုစ႐ိုက္ မည္ပါတယ္။ငယ္ငယ္ကသင္ခဲ့ရတဲ့ဗုဒၶဘာသာမွာအေျခခံအေနနဲ႔ကိုပါလာတာပါ။

ဗုဒၶကဒုစ႐ိုက္၁၀ပါးကိုေဟာခဲ့တယ္။ထပ္ခြဲလိုက္ရင္ဒုစ႐ိုက္ကာယကံ၃ပါး၊ဒုစ႐ိုက္၀စီကံ၄ပါးနဲ႔ဒုစ႐ိုက္ မေနာကံ၃ပါးတို႔ ျဖစ္ၾကတယ္။ကာယကံေျမာက္ျဖစ္တဲ့ဒုစ႐ိုက္၃ပါးကေတာ့သူ႔အသက္သတ္ျခင္းဆိုတဲ့ (ပါဏာတိပါတ)၊ပိုင္ရွင္ကကိုယ္ႏႈတ္တို႔ျဖင့္မေပးအပ္ေသာဥစၥာကိုခိုးယူျခင္း(အဒိႏၷဒါန)၊ကာမဂုဏ္တို႔၌ မွားယြင္းစြာက်င့္ၾကံျခင္း(ကာေမသု မိစၧာစာရ)တို႔ျဖစ္ပါတယ္။ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္းသိထားၿပီးတဲ့ကိစၥလို႔ ထင္ပါတယ္။အေတာ္မ်ားမ်ားမက်ဴးလြန္ျဖစ္ၾကတဲ့ဒုစ႐ိုက္မ်ားလည္းျဖစ္တယ္။

ဒါေပမဲ့ဒုစ႐ိုက္၀စီကံ၄ပါးကိုေတာ့ဗုဒၶဘာသာပါဆိုတဲ့ဘေမာင္တို႔ျမန္မာေတြခပ္တြင္တြင္ေလးက်ဴးလြန္
ေနၾကပါတယ္။ဒုစ႐ိုက္ရယ္လို႔ေတာင္မွသတိထားမိၾကပါရဲ႕လားမဆိုႏုိင္ပါဘူး။မဟုတ္မမွန္ေျပာဆိုျခင္း (မုသာ ၀ါဒ)၊ကုန္းတိုက္စကားေျပာျခင္း၊ရန္တိုက္ေပးျခင္း(ပိသုဏ၀ါစာ)၊ဆဲေရးတိုင္းထြာ၊ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားကိုေျပာဆိုျခင္း (ဖ႐ုသ ၀ါစာ)၊အက်ိဳးမရွိ၊အႏွစ္မဲ႔ေသာစကားကိုေျပာဆိုျခင္း (သမၹပၸလာပ) တို႔ျဖစ္ပါတယ္။
ဒုစ႐ိုက္၁၀ပါးလံုးဟာအကုသိုလ္အက်ိဳးေပးေတြပါ။မဟုတ္မမွန္တာေျပာတာနဲ႔၊ကုန္းတိုက္တာနဲ႔၊အႏွစ္မဲ့ စကားဆိုတာနဲ႔အကုသိုလ္ေတြစုၿပီးသားျဖစ္တတ္ပါတယ္။ၾကမ္းတမ္းစကားဆိုသူကေတာ့အနည္းစုပဲ
ျဖစ္မယ္လို႔ယူဆရပါတယ္။
ဒုစ႐ိုက္မေနာကံ၃ပါးကေတာ႔-သူတစ္ပါးပစၥည္းကိုငါ့ဟာျဖစ္ရင္ေကာင္းမွာပဲလို႔မတရားၾကံစည္ျခင္း (အဘိဇၩာ)၊ သူတစ္ပါးေသေက်ပ်က္စီးေစလိုျခင္း(ဗ်ာပါဒ)နဲ႔အယူမွားျခင္း(မိစၧာဒိ႒ိ)တို႔ ျဖစ္ၾကတယ္။ အမွန္ကိုအမွားလို႔ထင္တာ၊အမွားကိုအမွန္လို႔ထင္တာဟာအယူမွားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။အက်ိဳးမရွိအႏွစ္မဲ့တဲ့ စကားကိုဆိုတာ၊အကုသိုလ္လို႔မျမင္တာဟာလည္းအယူမွား၊အမွတ္မွားတာပါပဲ။
ဘေမာင္အပါအ၀င္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာဒုစ႐ိုက္တစ္ပါးပါးကိုေန႔စဥ္က်ဴးလြန္ေနၾကသူေတြပါ။ အေတာ္ကေလးသတိထားေရွာင္ၾကဥ္ေနၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။ဗုဒၶဘာသာစာေပေတြကိုဖတ္ၾကည့္ရင္ ဒုစ႐ိုက္၁၀ပါးဟာအျပစ္ႀကီးလွၿပီးအပါယ္ကိုေရာက္ေစတတ္လို႔ “အကုသလ ကမၼပထ” လို႔ လည္းေခၚပါတယ္။
ဒုစ႐ိုက္၁၀ပါးထဲမွာမိစၧာဒိ႒ိျဖစ္တဲ့“ကံ-ကံ”၏အက်ိဳးကိုမယံုၾကည္မႈဟာအျပစ္အႀကီးဆံုးျဖစ္တယ္လို႔ ဘုရားရွင္ကေဟာခဲ႔တယ္။မိစၦာအယူအစြဲသန္ရင္သန္သေလာက္၊အယူသီးရင္သီးသေလာက္အျပစ္ႀကီး ပါတယ္။အယူမွားတာဟာမိစၧာဒိ႒ိပါ၊ေကာင္းတာကိုမေကာင္းထင္တာဟာမိစၧာဒိ႒ိျဖစ္ၿပီး၊ မေကာင္းတာကိုေကာင္းတာထင္တာဟာလည္းမိစၧာ ဒိ႒ိပဲျဖစ္ပါတယ္။
သည္ေန႔ဘေမာင္တို႔၀န္းက်င္ကဟုိးငယ္ငယ္တုန္းက၀န္းက်င္ႀကီးနဲ႔အေတာ္ကြာသြားေနၿပီျဖစ္ပါတယ္။ အေကာင္းဘက္ကပိုအားေကာင္းလာသလား၊အဆိုးဘက္ကပိုအားေကာင္း လာသလားဆိုတာျဖစ္လာတယ္။႐ုပ္ ၀တၳဳပိုင္းဆိုင္ရာတိုးတက္လာမႈကေတာ့အေကာင္းဘက္ကလို႔
ေျပာရမွာပါပဲ။ဒါေပမဲ့စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာနဲ႔က်င့္၀တ္ပိုင္းေတြမွာေတာ့အေတာ္ကေလး ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းေအာင္ဆုတ္ယုတ္သြားတာေတြ႕ရတယ္။တိုးတက္မႈျဖစ္စဥ္တစ္ခုမွာအေကာင္းနဲ႔ အဆိုး ဒြန္တြဲေနတာရွိတတ္တဲ့သဘာ၀တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။အဆိုးနည္းၿပီးအေကာင္းမ်ားရင္ လက္ခံႏိိုင္ဖြယ္ရာျဖစ္ေပမယ့္အေကာင္းနည္းၿပီးအဆိုးမ်ားရင္ေတာ့၀မ္းနည္းစရာတစ္ခုျဖစ္လာပါ့မယ္။
အရင္ကေက်ာ္ၾကားခဲ့တဲ့ျမန္မာေတြရဲ႕လကၡဏာတစ္ရပ္ျဖစ္တဲ့ယဥ္ေက်းပ်ဴငွာမႈဟာျဖဴစင္သန္႔ရွင္းၿပီး ရင္ထဲကလာခဲ့တဲ့အရာတစ္ခုပါ။သည္ေန႔၀န္ေဆာင္မႈေပးေနတဲ့ေနရာတခ်ဳိ႕ကလြဲရင္မလႊဲမေရွာင္သာ တဲ့ေနရာမ်ဳိးမွာသာေတြ႔ရေတာ့တဲ့အရာျဖစ္လို႔သြားပါၿပီ၊ႏႈတ္ခမ္းကအျပံဳးေတြမွာအသက္မပါေတာ့ပါဘူး။ လုပ္ငန္းခြင္ထဲကအျပံဳးကိုလုပ္ငန္းခြင္ျပင္ပအထိဆက္ၿပီးသယ္မသြားႏိုင္ၾကေတာ႔ဘူး။အရင္ကတစ္ဦးဦး ဒုကၡေရာက္ရင္ေတြ႕တဲ့တစ္ဦးဦးကမေနႏုိင္ဘူး။အနည္းအမ်ားေတာ့ကူညီေပးေလ့ရွိတယ္။အခုေတာ့ ႐ိုင္းပင္းမႈ၊ကူညီမႈေတြဟာတစ္စံုတစ္ရာအင္အားနည္းပါးလာခဲ့ၾကၿပီ။
ပိုၿပီး၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတာကယဥ္ေက်းပ်ဴငွာၿပီးစိတ္သေဘာေကာင္းလွပါတယ္ဆိုတဲ့ ျမန္မာေတြမွာ မစၧရိယ စိတ္ကိုတံခါးမရွိ၊ဓားမရွိလက္ခံေနျခင္းပဲ။ေနရင္းထိုင္ရင္းအယူအမ်ားဆံုးေသာအကုသိုလ္ လို႔ ျမင္တယ္။သူမ်ားအသက္သတ္တာ၊ခိုးတာ၊ကာမမွားတာေတြက ျဖစ္ခဲတဲ့ကိစၥေတြ။ဒါေပမဲ့စိတ္ကေလး မထားတတ္႐ံုန႔ဲ၊အကုသိုလ္လို႔မျမင္လိုက္႐ံုနဲ.အကုသိုလ္ေတြဒလေဟာ၀င္လာတတ္တာမစၧရိယ စိတ္ေၾကာင္႔ပဲ။သူမ်ားတကာစီးပြားျဖစ္ရင္မုဒိတာပြားရမယ့္အစားေမးေငါ့တတ္လာၾကတယ္။သူမ်ားေတြ တိုးတက္သြားရင္မဲ့ျပလာတတ္ၾကတယ္။အထူးသျဖင္႔ ဗုဒၶဘာသာကိုယံုၾကည္ကိုးကြယ္ေနတဲ့လူ႔အသိုင္း အ၀ိုင္းမွာျဖစ္ေနတာဟာပိုၿပီး၀မ္းနည္းစရာျဖစ္လာတယ္။
စူပါမားကက္ ေတြမွာလည္းေစ်းကေလးေမးလိုက္ရင္ေလသံက“အဲဒါကသိန္းေက်ာ္တယ္”ဆိုတဲ့ အေျဖမ်ဳိးကိုၾကားရသူေတြမနည္းဘူးလို႔ထင္တယ္။“၀ယ္ႏိုင္ပါ႔မလား”ဆိုတဲ့စိတ္အခံနဲ႔ေျဖမွန္း သိပ္သိသာတယ္။ဒါေတာင္မွလခနည္းနည္းေလာက္ပဲရၾကတဲ့သူေတြေနာ္။ပစၥည္းကိုျပခ်င္သလို၊မျပခ်င္ သလို၊တစ္ခုကေနေနာက္တစ္ခုကိုမ်ားေရြးရင္သိပ္မေက်နပ္တဲ့မ်က္ႏွာေလးေတြနဲ႔၊ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္အမွတ္အသားေပ်ာက္ဆံုးေနၾကဟန္တူတယ္။
ဘေမာင္တို႔ကစီးပြားေရးနယ္ထဲကဆိုေတာ့အဲဒီကလူေတြနဲ႔ပိုၿပီးထိေတြ႕မႈရွိေနတယ္။ ဟုိးလူငယ္ဘ၀က စီးပြားေရးသမားေတြရဲ႕အမူအက်င့္လကၡဏာနဲ႔အခု၀န္းက်င္ကအေတာ္ႀကီးေျပာင္းသြားတာသတိထား မိလိုက္တယ္။အရင္တုန္းကတစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦးသိပ္ၿပီး႐ုိင္းပင္းၾကတယ္။စုေပါင္းလုပ္ရင္လည္းအဆင္ေျပတယ္။ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦးလည္းသံသယစိတ္ေတြနည္းပါးၾကေလရဲ႕။အခုေခတ္က်ေတာ့စုေပါင္းလုပ္ရင္သိပ္အဆင္ မေျပခ်င္ေတာ႔ဘူး။ဦးေဆာင္လုပ္သူကိုအျမဲသံသယစိတ္နဲ႔ၾကည့္ေနေလ့ရွိၾကတယ္။
ေ၀ဖန္တာေကာင္းေပမယ့္အျမဲတမ္းေ၀ဖန္မႈေတြက်ေတာ႔သိပ္မေကာင္းျပန္ဘူး။လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ေလာက္ကစီးပြားေရးသမားတစ္ဦးကအေတာ္ႀကီးကိုအဆင္တေျပျဖစ္တယ္။သိပ္ၿပီးဦးစားေပး ခံရတာေပါ့။သူနဲ႔သိတဲ႔လူႀကီးကိုသိဖို႔အတြက္၊ရင္းႏွီးဖို႔အတြက္၀ိုင္းၾကတဲ့သူေတြလည္းပါၾကရဲ႕။
အဲဒီစီးပြားေရးသမားကအခုေတာ့အေတာ္ကေလးအက်ပ္အတည္းနဲ႔ရင္ဆိုင္ေနရတယ္။ရွိတဲ့ကားေတြ ထုတ္ေရာင္းေနရတယ္။အဲဒီေတာ့ဘာေျပာၾကသလဲ။တစ္ခ်ိန္္က၀ိုင္းအံုေနၾကတဲ့အထဲေရွ႕ဆံုးက လူမ်ိဳးေတြကေျပာတာေနာ္။
“က်သြားမွာေပါ့ ရမ္းတာကိုး၊ နည္းေတာင္ နည္းေသးတယ္” တဲ့။
ေျပာလိုက္ၾကတာမ်ားရက္ရက္စက္စက္။အဲဒီလူနားသိပ္ကပ္တဲ့သူမရွိေတာ့ဘူး။ဘေမာင္တို႔ကေတာ့ပံုမွန္ပဲ ဆက္ဆံပါတယ္။အခုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာအားငယ္ႏိုင္တဲ့အတြက္သူ႔ဆီေတာင္ဖုန္းပိုဆက္ျဖစ္ေသးတယ္။
ေလာကႀကီးက အဲသလိုမ်ိဳး။
ေျမနိမ့္ရာ လွံစိုက္ ခ်င္ၾကတယ္။
ေရနည္းရာ မိုးမရြာ ၾကဘူး။
တစ္ေယာက္ေယာက္ေကာင္းစားရင္ေမးေငါ့တတ္ၿပီး၊တစ္ေယာက္ေယာက္လဲက်သြားရင္၀ိုင္းထူေပးမယ့္ အစားလက္ခုပ္၀ိုင္းတီးေပးေလ့ရွိၾကတယ္။မစၧရိယစိတ္ဟာဘာမွမဟုတ္ဘူးလို႔ထင္ရေပမယ့္စုမိရင္ အင္အားႀကီးတဲ့အကုသိုလ္ျဖစ္သြားတယ္ဆိုတာေမ႔ေနၾကတယ္နဲ႔တူတယ္။
တစ္ခ်ိန္ကျမန္မာေတြဟာယဥ္ေက်းပ်ဴငွာၾကတယ္။႐ိုးသားၾကတယ္၊ကူညီ႐ိုင္းပင္းၾကတယ္။တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ခ်စ္ခင္ၾကတယ္ဆိုတာနာမည္ႀကီးခဲ့ဖူးတယ္။သည္ေန႔ ျမန္မာေတြအဲဒီဂုဏ္ပုဒ္ကိုဆက္လက္ပိုင္ဆိုင္ ၾကပါရဲ႕လားလို႔ဘေမာင္မၾကာခဏေတြးၾကည့္မိပါရဲ႕။
ကၽႊန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ေတြးတာမဟုတ္ေပမဲ့သူမ်ားေရးထားတာဖတ္ရင္းႀကိဳက္လို.ကၽႊန္ေတာ္ Blog မွာတင္လိုက္တာပါဗ်ာ...                     

ဘ၀မွာ အထီးက်န္မႈမျဖစ္ေစဖို႔ လိုအပ္တဲ့ တုိးတုိးေဖာ္

"သူ .. ျပန္လာေတာ့မွာပါ"
စာေရးသူကိုလွမ္းေျပာရင္းသခင္တင္ျမတစ္ေယာက္ျပတင္းေပါက္ကေနဇနီးသည္႐ံုးကျပန္လာေနက် လမ္းထိပ္ဘက္ဆီလွမ္းေမွ်ာ္ၾကည္လိုက္ပါတယ္။
"ေနာက္တစ္ေန႔စာအတြက္ပါ၊တစ္ခါတည္းေဈး၀င္၀ယ္တတ္ေတာ့တစ္ခါတေလ နည္းနည္းေတာ့ေနာက္က်တတ္တယ္" အားနာဟန္နဲ႔ေနာက္တစ္ႀကိမ္စကားဆိုတဲ့အခါမွာေတာ့
သူ႔ေလသံထဲမွာအျပန္ေနာက္က်တဲ့ဇနီးသည္ကို၊စိုးရိမ္ေနဟန္ခပ္ပါးပါးလႊမ္းလို႔။
တို႔ဗမာအစည္းအ႐ံုးအဖြဲ႕၀င္သခင္တင္ျမဟာပထမဇနီးဆံုးပါးသြားၿပီးတဲ့ေနာက္ဒုတိယအိမ္ေထာင္ကို ၿပီးခဲ့တဲ့၂၀၀၈ခုႏွစ္၊သူ႔အသက္ ၈၄ ႏွစ္မွာထူေထာင္ခဲ့ပါတယ္။အိမ္သူသက္ထားအသစ္ကေတာ့ ခုသူေစာင့္ေမွ်ာ္ေနတဲ့အသက္ ၄၃ အရြယ္ေဒၚသန္းသန္းၫြန္႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။
"ဒီအရြယ္မွာခ်စ္တာ၊ျမတ္ႏိုးတာေတြကုိေဘးဖယ္ၿပီးတုိင္ပင္ေဖာ္တုိင္ပင္ဖက္၊ေဆးေပးမီးယူဆုိတဲ့သေဘာနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳခဲ့တာပါ"လို႔ ေလး ေလးနက္နက္ဆိုတဲ့သခင္တင္ျမကပထမအိမ္သူနဲ႔၆၃ႏွစ္ၾကာေပါင္းသင္း ခဲ့ပါတယ္။အိမ္ေထာင္ရွင္မဟာအ႐ုိး၀ါေရာဂါနဲ႔အိပ္ရာထဲမွာ၁၃ႏွစ္ၾကာလဲေနခဲ့ရၿပီးလြန္ခဲ့တဲ့ေလးႏွစ္က ကြယ္လြန္ခဲ့တယ္လို႔သိရတယ္။"သားသမီးေတြလည္းတစ္ေယာက္မွမရွိၾကေတာ့ဘူးေလ။ အကုန္ဆုံးကုန္ၾကၿပီ။ေခြ်းမတစ္ေယာက္ရွိေပမယ့္သူကလည္းကုိယ္ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳတဲ့အေပၚ
ဘာမွမေျပာပါဘူး" လုိ႔သခင္တင္ျမကေျပာပါတယ္။
"တစ္ေယာက္တည္း ေနလုိ႔မရဘူးလားဆုိေတာ့ရပါတယ္။ဒါေပမယ့္ကိုယ့္ကိုဂ႐ုစိုက္မယ့္သူ ကုိယ္ေျပာတဲ့စကားေတြကုိ ေသေသ ခ်ာခ်ာနားစုိက္ေထာင္ေပးမယ့္သူကုိယ့္ကုိအားကုိးမယ့္သူ ကုိယ္ကလည္းအားကုိးရမယ့္သူေတာ့ရွိသင့္တယ္လုိ႔ထင္တယ္"လုိ႔သခင္တင္ျမက၊ေတြးေတြးဆဆဆိုတယ္။
"အခုေတာ့ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳလုိက္တာပဲေကာင္းတယ္လုိ႔ေျပာရမလားမသိဘူး။ အရင္ကထက္စာရင္ေနလုိ႔ေပ်ာ္လာတယ္။အခ်ိန္မွန္မွန္ေဆးေသာက္ျဖစ္လာတယ္။ ထမင္းစားျဖစ္လာတယ္။"အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲျခံ၀င္းထဲ၀င္လာတဲ့အိမ္သူသက္ထားကိုျမင္လိုက္တာမို႔ အျပံဳးေလးသန္းရင္း"ေဟာ..ျပန္လာပါၿပီ"လို႔ဆိုတယ္။
ေဒၚသန္းသန္းၫြန္႔ဟာပထမခင္ပြန္းဆံုးပါးၿပီးႏွစ္ႏွစ္အၾကာမွာခုလိုသခင္တင္ျမနဲ႔လက္တြဲခဲ့တာပါ။
"အန္တီအတြက္ကေတာ့အခုလုိအိမ္ေထာင္ျပဳခဲ့တဲ့အတြက္ေနာင္တရတယ္ဆုိတာတစ္ခါမွ မေတြးဖူးပါဘူး"လို႔အစခ်ီရင္း"အန္တီအေနအထားနဲ႔တျခားသူတစ္ေယာက္ကုိလက္ထပ္တာထက္စာရင္ ဘဘလုိေလးစားစရာေကာင္းတဲ့ပုဂၢဳိလ္ကုိေရြးခ်ယ္ခဲ့တာအေကာင္းဆုံးပါပဲ"လုိ႔ေျပာပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္သူတို႔အိမ္ေထာင္ေရးမွာငယ္ရြယ္သူအခ်င္းခ်င္းဆိုေတြ႕ရႏိုင္တဲ့ကေတာက္ကဆျဖစ္တာမ်ဳိး၊ အႀကိဳက္မတူတာမ်ဳိးမရွိဘူးလုိ႔လည္းဆိုေလရဲ႕။
"ဘဘကအသက္ႀကီးသူျဖစ္ေတာ့ေဒါသလည္းမႀကီးဘူး။ခြင့္လႊတ္ႏုိင္တယ္။ ကုိယ့္အေပၚနားလည္မႈရွိတယ္လုိ႔ေျပာလုိ႔ရတာေပါ့ ေနာ္။ကုိယ့္အတြက္ကလည္း မိဘေနရာမွာေရာ၊ေကြ်းေမြးထားတဲ့ေက်းဇူးရွင္အျဖစ္ေရာသတ္မွတ္ထားပါတယ္" လို႔ေဒၚသန္းသန္းညႊန္႔က ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးဆိုပါတယ္။ဘ၀ရဲ႕ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ေတြကိုအတူတူျဖတ္ေက်ာ္မယ္ဆိုၿပီးလက္တြဲခဲ့တဲ့ စံုတြဲကေတာ့စာေရးဆရာညီညီႏိုင္နဲ႔စာေရးဆရာမသက္ထားခင္(ေဒၚသီရိ)တုို႔ပါပဲ။
"သားသမီးေတြနဲ႔ေနခဲ့ေပမယ့္ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္တာကုိ သိပ္နားမလည္ၾကဘူး။ေနမေကာင္းရင္လည္းေဆးတုိက္၊ေဆး ခန္းပုိ႔ေပးမယ့္၊ကုိယ္ေျပာခ်င္တဲ့ စကားေတြကုိဂ႐ုတစုိက္နားေထာင္ေပးမယ့္သူမရွိဘူး"လို႔ဆိုတဲ့အသက္ ၆၄ ႏွစ္အရြယ္ဦးညီညီႏိုင္ဟာ ပထမအိမ္ေထာင္ဆုံးပါးၿပီးရွစ္ႏွစ္အၾကာမွာစိတ္တူကုိယ္တူ၀ါသနာတူတဲ့စာေရးဆရာမသက္ထားခင္နဲ႔ ၿပီးခဲ့တဲ့ေမလကအိမ္ေထာင္သစ္ထူေထာင္ခဲ့ပါတယ္။"လက္မထပ္ဘဲသူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေတြလုိ
ေနလုိ႔ရေပမယ့္တုိးတုိးေဖာ္ဆုိတာကုိယ့္အိမ္ေထာင္ဖက္အခ်င္းခ်င္းမွျဖစ္မွာမုိ႔လုိ႔လက္ထပ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။"
ဒီလိုလက္ထက္လိုက္ျခင္းဟာသူ႔အသြင္အျပင္ကိုပိုၿပီးသပ္သပ္ရပ္ရပ္ ျဖစ္လာေစသလိုသူေျပာခ်င္တဲ့ စကားေတြကိုလည္းဂ႐ုစိုက္နားေထာင္ေပးမယ့္သူရွိလာတာမို႔စိတ္ခ်မ္းသာရၿပီးအရင္ကခံစားခဲ့ရတဲ့ စိတ္အားငယ္တာမ်ဳိးေတြလည္းမရွိေတာ့ဘူးဆိုပဲ။
ခင္ပြန္းသည္စကားေျပာေနတာကိုေဘးကေနထိုင္ၿပီးနားေထာင္ေနတဲ့ေဒၚသီရိကလည္း "အခုခ်ိန္အထိေတာ့စိတ္အခန္႔မသင့္တာ၊အႀကိဳက္မတူတာတုိ႔မၾကံဳရေသးပါဘူး။တကယ္လုိ႔ၾကံဳ လာရင္လည္းငယ္သူေတြမဟုတ္ေတာ့နားလည္ႏုိင္မွာပါ"လို႔ေျပာပါတယ္။
ဟိုးအရင္ကတည္းကတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္သိႏွင့္ၿပီးသားျဖစ္တဲ့သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ အခုခ်ိန္မွာေတာ့အတြဲညီညီနဲ႔သူတုိ႔ခ်စ္တဲ့စာေပလမ္းမွာေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကပါတယ္တဲ့။
"အန္တီတုိ႕ကဘ၀အတြက္ဘုရားစင္နဲ႔စာေပၾကားမွာပဲေနထုိင္သြားၾကေတာ့မွာဆုိေတာ့
ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေလးနဲ႔တုိင္ပင္ေဖာ္၊အားေပးေဖာ္၊ကုိယ့္ကုိနားလည္ေပးမယ့္သူကိုပဲေရြးခ်ယ္တာပါ"လုိ႔ သူေနာက္အိမ္ေထာင္ထူျဖစ္ပံုကိုေျပာပါတယ္။
ဒီလိုအသက္ရမွေနာက္ထပ္အိမ္ေထာင္ျပဳၾကတဲ့အေပၚကိုစိတ္ပညာပါေမာကၡ၊ဌာနမႉး၊
ေဒါက္တာေအာင္ျမတ္ေက်ာ္ကလူေတြဟာအိမ္ေထာင္ကြဲလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊အိမ္ေထာင္ဖက္ဆုံးပါးလုိ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အဲလိုမွမဟုတ္လူပ်ဳိႀကီး၊အပ်ဳိႀကီးအျဖစ္သီးသန္႔ေနခဲ့လုိ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္အသက္ႀကီးလာတဲ့အခါမွာ အထီးက်န္မႈေတြခံစားရတတ္တာေၾကာင္႔လို႔သံုးသပ္ေျပာျပပါတယ္။ဒါေပမယ့္အသက္ႀကီးမွေနာက္ တစ္ႀကိမ္လက္ထပ္သူရာခိုင္ႏႈန္းကအသက္ငယ္စဥ္လက္ထပ္တဲ့ႏႈန္းထက္နည္းပါးပါတယ္တဲ့။
"အေနာက္ႏုိင္ငံေတြကေနကူးစက္လာတဲ့ယဥ္ေက်းမႈသေဘာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ဩဇာေညာင္းတဲ့သူ၊ သားသမီးေတြအေပၚမမွီခုိရတဲ့သူ၊စိတ္ဓာတ္ခုိင္မာတဲ့သူေတြဆုိရင္ေတာ့အသက္ႀကီးလည္းလက္ထပ္ခ်င္ လက္ထပ္ၾကတာပါပဲ။အဲဒီအတြက္ကုိယ့္ဘာသာေရး၊လူမႈေရးမွာထိခုိက္သြားတာမွမဟုတ္တာ။"
ေဒါက္တာကစိတ္ပညာပိုင္းဆိုင္ရာအရလူတိုင္းဟာကုိယ္ေျပာတဲ့စကား၊အေတြ႕အၾကံဳေတြကုိ ဂ႐ုတစုိက္နဲ႔နားေထာင္ေပးမယ့္သူမ်ဳိးလိုခ်င္တတ္ၾကၿပီးအသက္ႀကီးမွအိမ္ေထာင္ျပဳၾကသူေတြဟာ လိင္မႈကိစၥ၊အိမ္ေထာင္ေရးကိစၥေတြထက္ကုိယ့္အေပၚနားလည္ေပးမယ့္သူကိုသာေရြးခ်ယ္ေလ့ရွိၾက တယ္လုိ႔လည္းရွင္းျပပါတယ္။"အိမ္ေထာင္ဖက္ေရြးခ်ယ္တဲ့ေနရာမွာကုိယ့္ထက္ပညာေရး၊အသိပညာ နိမ့္က်သူျဖစ္ေနေပမယ့္ကုိယ့္ကုိအားေပး၊ဂ႐ုစုိက္ႏုိင္တဲ့သူကိုေရြးခ်ယ္ၾကတယ္"လုိ႔ဆိုသလို
ပ်မ္းမွ်အားျဖင္႔အမ်ဳိးသားေတြကအမ်ဳိးသမီးေတြထက္စိတ္ဓာတ္ပုိေပ်ာ့ညံ့ၾကၿပီးေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳၾကသူ အမ်ားစုမွာလည္းအမ်ဳိးသားေတြပဲျဖစ္ၾကတယ္တဲ့။
"ေယာက်္ားေလးေတြကငယ္ငယ္ေလးထဲကအေမကုိအရမ္းခ်စ္တာတုိ႔၊မိသားစုကုိခင္တြယ္တာတုိ႔ ပုိမ်ားတယ္။မိန္းမတစ္ေယာက္အတြက္သူ႔အိမ္ေထာင္ဖက္မရွိေတာ့တဲ့အခါမွာ ဘာမွသိပ္မျဖစ္ေပမယ့္ေယာက်္ားတစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့မုိးလင္းထဲကထမင္းစားလုိ႔မရတာတုိ႔၊ ႐ုံးကျပန္လာရင္လည္းဘာလုပ္လုိ႔ဘာကုိင္ရမွန္းမသိေတာ့တာတုိ႔ျဖစ္တတ္တယ္။၊ ဆရာကုိယ္တုိင္ေရာပဲေလ"လုိ႔မိန္းမနဲ႔ေယာက်္ားမွီခုိမႈ၊ခံစားခ်က္ခ်င္းမတူတဲ့အေပၚကုိ သုံးသပ္ျပျပန္ပါတယ္။အသက္အရြယ္ရမွေနာက္အိမ္ေထာင္ထပ္ျပဳျခင္းမွာေကာင္းက်ဳိးေတြရွိသလို
သင့္ေတာ္တဲ့ေရြးခ်ယ္မႈမျဖစ္တဲ့အခါအသက္ငယ္သူေတြထက္ဒုကၡပိုမ်ားေစတယ္လို႔လည္းဆရာက ဆိုပါေသးတယ္။"သာမန္အိမ္ေထာင္ေတြမွာရည္းစားဘ၀၊ဒါမွမဟုတ္ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုေလာက္ယူၿပီးေတာ့မွမတူညီတဲ့အရာေတြေတြ႕လာရတယ္။ ဒါေပမယ့္အသက္ႀကီးမွထပ္ျပဳတဲ့အိမ္ေထာင္ေတြကမတူညီတာေတြကုိခ်က္ခ်င္းေတြ႕ရတယ္။အဲဒီေတာ့ မွန္းထားတာေတြနဲ႔မကုိက္ညီတဲ့အခါစိတ္ခ်မ္းသာမႈမရႏုိင္ဘူး။အသက္အရြယ္နဲ႔ခံႏုိင္ရည္ကလည္း သိပ္မရွိေတာ့အႏၲရာယ္ရွိႏုိင္တယ္။" လို႔ေဒါက္တာေအာင္ျမတ္ေက်ာ္ကေျပာပါတယ္။
                                                                                                    ၿငိမ္းအိအိေထြး
                                                                                        အတြဲအမွတ္ (၂၄ ၊ အမွတ္ ၄၈၀)

သင့္ခႏၶာကိုယ္၏ အံ့မခန္းလွည့္ကြက္မ်ား

(၁)သင့္လည္ေခ်ာင္းထဲကယားေနတယ္ဆုိရင္နား႐ြက္ကိုကုတ္လုိက္ပါ...နား႐ြက္မွာရွိတဲ့ အာ႐ံုေၾကာေတြကိုလႈံ႔ေဆာ္မိတဲ့အခါအဲ့ဒီအာ႐ံုေၾကာေတြဟာလည္ေခ်ာင္းထဲကၾကြက္သားေတြကို အလုိအေလ်ာက္႐ုတ္တရက္တံု႔ျပန္ေစၿပီးယားယံမႈကိုေပ်ာက္ကင္းပါလိမ့္မယ္...
(၂) လူေတြဆူညံေနတဲ့ေနရာမွာဒါမွမဟုတ္ဖုန္းေျပာတဲ့ေနရာတစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ့အသံကို မၾကားႏုိင္ျဖစ္ေနပါသလား...႐ုတ္ခ်ည္းေျပာလုိက္တဲ့အသံကိုၾကားဖုိ႔ဆုိရင္ေတာ့ညာဘက္နားကို အသံုးျပဳပါ...ဂီတသံစဥ္ေတြကိုနားေထာင္ဖုိ႔ဆုိရင္ေတာ့ဘယ္ဘက္နားကိုအသံုးျပဳပါ...
(၃) သန္႔စင္ခန္းဒါမွမဟုတ္တျခားသင့္ေတာ္တဲ့တစ္ေနရာရာနဲ႔အလွမ္းေဝးေနတဲ့အခ်ိန္မွာသင့္အေနနဲ႔ အလြန္အမင္းအခင္းႀကီးငယ္သြားခ်င္ေနတယ္ဆုိရင္သင့္ရဲ့ခ်စ္သံေယာဇဥ္ေလးေတြအေၾကာင္းစိတ္ကူးယဥ္ လုိက္ပါ...ဒါကသင့္ဦးေႏွာက္ကိုအာ႐ံုလႊဲေျပာင္းေပးႏိုင္ပါတယ္...
(၄)ဆရာဝန္ကသင့္ကိုေဆးထိုးေတာ့မယ္ဆုိရင္ေဆးထိုးအပ္ဝင္တာနဲ႔ေခ်ာင္းဟန္႔လုိက္ပါ...
ေခ်ာင္းဆိုးေခ်ာင္းဟန္႔တာဟာသင့္ရဲ့ေက်ာ႐ိုးျပြန္ထဲကဖိအားကိုျမင့္တက္ေစၿပီးဦးေႏွာက္ကို နာက်င္မႈေဝဒနာေပးပို႔တဲ့အခါမွာကန္႔သတ္ထားေစႏုိင္ပါတယ္... (၅) ႏွာေစးေနလုိ႔ ႏွာေခါင္းပိတ္ေနတဲ့အခါမ်ိဳး...အသက္ရွဴလမ္းေၾကာင္းပိတ္ေနတဲ့အခါမ်ိဳးမွာသင့္လွ်ာကို ခံတြင္းအေပၚဘက္နံရံမွာဖိကပ္ထားၿပီးမ်က္ခံုးႏွစ္ခုၾကားမွာလက္တစ္ေခါင္းနဲ႔ဖိထားလုိက္ပါ... ဒီအေနအထားအတိုင္းစကၠန္႔၂၀ေလာက္ထားလိုက္ျခင္းျဖင့္သင့္ႏွာႏု႐ုိးကိုလႈပ္ခါေစႏုိင္ၿပီး ပိတ္ဆုိ႔ေနတာေတြေလ်ာ့ပါးၿပီးရွင္းလင္းသြားေစႏုိင္ပါတယ္...
(၆)အစားေကာင္းအေသာက္ေကာင္းေတြအားပါးတရစားၿပီးအရမ္းျပည့္အင့္ကာအိပ္ခ်င္လာၿပီဆုိရင္ ဘယ္ဘက္ကိုေစာင္းၿပီးလွဲေလ်ာင္းပါ...ဒီပံုစံဟာသင့္အစာအိမ္ကိုအစာျပြန္ထက္ပိုနိမ့္တဲ့အေနအထားမွာ ရွိတဲ့အတြက္အစာေခ်ရည္အက္ဆစ္ေျပာင္းျပန္စီးဆင္းမႈကိုတားဆီးေပးၿပီးအစာေခ်ရည္ေတြ သင့္လည္ေခ်ာင္းထဲကမထြက္လာေအာင္ထိန္းေပးထား ႏုိင္ပါတယ္...
(၇)သင္သြားကိုက္တယ္ဆုိရင္ေရခဲတံုးတစ္တံုးနဲ႔လက္မနဲ႔လက္ညိဳးၾကားကလက္ဖမိုးေနရာေလးကို ပြတ္ေပးျခင္းျဖင့္ေပ်ာက္ကင္းႏုိင္ပါတယ္...အဲ့ဒီေနရာကအာ႐ံုေၾကာဟာခံတြင္းကနာက်င္မႈေဝဒနာကိုသိတဲ့ ဦးေႏွာက္ရဲ့အစိတ္အပိုင္းကိုပိတ္ဆုိ႔ေအာင္လႈံ႔ေဆာ္ေပးႏုိင္ပါတယ္...
(၈)သင္အလြန္အကြၽံအရက္မူးတဲ့အခါအခန္းတစ္ခုလံုးခ်ာခ်ာလည္လာၿပီးဟန္ခ်က္ထိန္းႏိုင္ေအာင္ တစ္ခုခုကိုဆုပ္ကိုင္ထားရပါတယ္...ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့အရက္ဟာ cupula လို႔ေခၚတဲ့နားထဲက ဟန္ခ်က္ထိန္းတဲ့အစိတ္အပိုင္းရဲ့ေသြးကိုေရဓာတ္ေလ်ာ့ပါးၿပီးအားနည္းေစလုိ႔ပါပဲ...တစ္ခုခုကို ဆုပ္ကိုင္လုိက္တဲ့အခါဦးေႏွာက္ကေနာက္ထပ္ရည္ညြန္းမွတ္တစ္ခုကိုရရွိသြားၿပီး ခ်ာခ်ာလည္ျခင္းကရပ္ေအာင္လုပ္ေဆာင္ေပးပါတယ္.... (၉)ႏွာေခါင္းေသြးယိုတဲ့အခါႏွာေခါင္းေအာက္နားမွာရွိတဲ့အေပၚဘက္သြားဖံုးေပၚကအခြက္ေလးထဲမွာ ဂြမ္းနည္းနည္းကိုခုၿပီးခပ္နာနာေလးဖိေပးပါ...ႏွာေခါင္းကယိုတဲ့ေသြးအမ်ားစုဟာႏွာေခါင္းအလည္က
အ႐ုိးႏု (ႏွာႏု႐ိုး) ကေနလာတာျဖစ္တဲ့အတြက္ဒီလုိဖိလုိက္ရင္ေသြးယိုရပ္သြားေစႏုိင္ပါတယ္...
(၁၀)စိတ္လႈပ္ရွားထိတ္လန္႔ေနသလား...သင့္ႏွလံုးခုန္ႏႈန္းကိုလက္မကိုမႈတ္(စုပ္)ရင္းေလွ်ာ့ခ်ႏုိင္ပါတယ္... vangus လုိ႔အမည္ရတဲ့အာ႐ံုေၾကာဟာႏွလံုးခုန္ႏႈန္းကိုထိန္းခ်ဳပ္ေပးၿပီးအသက္ရွဴျခင္းျဖင့္သင္တည္ၿငိမ္မႈ ရလာပါလိမ့္မယ္...
(၁၁)ေရထဲမွာခဏေလာက္အသက္ရွဴခ်င္သလား...ေရထဲကိုမဆင္းခင္အသက္တဝႀကီးရွဴတာ ပံုမွန္ထက္ျမန္ျမန္ျပင္းျပင္းရွဴတာမ်ိဳးလုပ္မယ့္အစားရွဴသြင္းရွဴထုတ္ျခင္းကိုအခ်ိန္တိုအတြင္းမ်ားမ်ား လုပ္ေဆာင္လုိက္ပါ...ဒီလုိလုပ္ျခင္းဟာသင့္ဦးေႏွာက္ကုိေအာက္ဆီဂ်င္ပုိရသလိုခံစားရေစၿပီးအခ်ိန္၁၀ စကၠန္႔ေလာက္ပိုၾကာၾကာေနႏုိင္ပါလိမ့္မယ္...
(၁၂)ေရခဲမုန္႔ေတြအေအးေတြစားေသာက္ၿပီးတဲ့အခါမွာပါးစပ္အေပၚနံရံကေနၿပီးေခါင္းထဲထိ ထုိးကိုက္တာမ်ိဳးျဖစ္တတ္ပါတယ္...အဲ့ဒါကို Brain freezeလို႔ေခၚပါတယ္...အဲ့လုိျဖစ္တဲ့အခါသင့္လွ်ာကို ပါးစပ္အေပၚနံရံအတုိင္းအျပားလုိက္ဖိကပ္ထားပါ...လွ်ာနဲ႔ေနရာမ်ားမ်ားထိႏုိင္သမွ်ထိေအာင္ ကပ္ထားေပးရပါမယ္...brain freeze ဟာခံတြင္းနံရံမွာရွိတဲ့အာ႐ံုေၾကာကိုအလြန္အမင္းေအးေစတဲ့အခါ ဦးေႏွာက္ကခႏၶာကုိယ္တစ္ခုလံုးေအးေနတယ္လို႔ယူဆသြားတဲ့အတြက္ျဖစ္လာတာပါ...ဒါေၾကာင့္ သင့္ဦးေခါင္းကိုနာက်င္ကိုက္ခဲတဲ့အထိအပူေပးတဲ့လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြလုပ္ေနတာျဖစ္ပါတယ္...ခံတြင္း အေပၚနံရံကိုလွ်ာနဲ႔ကပ္ၿပီးအေႏြးဓာတ္ေပးျခင္းျဖင့္သင့္ဦးေႏွာက္ကိုျပန္ေအးေစၿပီးကိုက္ခဲမႈက
သက္သာေစပါတယ္...
(၁၃)သင့္ရဲ့လက္ေတြအိပ္ေပ်ာ္တဲ့အခါမွာလက္ေတြဟာေဘးတစ္ဘက္တစ္ခ်က္ကို လႊဲၿပီးလႈပ္ရမ္းေနပါတယ္...ဒီအခါမွာလက္ေတြကျပန္ႏုိးလာၿပီးတစ္မိနစ္အတြင္းမွာပဲအေပၚျပန္တက္ လာပါတယ္...လက္ေတြဘာေၾကာင့္အိပ္ေပ်ာ္လဲဆုိေတာ့လည္ပင္းမွာရွိတဲ့အာ႐ံုေၾကာေတြေၾကာင့္ျဖစ္ၿပီး လည္ပင္းကိုအသာအယာႏွိပ္နယ္ေပးျခင္းျဖင့္ကုသႏုိင္ပါတယ္...သင့္ေျခေထာက္ေတြ အိပ္ေပ်ာ္တယ္ဆုိတာခႏၶာကိုယ္ေအာက္ပိုင္းကိုထိန္းခ်ဳပ္ထားတဲ့အာ႐ံုေၾကာေတြေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္... ဒီလိုမျဖစ္ေအာင္ရပ္ဖို႔နဲ႔လမ္းေလွ်ာက္ဖုိ႔လုိပါလိမ့္မယ္...
(၁၄)ႀကိဳ႕ထုိးေနသလား...လက္မနဲ႔လက္ညိဳးကိုႀကိဳ႕ထုိးမရပ္မခ်င္းမ်က္ခံုးေပၚမွာဖိထားပါ...မၾကာပါဘူး... ခဏေနရင္ရပ္သြားပါလိမ့္မယ္...
အထက္ပါအခ်က္မ်ားသည္ ၁၀၀%မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေတာင္၈၀%ေလာက္အသံုး၀င္ပါတယ္... 

ခ်စ္သူကို နမ္းျခင္းဟာ က်န္းမာေရးကိုအေထာက္အကူျပဳတယ္ဆိုတာသင္သိပါသလား

ခ်စ္သူကိုနမ္းျခင္းဟာက်န္းမာေရးကိုအေထာက္အကူျပဳတယ္ဆိုတာကိုေရာသိပါသလား။
သင့္မွာခ်စ္သူရွိပါသလား။ေနာက္ၿပီးခ်စ္သူကိုေရာျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးနမ္းခဲ့ဖူးပါသလား။
ၿပီးေတာ့ခ်စ္သူကိုနမ္းျခင္းဟာက်န္းမာေရးကိုအေထာက္အကူျပဳတယ္ဆိုတာကိုေရာသိပါသလား။
 ကဲ… စိတ္၀င္စားတယ္ဆိုရင္ေအာက္မွာေရးထားတဲ့အနမ္းနဲ႔က်န္းမာေရးဘယ္နည္းဘယ္ပံု ဆက္စပ္ေနတယ္ဆိုတာကိုဆက္ၿပီးဖတ္ၾကည့္ေပါ့ေနာ္...
တကယ္ေတာ့လူတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္နမ္းတယ္ဆိုတာခံစားခ်က္အရေရာ၊ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထံုးစံေတြအရပါခ်စ္ခင္ႏွစ္လိုျခင္းဆိုတဲ့သက္ေရာက္မႈကိုဖြင့္ဆိုတာျဖစ္ပါတယ္။လူတစ္ေယာက္ကို နမ္းၿပီဆိုရင္နမ္းတဲ့လူကအနမ္းခံရတဲ့သူကိုခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ့အဓိပၸါယ္ပဲေပါ့။ကဲ…ဒါဆို္အနမ္းနဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ Definition ေလးတစ္ခုေလာက္ထုတ္ၾကည့္ရေအာင္။သင္ကေရာဘယ္လိုမ်ိဳးဖြင့္ဆိုမွာလဲ။ အေနာက္တိုင္းယံုၾကည္မႈအရေတာ့နမ္းတယ္ဆိုတာ"ႏွစ္လိုဖြယ္ခံစားဆက္ယွက္မႈကို ပါးစပ္ကမေျပာဘဲႏႈတ္ခမ္းခ်င္းထိေတြ႕ပူးကပ္ၿပီးေဖာ္ျပတဲ့ခ်စ္ျခင္းရဲ႕သေကၤတ" လို႕ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ေနာက္ၿပီးေတာ့တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးနမ္းရႈံ႕ၾကတဲ့ စံုတြဲေတြတိုင္းက်န္းမာေရးအတြက္ေကာင္းမြန္တဲ့အခ်က္(၇)ခုကိုအလုိလိုရရွိႏိုင္တယ္တဲ့။အဲဒီ(၇)ခ်က္က ဘာေတြလဲဆိုေတာ့...
၁။တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္နမ္းေနၾကတဲ့အခါခ်စ္သူစံုတြဲႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ႕ေသြးေၾကာေတြဟာ
ျပန္႔ကားသြားၿပီးေသြးခုန္ႏႈန္းကိုလည္းျမန္လာေစပါတယ္။ဒါ့ေၾကာင့္ေသြးေၾကာေတြထဲမွာပိတ္ဆို႔ေနတဲ့
အဆီေတြကိုေခ်ဖ်က္ပစ္ၿပီးေသြးထဲမွာရွိတဲ့ကိုလက္စထေရာ ပမာဏကိုလည္းက်ဆင္းေစပါတယ္။
၂။နမ္းေနတဲ့အခ်ိန္မွာစံုတြဲႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ႕မ်က္ႏွာေပၚမွာရွိတဲ့ၾကြက္သားမွ်င္အခု(၃၀)ေလာက္ကို လႈပ္ရွားလာေအာင္ဦးေႏွာက္ကလံႈ႕ေဆာ္ေပးပါသတဲ့။ဒါေၾကာင့္လဲမ်က္ႏွာမွာရွိတဲ့အေရျပားေတြမွာ ပိတ္ဆို႔ေနတဲ့အညစ္အေၾကးေတြကိုဖယ္ရွားသန္႔စင္ေစၿပီးမ်က္ႏွာတစ္ျပင္လံုးပိုမိုေခ်ာေမြ႕လာေစပါတယ္။
ေနာက္ၿပီးေတာ့မ်က္ႏွာေပၚမွာယွက္ျဖာေနတဲ့ဆံခ်ည္မွ်င္ေသြးလႊတ္ေၾကာေတြရဲ႕ေသြးစီးဆင္းမႈကို ပိုၿပီးေကာင္းလာေစပါတယ္။
၃။ေနာက္တစ္ခုကေတာ့၀တဲ့သူေတြစိတ္၀င္စားမယ့္ကိစၥပါပဲ။(၅)စကၠန္႔ၾကာေအာင္တစ္ခါနမ္းတိုင္း ကိုယ္တြင္းမွာသိုေလွာင္ထားတဲ့အဆီပမာဏ(၁၂)ကီလိုရီေလာင္ကၽြမ္းေစတယ္ဆိုပဲ။ဒါေၾကာင့္ ၀ိတ္က်ခ်င္ရင္ရည္းစားကိုမ်ားမ်ားနမ္းၾကပါ။
၄။ေနာက္တစ္ခုကေတာ့စိတ္နဲ႔ဆိုင္ပါတယ္။နမ္းျခင္းဟာစိတ္ထဲမွာရွိေနတဲ့ဖိစီးမႈေတြ၊ အားငယ္မႈေတြကိုေခ်ဖ်က္ေပးၿပီးစိတ္ခြန္အားနိမ့္က်ျခင္းျဖစ္ေပၚလာေအာင္လံႈ႔ေဆာ္ေပးတဲ့ ဟိုမုန္းဓာတ္တစ္မ်ိဳးဦးေႏွာက္ကထုတ္ေပးတာကိုလည္းတားဆီးေပးပါတယ္။ေနာက္ၿပီး ယံုၾကည္မႈေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့သူေတြေတာင္ခ်စ္သူရဲ႕အနမ္းေၾကာင့္ကိုယ့္ကိုယ္ကိုအႀကီးျမတ္ဆံုး သူရဲေကာင္းႀကီးေတြလို႔ထင္မွတ္လာတတ္တယ္လို႔သုေတသီေတြကအတည္ျပဳထားပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ ခ်စ္သူရဲ႕အနမ္းဟာအေကာင္းဆံုးေသာစိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာကုထံုးတစ္ခုပါပဲ။
၅။ၿပီးေတာ့အနမ္းဆိုတာသဘာ၀ေရာဂါကာကြယ္ေဆးတစ္မ်ိဳးပါပဲတဲ့။ေဆးပညာသေဘာအရ လူတစ္ဦးဆီမွာရွိေနတတ္ၾကတဲ့သဘာ၀ကိုယ္ခံစြမ္းအားေတြဟာမတူညီၾကပါဘူး။ဒါေပမယ့္ခ်စ္သူႏွစ္ဦး နမ္းၾကတဲ့အခါသူတို႔တစ္ေယာက္ခ်င္းစီမွာရွိတဲ့ကိုယ္ခံပဋိဇီ၀စြမ္းအားေတြဟာ တံေတြးကေနတဆင့္ေပါင္းစပ္သြားပါတယ္။အဲဒီကေနတဆင့္ကိုယ့္ခ်စ္သူမွာရွိၿပီး ကိုယ့္ဆီမွာမရွိတဲ့ေရာဂါကာကြယ္မႈစြမ္းအင္ေတြကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္ထဲေပါင္းစပ္ေရာက္ရွိလာႏိုင္ေျခဟာ ရာခိုင္ႏႈန္း(၈၀)ထိရွိတယ္ဆိုပဲ။ဒီျဖစ္စဥ္ကို"အနမ္းျဖင့္ ေရာဂါကာကြယ္နည္း"လို႔ စိတ္ပညာရွင္ေတြက နာမည္ေပးထားပါတယ္။
၆။ေနာက္ၿပီးအနမ္းဟာလူရဲ႕ဦးေႏွာက္စြမ္းေဆာင္ရည္တိုးတက္လာေအာင္စနစ္တက်ႏိႈးဆြေပးပါတယ္။ ဘယ္လိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာသိသာလဲဆိုရင္ကိုယ့္ခ်စ္သူကို ပထမဆံုးအႀကိမ္နမ္းဖူးတဲ့အခါေပၚေပါက္လာတတ္တဲ့ ရွိန္းကနဲ၊ဖိန္းကနဲခံစားမႈမ်ိဳးမွာထင္ထင္ရွားရွားေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္တဲ့။အဲဒီအခိုက္အတန္႔မွာလူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဦးေႏွာက္အရည္အေသြးဟာထိပ္ဆံုးအဆင့္ထိတက္ေနၿပီးေတာ့ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးကလည္း အျမင့္မားဆံုးျဖစ္ေနတတ္တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။
၇။ေနာက္ဆံုးတစ္ခုကေတာ့သင္ကိုယ္တုိင္ပဲစမ္းၾကည့္ၿပီးမွယံုပါေတာ့။အဲဒါကဘာလဲဆိုေတာ့… ခ်စ္သူကို နမ္းရတာရင္ခုန္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းတယ္တဲ့။ေနာက္ၿပီးေပ်ာ္စရာလဲေကာင္းပါတယ္တဲ့။ဘယ္လိုလဲ။ ဟုတ္ေရာဟုတ္ရဲ႕လား???။

                                 ခ်စ္သူေတြမ်ားမ်ားနမ္းႏိုင္ႀကပါေစ...

အခ်စ္ဆိုေသာ အရာ...

                               သင္ဟာအသည္းေတြခဏခဏကြဲေနတဲ့လူလား? ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့အခ်စ္ေရးကိုဒီထက္ပိုျပီးေပ်ာ္ေအာင္ ဖန္တီးခ်င္လား?
အခ်စ္မွာကံေကာင္းေစဖို ့မသိလိုက္တဲ့လ်ိဳ.၀ွက္တဲ့အေဆာင္ေလးေတြ ရွိပါတယ္ ။
ကဲေလ့လာၾကည့္ၾကမယ္ေနာ္။

နားလည္မႈအခ်စ္
လူေတြဟာအခ်စ္နဲ.ေတြ.ရင္အရည္ေပ်ာ္သြားတတ္ၾကသလို၊စိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြလည္းရွိလာတတ္ၾကတယ္။
အဲ့ဒါကအျပစ္ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။သဘာ၀ထဲကသဘာ၀တစ္ခုပဲေလ။
အဲ့ဒီေတာ့အထူးသတိထားရမယ့္အခ်က္ကလက္ရွိအခ်စ္မွာလိုက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္ေအာင္ေနဖို.ပါပဲ။
case တစ္ခုျဖစ္လာျပီဆိုရင္ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္မွ်ေတြးေပးပါ။
သင့္ရဲ ့စိုးရိမ္ပူပန္မႈ၊သ၀န္တိုမႈေတြေၾကာင့္တစ္ဖက္သားအတြက္ေၾကာက္လန့္စိုးရြံစရာေတြမျဖစ္ေစဖို ့
ဂရုျပဳသင့္ပါတယ္။ျပီးေတာ့ ေနာက္တစ္ခုကသင္ကသူ.ကိုခ်စ္ပါလ်က္နဲ.ေအးစက္စက္အျပဳအမူေတြ၊
အေျပာအဆိုေတြေၾကာင့္သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ့ခ်စ္သူႏွစ္ဦးလမ္းခြဲလိုက္ၾကတယ္ဆိုတဲ့အျဖစ္မ်ိဳးေတြ
မၾကဳံရေအာင္လူတစ္ေယာက္ကိုခ်စ္မိျပီဆိုတာနဲ ့နားလည္မႈဆိုတဲ့အရာေလးပါတစ္ပါတည္း
ေမြးဖြားေပးလိုက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ပိုျပီးေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္လိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္ေနာ္။

မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ ့မွယုံပါ
ခ်စ္သူႏွစ္ဦးၾကားမွာ ျပသနာတစ္ခုျဖစ္ျပီဆိုရင္ၾကားစကားေတြကိုဘယ္ေတာ့မွမယုံမိပါေစနဲ ့။
ၾကားစကားေတြနဲ ့လည္းခ်စ္သူကိုစကားနာမထိုးမိပါေစနဲ ့ေနာ္ ။
သင္ကိုယ္တိုင္မ်က္ျမင္ကုိယ္ေတြ ့မဟုတ္ဘဲနဲ ့၁၀၀%မယုံမိပါေစနဲ ့။
တစ္ကယ္လို ့အဲ့ဒီအျဖစ္ေတြဟာအမွန္ေတြျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္သင္ထံမၾကာမီေရာက္လာမွာပါ။
သင့္ဘက္ကသာအစစ္အမွန္ေတြေပးခဲ့မယ္ဆိုရင္စစ္မွန္တဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကို
ကံတရားကသင့္အတြက္ခ်န္ထားမွာမဟုတ္ပါဘူး။ဒါေၾကာင့္ ျဖစ္မလာေသးတဲ့ ျပသနာေတြကို
ေတြးျပီၤးစိတ္ပူမေနပါနဲ ့။သင္ဟာနဂိုကတည္းကသံသယမ်ားတတ္တယ္ဆိုရင္ေတာ့အစကတည္းက
သင္သိခ်င္တဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကိုအားမနာစတမ္းေမးထားပါ။သူဘယ္အခ်ိန္ဘယ္ေနရာမွာ
ရွိေနမယ္ဆုိတာကိုဇယားခ်ထားပါ။ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္မညာစတမ္းပြင့္ပြင့္လင္းလင္းစကားေျပာထားပါ ။
ဒါေၾကာင့္အေရးမၾကီးတဲ့စြပ္စြဲခ်က္ေတြကိုေရွာင္ရွားဖို ့အစကတည္းကႏွစ္ဦးၾကားမွာပြင့္လင္းမႈေတြနဲ ့
ပိတ္ပင္ထားပါ။

တိုက္ဆိုင္မႈ ေတြနဲ ့အခ်စ္အဓြန္ ့ရွည္ပါေစ
အခ်စ္ကိုေတြ.ရွိျပီးေနာက္ကိုယ့္ဆီကထြက္မသြားေစဖို ့ခ်စ္သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္အံ့ၾသမႈေလးေတြ၊
တိုက္ဆိုင္မႈေလးေတြနဲ.ခ်စ္သက္တမ္းေလးဆြဲဆန္ ့ၾကည့္ပါ။သင့္အတြက္ေန.စဥ္အလုပ္ေတြ လုပ္ေနရင္းနဲေတာင္တိုက္ဆိုင္မႈေလးေတြရွိေအာင္ဖန္တီးႏိုင္ပါတယ္။ဒီေန.သူ၀တ္ထားတဲ ့အက်ၤီအေရာင္နဲ ့ သူ၀တ္ထားတဲ့အက်ၤ ီအေရာင္ေလးေတြကအစစားေသာက္မႈေလးေတြ၊အၾကိဳက္ေလးေတြ အဆုံးေန ့စဥ္စကားေျပာတိုင္းတိုက္ဆိုင္ၾကည့္ပါ။သင္ဟာသူ.ကိုတကယ္ခ်စ္ရင္အေနေ၀းေနေပမဲ ့ အနီးမွာရွိေနသလိုခံစားရပါလိမ့္မယ္။ဒါျပင္သင္သိပ္ၾကိဳက္တဲ ့မင္းသား၊မင္းသမီး၊အစားအစာ၊ရုပ္ရွင္၊ အေရာင္စသည္ျဖင့္သူ ့ကိုေျပာျပထားပါ။သူရဲ.့အၾကိဳက္ေလးေတြကိုလည္းေမးျပီးမွတ္သားထားပါ။
အံံ့ၾသေစမယ့္အေၾကာင္းအရာေလးေတြကိုလည္းမွတ္သားထားပါ။တစ္ခါတစ္ရံတစ္ဘက္သား မေမ်ာ္လင့္တဲ ့ေနရာမ်ိဳးေတြဆီကေနအံ့ၾသစရာအျဖစ္အပ်က္ေတြနဲ.စကားအဆန္ေလးေတြကို ၾကိဳးစားျပီးဖန္တီးျပပါ။အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာကေျမျပင္လိုျငိမ္သက္ေနတာထက္လႈိင္းၾကပ္ခြပ္ေလးေတြလို
လႈပ္ရွားမႈေလးေတြရွိေနမွေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းမွာေပါ့။ဟုတ္ဘူးလား။

အေလ့အက်င့္ေလးေတြနဲ ့ေရွ ့ဆက္ပါ
သင္တို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ ့အခ်စ္ေတြကိုဘယ္သူမွ ့အသိအမွတ္မျပဳေပးရင္ေတာင္
သင္တို ့ႏွစ္ေယာက္ၾကားကအခ်စ္ေတြဘယ္ေတာ့မွမျပယ္ပါေစနဲ.။မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ေတာင္ ယခုထိဆက္ခ်စ္ေနေသးတဲ့သင္တို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ ့ရဲရင့္မႈေတြကိုဂုဏ္ယူေပးပါ။
ဒီအေလ့အက်င့္ေလးေတြကိုသင္တစ္ေယာက္တည္းမဟုတ္ဘဲႏွစ္ေယာက္စုံစုံညီညီနဲ ့အခ်စ္မွတ္တိုင္
ေန ့ရက္ကေလးေတြမွာက်င္းပေပးပါ။ဒီလိုအေလ့အက်င့္ေလးေတြကိုဖန္တီးတဲ့အခါ
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရြင္ရြင္နက္နက္နဲနဲဖန္တီးျပပါ။ခ်စ္သက္ေသေတြျပျပီးတဲ ့အခါ သင့္ရဲ.လုပ္ေဆာင္မႈအတြက္
အျပဳံးတစ္ပြင့္နဲ ့ဂုဏ္ျပဳတဲ့အက်င့္ကိုအျမဲရယူပါ။ခ်စ္သူရဲ ့အျပဳံးတစ္ပြင့္ဟာေရွ ့ဆက္ရမယ့္ ခ်စ္သက္တမ္းအတြက္အားအင္အသစ္ေတြနဲ ့ေႏြးေထြးမႈေတြကို
အျပည့္အ၀ေပးႏိုင္တဲ ့စိတ္ခြန္အားေပးတဲ ့ဖန္တီးမႈေလးတစ္ခုပါ။

လက္တြဲေဖာ္မွန္ပါေစ
သင္ေရြးခ်ယ္တဲ့သူဟာအခ်ိ္န္တိုင္းသင့္ကိုလိုအပ္ေနတယ္။သင္အတြက္ဘယ္အရာမဆိုေျပာင္းလဲပစ္ဖို ့
အဆင္သင့္ရွိသူလား။အခ်စ္ကံေကာင္ေစဖုိ ့၊အခ်စ္မွာေပ်ာ္ရႊင္ဖို ့အတြက္အျခားလို္အပ္မႈေပါင္းမ်ားစြာကို ထည့္စဥ္းစားဖို ့ေတာ့လိုအပ္ပါတယ္။ေလာကၾကီးထဲမွာရွိတဲ့လူသားေတြရဲ ့ဘ၀မွာအရာတိုင္းက
ျပည့္စုံေနတယ္ဆိုတာေတာ့မရွိပါဘူး။လိုအပ္ခ်က္ေတြလည္းရွိေကာင္းရွိႏိုင္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့အခ်စ္စစ္သမားအတြက္ေတာ့အရာရာျဖည့္ယူမယ္၊နားလည္မႈေတြေပးမယ္၊
ညွိႏႈိင္းၾကမယ္ဆိုတဲ့ပန္းတိုင္ကိုေမွ်ာ္လင့္ႏိုင္ပါတယ္။ဆင္ေျခေတြကိုအျမဲမေပးပါနဲ.။
လက္ရွိအေျခအေနေတြကိုရိုးသားပါ။ကိုယ္ကလည္းအစစ္အမွန္ကိုရခ်င္တယ္ဆိုရင္ သင္ကိုယ္တိုင္ကလည္းအစစ္အမွန္ေတြေပးမွျဖစ္မွာေပါ့။ဟုတ္ဘူးလား...သင့္စိတ္ထဲမွာသူမွတစ္ပါး အျခားသူကိုေပးဆပ္ဖို ့ဘယ္ေတာ့မွမစဥ္းစားပါနဲ့။ဒါကိုလည္းသူသိေအာင္လုပ္ပါ။
သင္တို ့ႏွစ္ဦၤးၾကားကစစ္မွန္မႈေတြကိုထုတ္ေဖာ္ေလေလယုံၾကည္မႈေတြခိိုင္ျမဲေလေလျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။

ခ်စ္ခ်င္သူေတြ အတြက္ အခ်စ္နည္းေလး

အခ်စ္ေၾကာင္႕ကမာၻၾကီးဟာလည္ပတ္ေနတယ္လို႕အဆိုရွိပါတယ္၊ေနရာတိုင္းမွာၾကည္႕ပါ၊အခ်စ္နဲ႕ ဆက္ႏြယ္ေနတဲ႕အရာတစ္ခုမဟုတ္တစ္ခုေတာ႕ေတြ႕ရမယ္တဲ႕၊အခ်စ္ဆိုတာလရိပ္တို႕ရင္ထဲမွာရွိေနတဲ႕ နက္ရွိဳင္းတဲ႕ခံစားမွဳတစ္ခုေပါ႕၊ဒါေပမယ္႕တခါတရံမွာဘယ္လိုဘယ္ပုံဆိုတာေဖၚျပရခက္ေနတတ္ပါတယ္၊ အဲဒီလိုပါပဲတခ်ိဳ႕သူေတြမွာေတာ႕ကိုယ္ကခ်စ္ေနေပမယ္႕သိေအာင္ျပဖို႕၊တစ္နည္းေျပာရရင္အခ်စ္ကို
ေကာင္းမြန္စြာေပးဖို႕ဘာေတြလိုမယ္ဆိုတာမသိပဲျဖစ္ေနတတ္ျပန္ပါေသးတယ္၊လရိပ္သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ရွိတယ္သူကေတာ႕ခ်စ္တယ္ေျပာေနတာပဲ၊ဒါေပမယ္႕သူခ်စ္တဲ႕သူကဘာကိုၾကည္႕ျပီး
သူခ်စ္တယ္ဆိုတာကိုုနားလည္ရမလဲမသိဘူး၊သူခ်စ္တာကိုလည္းမခံစားရဘူး၊အဲဒီလိုေတာ႕မျဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး။
ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာပဲကိုယ္ၾကိတ္ျပီးခ်စ္ေနရင္ေတာ႕ကိုယ္႕ရဲ႕ခံစားမွဳသီးသန္႕အတြက္ပါပဲ၊ကိုယ္႕ခ်စ္သူကို ဒါမွမဟုတ္ကိုယ္ခ်စ္ရတဲ႕သူကိုအခ်စ္ေတြေပးခ်င္လာျပီဆိုရင္ေတာ႕အခ်စ္ရဲ႕ဘာသာစကားေတြကိုေလ႕လာ
ထားသင့္ပါတယ္၊ကိုယ့္ရဲ႕ခ်စ္သူကလည္းအခ်စ္ကိုရရွိနားလည္နိုင္ေစမယ္႕နည္းေလးေတြေပါ႕၊
ဆန္းစစ္ၾကည္႕တဲ့အခါမွာေတာ့တကယ္ပဲခ်စ္သူႏွစ္သက္ေစမယ့္အခ်က္ေတြဆိုတာေတြ႕ရတဲ့အတြက္ ခ်စ္လိုသူသူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္ျပန္လည္ေ၀ငွေပးလိုက္ပါတယ္။

အခ်စ္ရဲ႕ဘာသာစကားေတြကေတာ့....

၁. Give time .. အခ်ိန္ေပးပါ

ကိုယ္ခ်စ္တဲ႕သူကိုကိုယ္႕ရဲ႕အခ်ိန္ေတြထဲကမွ်ေပးဖို႕ပါပဲ၊အတူရွိေနနိဳင္ရင္လဲရွိေနေပါ႕၊ရွိမေနနိုင္ရင္လည္း ဘယ္အခ်ိန္မွာလိုအပ္မလဲ၊သူလိုအပ္တဲ့အခ်ိန္မွာကိုယ္ကအခ်ိန္ေလးေပးနိုင္ဖို.ၾကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ ခ်စ္သူေတြရဲ႕ၾကားမွာအခ်ိန္မေပးနိုင္ျခင္းဟာလဲျပႆနာတစ္ခုပါ၊ဒါေၾကာင့္အခ်စ္ကိုေပးဖို႕ဆိုရင္ အခ်ိန္ကိုလဲေပးသင့္တယ္ဆိုတဲ့အခ်က္ကိုသိထားသင့္ပါတယ္။

၂. Give caring … ဂရုစိုက္မွဳေပးပါ

ကိုယ့္ခ်စ္သူကိုဂရုတစိုက္ရွိရမွာျဖစ္ပါတယ္၊ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူကဂရုတစိုက္ရွိေနေစခ်င္တာသဘာ၀ပါပဲ ၊ ဒါေပမယ့္လက္ေတြ.မွာေတာ႕အမွတ္တမဲ့ဖာသိဖာသာျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္၊အထူးသျဖင့္သူရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြကုိဂရုစိုက္ျပီးနားလည္ေပးဖို႕ပါပဲ ။

၃. Give help … အကူအညီေပးပါ

ကိုယ့္ခ်စ္သူကိုကိုယ္ေပးနိုင္တဲ့အကူအညီေလးေတြေပးဖို႕ပါ၊အေသးအမႊားေလးေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ႕၊ စိတ္ခံစားမွဳပိုင္းဆိုင္ရာမွာေတာ့ထိေရာက္ပါတယ္၊ၾကင္နာမွဳကိုျပရာေရာက္သလိုပဲသူ႕အတြက္ၾကည္နူးပီတိ
ျဖစ္ရပါတယ္။

၄. Give understanding and be happy နားလည္မွဳ ေပးျပီး ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ

ကိုယ္ခ်စ္သူကိုနားလည္မွဳေပးျပီးခ်စ္ပါ၊ခ်စ္တဲ့ေနရာမွာကိုယ့္ခ်စ္သူဟာလြပ္လပ္မွဳရွိေစဖို႕ေဘာင္ေတြ ကန္႕သတ္ခ်က္ေတြကိုက်ယ္က်ယ္ေလးထားေပးပါ၊စည္းမ်ဥ္းကန္႕သတ္ခ်က္ေတြကသိပ္ျပီး
က်ဥ္းက်ပ္ေနရင္အခ်စ္ခံရတဲ့သူဟာလြပ္လပ္မွဳမရွိတဲ့အတြက္အျပည္႕အ၀ေပ်ာ္ရႊင္နိုင္မွာမဟုတ္သလို တခါတရံမွာစိတ္ေတာင္ညစ္သြားေစပါလိမ္႕မယ္ ။

၅. Give respect ေလးစားမွဳ ေပးပါ

ကိုယ့္ခ်စ္သူဟာဘယ္လိုအေျခအေနအဆင့္အတန္းမွာျဖစ္ေစကိုယ္ကခ်စ္ျပီဆိုရင္ေတာ့ေလးစားမွဳေလး
ေပးပါ၊ကိုယ္ကအရမ္းလႊမ္းမိုးေနတာမ်ိဳးမလုပ္ပဲနဲ႕သူတည္ရွိေနမွဳနဲ႕သူ႕ရဲ႕အေနအထားေလးကိုလည္း အသိအမွတ္ျပဳေပးပါ။

၆.Give attention ( Pay attention to details ) … အာရုံစူးစိုက္မွဳေပးပါ

ကိုယ္ခ်စ္သူဟာဘာကိုနွစ္သက္တယ္ဘာကိုမႏွစ္သက္ဘူးစတဲ့အေသးစိတ္အခ်က္အလက္
ေလးေတြကစျပီးသိထားပါ၊အာရုံစူးစိုက္ျပီးမွတ္သားပါ၊သူၾကိဳက္တာကိုလုပ္ျပီးမၾကိဳက္တာကိုမလုပ္ပါနဲ႕

၇. Give gifts …. လက္ေဆာင္ေလးေတြ ေပးပါ

တခါတရံမွာေတာ့လက္ေဆာင္ေလးေတြေပးတာဟာလဲအခ်စ္ကိုျပသရာေရာက္ပါတယ္၊သတိရျခင္းရဲ႕ အထိန္းအမွတ္အျဖစ္ေပါ့၊လက္ေဆာင္ေသးေသးေလးေတြပဲျဖစ္ပါေစတန္ဘိုးထားတတ္ၾကပါတယ္။
အရာ၀တၳဳတိုင္းမွာတန္ဘုိးနွစ္မ်ိဳးရွိၾကပါတယ္၊အဲဒါေတြကေတာ့ material value နဲ႕ sentimental value တို႕ပါပဲ၊material value ကပစၥည္းရဲ႕မူလတန္ဘိုးျဖစ္ျပီးေတာ့sentimental value ကေတာ့အဲဒီပစၥည္း အေပၚမွာခံစားတဲ႕သူ႕ေၾကာင္႕ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ခံစားခ်က္ရဲ႕တန္ဘိုးပါ။ခ်စ္သူကထီးေလးတစ္လက္ကို လက္ေဆာင္းေပးတယ္ဆိုပါစို႕၊ေနပူထဲသြားလို႕အဲဒီထီးေလးကိုေဆာင္းတဲ့အခါမွပိုျပီးေအးတယ္လို႕ ခံစားရေကာင္းရနိုင္ပါတယ္၊ခ်စ္သူရဲ႕အမွတ္တရျဖစ္မွဳ၊ခ်စ္သူရဲ႕အမွတ္သေကၤတ၊ခ်စ္သူရဲ႕ေစတနာစတဲ႕.. စတဲ႕ခံစားရျခင္းေတြပူးေပါင္းပါ၀င္ေနတာမို႕အဲဒီထီးေလးကို...ေရာင္းတဲ့ဆိုင္ေပၚကအလားတူ ထီးတစ္လက္ထက္ေတာ႕ပိုတန္ဘိုးထားပါလိမ္႕မယ္၊အဲဒီသေဘာပါပဲ။
ဒါေၾကာင့္မို႕ကိုယ့္အတြက္မပင္ပန္းေစမယ့္လက္ေဆာင္ေလးေတြေပးသင္႔ပါတယ္။

၈. Communication ဆက္သြယ္ေျပာဆိုပါ

လူအခ်င္းခ်င္းဆက္ဆံတဲ့ေနရာမွာေတာင္ေျပာဆိုဆက္ဆံေရးဟာအေရးၾကီးပါတယ္၊ကိုယ္႕ခ်စ္သူကို က်ေတာ့ကိုယ္ကခ်စ္တဲ့အေၾကာင္း၊သူဟာကိုယ့္အတြက္လိုအပ္တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း စတာေတြကိုေျပာေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္၊တခ်ိဳ႕သူမ်ားဟာခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့စကားကိုထပ္ခါ ထပ္ခါ ၾကားခ်င္သလိုေသခ်ာေစခ်င္တဲ့အတြက္ေမးလဲေမးေလ့ရွိပါတယ္၊တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ကေတာ႕
ပုံစံခ်င္းမတူဘူးေပါ႕၊ကိုယ္႕ခ်စ္သူရဲ႕ဆႏၵကိုလိုက္ျပီးကိုယ္ခံစားခ်က္ကိုသိေအာင္ေျပာေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္၊ အပိုေတြကိုညာျဖီးအာရႊီးဖို႕ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး၊ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္းကိုေျပာဖို႕လဲ
လိုအပ္တယ္ဆိုတဲ့အခ်က္ကေလးကိုစားရင္းတို႕ေပးလိုက္တာပါပဲ ။

၉. Touching ထိေတြ႕မွဳတဲ႕

ဒီအခ်က္ကျမန္မာေတာ့မဆန္ဘူး၊ဒါေပမယ့္ခ်န္ခဲ႕ဖို႕လဲမေကာင္းဘူး၊ဒါေၾကာင့္ေအာက္ဆုံးနားမွာထားျပီး ထည္႕ေပးလိုက္ပါတယ္။တခါတရံအားငယ္ေနတဲ့အခါမ်ိဳးမွာတစုံတေယာက္ကလက္ကုိ
ဖ်စ္ညွစ္ဆုပ္ကိုင္ျပီးအားေပးစကားေျပာလာတဲ့အခါအားရွိသြားသလိုမ်ိဳးခံစားရဖူးပါသလား၊ ပုခုံးဖက္ျပီးေပါင္းလာၾကတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြပါလို႕ေျပာၾကတာၾကားဖူးပါသလား၊ေႏြးေထြးမွဳရင္းႏွီးမွဳစတဲ႕
စိတ္ခံစားခ်က္ေတြကိုခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ထိေတြ႕မွဳေတြကေနတစ္ဆင့္ရရွိနိုင္ပါတယ္။ႏွလုံးကေနထုတ္လႊတ္တဲ႕ စြမ္းအင္ေတြကိုထိေတြ႕မွဳေတြကေနတစ္ဆင့္ကူးေျပာင္းရရွိနိုင္တဲ့အေၾကာင္းေတြကိုဖတ္ဖူးပါတယ္။
ဒါေၾကာင္႕မို႕လက္ကေလးကိုဆုပ္ကိုင္တာ၊ပုခုံးကိုဖက္တာ၊လက္ေမာင္းကိုကိုင္တာ၊အၾကင္နာေပးတာ
ေလးေတြကအစေပါ့ဒါေလးေတြကလဲလိုအပ္ပါတယ္။အဓိကကေတာ့ခႏၶာကိုယ္ပိုင္းဆိုင္ရာထက္ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာၾကင္နာမွဳေႏြးေထြးမွဳ စတဲ့ခံစားရတာေတြကိုေျပာခ်င္တာပါ။

အခ်စ္နဲ.ပတ္သတ္ျပီးကၽႊန္ေတာ္အထင္ပါ မွန္ခ်င္လဲမွန္မယ္၊မွားေနရင္လဲမွားပါမယ္ဘာျဖစ္ျဖစ္အပ်င္းေျပဖတ္ရတာေပါ့ဗ်ာ... 

အမွန္ ..... အမွား

အမွားအယြင္းတစ္ခုကိုလုပ္မိၿပီဆိုရင္ဘယ္လိုနည္းနဲ႕သိႏိုင္သလဲဆိုေတာ့အမွားလုပ္ၿပီးမွသိေတာ့တာပဲ..။ ဒါဆိုနည္းနည္းညံ့ေသးတယ္...။သိသိႀကီးနဲ႕အမွားလုပ္ပစ္တာဆိုရင္ေတာ့မိုက္ရူးရဲဆန္တယ္ေပါ့...။ မွားတာသိလို႕ေရွာင္ၾကဥ္ႏိုင္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ပညာရွိေပါ့...။ဘယ္ဟာမွန္သလဲဘယ္ဟာမွားသလဲ မသိရင္ေတာ့အင္း...အဲဒီသူကိုဘယ္လိုေခၚရမလဲ...။အတီးအတလို႕ပဲထားၾကပါစို႕ရဲ႕...။

မွားတယ္မွန္တယ္နဲ႕ႏွစ္ခုပဲရွိတယ္ဆိုတဲ့ကိစၥထက္ထူးဆန္းတာမွားလည္းမမွားမွန္လည္းမမွန္ဘူးဆိုတဲ့ အျမင္ဗ်...။အႀကီးနဲ႕အငယ္ႏွစ္ခုရွိတာေတာင္ညီမွ်ျခင္းဆိုတဲ့ကိစၥလည္းရွိတယ္...။ဒီေတာ့အျဖဴအမည္း မသဲကြဲဘူးဆိုတဲ့သူေတြမီးခိုးေရာင္ေတြျဖစ္ေနၾကတယ္ထင္တာပဲ...။အသက္ႀကီးလာေလ မီးခိုးေရာင္ျဖစ္တာမ်ားလာေလလို႕ပဲေျပာရမလားမသိဘူး..။

ကၽြန္ေတာ္တစ္ခါတေလေတာ့လည္းစဥ္းစားမိတယ္။မွားတာေတြလုပ္ေနမိၿပီလား..။ဒါမွမဟုတ္ မွားခါစပဲလား။ဒါမွမဟုတ္အမွားလို႕ပဲထင္ေနသလားဆိုတာစိတ္ထဲဇေဝဇဝါျဖစ္လာပါတယ္။ ဒီလိုစဥ္းစားမိတိုင္းအတီးအတဘဝပဲရွိေသးတာပါလားလို႕ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ျပန္သံုးသပ္မိၿပီးၿပံဳးမိတယ္..။ ဟုတ္ခ်င္လည္းဟုတ္မယ္...မဟုတ္ခ်င္လည္းမဟုတ္ဘူးေပါ့ေလ။ဒါေပမယ့္ေသခ်ာတာေတာ့ မလုပ္လိုက္ရလို႕ေနာင္တရေနတာထက္စာရင္လုပ္လိုက္မိတဲ့အတြက္ကိုယ့္အမွားကိုယ္ တာဝန္ယူရဲတာကိုလည္းသတၱိဆိုတာမ်ိဳးလည္းရွိေနတတ္ျပန္ေကာ..။ကၽြန္ေတာ္အရင္ကေၾကာက္တတ္

ပါတယ္။တစ္ခုခုျဖစ္မွာကိုစိုးရိမ္တဲ့စိတ္ကကၽြန္ေတာ့္စိတ္မွာသံမႈိစြဲေနသလိုပါပဲ။ေနာက္ေတာ့အခ်ိန္လြန္မွ

ေနာင္တရတဲ့အလုပ္ကိုကၽြန္ေတာ္မုန္းလာတယ္။ဒါနဲ႕တုန္းတိုက္တိုက္က်ားကိုက္ကိုက္ဆိုတဲ့စိတ္ျဖစ္လာ

ျပန္တယ္။အဲဒီေနာက္ေတာ့စဥ္းစားရင္းမလုပ္ျဖစ္လိုက္တဲ့ကိစၥေတြအတြက္ႏွေျမာေနရတဲ့ဘဝေတြ

ျမင္ရေတာ့လုပ္စရာရွိတာကိုပဲလုပ္ပစ္လုိက္တယ္။ဒီလိုလုပ္တဲ့ေနရာမွာသတၱိေတာ့ရွိဖို႕လိုပါတယ္။ မဟုတ္တာမမွန္တာမေကာင္းတာကိုမလုပ္ရဲတဲ့သတၱိပါ..။လူလို႕ျဖစ္လာရင္ပတ္ဝန္းက်င္ရွိပါတယ္..။ ပတ္ဝန္းက်င္ကလူကုိျပင္တာအဲဒီလူမွာအားေပ်ာ့ေနလို႕ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႕ခံယူပါတယ္..။ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုျပင္ႏိုင္ရပါမယ္။ဒီလိုစိတ္မရွိရင္ေရွ႕တိုးတက္ဖို႕ခက္ပါတယ္။ဒါကကၽြန္ေတာ္ျမင္တဲ့အျမင္ပါ။

ေရလိုက္ငါးလိုက္ေနမယ္ဆိုရင္အေနသာႀကီးျဖစ္ေပမယ့္တစ္ခါတေလေရလိုက္ငါးလိုက္ဘဝထက္ လြန္ဆန္ရတဲ့ဘဝေတြကိုရတတ္ပါတယ္။ကိုင္တြယ္ရတာသိပ္ကိုသိမ္ေမြ႕တယ္ဆိုတဲ့ကိစၥေတြ

ေလာကႀကီးမွာအမ်ားႀကီးပါပဲ။ေနာင္လည္းရွိေနဦးမွာပါပဲ။ဒါေတြေျဖရွင္းႏိုင္တဲ့သူကသာ

ေရွ႕ကိုေရာက္မယ့္သူတစ္ေယာက္ေပါ့..။

                       မွ်ေဝျခင္းသက္သက္ပါ..။ လြတ္လပ္စြာကြဲလြဲႏုိင္ပါတယ္..။