Showing posts with label ဘာသာေရးဆိုင္ရာေလ့လာစရာ. Show all posts
Showing posts with label ဘာသာေရးဆိုင္ရာေလ့လာစရာ. Show all posts
Tuesday, March 12, 2013
စစ္မွန္ေသာ ကိုးကြယ္မႈမွတစ္ပါး
ဗုဒၶဘာသာမွာေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာနဲ႕မဟာယာနဗုဒၶဘာသာဆိုၿပီးေတာ့ႏွစ္မ်ိဳးရွိပါတယ္။ က်ေနာ္တို႕ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြကိုးကြယ္ေနတဲ့ဗုဒၶဘာသာဟာေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာပါ။ေထရ၀ါဒရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ေထရဆိုတာခိုင္ျမဲျခင္း၊၀ါဒဆိုတာေတာ့အယူအဆပါ။ဘာေတြနဲ႕ခိုင္ျမဲလည္းဆိုေတာ့ သရဏဂံုသံုးပါး၊သိကၡာသံုးရပ္၊မဂၢင္(၈)ပါးတို႕နဲ႕ခုိင္ျမဲပါတယ္။အဲ့ဒီ့သံုးရပ္တို႕နဲ႕ခိုင္ျမဲတဲ့မေထရ္တို႕ရဲ႕ လက္ဆင့္ကမ္းသယ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့၀ါဒ(အယူအဆ)ကိုေထရ၀ါဒလို႔ေခၚပါတယ္။ဗုဒၶဘာသာဆိုတာကေတာ့ ဗုဒၶဟုေခၚသည့္သဗၺညဳဘုရားရွင္ေတာ္ျမတ္၏တရားေတာ္ကိုဗုဒၶဘာသာလို႕ေခၚပါတယ္။ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္၏အဆံုးအမအတုိင္းလိုက္နာက်င့္ၾကံေနထိုင္သူကိုေတာ့ဗုဒၶဘာသာ၀င္လို႕ေခၚပါတယ္။
ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၀င္စစ္စစ္ဆိုတာကေတာ့ဘုရား၊တရား၊သံဃာဟူေသာရတနာျမတ္သံုးပါးကို စစ္မွန္ေသာသဒၶါတရားျဖင့္သက္၀င္ယံုၾကည္ျပီးသရဏဂံုေဆာက္တည္ပါမွဗုဒၶဘာသာ၀င္ စစ္စစ္ျဖစ္တယ္လို႕ဆိုပါတယ္။ဒီလိုဆိုရင္ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ဦးစစ္စစ္ျဖစ္ဖို႕ရတနာျမတ္သံုးပါး အေၾကာင္းကိုေကာင္းစြာသိရွိထားရန္လိုအပ္သလိုပညာနဲ႕ယွဥ္ျပီးကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ပူေဇာ္တတ္ဖို႕လည္း အေရးႀကီးပါတယ္။
စစ္မွန္ေသာကိုးကြယ္မႈဆိုတာကေတာ့တရားနာျမတ္သံုးပါးဟုဆိုအပ္ေသာဘုရား၊တရား၊သံဃာမွတပါး အျခားေသာမည္သည့္အရာမွကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ျခင္းမျပဳတာကိုေခၚပါတယ္။ဒါဆိုတျခားေသာ အရာေတြကိုကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ရင္ဘာျဖစ္မလဲ?ဘုရား၊တရား၊သံဃာမွတပါးအျခားအရာေတြကိုကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ဗုဒၶဘာသာ၀င္စစ္စစ္လို႕ေျပာလို႕မရေတာ့ပါဘူး။အဲ့လိုမ်ိဳးဗုဒၶဘာသာကိုေတာ့ မ်ိဳးမစစ္ဗုဒၶဘာသာလို႕ေခၚပါတယ္။ဘာလို႕ဒီအခ်က္ကိုအဓိကထားေျပာရလဲဆိုေတာ့က်ေနာ္တို႕ေတြရဲ႕ ဗုဒၶဘာသာမွာသရဏဂံုဆိုတာအသက္ပါ။သရဏဂံုမွေကာင္းစြာတည္မထားတဲ့လူတစ္ေယာက္ဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲတရားေတြအားထုတ္ေနပါေစ...သရဏဂံုေကာင္းစြာတည္မထားတဲ့အတြက္တရားရဖို႕ ဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ဒါဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ဘုရား၊တရား၊သံဃာမွတပါးအျခားအရာကို ကိုးကြယ္လိုက္ၿပီဆိုတကည္းကသူ႕မွာကံနဲ႕ကံရဲဲ႕အက်ိဳးကိုမယံုၾကည္ေတာ့ဘူးဆိုတာယူဆလို႕ ရပါတယ္။ေနာက္ၿပီးဘုရားမွတစ္ပါးအျခားအရာကိုကိုးကြယ္လိုက္ၿပီဆိုကတည္းကဘုရားကိုသာမက ဘုရားရဲ႕အဆံုးအမကိုပါမယံုၾကည္ရာေရာက္တဲ့အတြက္ဘုရားကိုေစာ္ကားရာေရာက္ပါတယ္။
က်ေနာ္တို႕လူမ်ိဳးေတြအမ်ားဆံုးျဖစ္ေနၾကတဲ့အယူစြဲေတြရွိပါတယ္။အတိတ္နမိတ္၊နကၡတ္၊ေဗဒင္၊ယၾတာ၊ လကၡဏာ၊အိမ္မက္တိတၱံဳ၊ရက္ရာဇာ၊ျပႆဒါးစသည့္အယူအစြဲေတြေတာ္ေတာ္ရွိၾကပါတယ္။ေနာက္ၿပီး.. ဘိုးေတာ္၊အမ္းကုန္း၊သူရႆတီ၊ဘိုးမင္းေခါင္၊ေအာင္မင္းေခါင္၊နတ္အမ်ိဳးမ်ိဳးစသည့္အရာေတြကို ကိုးကြယ္ၾကတာေတြရွိပါတယ္...ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့အမ်ားႀကီးေပါ့။အထူးသျဖင့္မိန္းမေတြေပါ့ဗ်ာ၊
သူတို႕ဘာသာသူတို႕ဘာေတြပဲျဖစ္ေနပါေစ...ဘုရား၊တရား၊သံဃာမွတပါးအျခားေသာအရာေတြကို ကိုးကြယ္လိုက္ၿပီဆိုရင္စစ္မွန္ေသာကုိးကြယ္မႈမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။အဲ့လိုမ်ိဳးဘုရား၊တရား၊သံဃာကို မ်က္ႏွာလြဲၿပီးအျခားအရာကိုကိုးကြယ္လိုက္ၿပီဆိုကတည္းကဘုရားအဆံုးအမကိုပါမ်က္ႏွာလြဲရာ
ေရာက္သြားပါတယ္။
အိမ္မွာဘုရားဆင္းတုရွိတယ္...ဘုရားရွင္ဆံုးမထားခဲ့တဲ့တရားေတာ္ေတြရွိတယ္။ဒီဟာေတြကို မ်က္ႏွာလြဲၿပီးေတာ့ကိုယ္ကေဗဒင္သြားေမးမယ္ဆိုပါစို႕။ေဗဒင္သြားေမးလိုက္ၿပီဆိုကတည္းက ဘုရားရွင္အဆံုးအမကိုပါယ္လိုက္ပါျပီ။ေဗဒင္ေမးၿပီဆိုကတည္းကကံနဲ႕ကံရဲ႕အက်ိဳးကိုမယံုၾကည္ေတာ့ဘူး။ ဘုရားအဆံုးအမေတြကိုမယံုၾကည္ေတာ့ဘူး..။ဘုရားရွင္ဆံုးမခဲ့တဲ့ေကာင္းတာလုပ္ရင္ေကာင္းက်ိဳးေပးမယ္.. မေကာင္းတာလုပ္ရင္မေကာင္းက်ိဳးေပးမယ္ဆိုတာကိုလည္းမယံုၾကည္ေတာ့ပါဘူး။သူမ်ားကိုအားကိုးမွ ရမယ္ဆိုတဲ့စိတ္ေတြ၀င္လာတယ္..အေခ်ာင္ရခ်င္တဲ့စိတ္ေတြ၀င္လာတယ္..။ဒီလိုဆိုရင္ဘုရားေဟာတဲ့ မိမိကုိယ္သာကိုးကြယ္အားကိုးရာဆိုတဲ့စကားကိုပယ္လိုက္ရာေရာက္ပါတယ္။
ေနာက္ျပႆဒါး၊ရက္ရာဇာဆိုတာေတြလည္းဒီအတုိင္းပါပဲ။ဘုရားရွင္ကဆံုးမခဲ့တယ္..သုနကၡတၱံသုမဂၤလံ တဲ့.. ေကာင္းတာလုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ဟာေကာင္းတဲ့နကၡပဲတဲ့။ဒါဆိုရင္မေကာင္းတာလုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ့မေကာင္းတဲ့နကၡတ္ေပါ့။ဒီအခ်က္ကိုပါယ္ၿပီးေတာ့ေန႕ေကာင္းရက္ျမတ္ေရြးတာတို႕.. ရက္ရာဇာေရြးတာတို႕..ဒါေတြဟာဘုရားဆံုးမခဲ့တဲ့တရားကိုပါယ္ရာေရာက္သြားပါတယ္။သၾကားဟာ ဘယ္ေန႕စားစားခ်ိဳသလိုပါပဲ..ဆားဟာလည္းဘယ္ေန႕စားစားငန္မွာပါပဲ။ဒါကိုရက္ေကာင္းေတြေရြးၿပီးမွ လုပ္ၾကတယ္ဆိုရင္..ဒီအခ်က္ဟာလည္းကံနဲ႕ကံရဲ႕အက်ိဳးကိုမယံုၾကည္ေတာ့တာပါပဲ။ဒါဆိုရင္ အဲ့ပုဂၢိဳလ္ဟာဘုရားအဆံုးအမကိုပါယ္သြားျပီ။ဒီအခ်က္ေတြဟာျမင္သာေအာင္အနည္းငယ္ေလာက္ကိုပဲ ထုတ္ျပလိုက္တာပါ။တျခားဟာေတြကိုလည္းျဖန္႕ေတြးလို႕ရေလာက္ပါၿပီ..။ကိုယ့္ကိုကိုယ္ တိုးတက္ေအာင္..ႀကီးပြားေအာင္..ေအာင္ျမင္ေအာင္..ဘယ္သူမွမစလို႕မရႏိုင္ပါဘူး။ဘယ္နတ္၊ ဘယ္ဘိုးေတာ္၊ဘယ္ေဗဒင္ဆရာ၊ဘယ္နကၡတ္မွလည္းအားကိုးလို႕မရပါဘူး။မိမိကုိယ္သာလွ်င္ အားကိုးရမွာပါ။ဘုရားရွင္ကလည္းသူ႕ကိုတုိင္တည္..သူ႕ကိုသာအားကိုးလို႕မမွာခဲ့ပါဘူး။ဒါေပမယ့္ ဘုရားရွင္ကနည္းလမ္းေတာ့ေပးခဲ့ပါတယ္။မင္းတို႕ရဲ႕ကံ၊ဥာဏ္၊၀ရိယကိုအားကိုးပါတဲ့။တုႏႈိင္းမဲ့တဲ့ တန္ခိုးေတာ္အနႏၲနဲ႕ျပည့္စံုတဲ့ဘုရားရွင္ေတာင္သူ႕ကိုအားမကိုးခိုင္းခဲ့ဘူးေနာ္။သူမ်ားကိုအားကိုးဖို႕ဆိုရင္ေတာ့ မေျပာပါနဲ႕ေတာ့။
ဒီေလာက္ဆိုရင္သရဏဂံုသံုးပါးမွတပါးအျခားအရာေတြကိုမကိုးကြယ္ထိုက္ဖူးဆိုတာလက္ခံေလာက္ၿပီ ထင္ပါတယ္။ဘုရား၊တရား၊သံဃာကိုယံုၾကည္ကိုးကြယ္ရင္..စိတ္လည္းရွင္းတယ္..ေခါင္းလည္းရွင္းပါတယ္။ ဘယ္သူ႕ကိုမွအားမကိုးပဲကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးတဲ့အတြက္လည္းကိုယ့္ကိုကိုယ္ယံုၾကည္မႈရွိလာပါတယ္။ ဟိုေဗဒင္ဆရာေျပာဟုတ္ႏိုးႏိုး..ဒီဘိုးေတာ္ေျပာဟုတ္ႏုိးႏိုး...ျပႆးဒါးရက္ရာဇာေရြးရဟုတ္ႏိုးႏိုးနဲ႕ ကိုယ့္ကိုကိုယ္အားမကိုးပဲသူမ်ားေျပာဟုတ္ႏိုးႏိုးလိုက္ေနရတဲ့အရူးဘ၀ကလည္းလြတ္ကင္းပါတယ္။ အရူးဘ၀ကကင္းလြတ္တဲ့အတြက္လည္းစိတ္ခ်မ္းသာပါတယ္။စိတ္ခ်မ္းသာတဲ့အတြက္လည္းတရားထူး တရားျမတ္ရဖို႕လြယ္ကူပါတယ္။ဒါ့ေၾကာင့္စစ္မွန္ေသာရတနာျမတ္သံုးပါးကိုးကြယ္မႈမွတစ္ပါး..အျခားေသာ မည္သည့္ပုဂၢိဳလ္၊မည္သည့္နကၡမည္သည့္အယူမွအားမကိုးပဲကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးၿပီး ဗုဒၶရဲ႕ဆံုးမၾသ၀ါဒေတြကိုလက္ကိုင္ထားႏုိင္ၾကဖို႕အေရးႀကီးပါတယ္။ဗုဒၶဘုရားရွင္ရဲ႕ ဆံုးမၾသ၀ါဒေတြကေတာ့..
အားကိုးရာအစစ္ကား ဗုဒၶ၊ ဓမၼ၊ သံဃာ
မိတ္ေဆြအစစ္ကား ကံ၊ ဥာဏ္၊ ၀ရိယ
ရန္သူအစစ္ကား ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ
ေန႕စဥ္အလုပ္ကား ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ
အျမဲႏွလံုးသြင္းရန္ကား အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱ
အျမဲလက္ကိုင္ထားရန္ကား ခႏၶီ၊ ေမတၱာ၊ သစၥာ
စစ္မွန္ေသာကိုးကြယ္မႈျဖင့္ဗုဒၶဘုရားရဲ႕ဆံုးမၾသ၀ါဒမ်ားကိုလက္ကိုင္ထားလိုက္နာက်င့္သံုးၿပီး မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္သို႕တက္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစ…။
တစ္ေန.က်ရင္ ေသရမွာပဲ
ေသျခင္းတရားကိုဆင္ျခင္ေအာက္ေမ့မူဟာ၀ိပႆနာအလုပ္အားထုတ္မူကိုအင္အားၾကီးမားစြာနဲ႔
အေထာက္အကူျပဳတယ္။ေသျခင္းတရားကိုအဆင္ျခင္မိတဲ့ပုဂၢိဳလ္မ်ားကေတာ့အကာအလုပ္ေတြနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ကုန္ေနတတ္တယ္။အႏွစ္သာရရွိတဲ့အလုပ္ေတြကိုaမ့ေလ်ာ့ျပီးေနတတ္ၾကတယ္။
ေလာကီအာရုံကာမဂုဏ္ခ်မ္းသာေတြကိုခံစားေနတယ္၊မေကာင္းမူဒုစရုိက္ေတြကိုျပဳလုပ္ေနတယ္
ဆုိတာကေတာ့အကာအလုပ္ေတြလုပ္ေနတယ္ဆိုတာထင္ရွားျပီးသားပါ။အေထာက္အကူျပဳတယ္။ေသျခင္းတရားကိုအဆင္ျခင္မိတဲ့ပုဂၢိဳလ္မ်ားကေတာ့အကာအလုပ္ေတြနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ကုန္ေနတတ္တယ္။အႏွစ္သာရရွိတဲ့အလုပ္ေတြကိုaမ့ေလ်ာ့ျပီးေနတတ္ၾကတယ္။
အဲဒီအကာအလုပ္ေတြမလုပ္ပါဘူး၊ကုသိုလ္အလုပ္ေတြပဲလုပ္ေနတယ္လုိ႔ဆုိျပန္ေတာ့လည္း ကုသိုလ္အမည္ခံထားတဲ့အေပၚယံဂုဏ္ပကာသန၊ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားမူ၊လာဘ္လာဘအစရွိတဲ့ အက်ိဳးေတြအတြက္ပဲအခ်ိန္ကုန္ေနတတ္ၾကတယ္။အဲဒီအလုပ္ေတြလုပ္ေနတာလည္းအကာအလုပ္ေတြနဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ေနျခင္းပါပဲ။အဲဒီအကာကိစၥေတြလည္းမလုပ္ပါဘူး၊အႏွစ္စစ္အႏွစ္မွန္ျဖစ္တဲ့ ၀ိပါႆနာအလုပ္ကိုပဲအားထုတ္တယ္လုိ႔ဆုိျပန္ေတာ့လည္းအဲဒီ၀ိပႆနာအလုပ္ကိုေအးေအးေဆးေဆး
ေပါ့ေပါ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့နဲ႔ျဖည္းျဖည္းေလးေလးအားထုတ္ေနတတ္ၾကတယ္။ေသျခင္းတရားကို မဆင္ျခင္မိဘူးဆုိရင္ေပါ့။ေသျခင္းတရားကိုဆင္ျခင္မိတဲ့ပုဂၢိဳလ္ကေတာ့၀ိပႆနာအလုပ္ကို အရွိန္အဟုန္ေကာင္းေကာင္း၊အင္အားပါပါ၊စြမ္းရည္ျပည့္ျပည့္နဲ႔လုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ဒါနအလုပ္၊သီလအလုပ္၊ သမထအလုပ္ေတြကိုလည္းအကြက္ေစ့ေစ့၊အႏွစ္ပါပါ၊စံခ်ိန္မ်ားမ်ားနဲ႔တင္းတင္းရင္းရင္းလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္အေပၚယံအကာအလုပ္ေတြနဲ႔အခ်ိန္မကုန္ၾကေစဘဲနဲ.အႏွစ္စစ္အႏွစ္မွန္ျဖစ္တဲ့အလုပ္ေတြကို ဦးစားေပးျပီးလုပ္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ေသျခင္းတရားကိုအျမဲမျပတ္ဆင္ျခင္ၾကရမယ္။
(၁) “တစ္ေန႔က်ရင္ေသရမွာပဲ”ဆုိတဲ့အသိ၊
(၂) “အခ်ိန္မေရြးေသသြားႏုိင္တယ္”ဆုိတဲ့အသိ၊
ႏွလံုးသားထဲမွာစြဲစြဲျမဲျမဲရွိေနေအာင္ၾကိဳးစားၾကရမယ္။
“တစ္ေန႔က်ရင္်သရမွာပဲ”ဆိုတဲ့အသိကေတာ့်သျခင္းတရားကိုအေ၀းမွာထားျပီးဆင္ျခင္တဲ့သေဘာ
သက္ေရာက္ပါတယ္။ဒါေပမယ့္လည္းအဲဒီဆင္ျခင္မူကလုိအပ္တဲ့ဆင္ျခင္မူပါပဲ။
တစ္ေန႔က်ရင္ေသရမွာပဲလုိ႔ဆင္ျခင္ထားတဲ့ပုဂၢိဳလ္ဟာေလာကဓံတရားေတြနဲ.ၾကံဳေတြ႕လာတဲ့အခါမွာ ခံႏုိင္ရည္ရွိပါတယ္။လူရယ္လုိ႔ျဖစ္လာရင္ေတာ့ေလာကဓံဆုိတာတစ္ပါးပါး၊သို႔မဟုတ္တစ္ပါးထက္မ်ားစြာကို ၾကံဳေတြ႕ေနရတာခ်ည္းပါပဲ။လာေဘာ၊အလာေဘာ။တစ္ခါတစ္ရံမွာပစၥည္းဥစၥာေတြျပည့္စံုျပီး၊ တစ္ခါတစ္ရံမွာပစၥည္းဥစၥာခ်ိဳ႕တဲ့တယ္။ယေသာ၊အယေသာ။တစ္ခါတစ္ရံမွာအျခံအရံေတြေပါမ်ားျပီး၊ တစ္ခါတစ္ရံမွာအျခံအရံေတြကင္းမဲ့တယ္။နိႏၵာ၊ပသံသာ။တစ္ခါတစ္ရံမွာကဲ့ရဲ႕ခံရျပီး၊တစ္ခါတစ္ရံမွာ ခ်ီးမြမ္းခံရတယ္။သုခံ၊ဒုကၡံ။တစ္ခါတစ္ရံမွာကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါးခ်မ္းသာျပီး၊တစ္ခါတစ္ရံမွာကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ဆင္းရဲတယ္။အဲဒီလိုအားျဖင့္ေလာကဓံရွစ္ပါးတစ္ပါးပါး၊သို႔မဟုတ္တစ္ပါးထက္မ်ားတဲ့ေလာကဓံေတြနဲ႔ လူသားေတြဟာအခ်ိန္တုိင္းအခ်ိန္တုိင္းေတြ႕ၾကံဳေနၾကရတာပါပဲ။
အဲဒီလုိေလာကဓံေတြနဲ႔ေတြ႕ၾကံဳလာတဲ့အခါမွာ“တစ္ေန႔က်ရင္ေသရမွာပဲ”လုိ႔ဆင္ျခင္လုိက္မယ္ဆုိရင္ ၾကံဳလာတဲ့ေလာကဓံကိုခံႏုိင္ရည္ရွိသြားပါတယ္။ၾကံဳေတြ႕လာခါမွေကာက္ကာငင္ကာဆင္ျခင္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ သိပ္စိတ္မခ်ရဘူး။ေလာကဓံေတြနဲ႔မၾကံဳေတြ႕ေသးခင္ၾကိဳတင္ျပီးဆင္ျခင္ထားႏုိင္မွစိတ္ခ်ရမယ္။
မၾကံဳေတြ႕ေသးခင္ဆုိတာကေတာ့
အမွန္ကေတာ့ေလာကဓံဆုိတာကေတာ့အခ်ိန္တုိင္းၾကံဳေတြ႕ေနတာခ်ည္းပါပဲ။သို႔ေသာ္လည္း သိသိသာသာဆုိတဲ့ေလာကဓံ၊သိသိသာသာေကာင္းတဲ့ေလာကဓံကိုမွလူအမ်ားကေလာကဓံလုိ႔ သတ္မွတ္ၾကေတာ့၊အဲဒီလိုသိသာထင္ရွားတဲ့ေလာကဓံေတြနဲ႔မၾကံဳေတြ႕ခင္ကတည္းက “တစ္ေန႔က်ရင္ေသရမွာပဲ”လုိ႔ထပ္ကာထပ္ကာဆင္ျခင္ထားႏုိင္မယ္၊အင္အားပါေအာင္ ဆင္ျခင္ထားႏုိင္မယ္ဆုိရင္တကယ္တမ္းသိသာထင္ရွားတဲ့ေလာကဓံၾကံဳလာတဲ့အခါမွာ “တစ္ေန႔က်ရင္ေသရမွာပဲ”လုိ႔ဆင္ျခင္လုိက္ရုံနဲ႔ေလာကဓံကိုအလုိအေလ်ာက္ခံႏုိင္ရည္ရွိသြားပါတယ္။
ေကာင္းတဲ့ေလာကဓံပဲျဖစ္ျဖစ္၊ဆုိးတဲ့ေလာကဓံပဲျဖစ္ျဖစ္၊ေလာကဓံမွန္သမွ်ဘယ္ေလာကဓံမွ မတည္ျမဲပါဘူး။အေကာင္းျပီးရင္အဆုိးလာႏုိင္သလိုအဆုိးျပီးရင္လည္းအေကာင္းလာနုိင္တာပါပဲ။
ေနမင္းၾကီးဟာအျမဲတမ္းထြက္ေပၚထြန္းလင္းမေနပါဘူး။အခ်ိန္တန္ရင္ခ်ဳပ္ကြယ္ေမွာင္မုိက္ရပါတယ္။ လမင္းၾကီးဟာလည္းအျမဲတမ္းဆန္းတက္ျပည့္ျဖိဳးမေနပါဘူး။အခ်ိန္တန္ရင္ဆုတ္က်ကြယ္ပရပါတယ္။ လျပည့္ရက္ရွိရင္လကြယ္ရက္ရွိသလိုလဆန္းရက္ရွိရင္လဆုတ္ရက္လည္းရွိရတာပါပဲ။
ေလာကဓံတရားေတြဟာေနမင္း၊လမင္းၾကီးေတြနဲ႔သေဘာခ်င္းတူပါတယ္။ေလာကဓံေကာင္းဆုိး အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ေတြ႕ၾကံဳလာတုိင္းဆင္ျခင္ပြားမ်ားခံႏုိင္အားရွိဖုိ႔အတြက္မဃေဒ၀လကၤာေလးတစ္ခု လက္ေဆာင္ေပးလုိက္ပါရေစ။
“ေနကိုပံုျပ၊လကိုပံုထား၊မွတ္တံုျငားေလာ့၊ေနကားထြက္၀င္၊ေပၚခ်ဳပ္ထင္၏၊လျပည့္လကြယ္၊ၾကီး၍ငယ္ခဲ့၊ ထုိ႔ႏွယ္မလြဲ၊လူခပဲတုိ႔၊အျမဲခ်မ္းသာ၊မရွိစြာရွင့္။”
ေသျခင္းတရားကိုဆင္ျခင္မူရဲ႕အစြမ္းသတၱိဟာအင္မတန္အံ့ၾသစရာေကာင္းပါတယ္။ေလာကဓံခံႏုိင္တဲ့ စိတ္စြမ္းအားကိုေသျခင္းတရားပြားမ်ားမူကဖန္တီးေပးႏုိင္ပါတယ္။
တစ္ေန႔က်ရင္အမ်ားအားျဖင့္ဘ၀မွာလိုအင္ဆႏၵေတြသိပ္မ်ားေနတတ္ၾကတယ္။ဟုိဟာလည္းျဖစ္ခ်င္၊ ဒီဟာလည္းျဖစ္ခ်င္၊ဟုိဟာလည္းလုပ္ခ်င္၊ဒီဟာလည္းလုပ္ခ်င္၊ဟိုဟာလည္းရယူခ်င္၊ဒီဟာလည္းရယူခ်င္နဲ႔ လိုအင္ဆႏၵေတြမ်ားေနတတ္ၾကတယ္။
တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ကိုယ္ကိုယ္တုိင္လည္းလုိအင္ဆႏၵမ်ားရုံတင္မကဘူး၊ကိုယ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြအတြက္ပါလိုအင္ဆႏၵမ်ားေနတတ္ၾကတယ္။ကိုယ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ဟုိဟာလည္းျဖစ္ေစခ်င္၊ဒီဟာလည္းျဖစ္ေစခ်င္၊ဟိုဟာလည္းလုပ္ေစခ်င္၊ဒီဟာလည္းလုပ္ေစခ်င္၊ ဟိုဂုဏ္ေလးလည္းယူေစခ်င္၊ဒီဂုဏ္ေလးလည္းယူေစခ်င္စသည္အားျဖင့္လုိအင္ဆႏၵေတြ မ်ားေနတတ္ၾကတယ္။အဲဒီလိုအင္ဆႏၵကဘ၀ေအးခ်မ္းမူကိုျဖစ္ေစတဲ့လုိအင္ဆႏၵဆုိရင္ေတာ့ေတာ္ပါေသးရဲ.၊ ဘ၀ေအးခ်မ္းမူကိုပ်က္စီးေစတဲ့လုိအင္ဆႏၵဆုိရင္ေတာ့၊ဥပမာ...ဂုဏ္ပကာသနတုိ႔၊ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားမူတုိ႔ အဲဒီလိုလုိအင္ဆႏၵမ်ိဳးဆုိရင္ေတာ့...အဲ့ဒီလုိအင္ဆႏၵကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာလည္းေလာဘစိတ္၊ေလာဘအပူနဲ႔ပင္ပန္းဆင္းရဲရပါတယ္။ အေကာင္အထည္ေပၚလာလုိ႔မိမိလိုခ်င္တဲ့ဂုဏ္ပကာသန၊ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားမူရျပန္ေတာ့လည္း
ေသာကစိတ္၊ေသာကအပူနဲ႔ပင္ပန္းဆင္းရဲရပါတယ္။ဂုဏ္ၾကီးေလအပူၾကီးေလ၊ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားေလ ပင္ပန္းဆင္းရဲေလပါပဲ...
တစ္ေန႔က်ရင္ေသရမွာပဲလို႔ဆင္ျခင္ထားႏုိင္တဲ့ပုဂၢိဳလ္၊တစ္ေန႔က်ရင္ေသရမွာပဲဆုိတဲ့ခံစားခ်က္ ထင္ထင္ရွားရွားျဖစ္ေနတဲ့ပုဂၢိဳလ္ကေတာ့မိမိအတြက္လည္းလုိအင္ဆႏၵမမ်ားေတာ့တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ စိတ္ေအးခ်မ္းပါတယ္။
မိမိနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြအတြက္လည္းလိုအင္ဆႏၵမမ်ားေတာ့တဲ့အတြက္မိမိနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ပုဂၢိဳလ္က မိမိရဲ႕လုိအင္ဆႏၵကိုျဖည့္မေပးတဲ့အခါမွာစိတ္ပင္ပန္းဆင္းရဲျခင္းမျဖစ္ေတာ့တဲ့အတြက္စိတ္ေအးခ်မ္းရပါတယ္။ တုိေတာင္းလွတဲ့ဘ၀ေလးမွာစိတ္ေအးခ်မ္းစြာေနသြားရဖုိ႔ကအဓိကပါပဲ။
တစ္ေန႔က်ရင္ေသရမွာပဲလုိ႔ဆင္ျခင္ထားတဲ့ပုဂၢိဳလ္ဟာေလာကဓံတရားေတြနဲ.ၾကံဳေတြ႕လာတဲ့အခါမွာ ခံႏုိင္ရည္ရွိပါတယ္။လူရယ္လုိ႔ျဖစ္လာရင္ေတာ့ေလာကဓံဆုိတာတစ္ပါးပါး၊သို႔မဟုတ္တစ္ပါးထက္မ်ားစြာကို ၾကံဳေတြ႕ေနရတာခ်ည္းပါပဲ။လာေဘာ၊အလာေဘာ။တစ္ခါတစ္ရံမွာပစၥည္းဥစၥာေတြျပည့္စံုျပီး၊ တစ္ခါတစ္ရံမွာပစၥည္းဥစၥာခ်ိဳ႕တဲ့တယ္။ယေသာ၊အယေသာ။တစ္ခါတစ္ရံမွာအျခံအရံေတြေပါမ်ားျပီး၊ တစ္ခါတစ္ရံမွာအျခံအရံေတြကင္းမဲ့တယ္။နိႏၵာ၊ပသံသာ။တစ္ခါတစ္ရံမွာကဲ့ရဲ႕ခံရျပီး၊တစ္ခါတစ္ရံမွာ ခ်ီးမြမ္းခံရတယ္။သုခံ၊ဒုကၡံ။တစ္ခါတစ္ရံမွာကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါးခ်မ္းသာျပီး၊တစ္ခါတစ္ရံမွာကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ဆင္းရဲတယ္။အဲဒီလိုအားျဖင့္ေလာကဓံရွစ္ပါးတစ္ပါးပါး၊သို႔မဟုတ္တစ္ပါးထက္မ်ားတဲ့ေလာကဓံေတြနဲ႔ လူသားေတြဟာအခ်ိန္တုိင္းအခ်ိန္တုိင္းေတြ႕ၾကံဳေနၾကရတာပါပဲ။
အဲဒီလုိေလာကဓံေတြနဲ႔ေတြ႕ၾကံဳလာတဲ့အခါမွာ“တစ္ေန႔က်ရင္ေသရမွာပဲ”လုိ႔ဆင္ျခင္လုိက္မယ္ဆုိရင္ ၾကံဳလာတဲ့ေလာကဓံကိုခံႏုိင္ရည္ရွိသြားပါတယ္။ၾကံဳေတြ႕လာခါမွေကာက္ကာငင္ကာဆင္ျခင္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ သိပ္စိတ္မခ်ရဘူး။ေလာကဓံေတြနဲ႔မၾကံဳေတြ႕ေသးခင္ၾကိဳတင္ျပီးဆင္ျခင္ထားႏုိင္မွစိတ္ခ်ရမယ္။
မၾကံဳေတြ႕ေသးခင္ဆုိတာကေတာ့
အမွန္ကေတာ့ေလာကဓံဆုိတာကေတာ့အခ်ိန္တုိင္းၾကံဳေတြ႕ေနတာခ်ည္းပါပဲ။သို႔ေသာ္လည္း သိသိသာသာဆုိတဲ့ေလာကဓံ၊သိသိသာသာေကာင္းတဲ့ေလာကဓံကိုမွလူအမ်ားကေလာကဓံလုိ႔ သတ္မွတ္ၾကေတာ့၊အဲဒီလိုသိသာထင္ရွားတဲ့ေလာကဓံေတြနဲ႔မၾကံဳေတြ႕ခင္ကတည္းက “တစ္ေန႔က်ရင္ေသရမွာပဲ”လုိ႔ထပ္ကာထပ္ကာဆင္ျခင္ထားႏုိင္မယ္၊အင္အားပါေအာင္ ဆင္ျခင္ထားႏုိင္မယ္ဆုိရင္တကယ္တမ္းသိသာထင္ရွားတဲ့ေလာကဓံၾကံဳလာတဲ့အခါမွာ “တစ္ေန႔က်ရင္ေသရမွာပဲ”လုိ႔ဆင္ျခင္လုိက္ရုံနဲ႔ေလာကဓံကိုအလုိအေလ်ာက္ခံႏုိင္ရည္ရွိသြားပါတယ္။
ေကာင္းတဲ့ေလာကဓံပဲျဖစ္ျဖစ္၊ဆုိးတဲ့ေလာကဓံပဲျဖစ္ျဖစ္၊ေလာကဓံမွန္သမွ်ဘယ္ေလာကဓံမွ မတည္ျမဲပါဘူး။အေကာင္းျပီးရင္အဆုိးလာႏုိင္သလိုအဆုိးျပီးရင္လည္းအေကာင္းလာနုိင္တာပါပဲ။
ေနမင္းၾကီးဟာအျမဲတမ္းထြက္ေပၚထြန္းလင္းမေနပါဘူး။အခ်ိန္တန္ရင္ခ်ဳပ္ကြယ္ေမွာင္မုိက္ရပါတယ္။ လမင္းၾကီးဟာလည္းအျမဲတမ္းဆန္းတက္ျပည့္ျဖိဳးမေနပါဘူး။အခ်ိန္တန္ရင္ဆုတ္က်ကြယ္ပရပါတယ္။ လျပည့္ရက္ရွိရင္လကြယ္ရက္ရွိသလိုလဆန္းရက္ရွိရင္လဆုတ္ရက္လည္းရွိရတာပါပဲ။
ေလာကဓံတရားေတြဟာေနမင္း၊လမင္းၾကီးေတြနဲ႔သေဘာခ်င္းတူပါတယ္။ေလာကဓံေကာင္းဆုိး အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ေတြ႕ၾကံဳလာတုိင္းဆင္ျခင္ပြားမ်ားခံႏုိင္အားရွိဖုိ႔အတြက္မဃေဒ၀လကၤာေလးတစ္ခု လက္ေဆာင္ေပးလုိက္ပါရေစ။
“ေနကိုပံုျပ၊လကိုပံုထား၊မွတ္တံုျငားေလာ့၊ေနကားထြက္၀င္၊ေပၚခ်ဳပ္ထင္၏၊လျပည့္လကြယ္၊ၾကီး၍ငယ္ခဲ့၊ ထုိ႔ႏွယ္မလြဲ၊လူခပဲတုိ႔၊အျမဲခ်မ္းသာ၊မရွိစြာရွင့္။”
ေသျခင္းတရားကိုဆင္ျခင္မူရဲ႕အစြမ္းသတၱိဟာအင္မတန္အံ့ၾသစရာေကာင္းပါတယ္။ေလာကဓံခံႏုိင္တဲ့ စိတ္စြမ္းအားကိုေသျခင္းတရားပြားမ်ားမူကဖန္တီးေပးႏုိင္ပါတယ္။
တစ္ေန႔က်ရင္အမ်ားအားျဖင့္ဘ၀မွာလိုအင္ဆႏၵေတြသိပ္မ်ားေနတတ္ၾကတယ္။ဟုိဟာလည္းျဖစ္ခ်င္၊ ဒီဟာလည္းျဖစ္ခ်င္၊ဟုိဟာလည္းလုပ္ခ်င္၊ဒီဟာလည္းလုပ္ခ်င္၊ဟိုဟာလည္းရယူခ်င္၊ဒီဟာလည္းရယူခ်င္နဲ႔ လိုအင္ဆႏၵေတြမ်ားေနတတ္ၾကတယ္။
တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ကိုယ္ကိုယ္တုိင္လည္းလုိအင္ဆႏၵမ်ားရုံတင္မကဘူး၊ကိုယ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြအတြက္ပါလိုအင္ဆႏၵမ်ားေနတတ္ၾကတယ္။ကိုယ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ဟုိဟာလည္းျဖစ္ေစခ်င္၊ဒီဟာလည္းျဖစ္ေစခ်င္၊ဟိုဟာလည္းလုပ္ေစခ်င္၊ဒီဟာလည္းလုပ္ေစခ်င္၊ ဟိုဂုဏ္ေလးလည္းယူေစခ်င္၊ဒီဂုဏ္ေလးလည္းယူေစခ်င္စသည္အားျဖင့္လုိအင္ဆႏၵေတြ မ်ားေနတတ္ၾကတယ္။အဲဒီလိုအင္ဆႏၵကဘ၀ေအးခ်မ္းမူကိုျဖစ္ေစတဲ့လုိအင္ဆႏၵဆုိရင္ေတာ့ေတာ္ပါေသးရဲ.၊ ဘ၀ေအးခ်မ္းမူကိုပ်က္စီးေစတဲ့လုိအင္ဆႏၵဆုိရင္ေတာ့၊ဥပမာ...ဂုဏ္ပကာသနတုိ႔၊ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားမူတုိ႔ အဲဒီလိုလုိအင္ဆႏၵမ်ိဳးဆုိရင္ေတာ့...အဲ့ဒီလုိအင္ဆႏၵကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာလည္းေလာဘစိတ္၊ေလာဘအပူနဲ႔ပင္ပန္းဆင္းရဲရပါတယ္။ အေကာင္အထည္ေပၚလာလုိ႔မိမိလိုခ်င္တဲ့ဂုဏ္ပကာသန၊ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားမူရျပန္ေတာ့လည္း
ေသာကစိတ္၊ေသာကအပူနဲ႔ပင္ပန္းဆင္းရဲရပါတယ္။ဂုဏ္ၾကီးေလအပူၾကီးေလ၊ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားေလ ပင္ပန္းဆင္းရဲေလပါပဲ...
တစ္ေန႔က်ရင္ေသရမွာပဲလို႔ဆင္ျခင္ထားႏုိင္တဲ့ပုဂၢိဳလ္၊တစ္ေန႔က်ရင္ေသရမွာပဲဆုိတဲ့ခံစားခ်က္ ထင္ထင္ရွားရွားျဖစ္ေနတဲ့ပုဂၢိဳလ္ကေတာ့မိမိအတြက္လည္းလုိအင္ဆႏၵမမ်ားေတာ့တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ စိတ္ေအးခ်မ္းပါတယ္။
မိမိနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြအတြက္လည္းလိုအင္ဆႏၵမမ်ားေတာ့တဲ့အတြက္မိမိနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ပုဂၢိဳလ္က မိမိရဲ႕လုိအင္ဆႏၵကိုျဖည့္မေပးတဲ့အခါမွာစိတ္ပင္ပန္းဆင္းရဲျခင္းမျဖစ္ေတာ့တဲ့အတြက္စိတ္ေအးခ်မ္းရပါတယ္။ တုိေတာင္းလွတဲ့ဘ၀ေလးမွာစိတ္ေအးခ်မ္းစြာေနသြားရဖုိ႔ကအဓိကပါပဲ။
ေရႊပါရမီေတာရ အရွင္ဆႏၵာဓိက မေသခင္ဘာလုပ္ၾကမလဲ စာအုပ္မွ ျပန္လည္ထုတ္ႏုတ္ေဖာ္ျပေပးထားပါသည္။
Monday, March 11, 2013
ေစတီ၊ပုထိုးမ်ားေရွ႕တြင္ ဟသၤာရုပ္ ထားရျခင္းအေၾကာင္း
ဘာသာတရားကုိအေလးထားၾကသည့္ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိင္းသည္စတီမ်ား၏ေရွ႔တြင္ ဟသၤာရုပ္မ်ားကုိေတြ႔ဘူးျမင္ဘူးၾကေပလိမ့္မည္။တခ်ဳိ႕သည္ဟသၤာရုပ္ထားရျခင္းအေၾကာင္းကုိ သိၾကသူမ်ားရွိသလုိမသိၾကေသးသူမ်ားလည္းရွိၾကသည္။
ျပန္ၿပီးမွတ္မိပါေစျခင္းငွာလည္းေကာင္းေရးသားလုိက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။
"ဗာရာဏသီျပည္ျဗဟၼဒတ္မင္း"အုပ္ခ်ဳပ္ေနစဥ္ဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္"ဇ၀နဟသၤာမင္း"ျဖစ္၍ အၿခံအရံျဖစ္ေသာဟသၤာအေပါင္းကုိးေသာင္းအားအႀကီးအမွဴးျပဳ၍ ေနေလ၏။ဟသၤာမင္းတြင္ ညီငယ္ႏွစ္ေကာင္လည္းရွိေသး၏။တေန႔တြင္ညီငယ္ႏွစ္ေကာင္သည္သူတုိ႔၏အစြမ္းအစကုိ သိလုိေသာေၾကာင့္ေနမင္းႏွင့္အေျပးၿပဳိင္ရန္ဆုံးျဖတ္ၿပီးအစ္ကုိႀကီးျဖစ္ေသာဟသၤာမင္းထံသြားေရာက္၍ ခြင့္ျပဳရန္ေတာင္းပန္ၾက၏။ထုိအခါဟသၤာမင္းသည္..."သတၱ၀ါတုိ႔၏ခြန္အားသည္အက်ဳိးမ်ားသည့္ေနရာမ်ား
တြင္သာအသုံးျပဳသင့္သည္။အသုံးမျပဳသင္သည့္ေနရာမ်ားတြင္အက်ဳိးမမ်ားေသာေၾကာင့္အသုံးမျပဳသင့္"
ဟုစဥ္းစားလွ်က္ခြင့္မျပဳေခ်။သုိ႔ေသာ္ညီငယ္ႏွစ္ေကာင္းသည္အစ္ကုိႀကီးျဖစ္ေသာဟသၤာမင္း၏စကားကုိ နားမေထာင္သည့္အျပင္နံနက္ေနမထြက္ခင္"ယုဂႏၶဳိရ္ေတာင္ထိပ္"သုိ႔သြားေရာက္ၾကၿပီးေနမင္းအလာကုိ
ေစာင့္ေမွ်ာ္လ်က္ေနၾက၏။ဟသၤာမင္းသည္ပ်က္စီးၾကမည့္အေရးရင္မေအးလွေသာေၾကာင့္
အတူလုိက္ပါခဲ့၏။မွန္ပါသည္ေလာကလူသားအားလုံးတုိ႔တြင္လည္းေခါင္းေဆာင္တုိ႔မည္သည္ သူတစ္ပါးအက်ဳိးစီပြားကုိသာလုိလားၾက၏၊သူတစ္ပါးအက်ဳိးစီးပြားပ်က္မည့္အေရးကုိမည္သုိ႔မွ် မလုိလားၾကေခ်။ဤေနရာ၌"ေခါင္းေဆာင္ႏွင့္မထုိက္တန္သည့္ အဂၤါ (၆)ရပ္"ကုိအမွတ္ရမိပါသည္။
"ဂဏန္း၊ပုတ္သင္၊ ကုိင္းပင္၊ႏြားသုိး၊ လိပ္မ်ဳိး၊ ေခြးအ ဤေျခာက္၀ နာယက မတင္ထုိက္" ဆုိသည့္အတုိင္း
၁။ ဂဏန္းကဲ့သုိ႔လက္မေထာင္ေနေသာသူ
၂။ ပုတ္သင္ကဲ့သုိ႔သူတစ္ပါးလုပ္သမွ်၊ေျပာသမွ်ေခါင္းညိတ္တတ္သူ၊
၃။ ေလလာရာယိမ္း၍ကုိင္းပင္ကဲ့သုိ႔မတည္ၿငိမ္သူ၊
၄။ ႏြားသုိးကဲ့သုိ႔စိတ္ဆုိးတတ္သူ
၅။ လိပ္ကဲ့သုိ႔ကုိယ့္ဖက္ကုိယက္တတ္သူႏွင့္
၆။ ေခြးအကဲ့သုိ႔စားပုိးနင့္ေအာင္စား၍ဇိမ္ခံတတ္သူ ဟူေသာ
ေခါင္းေဆာင္ႏွင့္မထုိက္တန္သည့္သူမ်ားကုိလည္းသတိထားမိပါသည္။ဟသၤာမင္းသည္လည္း ယင္းေျခာက္ပါးကုိေရွာင္ရွားေသာေခါင္းေဆာင္မ်ဳိးျဖစ္၍သာညီေနာင္ႏွစ္ေကာင္၏
ေကာင္းက်ဳိးျဖစ္ေစရန္အတြက္လုိက္သြားခဲ့သည္ဟုခံစားမိပါ၏။ဟသၤာမင္းသည္ညီငယ္ႏွစ္ေကာင္ကုိ
ေစာင့္ၾကည့္ေနစဥ္နံနက္မုိးေသာက္အလင္းေရာက္ေသာအခါေနမင္းသည္ထြက္ေပၚလာေခ်ၿပီ။ဟသၤာမင္း၏ ညီငယ္ႏွစ္ေကာင္သည္လည္းေနမင္းထြက္ေပၚလာသည္ႏွင့္တၿပဳိင္နက္ယွဥ္ၿပဳိင္၍ စတင္ပ်ံသန္းေလေတာ့သည္။ဟသၤာမင္း၏ညီငယ္သည္ပ်ံသန္း၍မၾကာျမင့္မီအေတာင္ၾကားမွ မီးထေတာက္သကဲ့သုိ.ျဖစ္လာေလၿပီ။ဟသၤာမင္းသည္ညီငယ္၏အသက္ေဘးရန္ရိွလာသည္ကုိ သိေသာေၾကာင့္ညီငယ္ကုိအေတာင္ႏွစ္ခုျဖင့္ေပြ႔ပုိက္လွ်က္"ယုဂႏၶဳိရ္ေတာင္"သုိ႔ျပန္ပုိ႔လုိက္သည္။
ေန႔မြန္းလြဲခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါညီလတ္ကုိလည္းညီငယ္နည္းတူအသက္ကုိကယ္တင္လုိက္၏။ ဟသၤာမင္းက"ငါသည္လည္းေနမင္းႏွင့္အေျပးၿပဳိင္၍အက်ဳိးမမ်ားပ်က္စီးဖို.သာျဖစ္ေခ်ေတာ့မည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ဗာရာဏသီမင္းထံသုိ႔သြား၍အက်ဳိးစီးပြားႏွင့္စပ္ယွဥ္ေသာတရားစကားကုိေဟာအံ့"ဟု အႀကံထုတ္ေတာ့သည္။ဗာရာဏသီမင္းထံသုိ႔ေရာက္ေသာအခါတြင္ငါသည္ေနမင္းႏွင့္ အေျပးၿပဳိင္လာခဲ့သည့္အေၾကာင္းမင္းႀကီးအားေျပာျပ၏။မင္းႀကီးသည္ဟသၤာမင္းေျပာသည့္စကား
ဟုတ္မဟုတ္ေလးသမားေလးေယာက္ကုိေခၚ၍စမ္းသပ္မႈကုိျပဳ၏။မင္းႀကီးကဟသၤာမင္းအား နန္းရင္ျပင္၀ယ္ရွိေသာေက်ာက္တိုင္ထိပ္၌ရပ္ေနေစၿပီး၊ေလးသမားေလးေယာက္ကုိလည္းနည္းတူ တုိင္သုိ႔မွီရပ္ေစ၏။ေလးသမားေလးေယာက္တုိ႔သည္မ်ားမၾကာမီအရပ္ေလးမ်က္ႏွာသုိ့
ျမွားေတြကုိပစ္လြတ္ေစသည္။ဟသၤာမင္းကလည္းထုိေလးသမားေလးေယာက္ ပစ္လြတ္လိုက္ေသာျမွားေတြကုိအဟုန္ျဖင့္ပ်ံလ်က္ႏႈတ္သီးျဖင့္ဖမ္းယူၿပီးေလးသမားေလးေယာက္၏
ေျခရင္း၌ခ်ထားလုိက္၏။ဟသၤာမင္း၏ပ်ံသန္းဖမ္းယူေသာအျခင္းအရာကုိမည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် မျမင္လုိက္ၾက။ေက်ာက္တုိင္ထက္၌ရပ္ၿမဲထင္ေနၾက၏။ထုိအခါ"ဗာရာဏသီမင္းႀကီး"က"ဟသၤာမင္း"အား
"အေဆြဟသၤာမင္းသင္၏လွ်င္ျမန္ျခင္းအဟုန္ကားေလသမားေလးေယာက္ပစ္လြင့္လုိက္ေသာ
ျမွားေလးစင္းထက္သာလြန္သည္သာျဖစ္ေသာၾကာင့္အံ့ၾသဖြယ္ေကာင္းေပစြ"ဟုခ်ီးက်ဴးလုိက္သည္။
ထုိအခါ"ဟသၤာမင္း"က"အရွင္မင္းႀကီးသတၱ၀ါတုိ႔၏အာယုသခၤါရသည္အကၽြႏု္ပ္၏ျမန္ဆန္မႈအဟုန္ထက္ အဆအရာေထာင္သိန္းမကျမန္ဆန္လြန္းလွပါသည္"ဟုေျပာ၏။သတၱ၀ါတုိ႔၏ေသျခင္းတရားအေၾကာင္းကုိ ဖြဲ႔ဆုိထားေသာကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္မွာေအာက္ပါအတုိင္းျဖစ္ပါ၏။
လာၿပီးေတာ့ နား ၊
မသြားေသးခင္ ၊
ခ်ိန္ေလးတြင္မွ ၊
၀န္က်င္ဆက္ႏြယ္၊
ေႏွာင္ႀကဳိးတြယ္ၾက ။
မသြားေသးခင္ ၊
ခ်ိန္ေလးတြင္မွ ၊
၀န္က်င္ဆက္ႏြယ္၊
ေႏွာင္ႀကဳိးတြယ္ၾက ။
ၿပဳံးရည္ ငုိမဲ့၊
ခ်စ္မုန္းပုိၾက၊
မလုိေဒါသ၊
လုိေလာဘႏွင့္၊
ဘ၀ရိပ္ၿမဳံ၊
ကႀကဳိးဆုံခဲ့။
ခ်စ္မုန္းပုိၾက၊
မလုိေဒါသ၊
လုိေလာဘႏွင့္၊
ဘ၀ရိပ္ၿမဳံ၊
ကႀကဳိးဆုံခဲ့။
ကံကုန္မိုးခ်ဳပ္၊
လက္တြဲျဖဳတ္မွ၊
သုႆာန္ေဆာလွ်င္၊
ခရီးႏွင္သည္ ၊
တုိ႔မ်ား ဧည့္သည္ပါတကား ။ ။ဟူ၍ပင္ျဖစ္၏။
ေလာကလူသားအားလုံးတုိ႔သည္လူ႔ေလာကထဲ၀ယ္ခရီးသြားေနၾကေသာဧည့္သည္အျဖစ္လာေရာက္ နားခုိေနၾက၏။ထုိစဥ္ေန႔တစ္ေန႔တာအတြက္ေနထြက္ေန၀င္ရွိသလုိလူသားတုိ႔သည္လည္း ဘ၀တစ္ခုအတြက္လႊဲေရွာင္၍မရေသာလူဘ၀၏အစေမြးဖြားျခင္းႏွင့္အဆုံးေသျခင္းတရားသည္ရွိၾက၏။
လူသားတုိ႔သည္ဘ၀၏အဆုံးေသျခင္းသုိ့မေရာက္ၾကေသးမီလူအမ်ဳိးမ်ဳိး၊စရုိက္အမ်ဳိးတုိ႔ျဖင့္ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံလ်က္ေနထုိင္ၾကရေပသည္။ထုိအခုိက္တြင္ လူသားအားလုံးတုိ႔သည္
ခ်စ္ခင္အကၽြမ္း၀င္သူမ်ားႏွင့္အဆင္ေျပေျပေပါင္းသင္ေနရသည့္အခါအၿပဳံးေလးေတြကုိယ္စီျဖင့္ ရယ္ၾက၊ေမာၾကႏွင့္ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြကုိခံစားေနၾကၿပီးေလာဘ၏သားေကာင္မ်ားျဖစ္ေနၾက၏။ျဖစ္ေနပုံကား ဘ၀၏အဆုံးသတ္မႈေသျခင္းတရားသည္မည္သုိ႔ပါမည္နည္းဟုေမးရေလာက္ေအာင္ျဖစ္ေနၾက၏ ။ ခ်စ္ကၽြမ္းမ၀င္ေသာမုန္းေသာသူမ်ားႏွင့္အဆင္ေျပေျပေပါင္းသင္းေနထုိင္မႈမျပဳၾကရသည့္အခါ
ၿပဳံးရာမွမဲ့လွ်က္မလုိမုန္းတီးမႈေဒါသ၏သားေကာင္ျဖစ္ေနၾကၿပီးဤနညး္အားျဖင့္ဘ၀ပင္လယ္ျပင္၀ယ္
တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးမေက်နပ္မူေတြ၊ကလဲ့စားေခ်မႈေတြ၊ေမတၱာတရားကင္းမဲ့ၿပီးလုယက္မႈ သတ္ျဖတ္မႈေတြႏွင့္သာေဒါသမုန္တိုင္းတုိက္ခတ္ေနၾကသည္။ေသျခင္းဆုိသည့္သေဘာတရားမ်ားကုိပင္လက္တြဲျဖဳတ္မွ၊
သုႆာန္ေဆာလွ်င္၊
ခရီးႏွင္သည္ ၊
တုိ႔မ်ား ဧည့္သည္ပါတကား ။ ။ဟူ၍ပင္ျဖစ္၏။
ေအာင့္ေမ့သတိရဖုိ႔အလြန္ေ၀းစြ။လူ႔ဘ၀သည္အမွန္တကယ္အားျဖင့္သတိတရားလက္ကုိင္ထားၾကည့္ၾကပါက ေရပြက္ပမာ ခဏတာပဲဟုရုပ္တရားနာမ္တရားတုိ႔၏မၿမဲျခင္းသေဘာအစုိးမရျခင္းသေဘာမ်ားကုိသိၾကေပလိမ့္မည္။
လ်ပ္တပ်က္အတြင္းေရာဂါအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ေသႏုိင္သည္။လူသားတုိ႔၏ရုပ္တရား နာမ္တရားအာယုသခၤါရကားေသၿပီးသည္ႏွင့္တၿပဳိင္နက္သုႆာန္သၿဂၤဳိင္း၀ယ္ေျမႀကီးသာျဖစ္ၾကရမည္။ ဟသၤာမင္းသည္လူဘ၀၏မၿမဲျခင္းေသျခင္းသေဘာတရားတုိ႔ကုိေကာင္းစြာသိ၏။ထုိ႔ေၾကာင့္ ဗာရာဏသီမင္းႀကီးအားသတၱ၀ါတုိ႔၏ရုပ္တရားနာမ္တရားတုိ႔သည္ ျဖစ္ခ်င္းပ်က္ခ်င္းေနာက္ဆုံး
ေသျခင္းသေဘာသုိ႔ဆုိက္ေရာက္ၾကရမည္။ေၾကာက္စရာတရားသံေ၀ဂရစရာေကာင္းလွ၏ဟု တရားစကားေျပာၾကားခဲ့ဖူး၏။ဤဇာတ္ေတာ္ကုိကုိးကားလွ်က္ေစတီဘုရားပုထုိးမ်ားေရွ႔တြင္ ဟသၤာရုပ္မ်ားကုိထုလုပ္လွ်က္ျပသထားသည္ဟုဆုိခ်င္ပါသည္။ယင္းဟသၤာရုပ္ကုိျမင္ၾကသူတုိင္းသည္ ဟသၤာရုပ္ကုိျမင္လုိက္သည္ႏွင့္တၿပဳိင္နက္ဟသၤာမင္းသည္ဗာရာဏသီမင္းအား
ေသျခင္းတရားျမန္ဆန္ပုံကတရားသံေ၀ဂရေစခဲ့၏။ထုိ႔အျပင္လူသားအားလုံးသည္လည္းဘုရားေရွ႔တြင္ ထုလုပ္ျပသထားေသာဟသၤာရုပ္ကုိျမင္လုိက္ေသာအခါ"ငါတုိ႔အားလူဘ၀၏ေသျခင္းတရားျမန္ဆန္ပုံကုိ
ေဟာျပေပးေနသလုိပါလား"ဟုေအာင္းေမ့ႏွလုံးသြင္းရေပမည္။ "လူသားအားလုံးသည္ ေသျခင္းတရားနွင့္ရင္ဆုိင္ေနပါလား" ဟုတရားသံေ၀ဂရပါေစျခင္းငွါဘုရားေရွ႔တြင္ ဟသၤာရုပ္ကုိထုလုပ္ျပသထား၏။
(ဘုရားေရွ႔ကဟသၤာရုပ္ကဒီလုိပါလား)ဟုတရားသံေ၀ဂယူၾကပါေစျခင္းအက်ဳိးငွာ ဤသို႔ကုိေရးသားတင္ျပလုိက္ရပါ၏။
(ဆရာေတာ္အရွင္အရွင္သုဇနာစာရ(တကၠသုိလ္စာသင္သား)၏တရားေတာ္တစ္ပုဒ္ကိုမွီျငမ္း၍
ျပန္လည္မွ်ေ၀ဓမၼဒါနျပဳျခင္းျဖစ္ပါသည္)
Thursday, March 7, 2013
မအီေခ်ာင္း စက္ေတာ္ရာႏွစ္ဆူ၏ သမိုင္းအက်ည္း
ဘုရား႐ွင္သည္မဟာသကၠရာဇ္၁၀၃-ခု၊ကဆုန္လျပည့္ေန.(ဗုဒၶဟူးေန႔)တြင္ဘုရားအျဖစ္သို႔ေရာက္႐ွိကာ မဟာသကၠရာဇ္၁၂၃၊ဘီစီ၅၅၄တြင္ဓညဝတီရခိုင္ျပည္သို႔ရဟႏၱာ(၅၀၀)ျဖင့္ဒသစာရီၾကြေတာ္
မူခဲ့ပါသည္။ဓညဝတီျပည္႐ွင္စႏၵသူရိယမင္း၏ေလွ်ာက္ထားေတာင္းပန္မႈေၾကာင့္ကိုယ္စားဆင္းတုေတာ္ မဟာျမတ္မုနိကိုဘုရား႐ွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ရင္ေငြ႔ခုႏွစ္အုပ္သြင္းကာသြန္းလုပ္ပူေဇာ္ ခြင့္ျပဳေတာ္မူၿပီးေသာ္ေတာင္စဥ္ခုႏွစ္ခ႐ိုင္ခရီးကိုဆက္လက္၍ေဒသစာရီၾကြေတာ္မူခဲ့ပါသည္။
မအီ၊အမ္း၊မန္းျမစ္သံုးစင္းစီးဆင္းရာႀတိနဒီေတာင္(ျမင္မတိန္ေတာင္)သို႔ဘုရား႐ွင္ေရာက္႐ွိေတာ္ မူေသာအခါလက္ယာေတာ္ရံ႐ွင္သာရိပုတၱရာ၏ေလွ်ာက္ထားေတာင္းပန္မႈေၾကာင့္ဘုရား႐ွင္သည္ ဤေဒသ၌ႏုစဥ္ဘဝကျဖစ္ေတာ္ေပါင္းမ်ားစြာကိုေဟာေျပာေတာ္မူၿပီး “ဤေတာင္ေျခရင္း မအီျမစ္ကမ္းေဘးဝယ္ေနာင္အခါ၌ၿမိဳ႕ငယ္တစ္ခုတည္၍မဟီ(မအီ)ၿမိဳ႕ဟုတြင္လတၱံ႔”ဟုအစခ်ီ၍ ဤေဒသ၌ဘုရား႐ွင္၏ဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္မ်ားကိန္းဝပ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းဗ်ာဒိတ္ေပးေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ထိုမွာတဖန္မဟီေခ်ာင္းဖ်ား႐ွိနာဠာဂီရိေတာင္သို႔ၾကြေတာ္မူၿပီးႀတိေသလမည္ေသာဆင့္တင္ေတာင္
ေက်ာက္ေဆာင္တြင္ဆင္မင္းဘဝကညီေတာ္ျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာအညာေတာင္႐ြာသားမုဆိုးႀကီးဦးစံလွအား တရားေဟာေတာ္မူကာဘုရား႐ွင္က“ငါသည္ဤမဟီျမစ္အရပ္၌မဟာဝိဟိကမည္ေသာဆင္မင္းျဖစ္ခဲ့စဥ္က မုဆိုးႀကီးစံလွမွာစူဠဝိဟိကညီေတာ္ဆင္ငယ္အျဖစ္ဤအရပ္၌က်င္လည္ခဲ့ဖူးေၾကာင္းႏွင့္ငါဘုရားသည္ မဟီျဖစ္အတြင္း႐ွိမဏိေသလေရအိုင္၌လည္းမဏိေသလနဂါးမင္းအျဖစ္က်င္လည္ခဲ့ဖူးေလၿပီ”ဟု မိန္႔ၾကားကာတရားဆံုးမေလရာမုဆိုးလည္းအကၽြတ္တရားရခဲ့ေလသည္။ထိုအခါမုဆိုးဦးစံလွ၏
ေလွ်ာက္ထားေတာင္းပန္မႈေၾကာင့္ငါးေထာင္သာသနာ႐ွည္ျမင့္ၾကာေအာင္လူ၊နတ္၊နဂါး၊သိၾကား၊ျဗဟၼာ၊ သတၱဝါတို႔၏အက်ဳိးကိုေမွ်ာ္ၿပီးမုဆိုးႀကီးအားတရားျပ၍ဆံုးမေတာ္မူရာေဒသျဖစ္ေသာနာဠာဂီရိေတာင္႐ွိ ႀတိေသလမည္ေသာဆင့္တင္ေက်ာက္ေဆာင္ေပၚတြင္လက္ဝဲ(ပါဒ)ေျခေတာ္ရာကိုလည္းေကာင္း၊ မဏိေသလနဂါးမင္းျမင္ခဲ့ဖူးေသာမဏိေသလေရအိုင္အတြင္း႐ွိမဏိေသလေက်ာက္ေဆာင္ေပၚတြင္လက်္ာ
(ပါဒ)ေျခေတာ္ရာကိုလည္းေကာင္းခ်ေပးေတာ္မူေလသည္။ထိုအခါကမၻာေျမႀကီးသည္အိုးထိမ္းစက္ကဲ့သို႔ သြက္သြက္ခါမွ်တုန္လႈပ္ေလသည္။မုဆိုးလည္းဘုရား႐ွင္၏ဂုဏ္ေတာ္တို႔ကိုအာ႐ံုျပဳလွ်က္ ခုႏွစ္ရက္တိုင္တုိင္ပူေဇာ္ၿပီးမွ႐ြာသို႔ျပန္ေလသည္။မုဆိုး၏ေျပာျပခ်က္အရမင္းႏွင့္တကြေသာျပည္သူတို႔သည္ ဘုရားဖူးသြားေရာက္ၾကကာမုဆုိးႏွင့္မိသားစုဝင္မ်ားလည္းေျခစက္ေတာ္ရာအနီးတြင္ရဟန္းျပဳ၍ တရားအားထုတ္ကာတရားထူးရ၍ကၽြတ္တန္းဝင္ၾကေလ၏။
ဤသို႔ျဖင့္ဓညဝတီေခတ္၊ေဝသာေခတ္၊ေလးၿမိဳ႕ေခတ္၊ေျမာက္ဦးေခတ္တိုင္ေအာင္စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္စြာ ပူေဇာ္မပ်က္႐ွိခဲ့ၿပီးႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတိမ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ရာမွ(၁၉)ရာအေစာပိုင္းတြင္ေရၾကည္ရာျမက္ႏု ရာလွည့္လည္သြားလာ၍ေနထိုင္ၾကေသာလူမ်ဳိးတစ္စုတို႔သည္ေျခေတာ္ရာႏွစ္ဆူကိုေတြ႔႐ွိၿပီး
ေျခေတာ္ရာမ်ား၏ထူျခားေသာတန္းခိုးမ်ားကိုျမင္ေတြ႔ရ၍နတ္ခိုးႀကီးနတ္ေျခရာဟု အယူမွားကာယစ္ပူေဇာ္ျခင္းစေသာမဖြယ္မရာျပဳမူၾကကုန္သည္သာမကဘုရား႐ွင္ေျခေတာ္ရာမ်ားကိုပင္ ထြင္းေဖာက္၍သိုက္တူးၾကကုန္သည္ျဖစ္၍ကပ္ေရာဂါမ်ားက်ေရာက္ကာမ်ဳိးျပဳတ္သည္အထိ ၾကမၼာဆိုးႏွင့္ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရေသာသာဓကမ်ား႐ွိခဲ့သည္။
ဤသို႔ျဖင့္ဘုရား႐ွင္၏ေျခေတာ္ရာမ်ားတိမ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္ေနခဲ့ရာမွမအီေခ်ာင္း(ပါဒ) စက္ေတာ္ရာႏွစ္ဆူ၏ဘုရားသမိုင္းကိုေလ့လာဖတ္႐ွဳခြင့္ရသူရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ေအာင္မဂၤလာလမ္း၊ အမွတ္ (၄၂)၊ေ႐ႊၿမိဳကေတာ္ပံုႏွိပ္တိုက္ႏွင့္ဝိဇယစာအုပ္တိုက္ပိုင္႐ွင္ေက်ာင္းဆရာႀကီးေဟာင္းဦးစိုင္းလႈိင္၏ အႀကိမ္ႀကိမ္ေလွ်ာက္ထားေတာင္းပန္မႈေၾကာင့္ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ေအာင္မဂၤလာလမ္း၊ေက်ာက္ေျမာင္းရပ္႐ွိ၊ မဂၤလသုခပါဠိတကၠသိုလ္ေက်ာင္းတုိက္ဆရာေတာ္ဘႏၵႏၱအရိယဝံသဆရာေတာ္ကိုယ္တိုင္မအီေခ်ာင္း႐ွိ (ပါဒ)စက္ေတာ္ရာႏွစ္ဆူကို႐ွာေဖြခဲ့ပါသည္။၁၃၂၉ ခု၊တေပါင္းလဆုပ္(၁၀)ရက္(၂၃-၃-၆၈)ရက္ေန႔တြင္ ဆရာေတာ္သည္႐ွင္ဝဏၰ၊အညႇင္းေတာင္႐ြာသားမ်ားျဖစ္ၾကေသာ ဦးဘသန္း၊ေမာင္ေစာသာ၊ေမာင္ညီခ်စ္၊ေမာင္ဘေအးတို႔ႏွင့္အတူဗုဒၶဘုရား႐ွင္၏ပါဒစက္ေတာ္ရာႏွစ္ဆူကို
ေတြ႔႐ွိခဲ့ေလသည္။
၁၃၃၀ ခုႏွစ္၊တေပါင္းလဆုပ္(၁၁)ရက္၊(၁၃-၃-၆၉)ရက္ေန႔တြင္ဦးစိုးလႈိင္အပါအဝင္ဆရာေတာ္ ဘႏၵႏၱအရိယဝ့သႏွင့္ရဟန္း(၁၂)ပါး၊လူ(၄၀၀)ေက်ာ္တို႔သည္မအီ၊လက္ပန္၊အညႇင္းေတာင္မွတစ္ဆင့္ ဘုရားဖူးသြားေရာက္ႏိုင္ခဲ့ၾကေသာ္လည္းေနာက္ပိုင္းကာလမ်ားတြင္တိုင္းေရးျပည္႐ြာမၿငိမ္သက္မႈ မ်ားေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊သာရဲတိရိစၦာန္တို႔၏ေဘးရန္ေၾကာင့္လည္းေကာင္းလမ္းခရီးၾကမ္းတမ္း၍ သြားေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ရန္ခက္ခဲ့၍လည္းေကာင္း၊ဘုရားဖူးသြားေရာက္ႏိုင္ျခင္းမ႐ွိေတာ့ဘဲမအီေခ်ာင္း စက္ေရာႏွစ္ဆူမွာတိမ္ျမဳပ္ေနခဲ့ရၿပီးရံဖန္ရံခါ၌သာတရားထူး႐ွာေသာရဟန္းမ်ားႏွင့္ပုဂၢိဳလ္ထူးမ်ား တရားအားထုတ္ရန္ေရာက္႐ွိႏိုင္ခဲ့ၾကေလသည္။ယခုအခါဘုရား႐ွင္၏ဗ်ာဒိတ္ေတာ္အတိုင္းမအီၿမိဳ႕ဟူ၍ ၿမိဳ႕ငယ္တစ္ၿမိဳ႕လည္းစက္ေတာ္ရာအနီးတြင္ေပၚေပါက္လာခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ကားလမ္းမႀကီးမ်ားလည္း ကြန္ယက္သဖြယ္ျပည္နယ္ျပည္မေဖာက္လုပ္ၿပီးစီးၿပီျဖစ္႐ံုသာမကယခင္ကခရီးလမ္းေဝးကြာ
ၾကမ္းတမ္း၍လူသူအေရာက္ေပါက္နည္းခဲ့ကာတိမ္ျမဳပ္ေနခဲ့ေသာဘုရား႐ွင္၏ပါဒစက္ေတာ္ရာႏွစ္ဆူ႐ွိရာ “အရာေတာ္ေဒသ”သို႔ပ႒ာန္းဆက္႐ွိသူပုဂၢိဳလ္ထူးတို႔ကကားလမ္းေဖာက္လုပ္ႏုိင္ခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါသည္။သိုပါ၍ ဗုဒၶဘုရား႐ွင္၏ပါဒစက္ေတာ္ရာႏွစ္ဆူအားဦးဦးဖ်ားဖ်ားဖူးေမွ်ာ္ၾကညိဳခြင့္ရၾကၿပီျဖစ္၍ ဘုရားဖူးသြားေရာက္ႏိုင္ၾကၿပီျဖစ္ေၾကာင္းနိဗၺာန္အက်ဳိးေမွ်ာ္၍တိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္လုိက္ရပါသည္။
မအီေခ်ာင္းစက္ေတာ္ရာႏွစ္ဆူ၏ထူးျခားမႈမ်ား
>>ကမၻာေပၚ႐ွိသမိုင္းဝင္(၁၂)ဆူေသာစက္ေတာ္ရာမ်ားထဲတြင္(၁)ဆူတည္းသာ႐ွိေသာဘုရား႐ွင္၏ လက်္ာေျခေတာ္ရာကိုပါဖူးေတြ႔ႏိုင္ျခင္း၊
>>လူသူအေရာက္ေပါက္နည္းကာဆိတ္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေသာအရပ္ေဒသတြင္႐ွိ၍မူလအတိုင္းဖူးေတြ႔ႏိုင္ၿပီး တစ္ႀကိမ္ေရာက္လွ်င္ေနာက္တစ္ႀကိမ္ဖူးေမွ်ာ္လိုသည့္စိတ္ဆႏၵမ်ားျဖစ္ေပၚလာေစျခင္း၊
>>လူေျခတိတ္ဆိတ္ေသာအခါႀကီးေန႔ႀကီးလျပည့္ေန႔ညမ်ားတြင္ဂဠဳန္၊နဂါး၊သိၾကား၊ျဗဟၼာ၊နတ္ေဒဝါဟု ယူဆရေသာေရာင္ဝါထြန္းလင္းသည့္ပုဂၢိဳလ္ထူးတို႔ကိုျမင္ေတြ႔ရတတ္ျခင္း၊
>>တေပါင္း၊တန္ခူး၊ကဆုန္လမ်ား၏လျပည့္ေန႔ညေရာက္ခါနီးညမ်ားတြင္ေျခေတာ္ရာတည္႐ွိရာေဒသမွ
ေရာင္ျခည္ေတာ္တို႔သည္အရပ္(၁၀)မိုင္အကြာအေဝး႐ွိေတာင္ေပၚယာတဲမ်ားမွပင္ဖူးေတြ႔ႏိုင္ျခင္း၊
>>စက္ေတာ္ရာအနီးတြင္ေတြ႔ရတတ္ေသာေက်းငွက္၊တိရိစၦာန္ႏွင့္ငါးမ်ားကို အႏၱရာယ္ျပဳမိပါကေဘးဒုကၡႏွင့္လက္ငင္းႀကံဳေတြ႔ရတတ္ျခင္း၊
>>စက္ေတာ္ရာႏွစ္ဆူကိုမွားယြင္းေသာအယူအဆတို႔မွယစ္ပူေဇာ္ေသာဓေလ့႐ွိခဲ့ရာတြင္ စိတ္မခ်မ္းေျမ့ဖြယ္ဆိုး႐ြားေသာကပ္ေရာဂါမ်ားက်ေရာက္၍လူမ်ဳိးႏြယ္တစ္စုမ်ဳိးတံုးေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ဖူးသည္၊
>>ျမတ္စြာဘုရား႐ွင္၏ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ေနရာျဖစ္၍ ျမင့္ျမတ္ေသာေနရာျဖစ္ျခင္း၊
>>ဘီစီ(၆)ရာစုတြင္ဘုရား႐ွင္ကိုယ္တိုင္ၾကြေရာက္၍ခ်ထားေပးခဲ့ေသာ(ပါဒ)စက္ေတာ္ရာမ်ားျဖစ္ကာ တတိယဓညဝတီေခတ္ႏွင့္ေဝသာလီေခတ္မ်ားတြင္မ်ားစြာစည္ကား၍လူအမ်ားဖူးေမွ်ာ္ခဲ့ၾကျခင္း၊
>>ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့သည္မွာႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီးယခုႏွစ္မွပင္လမ္းခရီးေပါက္၍ ဖူးေမွ်ာၾကည္ညိဳခြင့္ႀကံဳႀကိဳက္ျခင္း၊
>>ဗုဒၶစက္ေတာ္ရာကိုဖူးေမွ်ာ္ရျခင္းျဖင့္ေလာကီ၊ေလာကုတၱရာႏွစ္ျဖာေသာအက်ဳိးေက်းဇူးမ်ားကို ယခုဘဝမွာပင္ရ႐ွိခံစားႏိုင္ျခင္းတို႔ျဖစ္ၾကပါသည္။
မအီေခ်ာင္းစက္ေတာ္ရာသို႔ ဘယ္လိုသြားေရာက္ႏိုင္သလဲ
မအီၿမိဳ႕မွ မအီ-အမ္း ကားလမ္းအတိုင္း...
မအီ-စနဲေက်း႐ြာသို႔ (၇)မိုင္
စနဲေက်း႐ြာမွစက္ေတာ္ရာသို႔ (၉)မိုင္ (၄)ဖာလံု
မအီ-စနဲစက္ေတာ္ရာသို႔ (၁၆) မိုင္ (၄)ဖာလံု
ေက်ာက္ျဖဴ-မအီ- စနဲ-စက္ေတာ္ရာသို႔ (၉၂) မိုင္ (၄) ဖာလံု
ေတာင္ကုန္-မအီ- စနဲ- စက္ေတာ္ရာသို႔ (၅၉) မိုင္ (၆) ဖာလံု
အမ္း-စနဲ- စက္ေတာ္ရာသို႔ (၅၁) မိုင္ (၄) ဖာလံု
မွတ္ခ်က္။ ။ မအီ-စနဲေက်း႐ြာမွ (၃)မိုင္ (၂)ဖာလံု ခရိးထိသာ ကားႀကီးမ်ား သြားေရာက္ႏိုင္ၿပီး (၃)မိုင္ (၂) ဖာလံုမွ (၄) မိုင္ (၂) ဖာလံုထိ (၁) မိုင္ခရီးမွာ ေပ (၁၁၀၀)ျမင့္ေသာ ေတာင္တက္ခရီးျဖစ္၍ ကားငယ္မ်ားသာသြားလာႏိုင္ပါသည္။ (၄) မိုင္ (၂) ဖာလံုမွ (၉)မိုင္ (၄) ဖာလံုထိခရီး မိုင္(၅) မိုင္ (၂) ဖာလံုကြားေဝးၿပီး အမ်ားအားျဖင့္ ေတာင္ဆင္းလမ္းျဖစ္ပါသည္။ စနဲေက်း႐ြာမွ (၃)မိုင္ (၂) ဖာလံု ခရီးကို ကားျဖင့္သြားၿပီး ေတာင္တက္ခရီးကို ေျခလ်င္ကားလမ္းမအတိုင္း သြားလွ်င္ (၆) မိုင္ (၂) ဖာလံု ခရီးအကြာျဖစ္ပါသည္။ လူသြားလမ္းအတိုင္း (၅) မိုင္ ခရီးကြာေဝးပါသည္။ (ျဖတ္လမ္း) လက္ပန္႐ြာမွ ေျခလ်င္ခရီးသြားမည္ဆိုလွ်င္ (၁၄) မိုင္ခန္႔႐ွိပါသည္။
(၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊
မတ္လ (၁၃) ရက္ေန႔၊ ဦးေဇာ္ဝင္းျမင့္ႏွင့္ ဇနီး ေဒၚစုစုလြင္ တို႔မွျဖန္႔ေဝ
ဓမၼဒါနျပဳေသာ လက္ကမ္းစာေစာင္မွ ကူးယူေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။
အင္းေလးေဖာင္ေတာ္ဦး ဘုရားသမိုင္း အက်ဥ္း ႏွင့္ ေဒသစာရီႂကြခ်ီျခင္း
ေညာင္ေ႐ႊၿမိဳ႕၏မူလအမည္မွာ႐ွမ္းဘာသာျဖင့္“ေယာင္ေ၀ွ”ျဖစ္သည္။ေတာင္ႏွစ္သြယ္ၾကားမွကုန္းေျမဟု အဓိပၸာယ္ရသည္ဆို၏။ေယာင္ေ၀ွဟုေျပာေသာ႐ွမ္းသံကိုျမန္မာတို႔ကေညာင္ေ႐ႊဟုၾကား၍မွတ္တမ္းတင္
ေရးသား၊ေခၚဆိုရာမွေညာင္ေ႐ႊဟုအမည္တြင္ခဲ့ပံုရ၏။သကၠရာဇ္(၇၂၁)ခုႏွစ္တြင္ေညာင္ေ႐ႊၿမိဳ႕ကို
တည္ေထာင္ခဲ့ေသာေစာ္ဘြားႀကီးဆီဆိုင္ဖလက္ထက္လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္း(၆၄၄)ခန္႔ကာလ၊ယခု သန္းေထာင္ဘုရားနယ္ေျမအတြင္းတစ္ခုေသာေနရာတြင္ေတာခ်ဳံပိတ္ေပါင္းတို႔ျဖင့္ဖံုးလႊမ္း ကြယ္ေပ်ာက္လ်က္႐ွိေသာလိုဏ္ဂူအတြင္းမွဘုရားဓာတ္ေတာ္၊ေမြေတာ္မ်ားေရာင္ျခည္ကြန္႔ျမဴးသည္ကို
သန္းေထာင္နယ္သားတို.ဖူးျမင္ေတြ႔႐ွိၾကသည္။ထိုအခါေစာ္ဘြားႀကီးဆီဆိုင္ဖထံသြားေရာက္သတင္းေပး
ေလသည္။ေစာ္ဘြားႀကီးဆီဆိုင္ဖသည္အားရ၀မ္းသာျဖစ္၍ေဆြေတာ္မ်ဳိးေတာ္မွဴးမတ္တို႔ႏွင့္ ပရိတ္သတ္ေလးပါေျမာက္ျမားစြာၿခံရံ၍သန္းေထာင္အရပ္သို႔ထြက္လာကာေတာခ်ဳံပိတ္ေပါင္းတို႔ကို
႐ွင္းလင္းခုတ္ထြင္ၿပီးလိုဏ္ဂူကိုတူးေဖာ္ၾကည့္ရာဘုရား႐ွင္႐ုပ္ပြားေတာ္(၅)ဆူတို႔ကိုဖူးျမင္ေတြ႔႐ွိရေပသည္။ ၎႐ုပ္ပြားေတာ္ငါးဆူအနက္ႏွစ္ဆူမွာရဟႏၲာပံုေတာ္ဟုသိ႐ွိရသည္။၎႐ုပ္ပြားေတာ္ငါးဆူတို႔ကိုဖာင္ေတာ္ဦး
႐ုပ္ပြားေတာ္ဟုေခၚေ၀ၚသည္။ေဖာင္ေတာ္ဦး႐ုပ္ပြားေတာ္ဟုေခၚရျခင္းအေၾကာင္းအရင္းမွာေကာဇာသကၠရာဇ္ (၄၀၄)ခုႏွစ္တြင္မင္းအျဖစ္ေရာက္႐ွိေတာ္မူေသာပုဂံျပည့္႐ွင္နရပတိအေလာင္းစည္သူမင္းႀကီးသည္
သာသနာေတာ္ျမတ္စည္ပင္ျပန္႔ပြားထြန္းကားျခင္းကိုလိုလားေသာမင္းျမတ္ျဖစ္သည္ႏွင့္အညီဇမၺဴဒိပ္ကၽြန္း အလံုးစံုႏွံ႔ေအာင္ေဖာင္ေတာ္ျဖင့္တိုင္းခန္းလွည့္လည္ေတာ္မူခဲ့ၿပီးေနာက္သီဟိုဠ္မင္းကဆက္သလိုက္ေသာ သင္းကနတ္ေဖာင္ေတာ္ျဖင့္လွည့္လည္ျပန္လာေတာ္မူရာမလယေခၚမလႅာဟုကၽြန္းေရာက္လွ်င္
(၎ကၽြန္းသည္အႏၵိယျပည္မဒရပ္နယ္ေတာင္ဘက္ပင္လယ္တြင္႐ွိ၍အေမႊးနံ႔သာ၊
ကရမက္စသည္အလြန္ေပါသည္ဟုသိရသည္။)သိၾကားမင္းကဆက္သအပ္ႏွင္းလိုက္ေသာအခါ
မဟာေဗာဓိသားႏွင့္တကြသရကၡန္နံ႔သာႏွစ္အသားတို႔ကို႐ုပ္ပြားေတာ္(၅)ဆူထုလုပ္ေစေတာ္မူၿပီးလွ်င္
ေဖာင္ေတာ္၏ေ႐ွ႕ဦးတြင္ပင့္တင္ကိုးကြယ္ယူေဆာင္ေတာ္မူလ်က္ေနျပည္ေတာ္ပုဂံၿမိဳ႕ သို႔ေရာက္ေတာ္မူေလသည္။ဤသို႔ေဖာင္ေတာ္ေ႐ွ႕ဦး၌တင္ယူကိုးကြယ္ခဲ့ေသာဘုရားျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္
ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားဟုေခၚျခင္းျဖစ္သည္။ေစာ္ဘြားႀကီးဆီဆိုင္ဖသည္ယင္း႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္(၅)ဆူကို မိမိေနျပည္ေတာ္ေညာင္ေ႐ႊၿမိဳ႕ေတာ္သို႔ပင့္ေဆာင္ၿပီးေဟာ္နန္းဦးစံျပႆဒ္ေပၚတြင္ကိုးကြယ္ေတာ္မူၿပီးမွ
ႏွစ္စဥ္သီတင္းကၽြတ္လဆန္း(၇)ရက္သို႔ေရာက္ေသာအခါေဟာ္နန္းဦးမွေအာက္သို႔ပင့္ယူၿပီး လွပတင့္တယ္စြာေဆာက္လုပ္ထားေသာျပႆဒ္မ႑ပ္အတြင္းေကာင္းစြာစံထားလ်က္ျပည္သူျပည္သားတို႔၏ အဖူးအေျမာ္အပူေဇာ္ခံပြဲသဘင္ဆင္ယင္က်င္းပေတာ္မူျခင္းျဖစ္သည္။ေဟာ္နန္းဦးမွၿမိဳ႕ သို႔ႀကြဆင္းေတာ္မူသည္ကိုအစြဲျပဳ၍လူ႔ျပည္သို႔ႀကြဆင္းလားေသာျမတ္စြားဘုရား(စ၀္ဖရားလံုးစိုင္း)ဟု ႐ွမ္းဘာသာျဖင့္ေခၚတြင္သျဖင့္မူလေဖာင္ေတာ္ဦးဟူေသာအမည္မွာအခိုက္အတန္႔အားျဖင့္ ကြယ္ေပ်ာက္ခဲ့ေလသည္။ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕၌ႏွစ္ေပါင္း(၂၅၆)ႏွစ္ၾကာပြဲေတာ္မ်ားက်င္းပႏိုင္ခဲ့၍သကၠရာဇ္ (၉၇၇)ခုႏွစ္တြင္ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕ကိုစိုးစံေသာေစာ္ဘြားမ(ေစာ၀္နန္းမ၊ေစာ၀္နန္းေဟး) လက္ထက္ေရာက္ေသာအခါ၎ၿမိဳ႕ေတာ္ပတ္၀န္းက်င္႐ွိအျခားေစာ္ဘြားၿမိဳ႕စားတို႔ကၿမိဳ႕ေတာ္ကို
ထိပါးတိုက္ခိုက္ေႏွာင့္ယွက္ဖန္မ်ားေသာေၾကာင့္ဗုဒၶဘာသာ႐ွမ္းျမန္မာတို႔အထြတ္အထိပ္ျဖစ္ေသာ ယင္းေဖာင္ေတာ္ဦး႐ုပ္ပြားေတာ္(၅)ဆူတို႔ကိုစစ္ေဘး၊စစ္ဒဏ္ရန္အႏၲရာယ္ကင္း႐ွင္းရာျဖစ္ေသာ
ေညာင္ေ႐ႊနယ္ေ႐ႊအင္းတိမ္ဘုရားႀကီး၏အရံေစာင့္ကၽြန္သီးေတာ္တို႔အား(၁၂)မႈမင္းေရးကိစၥ
ခပ္သိမ္းလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပး၍၎တို႔၏သူႀကီးအားလည္း႐ုပ္ပြားေတာ္တို႔ကိုေစာင့္ေ႐ွာက္ ထိန္းသိမ္းေရးကိစၥေဆာင္႐ြက္ဖြယ္အ၀၀တိုင္းအမိန္႔အာဏာမ်ားအပ္ႏွင္းၿပီး အထူးထိန္းသိမ္းေစာင့္ေ႐ွာက္ေစသည္။၎အသည္ေတာ္တို႔ေနထိုင္ရာရပ္ကြက္၌စစ္ေဘး၊စစ္ဒဏ္
ရန္အႏၲရာယ္ကင္း႐ွင္းျခင္းမွာဗုဒၶဘာသာလူမ်ဳိးတို႔၌ဘုရားကိုယ္စား႐ုပ္ပြားဆင္းထု၊ေစတီပုထိုးတို႔ကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေ႐ွာက္ထားေသာကၽြန္သီးေတာ္ေခၚအသည္ေတာ္မ်ားေနထိုင္ရာရပ္ကြက္ကိုမည္သူမဆို ၀င္ေရာက္တိုက္ခိုက္ေႏွာက္ယွက္ထိပါးဖ်က္ဆီးျခင္းအမႈမျပဳလုပ္ရဟူေသာဘာသာတရားအရ
ဥပေဒပညတ္ခ်က္ထား႐ွိေသာေၾကာင့္၎ကိုလိုက္နာေသာအားျဖင့္ၿမိဳ႕ျပ၊ျပည္႐ြာ
ပ်က္ျပားေသာအခါျဖစ္ေစကာမူ၎ရပ္ကြက္၌ဘုရားသကၤန္းေတာ္ကိုျဖစ္ေစဘုန္းႀကီးသကၤန္းကိုျဖစ္ေစ
ေအာင္လံအျဖစ္စိုက္ထူထားပါကမည္သည့္ရန္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ်၀င္ေရာက္ေႏွာင့္ယွက္ျခင္းမျပဳရဟူ
ေသာဘာသာထံုးတမ္းဥပေဒပညတ္ခ်က္အရလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာစြာေနထိုင္ရေသာသူမ်ားျဖစ္သည့္အေလ်ာက္
၎တို႔ေနထိုင္ရာရပ္ကြက္၌စစ္ေဘး၊စစ္ဒဏ္ရန္အႏၲရာယ္ကင္႐ွင္းျခင္းျဖစ္သည္။၎ရပ္ကြက္ကား
ေ႐ႊအင္းတိမ္ဘုရားႀကီး၏အေ႐ွ႕ဘက္ေျမာင္ဆံု႐ြာအေနာက္ေတာင္အင္းတိမ္ၿမိဳ႕ေဟာင္းေတာင္ဘက္ ယခုေဆာ္မ႐ြာဟုေခၚေသာရပ္ကြက္ပင္ျဖစ္သည္။ေဆာ္မ႐ြာအေနာက္ဘက္တြင္ေဖာင္ေတာ္ဦး႐ြာဟု
ေ႐ွးက႐ွိသည္။၎႐ြာသည္အယုတ္ေတာ္မ်ားေနရာရပ္ကြက္ျဖစ္သည္ဟုယခုလက္႐ွိအသည္ေတာ္မ်ား၊ လူႀကီးမ်ားႏႈတ္အမွတ္အသားထား႐ွိၾကေၾကာင္းသိ႐ွိရသည္။၎ေဖာင္ေတာ္ဦး႐ြာတြင္
သီတင္းသံုးေတာ္မူေသာအခ်ိန္မွစ၍၎႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ားကိုေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားဟုတင္စား၍
ေခၚေ၀ၚခဲ့ၾကသည္။
ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရား ေဒသစာရီ ႂကြခ်ီျခင္း၊
ေဖာင္ေတာ္ဦး႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္တို႔ကိုအသည္ေတာ္မ်ားကအစဥ္အလာမပ်က္ဆက္လက္က်င္းပလာခဲ့ေသာ မူလပြဲေတာ္ရက္ျဖစ္သည့္သီတင္းကၽြတ္လဆန္း(၇)ရက္ေန႔တြင္ေညာင္ေ႐ႊၿမိဳ႕သို႔အေရာက္ ပင့္ေဆာင္ရမည္ဟုအာဏာပိုင္တို႔အမိန္႔ပညတ္ခ်က္အရ...
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၅) ရက္၊ ေဆာ္မ႐ြာ ေက်ာင္းေတာ္မွ ေအာက္သို႔ဆင္းႂကြ (၁) ညစံ
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၆) ရက္၊ ဟဲယာ႐ြာမသို႔ႂကြ (၁) ညစံ
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၇) ရက္၊ ေညာင္ေ႐ႊၿမိဳ႕ သို႔ႂကြ (၁) ညစံ
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၈) ရက္၊ နမ့္သဲ႐ြာသို႔ႂကြ ေန႔ဆြမ္းကပ္ၿပီးလွ်င္ နမ့္ပန္သို႔ႂကြ (၁) ညစံ
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၉) ရက္၊ ေနာင္ေတာ႐ြာသို႔ႂကြ (၁) ညစံ
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၁၀) ရက္၊ ႐ြာႀကီးဘန္းပုံသို႔ႂကြ (၁) ညစံ
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၁၁) ရက္၊ ေဆာ္မ႐ြာေက်ာင္းေတာ္သို႔ အေရာက္ႂကြေတာ္မူကာ
ၿမိဳ႕႐ြာေန၊ျပည္သူျပည္သားတို႔၏အပူေဇာ္ခံ(၈)ဌာနပြဲေတာ္သဘင္ကိုဆင္ယင္က်င္းပေလသည္။သကၠရာဇ္ (၁၁၃၃)ခုႏွစ္အခ်ိန္ကာလတြင္အင္းတိမ္ေဆာ္မ႐ြာ႐ွိေဖာင္ေတာ္ဦးေက်ာင္းေတာ္ကိုမီးသင့္ေလာင္သျဖင့္
႐ြာႀကီးဘန္းပံုအရပ္တြင္ေက်ာင္းေတာ္ေဆာက္လုပ္႐ုပ္ပြားေတာ္(၅)ဆူကိုပင့္တင့္ေ႐ႊ႕ေျပာင္းၿပီးလွ်င္
ေစာင့္ေ႐ွာက္ထားရာမွသကၠရာဇ္(၁၂၄၃)ခုႏွစ္တြင္႐ြာႀကီးဘန္းပံုေက်ာင္းေတာ္မွသာေလးတိုက္နမ့္ဟူး႐ြာ
နမ့္ဟူးေက်ာင္းေတာ္သို႔ေ႐ႊ႕ေျပာင္းေစာင့္ေ႐ွာက္ခဲ့သည္။ထို႔ေနာက္မူလက(၈)ဌာနသို႔ေဒသစာရီႂကြခ်ီရာမွ (၁၉)ဌာနတိုင္ေအာင္ႀကြခ်ီေတာ္မူျပန္သည္။
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၃) ရက္၊ မူလဂႏၶကုဋီမွေက်ာင္းဦး ဗုဒၶါသန ပလႅင္ေတာ္
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၄) ရက္၊ ေက်ာင္းေတာ္မွ အင္းတိမ္
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၅) ရက္၊ အင္းတိမ္မွ ဟဲယာ႐ြာမ (၂)ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၇) ရက္၊ ဟဲယာ႐ြာမမွ ေညာင္ေ႐ႊ (၂)ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၉) ရက္၊ ေညာင္ေ႐ႊမွ နမ့္သဲမုန္႔ထုပ္ (၃) နာရီ
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၉) ရက္၊ နမ့္သဲမုန္႔ထုပ္မွ လင္းကင္း (၁) ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၁၀) ရက္၊ လင္းကင္းမွ ေၾကးစား (၄) နာရီ
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၁၁) ရက္၊ မိုင္းေသာက္မွ သလဲဦး (၄) နာရီ
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၁၁) ရက္္၊ သလဲဦးမွ ငါးဖယ္ေခ်ာင္း (၁) ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၁၂) ရက္၊ ငါးဖယ္ေခ်ာင္မွ ဇရပ္ႀကီး (၁) နာရီ
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၁၂) ရက္၊ ဇရပ္ႀကီးမွ ဘုရားေပါက္ (၅) နာရီ
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၁၂) ရက္၊ ဘုရားေပါက္မွ နမ့္ပန္ (၁) ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၁၃) ရက္၊ နမ့္ပန္မွ ေနာင္ေတာ (၁) ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၁၄) ရက္၊ ေနာင္ေတာမွ မန္က်ည္းဆိပ္ (၃) နာရီ
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၁၄) ရက္၊ မန္က်ည္းဆိပ္မွ က်ိဳမ့္ခမ္း (၁) ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္ (၁) ရက္၊ က်ဳိင့္ခမ္းမွ မိုင္းပ်ဳိ႕ (၁) ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္ (၁) ရက္၊ မိုင္းပ်ဳိ႕ မွ အင္းေပါခံု (၅) နာရီခြဲ
သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္ (၂) ရက္၊ အင္းေပါခံုမွ ႐ြာႀကီးေရသာ (၁) ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္(၃)ရက္၊ ေက်ာင္ဦးဗုဒၶါသနပလႅင္မွ မူလဂႏၶကုဋီတိုက္သို႔ေဒသစာရီႂကြခ်ီေတာ္မူသည္။
ယခုအခါတြင္ေတာ္သလင္းလကြယ္မွစ၍သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္(၃)ရက္ေန႔အထိတိုင္ေအာင္(၁၈)
ရက္ေဒသစာရီႂကြခ်ီေတာ္မူေသာအရပ္ေဒသမ်ားမွာ...
ေတာ္သလင္းလကြယ္ေန႔ မူလ ဂႏၶကုဋီတိုက္မွ ေက်ာင္းဦး ဗုဒၶါသနပလႅင္ေတာ္
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၁) ရက္၊ ေက်ာင္းေတာ္မွ အင္းတိမ္သို႔ႂကြ (၁) ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၂) ရက္၊ အင္းတိမ္မွ ဟဲယာ႐ြာမ (၂) ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၄) ရက္၊ ဟဲယာ႐ြာမမွ ငါးဖယ္ေခ်ာင္း (၁) ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၅) ရက္၊ ငါးဖယ္ေခ်ာင္းမွ ေၾကးစားကုန္း (၁) ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၆) ရက္၊ ေၾကးစားကုန္းမွ ပြဲစာကုန္း (ေန႔ဆြမ္း) လင္းကင္း (၁) ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၇) ရက္၊ လင္းကင္းမွ ေညာင္ေ႐ႊၿမိဳ႕
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၁၀) ရက္၊ ေညာင္ေ႐ႊမွ နမ့္သဲမုန္႔ထုပ္ (ေန႔ဆြမ္းး) မိုင္းေသာက္ (၁) ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၁၁) ရက္၊ မိုင္းေသာက္မွ သလဲဦး (၁) ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၁၂) ရက္၊ သလဲဦးမွ ေကလာ (ေန႔ဆြမ္း) ဇရပ္ႀကီး (၁) ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၁၃) ရက္၊ ဇရပ္ႀကီးမွ နန္းပန္ဘုရားေပါက္ (၁) ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၁၄) ရက္၊ ဘုရားေပါက္မွ မန္က်ည္းဆိပ္ (ေန႔ဆြမ္း) က်ဳိင္းခမ္း (၁) ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လဆန္း (၁၅) ရက္၊ က်ဳိင္းခမ္းမွ မိုင္းပ်ဳိ႕ (၁) ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္ (၁) ရက္၊ မိုင္းပ်ဴိ႕ မွ အင္းေပါခံု (ေန႔ဆြမ္း) ေနာင္ေတာ (၁) ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္ (၂) ရက္၊ ေနာင္ေတာမွ ႐ြာႀကီးေရေသ (၁) ညက်ိန္း
သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္ (၃) ရက္၊ ႐ြာႀကီး ေရေသမွ မူလဂႏၶာကုဋီတိုက္သို႔ ျပန္လည္ေရာက္႐ွိေတာ္မူပါသည္။
ေဖာင္ေတာ္ဦး႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္အားၾကည္ညိဳသဒၶါပြားမ်ားေစလိုသည့္ေစတနာ၊အင္းသူ/အင္းသားတို႔၏
ဗုဒၶဘာသာအေပၚယံုၾကည္သက္၀င္မႈသည္မည္မွ်ႀကီးမားေၾကာင္းကိုသိ႐ွိေစလိုသည့္ရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖင့္ တင္ျပရျခင္းျဖစ္ပါသည္။
Friday, March 1, 2013
မဟာေစတီ(ပဲခူး) သမိုင္း
ပဲခူးျမိဳ႕မွအထင္ကရjဖစ္သည့္မဟာေစတီမွာဘုရင့္ေနာင္မင္းတရားၾကီး၏ေကာင္းမႈျဖစ္သည္။
ေစတီတည္ရန္အတြက္ဗညားေလာ၊ဗညားဒလ၊ဗညားပရံ၊ဗညားက်န္းေထာမြန္အမတ္ၾကီးေလးဦး၊ သိရီေဇယ်ေနာ္ရထာ၊သိရီေဇယ်ေက်ာ္ထင္၊ေနမ်ိဳးေက်ာ္ထင္၊နႏၵေက်ာ္ထင္ျမန္မာအမတ္ၾကီးေလးဦးတို႔ကို လူစရိတ္ေငြ၄၀၀ေပးကာေစတီေတာ္ၾကီးတည္မည့္ေနရာတြင္ေျမရွင္း၊ေျမညိွလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေစသည္။ေက်ာက္တူးရန္ေငြ၄၀၀ထပ္မံေပးျပီးေကာင္းမႈေတာ္အေနာက္တြင္နန္းျပာသာဒ္ေဆာက္ကာ ကိုယ္တိုင္ပင္က်ပ္မတ္ကာအျပီးတည္ေလသည္။သကၠရာဇ္၉၂၁၊၀ါဆိုလဆန္း ၅ ရက္၊ ၾကာသာပေတးေန႔တြင္ေစတီေတာ္ဖိနပ္ရာအတြက္စတင္တြင္းတူးသည္။၀ါေခါင္လျပည့္ေက်ာ္၂ ရက္၊ ၾကာသာပေတးေန႔တြင္ေရႊ၊ေငြအုတ္မ်ားစီသည္။ေဇာတိယာယံေက်ာင္းႏွင့္ေက်ာင္းရံေပါင္း ၄၀ စတင္ေဆာက္သည္။
နတ္ေတာ္လဆန္း၁၄ရက္၊တနဂၤေႏြေန႔တြင္ေစတီေတာ္ဌာပနာရန္အတြက္ဓာတ္ေတာ္၊ေမြေတာ္မ်ားကို မင္းမ်ိဳးမ်ား၊မင္းညီမင္းသားမ်ားကေရႊနန္းေတာ္မွပို႔ေဆာင္ပြဲက်င္းပသည္။ထိုေန႔တြင္ပင္ရာဇေဒ၀ီမိဖုရားမွ သမီးေတာ္တစ္ပါးဖြားျမင္ရာရာဇဓါတုကလ်ာဟုအမည္ေပးေလသည္။
နတ္ေတာ္လျပည့္ေက်ာ္၂ရက္တြင္ပြဲသဘင္ၾကီးက်င္းပကာပထမဌာပနာပြဲၾကီးက်င္းပသည္။ထိုမွ အစျပဳကာေနာက္၅လအတြင္း၅ၾကိမ္၊စုစုေပါင္းဌာပနာထည့္သြင္းပြဲၾကီး၆ၾကိမ္တိုင္တိုင္က်င္းပသည္။
ထိုသို႔ျဖင့္၆လအၾကာတြင္သံေတာင္၁၀၀၊အရပ္ေတာ္၁၅၀ရွိသည့္မဟာေစတီၾကီးတည္ထားကိုးကြယ္ျခင္းမွာ
ျပီးေျမာက္ေအာင္ျမင္ေလသည္။
၉၂၂၊ျပာသိုလျပည့္ေက်ာ္၂ရက္ေန႔တြင္ထီးေတာ္တင္ပြဲက်င္းပသည္။မိမိကိုယ္တိုင္ေဆာင္းသည့္ မင္းေဆာင္းမကိုဋ္ေတာ္ကိုလည္းလႈသည္။ေစတီေတာ္ၾကီးအေရွ႔တြင္ဥယ်ာဥ္ေတာ္ၾကီးေဆာက္ကာ တာ၀တိန္သာဟုအမည္ေပးသည္။ေရႊနန္းေတာ္ကိုလည္းဖ်က္ကာမဟာေစတီတြင္ေဇတ၀န္ေက်ာင္းၾကီး ၄ေက်ာင္းႏွင့္တကြေက်ာင္းရံ၁၀၀ကိုလည္းလႈသည္။ေရႊေက်ာင္းၾကီး၄ေက်ာင္းတြင္၅၅၀ ဇာတ္နိပါတ္မ်ားကိုေရးွဆြဲပူေဇာ္ေစသည္။မဟာေစတီတံတိုင္းအတြင္းသုဓမၼာဇရပ္မ်ားေဆာက္ကာေရႊခ်ရန္
ေရႊခ်ိန္၅၃ပိႆာ၊၅က်ပ္ႏွင့္တစ္မတ္သားတိတိလႈသည္။ေစတီေတာ္တည္စဥ္ကစံျမန္းသည့္ျပာသာဒ္ သံုးေဆာင္ကိုလည္းဖ်က္ကာေက်ာင္းေဆာက္လႈသည္။
ေစတီတည္ရန္အတြက္ဗညားေလာ၊ဗညားဒလ၊ဗညားပရံ၊ဗညားက်န္းေထာမြန္အမတ္ၾကီးေလးဦး၊ သိရီေဇယ်ေနာ္ရထာ၊သိရီေဇယ်ေက်ာ္ထင္၊ေနမ်ိဳးေက်ာ္ထင္၊နႏၵေက်ာ္ထင္ျမန္မာအမတ္ၾကီးေလးဦးတို႔ကို လူစရိတ္ေငြ၄၀၀ေပးကာေစတီေတာ္ၾကီးတည္မည့္ေနရာတြင္ေျမရွင္း၊ေျမညိွလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ေစသည္။ေက်ာက္တူးရန္ေငြ၄၀၀ထပ္မံေပးျပီးေကာင္းမႈေတာ္အေနာက္တြင္နန္းျပာသာဒ္ေဆာက္ကာ ကိုယ္တိုင္ပင္က်ပ္မတ္ကာအျပီးတည္ေလသည္။သကၠရာဇ္၉၂၁၊၀ါဆိုလဆန္း ၅ ရက္၊ ၾကာသာပေတးေန႔တြင္ေစတီေတာ္ဖိနပ္ရာအတြက္စတင္တြင္းတူးသည္။၀ါေခါင္လျပည့္ေက်ာ္၂ ရက္၊ ၾကာသာပေတးေန႔တြင္ေရႊ၊ေငြအုတ္မ်ားစီသည္။ေဇာတိယာယံေက်ာင္းႏွင့္ေက်ာင္းရံေပါင္း ၄၀ စတင္ေဆာက္သည္။
နတ္ေတာ္လဆန္း၁၄ရက္၊တနဂၤေႏြေန႔တြင္ေစတီေတာ္ဌာပနာရန္အတြက္ဓာတ္ေတာ္၊ေမြေတာ္မ်ားကို မင္းမ်ိဳးမ်ား၊မင္းညီမင္းသားမ်ားကေရႊနန္းေတာ္မွပို႔ေဆာင္ပြဲက်င္းပသည္။ထိုေန႔တြင္ပင္ရာဇေဒ၀ီမိဖုရားမွ သမီးေတာ္တစ္ပါးဖြားျမင္ရာရာဇဓါတုကလ်ာဟုအမည္ေပးေလသည္။
နတ္ေတာ္လျပည့္ေက်ာ္၂ရက္တြင္ပြဲသဘင္ၾကီးက်င္းပကာပထမဌာပနာပြဲၾကီးက်င္းပသည္။ထိုမွ အစျပဳကာေနာက္၅လအတြင္း၅ၾကိမ္၊စုစုေပါင္းဌာပနာထည့္သြင္းပြဲၾကီး၆ၾကိမ္တိုင္တိုင္က်င္းပသည္။
ထိုသို႔ျဖင့္၆လအၾကာတြင္သံေတာင္၁၀၀၊အရပ္ေတာ္၁၅၀ရွိသည့္မဟာေစတီၾကီးတည္ထားကိုးကြယ္ျခင္းမွာ
ျပီးေျမာက္ေအာင္ျမင္ေလသည္။
၉၂၂၊ျပာသိုလျပည့္ေက်ာ္၂ရက္ေန႔တြင္ထီးေတာ္တင္ပြဲက်င္းပသည္။မိမိကိုယ္တိုင္ေဆာင္းသည့္ မင္းေဆာင္းမကိုဋ္ေတာ္ကိုလည္းလႈသည္။ေစတီေတာ္ၾကီးအေရွ႔တြင္ဥယ်ာဥ္ေတာ္ၾကီးေဆာက္ကာ တာ၀တိန္သာဟုအမည္ေပးသည္။ေရႊနန္းေတာ္ကိုလည္းဖ်က္ကာမဟာေစတီတြင္ေဇတ၀န္ေက်ာင္းၾကီး ၄ေက်ာင္းႏွင့္တကြေက်ာင္းရံ၁၀၀ကိုလည္းလႈသည္။ေရႊေက်ာင္းၾကီး၄ေက်ာင္းတြင္၅၅၀ ဇာတ္နိပါတ္မ်ားကိုေရးွဆြဲပူေဇာ္ေစသည္။မဟာေစတီတံတိုင္းအတြင္းသုဓမၼာဇရပ္မ်ားေဆာက္ကာေရႊခ်ရန္
ေရႊခ်ိန္၅၃ပိႆာ၊၅က်ပ္ႏွင့္တစ္မတ္သားတိတိလႈသည္။ေစတီေတာ္တည္စဥ္ကစံျမန္းသည့္ျပာသာဒ္ သံုးေဆာင္ကိုလည္းဖ်က္ကာေက်ာင္းေဆာက္လႈသည္။
မဟာမုနိ(ေျမာက္ဦး) သမိုင္း
ေဂါတမဗုဒၶသက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္စစ္မွန္ေသာဗုဒၶ၏ကုိယ္ပြားသာလွ်င္ျဖစ္တန္ရာ၏ဟုရခုိင္လူမ်ဳိးမ်ား အယုံအႀကည္ရွိေသာမဟာမုနိရုပ္ရွင္ေတာ္ျမတ္ႀကီးသည္ရခုိင္လူမ်ဳိးတုိ႔သမုိင္းမွတ္တမ္းအားလုံး၏ ကုိးကားခ်က္ျဖစ္သည္။ထုိသမုိင္းမွတ္တမ္းမ်ားသည္ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာရွိခဲ႔ျပီးေနာက္ မ်က္ေမွာက္ထုံးတမ္းစဥ္မ်ားကုိထည့္သြင္းထားရွိသည္။သီရိလကၤာ၏ပါဠိစာေပမွက်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔
ဆင္းသက္ႀကီးထြားလာမွဳရွိျပီးပုဂံ၏လႊမ္းမုိးမွဳေအာက္မွာကုိးကြယ္မွဳဘာသာအယူ၀ါဒအဆင့္ဆင့္ထိ က်ယ္ျပန္႔လာပါသည္။
စႏၵသူရိယဘုရင္မင္းျမတ္ရခုိင္ျပည္ကုိအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ႔သည္အခ်ိန္အခါကဗုဒၶရုပ္ထုေတာ္ကုိသြန္းလုပ္သည္ဟု ရုိးရာဓေလ့ထုံးတမ္းစဥ္လာယုံႀကည္မွဳထားရွိႀကသည္။စႏၵသူရိယဘုရင္မင္းျမတ္သည္ ဗုဒၶ၏ေဟာႀကားျပသမွဳတုိ႔၏သတင္းကုိႀကားသိရျပီးဗုဒၶကုိရုိေသကုိးကြယ္ရန္ဆႏၵျပင္းျပလာသည္ဟု အဆုိရွိေလသည္။အိႏၵိယႏုိင္ငံသာ၀တၳိျပည္တြင္သီတင္းသုံးေနထုိင္ေတာ္မူေသာေဂါတမဗုဒၶသည္ ထုိအေႀကာင္းအရာကုိသိရွိလာေသာေႀကာင့္ဗုဒၶကသူ၏သာ၀ကအာနႏၵာအားေျပာျပေလသည္မွာ “ေႀကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းေသာေရနဂါးမ်ားအုပ္ခ်ဳပ္ထားေသာႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔ေသာ
ျမစ္ပင္လယ္သမုဒၵရာကုိျဖတ္ေက်ာ္လာရမည္ျဖစ္၍ဤကဲ႔သုိ႔ေသာခက္ခဲႀကမ္းတမ္းေသာခရီးသည္ စႏၵသူရိယဘုရင္မင္းျမတ္အတြက္အလြန္အႏၱရာယ္ရွိလိမ့္မည္။ထုိ႔ေႀကာင့္တပည့္ရဟႏၱာ (၅၀၀)ႏွင့္အတူေဂါတမဗုဒၶသည္ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္ႀကြေရာက္လာျပီးေက်ာက္ေတာ္ျမဳိ႕၏ တဖက္ကမ္းရွိေမာရပဗၺတေတာင္၌ဆင္းသက္ရပ္နားေတာ္မူခဲ႔ေလသည္။ဤတြင္ဗုဒၶ၏
ေရွးေရွးဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာကက်င္လည္ေတာ္မူခဲ႔ေသာေနရာတုိ႔တြင္ဗုဒၶ၏ဓါတ္ေတာ္မ်ားကုိဌာပနာထည့္၍ ဘုရားပုထုိးမ်ားစြာတုိ႔ကုိတုိင္းျပည္အႏွံ႔တည္ထားကုိးကြယ္လာႀကလိမ့္မည္ဟုႀကဳိတင္ေဟာကိန္းထုတ္ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ေပးေလသည္။ဤကဲ႔သုိ႔ဗုဒၶ၏ဗ်ာဒိတ္ေပးခ်ိန္တြင္မဟာပထ၀ီေျမႀကီးသည္တုန္လွဳပ္ျပီး ပင္လယ္သမုဒၵရာတုိ႔သည္ေရေႏြးအုိးဆူသကဲ့သုိ႔ဆူပြက္ေလသည္။စႏၵသူရိယဘုရင္မင္းျမတ္သည္ ဤနိမိတ္ေဆာင္ေသာလကၡဏာမ်ား၏ဆုိလုိရင္းကုိသူ၏ေဗဒင္ဆရာ၊ဟူးရားတတ္တုိ႔အားေမးျမန္းစုံစမ္းလွ်က္ တုန္လွဳပ္ထိတ္လန္႔ရျခင္းျဖစ္ေလသည္။ေဂါတမဗုဒၶရခုိင္ျပည္ကုိေရာက္ရွိလာသည့္အေႀကာင္းကုိ ဘုရင္မင္းျမတ္သိရွိေတာ္မူေသာအခါရာေပါင္းမ်ားစြာေသာအေျခြအရံတုိ႔ႏွင့္အတူသူ၏မိဖုရားေခါင္ႀကီး စႏၵရမာလာ၊သူ၏မွဳးမတ္တုိင္းသူျပည္သားတုိ႔ႏွင့္အတူပဗၺတေတာင္ေပၚသို႔သြားေရာက္ႀကေလသည္။ ဘုရင္မင္းျမတ္သည္ေဂါတမဗုဒၶအားအရုိအေသေပးျပီးေနာက္ဗုဒၶကသူ႔အား ပဋိစၥသမုပၸါဒ္စက္၀ုိင္းတရားေတာ္ကုိေဟာႀကားသင္ျပခဲ့ေလသည္။ယင္းျပီးေနာက္ျမဳိ႕ေတာ္တြင္(၇) ရက္ႀကာသီတင္းသုံးေနထုိင္မူမည္ကုိဗုဒၶကသေဘာတူလက္ခံေလသည္။ျမဳိ႕ေတာ္မွဗုဒၶမထြက္ခြာမွီ ဗုဒၶပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူျပီးေနာက္ႏွစ္ေပါင္း(၅၀၀၀)တုိင္တုိင္ႀကည္ရုိေလးစားမွဳခံရမည္ျဖစ္ေသာ ဆံေတာ္ဓါတ္ႏွင့္ဗုဒၶ၏ရုပ္ထုကုိယ္ပြားေတာ္တစ္ဆူထားခဲ႔မည္ဟုဗုဒၶသေဘာတူလက္ခံေလသည္။
နန္းေတာ္ရာ၏အေရွ႕ေျမာက္ဘက္သီရိဂုတၱေတာင္ကုန္းေပၚတြင္အေလးအျမတ္ထားရွိေသာ ဗုဒၶရုပ္ထုေတာ္ကုိေကာင္းကင္ဘုံဗိသုကာပညာရွင္နတ္မ်ား၏ဘုရင္သိႀကားမင္းႏွင့္အတူ စႏၵသူရိယဘုရင္မင္းျမတ္အပါအ၀င္တုိင္းသူျပည္သားတုိ႔ကတည္ထားကုိးကြယ္ႀကေလသည္။ ရုပ္ထုေတာ္အတြင္းပုိင္သုိ႔ေဂါတမဗုဒၶ၏ရင္ေငြ႔ေတာ္ဓါတ္ထည့္လုိက္ေသာအခါ
ေဂါတမဗုဒၶႏွစ္ဆူရွိလာသကဲ႔သုိ႔ျဖစ္ေပၚလာေလသည္။အံ့ႀသႀကည္ညဳိစရာေကာင္းလွေသာ လကၡဏာရပ္မ်ားေပၚထြက္လာေလသည္။မဟာပထ၀ီေျမႀကီးတုန္လွဳပ္လာျပီးရုပ္ထုေတာ္သည္ တျဖည္းျဖည္းအသက္ရွိသကဲ႔သုိ႔သူ၏ေနာင္ေတာ္ေဂါတမဗုဒၶအားႀကဳိဆုိသည့္အေနအထားႏွင့္ မတ္တပ္ထရပ္ေလသည္။ထုိ႔ေနာက္ေဂါတမဗုဒၶသည္သူ၏သာ၀ကဗုဒၶရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္အတူ သံတြဲဘက္သုိ႔ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္ႀကြသြားေလသည္။ယင္းအခ်ိန္အတြင္းဘုရင္စႏၵသူရိယမင္းျမတ္သည္ သူ၏မူးမတ္ေသနာပတိတုိ႔ႏွင့္အတူအေႀကာင္းကိစၥတုိ႔ကုိတုိင္ပင္ျပီးေနာက္ဗုဒၶ၏စစ္မွန္ေသာ ရုပ္ထုေတာ္အားကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ျပီးပြဲလမ္းသဘင္မ်ားက်င္းပေလသည္။ရုပ္ထုေတာ္၏ ထူးျခားခ်က္မ်ားမွာေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္သြယ္ထြက္ရွိေလသည္။ရုိေသကုိင္းရွုိင္းသူမ်ားမွာ အနီးကပ္ဖူးေမွ်ာ္လာေသာအခါေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ားထြက္ရွိျပီးအယုံအႀကည္မရွိသူမ်ား ဖူးေမွ်ာ္ေသာအခါေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ားေမွးမွိန္သြားေလ့ရွိသည္ဟုအဆုိရွိေလသည္။ ရုပ္ထုေတာ္တည္ရွိေသာေနရာ၏ပတ္၀န္းက်င္အရပ္ေလးမ်က္ႏွာတုိ႔တြင္အေစာင့္အေရွာက္အျဖစ္
ေက်ာက္ရုပ္ထုမ်ားထားရွိျပီးမေကာင္းေသာအႀကံအစည္ရည္ရြယ္ခ်က္တုိ႔ႏွင့္ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္အနီးသုိ႔ လာေရာက္သူတုိ႔အားအေ၀းသုိ႔ ေရွာင္ရွားသြားေစသည္။
ေ၀သာလီေခတ္မွပထမဘုရင္တုိင္ေအာင္ဗုဒၶရုပ္ထုေတာ္အတြက္ေက်ာက္ပလႅင္တစ္ခုတည္ေဆာက္ျပီး သိမ္ေတာ္ကုိျပန္လည္တည္ေဆာက္သည္ဟုအဆုိမွတပါးအျခားမည္သည့္အေႀကာင္းအရာကုိမွ မွတ္တမ္းတင္ထားျခင္းမရွိခဲ႔ေပ။ေ၀သာလီမွပထမဆုံးဘုရင္၏အရုိက္အရာကုိဆက္ခံသူသည္ မဟာမုနိသိမ္ေတာ္အားျပန္လည္မြမ္းမံျပင္ဆင္မွဳျပဳလုပ္ေလသည္။သီရိလကၤာႏွင့္ပုဂံမွဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား
သည္ရုပ္ထုေတာ္အားကုိးကြယ္ဆည္းကမ္ရန္ေရာက္ရွိလာခဲ႔ႀကသည္။ပ်ဴ-ဗမာႏွင့္မြန္ဘုရင္မ်ားကမဟာမုနိ သိမ္ေတာ္ႀကီးအတြင္းအေလးအျမတ္ထားေသာဗုဒၶရုပ္ထုေတာ္အားပုိင္ဆုိင္လုိေသာရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ ရခုိင္ျပည္ကုိက်ဴးေက်ာ္၀င္ေရာက္လာခဲ႔ႀကသည္ဟုအဆုိရွိေလသည္။သုိ႔ေသာ္လည္း မည္သည့္ဘုရင္တစ္ပါးမွေအာင္ျမင္မွဳမရွိခဲ႔ေပ။တခ်ဳိ႕သည္သိမ္ေတာ္ႀကီးအားျပန္လည္ျပဳျပင္မြမ္းမံရန္ ကတိက၀တ္ျပဳႀကေလသည္။(၁၂)ရာစုအခ်ိန္တြင္သိမ္ေတာ္ႏွင့္ဗုဒၶရုပ္ထုေတာ္ေပ်ာက္ဆုံးေလသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္းေလးျမဳိ႕ေခတ္မွဘုရင္တပါး၏အရုိက္အရာဆက္ခံသူမ်ားသည္ယုံႀကည္မွုကုိ ဆက္လက္ေထာက္ခံျခင္းျဖင့္ရုပ္ထုေတာ္ႏွင့္သိမ္ေတာ္ႀကီးတုိ႔ကုိျပန္လည္ရွာေဖြေတြ႔ရွိျပီး သိမ္ေတာ္အားျပန္လည္ေတာက္ေဆာက္ခဲ႔ႀကေလသည္။
ေျမာက္ဦးမင္းဆက္ကုိတည္ေထာင္သူဘုရင္မင္းေစာမြန္သည္သူ၏ျမဳိ႕ေတာ္မွမဟာမုနိသုိ႔ လမ္းတခုေဖာက္လုပ္တည္ေဆာက္ျပီးမင္းမ်ဳိးမင္းႏြယ္တုိ႔၏ရုိးရာထုံးတမ္းစဥ္လာ ဘုရားဖူးခရီးတစ္ခုစတင္ခဲ့ေလသည္။(၁၆)ရာစုတြင္ဘုရင္းမင္းဗာသည္ေျမာက္ဦးျမဳိ႕မွ သွ်စ္ေသာင္းဘုရားအပါအ၀င္တုိင္းျပည္အႏွံံံ႔တြင္တည္ရွိေနေသာဘုရားေက်ာင္းအေဆာက္အဦး အမ်ားအျပားတုိ႔အတြင္းမူရင္းႏွင့္ဆင္တူျဖစ္ေသာမေရမတြက္ႏုိင္သည့္မဟာမုနိရုပ္ပြားေတာ္မ်ားကုိ ထုလုပ္ထားရွိရန္အမိန္႔ေတာ္ခ်မွတ္ခဲ့ေလသည္။
၁၇၈၄-ခု တြင္ျမန္မာဘုရင္ဘုိးေတာင္ဘုရားသည္ရခုိင္ျပည္ကုိသိမ္းပုိက္ေလသည္။ထုိ႔ေနာက္ မဟာမုနိရုပ္ရွင္ေတာ္ျမတ္အားမႏၱေလးသုိ႔သယ္ယူသြားခဲ႔သည္။ ထုိရုပ္ရွင္ေတာ္ျမတ္ႀကီးအားျမန္မာျပည္တြင္ယေန႔ထိတုိင္အေလးျမတ္ဆုံးထားေသာရုပ္ထုေတာ္အျဖစ္ ဆက္လက္မွတ္ယူထားႀကဆဲျဖစ္သည္။ဆုံးရွုံးသြားေသာအေမြအႏွစ္ေႀကာင့္ရခုိင္ျပည္သူတုိ႔အား နက္နက္နဲနဲစိတ္ထိခုိက္ေစခဲ႔သည္။ဆက္လက္ျပီးမႀကာမီျဗိတိသွ်တုိ႔၏အုပ္ခ်ဳပ္မွုကုိရခုိ္င္ျပည္သူတုိ႔ ဆက္လက္ခံရေလသည္။(၁၈၆၇)ခုႏွစ္တြင္မဟာမုနိသိမ္ေတာ္ရာအနီးပတ္၀န္းက်င္မွ
ေတြ႔ရွိေသာေက်ာက္ရုပ္ထုေတာ္တစ္ဆူအတြက္ဘုရားသိမ္ေတာ္ကုိတည္ေဆာက္ခဲ႔ႀကသည္။
လြန္ခဲ႔ေသာႏွစ္(၈၀)အတြင္းကနဂုိမူရင္းအတုိင္းသိမ္ေတာ္ႀကီးကုိျပန္လည္ျပင္ဆင္မြမ္းမံမွဳတုိ႔ကုိ လုပ္ေဆာင္ခဲ႔သည္။ယင္းအခ်ိန္တြင္ေအာက္ရင္ျပင္မ်ားကုိျပန္လည္ထိမ္းသိမ္းေပးျပီးမႏၱေလး၌ရွိေသာ မူရင္းမဟာမုနိထုိင္ေတာ္မူပုံစံေႀကးရုပ္ထုေတာ္္အသစ္တစ္ဆူကုိသြန္းလုပ္ခဲ႔ႀကသည္။ယေန႔အခါမွာ မဟာမုနိဘုရားသိမ္ေတာ္ေနရာသည္ျပည္တြင္း၊ျပည္ပဘုရားဖူးတုိ႔၏အေရးႀကီးေသာဗဟုိအခ်က္အခ်ာ တစ္ခုအျဖစ္ျပန္လည္စည္ကားလာပါသည္။
မဟာမုနိသိမ္ေတာ္သည္နန္းေတာ္ရာကုန္း၏အေရွ႔ေျမာက္ေထာင့္၌ရွိေသာေတာင္ပူစာတစ္ခုကုိ လႊမ္းျခဳံျပဳလုပ္ထားေသာေနရာတစ္ခုျဖစ္သည္။ေရွးႏွစ္ေပါင္းရာစုမ်ားစြာကပင္မဟာမုနိဘုရားသိမ္ေတာ္တြင္ ဘုရားဖူးခရီးသည္မ်ားစည္ကားသုိက္ျမဳိက္ေနေသာဗဟုိအခ်က္အခ်ာလည္းျဖစ္ျပီး က်ဴးေက်ာ္၀င္ေရာက္သူမ်ားလက္ေအာက္ရခုိင္ျပည္က်ေရာက္ျပီးရခုိင္ျပည္သူျပည္သားမ်ား ဆင္းရဲဒုကၡခံစားခဲ႔ရေလေသာအခါယာယီအားျဖင့္ဘုရားဖူးခရီးသည္မ်ားနည္းပါးမွုရွိခဲ႔ေလသည္။ မူရင္းအေဆာက္အဦး၏အႀကြင္းအက်န္လုံး၀မရွိခဲ႔ေသာ္လည္းယင္း၏ မူရင္းပုံစံတစ္ခုျဖစ္သည္ကုိေကာင္းကင္ဓါတ္ပုံမ်ားတြင္ေတြ႔ျမင္ႏုိင္သည္။ ဘုရားသိမ္ေတာ္ကုိေထာင့္မွန္စတုဂံနံရံႏွစ္ဆင့္က၀ုိင္းရံထားရွိျပီးသိမ္ေတာ္၏အေရွ႔ဘက္ အေနာက္ဘက္ေတာင္ဘက္ႏွင့္ေျမာက္ဘက္တုိ႔တြင္၀င္ေပါက္ေလးေပါက္ေဖာက္ထားျပီး အေရွ႕ဘက္၀င္ေပါက္ကုိအဓိက၀င္ေပါက္အျဖစ္ထားရွိသည္။ပထမဆုံးရင္ျပင္၏အေရွ႕ေတာင္ေထာင့္ႏွင့္ အေရွ႕ေျမာက္ေထာင့္တုိ႔တြင္ဗုဒရုပ္ထုေတာ္ႀကီးအားရုိးရာဓေလ့ထုံးတမ္းစဥ္လာအရ ကုိယ္လက္သန္႔စင္ရန္အတြက္အသုံးျပဳရန္ေရကန္ႀကီးႏွစ္ခုထားရွိပါသည္။အိႏၵိယအေရွ႕ေျမာက္ပုိင္း နာလႏၵ၌ရွိေသာထင္ရွားေက်ာ္ႀကားေသာဗုဒၶဘာသာ၀င္ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားစုေ၀းေနထုိင္ေသာ
ေနရာတစ္ခုျဖစ္ျပီးေရွး(၆)ရာစုမွပင္အဆင့္ဆင့္ေျပာင္းလဲတုိးတက္လာေသာအဓိကဂူဘုရားေက်ာင္းေတာ္တြင္ ယခင္မူရင္းနည္းတူအနီးစပ္ဆုံးပုံစံျဖစ္ေသာဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ကုိေတြ႔ရွိႏုိင္ေလသည္။
စႏၵသူရိယဘုရင္မင္းျမတ္ရခုိင္ျပည္ကုိအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ႔သည္အခ်ိန္အခါကဗုဒၶရုပ္ထုေတာ္ကုိသြန္းလုပ္သည္ဟု ရုိးရာဓေလ့ထုံးတမ္းစဥ္လာယုံႀကည္မွဳထားရွိႀကသည္။စႏၵသူရိယဘုရင္မင္းျမတ္သည္ ဗုဒၶ၏ေဟာႀကားျပသမွဳတုိ႔၏သတင္းကုိႀကားသိရျပီးဗုဒၶကုိရုိေသကုိးကြယ္ရန္ဆႏၵျပင္းျပလာသည္ဟု အဆုိရွိေလသည္။အိႏၵိယႏုိင္ငံသာ၀တၳိျပည္တြင္သီတင္းသုံးေနထုိင္ေတာ္မူေသာေဂါတမဗုဒၶသည္ ထုိအေႀကာင္းအရာကုိသိရွိလာေသာေႀကာင့္ဗုဒၶကသူ၏သာ၀ကအာနႏၵာအားေျပာျပေလသည္မွာ “ေႀကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းေသာေရနဂါးမ်ားအုပ္ခ်ဳပ္ထားေသာႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔ေသာ
ျမစ္ပင္လယ္သမုဒၵရာကုိျဖတ္ေက်ာ္လာရမည္ျဖစ္၍ဤကဲ႔သုိ႔ေသာခက္ခဲႀကမ္းတမ္းေသာခရီးသည္ စႏၵသူရိယဘုရင္မင္းျမတ္အတြက္အလြန္အႏၱရာယ္ရွိလိမ့္မည္။ထုိ႔ေႀကာင့္တပည့္ရဟႏၱာ (၅၀၀)ႏွင့္အတူေဂါတမဗုဒၶသည္ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္ႀကြေရာက္လာျပီးေက်ာက္ေတာ္ျမဳိ႕၏ တဖက္ကမ္းရွိေမာရပဗၺတေတာင္၌ဆင္းသက္ရပ္နားေတာ္မူခဲ႔ေလသည္။ဤတြင္ဗုဒၶ၏
ေရွးေရွးဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာကက်င္လည္ေတာ္မူခဲ႔ေသာေနရာတုိ႔တြင္ဗုဒၶ၏ဓါတ္ေတာ္မ်ားကုိဌာပနာထည့္၍ ဘုရားပုထုိးမ်ားစြာတုိ႔ကုိတုိင္းျပည္အႏွံ႔တည္ထားကုိးကြယ္လာႀကလိမ့္မည္ဟုႀကဳိတင္ေဟာကိန္းထုတ္ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ေပးေလသည္။ဤကဲ႔သုိ႔ဗုဒၶ၏ဗ်ာဒိတ္ေပးခ်ိန္တြင္မဟာပထ၀ီေျမႀကီးသည္တုန္လွဳပ္ျပီး ပင္လယ္သမုဒၵရာတုိ႔သည္ေရေႏြးအုိးဆူသကဲ့သုိ႔ဆူပြက္ေလသည္။စႏၵသူရိယဘုရင္မင္းျမတ္သည္ ဤနိမိတ္ေဆာင္ေသာလကၡဏာမ်ား၏ဆုိလုိရင္းကုိသူ၏ေဗဒင္ဆရာ၊ဟူးရားတတ္တုိ႔အားေမးျမန္းစုံစမ္းလွ်က္ တုန္လွဳပ္ထိတ္လန္႔ရျခင္းျဖစ္ေလသည္။ေဂါတမဗုဒၶရခုိင္ျပည္ကုိေရာက္ရွိလာသည့္အေႀကာင္းကုိ ဘုရင္မင္းျမတ္သိရွိေတာ္မူေသာအခါရာေပါင္းမ်ားစြာေသာအေျခြအရံတုိ႔ႏွင့္အတူသူ၏မိဖုရားေခါင္ႀကီး စႏၵရမာလာ၊သူ၏မွဳးမတ္တုိင္းသူျပည္သားတုိ႔ႏွင့္အတူပဗၺတေတာင္ေပၚသို႔သြားေရာက္ႀကေလသည္။ ဘုရင္မင္းျမတ္သည္ေဂါတမဗုဒၶအားအရုိအေသေပးျပီးေနာက္ဗုဒၶကသူ႔အား ပဋိစၥသမုပၸါဒ္စက္၀ုိင္းတရားေတာ္ကုိေဟာႀကားသင္ျပခဲ့ေလသည္။ယင္းျပီးေနာက္ျမဳိ႕ေတာ္တြင္(၇) ရက္ႀကာသီတင္းသုံးေနထုိင္မူမည္ကုိဗုဒၶကသေဘာတူလက္ခံေလသည္။ျမဳိ႕ေတာ္မွဗုဒၶမထြက္ခြာမွီ ဗုဒၶပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူျပီးေနာက္ႏွစ္ေပါင္း(၅၀၀၀)တုိင္တုိင္ႀကည္ရုိေလးစားမွဳခံရမည္ျဖစ္ေသာ ဆံေတာ္ဓါတ္ႏွင့္ဗုဒၶ၏ရုပ္ထုကုိယ္ပြားေတာ္တစ္ဆူထားခဲ႔မည္ဟုဗုဒၶသေဘာတူလက္ခံေလသည္။
နန္းေတာ္ရာ၏အေရွ႕ေျမာက္ဘက္သီရိဂုတၱေတာင္ကုန္းေပၚတြင္အေလးအျမတ္ထားရွိေသာ ဗုဒၶရုပ္ထုေတာ္ကုိေကာင္းကင္ဘုံဗိသုကာပညာရွင္နတ္မ်ား၏ဘုရင္သိႀကားမင္းႏွင့္အတူ စႏၵသူရိယဘုရင္မင္းျမတ္အပါအ၀င္တုိင္းသူျပည္သားတုိ႔ကတည္ထားကုိးကြယ္ႀကေလသည္။ ရုပ္ထုေတာ္အတြင္းပုိင္သုိ႔ေဂါတမဗုဒၶ၏ရင္ေငြ႔ေတာ္ဓါတ္ထည့္လုိက္ေသာအခါ
ေဂါတမဗုဒၶႏွစ္ဆူရွိလာသကဲ႔သုိ႔ျဖစ္ေပၚလာေလသည္။အံ့ႀသႀကည္ညဳိစရာေကာင္းလွေသာ လကၡဏာရပ္မ်ားေပၚထြက္လာေလသည္။မဟာပထ၀ီေျမႀကီးတုန္လွဳပ္လာျပီးရုပ္ထုေတာ္သည္ တျဖည္းျဖည္းအသက္ရွိသကဲ႔သုိ႔သူ၏ေနာင္ေတာ္ေဂါတမဗုဒၶအားႀကဳိဆုိသည့္အေနအထားႏွင့္ မတ္တပ္ထရပ္ေလသည္။ထုိ႔ေနာက္ေဂါတမဗုဒၶသည္သူ၏သာ၀ကဗုဒၶရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္အတူ သံတြဲဘက္သုိ႔ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္ႀကြသြားေလသည္။ယင္းအခ်ိန္အတြင္းဘုရင္စႏၵသူရိယမင္းျမတ္သည္ သူ၏မူးမတ္ေသနာပတိတုိ႔ႏွင့္အတူအေႀကာင္းကိစၥတုိ႔ကုိတုိင္ပင္ျပီးေနာက္ဗုဒၶ၏စစ္မွန္ေသာ ရုပ္ထုေတာ္အားကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ျပီးပြဲလမ္းသဘင္မ်ားက်င္းပေလသည္။ရုပ္ထုေတာ္၏ ထူးျခားခ်က္မ်ားမွာေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္သြယ္ထြက္ရွိေလသည္။ရုိေသကုိင္းရွုိင္းသူမ်ားမွာ အနီးကပ္ဖူးေမွ်ာ္လာေသာအခါေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ားထြက္ရွိျပီးအယုံအႀကည္မရွိသူမ်ား ဖူးေမွ်ာ္ေသာအခါေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ားေမွးမွိန္သြားေလ့ရွိသည္ဟုအဆုိရွိေလသည္။ ရုပ္ထုေတာ္တည္ရွိေသာေနရာ၏ပတ္၀န္းက်င္အရပ္ေလးမ်က္ႏွာတုိ႔တြင္အေစာင့္အေရွာက္အျဖစ္
ေက်ာက္ရုပ္ထုမ်ားထားရွိျပီးမေကာင္းေသာအႀကံအစည္ရည္ရြယ္ခ်က္တုိ႔ႏွင့္ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္အနီးသုိ႔ လာေရာက္သူတုိ႔အားအေ၀းသုိ႔ ေရွာင္ရွားသြားေစသည္။
ေ၀သာလီေခတ္မွပထမဘုရင္တုိင္ေအာင္ဗုဒၶရုပ္ထုေတာ္အတြက္ေက်ာက္ပလႅင္တစ္ခုတည္ေဆာက္ျပီး သိမ္ေတာ္ကုိျပန္လည္တည္ေဆာက္သည္ဟုအဆုိမွတပါးအျခားမည္သည့္အေႀကာင္းအရာကုိမွ မွတ္တမ္းတင္ထားျခင္းမရွိခဲ႔ေပ။ေ၀သာလီမွပထမဆုံးဘုရင္၏အရုိက္အရာကုိဆက္ခံသူသည္ မဟာမုနိသိမ္ေတာ္အားျပန္လည္မြမ္းမံျပင္ဆင္မွဳျပဳလုပ္ေလသည္။သီရိလကၤာႏွင့္ပုဂံမွဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား
သည္ရုပ္ထုေတာ္အားကုိးကြယ္ဆည္းကမ္ရန္ေရာက္ရွိလာခဲ႔ႀကသည္။ပ်ဴ-ဗမာႏွင့္မြန္ဘုရင္မ်ားကမဟာမုနိ သိမ္ေတာ္ႀကီးအတြင္းအေလးအျမတ္ထားေသာဗုဒၶရုပ္ထုေတာ္အားပုိင္ဆုိင္လုိေသာရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ ရခုိင္ျပည္ကုိက်ဴးေက်ာ္၀င္ေရာက္လာခဲ႔ႀကသည္ဟုအဆုိရွိေလသည္။သုိ႔ေသာ္လည္း မည္သည့္ဘုရင္တစ္ပါးမွေအာင္ျမင္မွဳမရွိခဲ႔ေပ။တခ်ဳိ႕သည္သိမ္ေတာ္ႀကီးအားျပန္လည္ျပဳျပင္မြမ္းမံရန္ ကတိက၀တ္ျပဳႀကေလသည္။(၁၂)ရာစုအခ်ိန္တြင္သိမ္ေတာ္ႏွင့္ဗုဒၶရုပ္ထုေတာ္ေပ်ာက္ဆုံးေလသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္းေလးျမဳိ႕ေခတ္မွဘုရင္တပါး၏အရုိက္အရာဆက္ခံသူမ်ားသည္ယုံႀကည္မွုကုိ ဆက္လက္ေထာက္ခံျခင္းျဖင့္ရုပ္ထုေတာ္ႏွင့္သိမ္ေတာ္ႀကီးတုိ႔ကုိျပန္လည္ရွာေဖြေတြ႔ရွိျပီး သိမ္ေတာ္အားျပန္လည္ေတာက္ေဆာက္ခဲ႔ႀကေလသည္။
ေျမာက္ဦးမင္းဆက္ကုိတည္ေထာင္သူဘုရင္မင္းေစာမြန္သည္သူ၏ျမဳိ႕ေတာ္မွမဟာမုနိသုိ႔ လမ္းတခုေဖာက္လုပ္တည္ေဆာက္ျပီးမင္းမ်ဳိးမင္းႏြယ္တုိ႔၏ရုိးရာထုံးတမ္းစဥ္လာ ဘုရားဖူးခရီးတစ္ခုစတင္ခဲ့ေလသည္။(၁၆)ရာစုတြင္ဘုရင္းမင္းဗာသည္ေျမာက္ဦးျမဳိ႕မွ သွ်စ္ေသာင္းဘုရားအပါအ၀င္တုိင္းျပည္အႏွံံံ႔တြင္တည္ရွိေနေသာဘုရားေက်ာင္းအေဆာက္အဦး အမ်ားအျပားတုိ႔အတြင္းမူရင္းႏွင့္ဆင္တူျဖစ္ေသာမေရမတြက္ႏုိင္သည့္မဟာမုနိရုပ္ပြားေတာ္မ်ားကုိ ထုလုပ္ထားရွိရန္အမိန္႔ေတာ္ခ်မွတ္ခဲ့ေလသည္။
၁၇၈၄-ခု တြင္ျမန္မာဘုရင္ဘုိးေတာင္ဘုရားသည္ရခုိင္ျပည္ကုိသိမ္းပုိက္ေလသည္။ထုိ႔ေနာက္ မဟာမုနိရုပ္ရွင္ေတာ္ျမတ္အားမႏၱေလးသုိ႔သယ္ယူသြားခဲ႔သည္။ ထုိရုပ္ရွင္ေတာ္ျမတ္ႀကီးအားျမန္မာျပည္တြင္ယေန႔ထိတုိင္အေလးျမတ္ဆုံးထားေသာရုပ္ထုေတာ္အျဖစ္ ဆက္လက္မွတ္ယူထားႀကဆဲျဖစ္သည္။ဆုံးရွုံးသြားေသာအေမြအႏွစ္ေႀကာင့္ရခုိင္ျပည္သူတုိ႔အား နက္နက္နဲနဲစိတ္ထိခုိက္ေစခဲ႔သည္။ဆက္လက္ျပီးမႀကာမီျဗိတိသွ်တုိ႔၏အုပ္ခ်ဳပ္မွုကုိရခုိ္င္ျပည္သူတုိ႔ ဆက္လက္ခံရေလသည္။(၁၈၆၇)ခုႏွစ္တြင္မဟာမုနိသိမ္ေတာ္ရာအနီးပတ္၀န္းက်င္မွ
ေတြ႔ရွိေသာေက်ာက္ရုပ္ထုေတာ္တစ္ဆူအတြက္ဘုရားသိမ္ေတာ္ကုိတည္ေဆာက္ခဲ႔ႀကသည္။
လြန္ခဲ႔ေသာႏွစ္(၈၀)အတြင္းကနဂုိမူရင္းအတုိင္းသိမ္ေတာ္ႀကီးကုိျပန္လည္ျပင္ဆင္မြမ္းမံမွဳတုိ႔ကုိ လုပ္ေဆာင္ခဲ႔သည္။ယင္းအခ်ိန္တြင္ေအာက္ရင္ျပင္မ်ားကုိျပန္လည္ထိမ္းသိမ္းေပးျပီးမႏၱေလး၌ရွိေသာ မူရင္းမဟာမုနိထုိင္ေတာ္မူပုံစံေႀကးရုပ္ထုေတာ္္အသစ္တစ္ဆူကုိသြန္းလုပ္ခဲ႔ႀကသည္။ယေန႔အခါမွာ မဟာမုနိဘုရားသိမ္ေတာ္ေနရာသည္ျပည္တြင္း၊ျပည္ပဘုရားဖူးတုိ႔၏အေရးႀကီးေသာဗဟုိအခ်က္အခ်ာ တစ္ခုအျဖစ္ျပန္လည္စည္ကားလာပါသည္။
မဟာမုနိသိမ္ေတာ္သည္နန္းေတာ္ရာကုန္း၏အေရွ႔ေျမာက္ေထာင့္၌ရွိေသာေတာင္ပူစာတစ္ခုကုိ လႊမ္းျခဳံျပဳလုပ္ထားေသာေနရာတစ္ခုျဖစ္သည္။ေရွးႏွစ္ေပါင္းရာစုမ်ားစြာကပင္မဟာမုနိဘုရားသိမ္ေတာ္တြင္ ဘုရားဖူးခရီးသည္မ်ားစည္ကားသုိက္ျမဳိက္ေနေသာဗဟုိအခ်က္အခ်ာလည္းျဖစ္ျပီး က်ဴးေက်ာ္၀င္ေရာက္သူမ်ားလက္ေအာက္ရခုိင္ျပည္က်ေရာက္ျပီးရခုိင္ျပည္သူျပည္သားမ်ား ဆင္းရဲဒုကၡခံစားခဲ႔ရေလေသာအခါယာယီအားျဖင့္ဘုရားဖူးခရီးသည္မ်ားနည္းပါးမွုရွိခဲ႔ေလသည္။ မူရင္းအေဆာက္အဦး၏အႀကြင္းအက်န္လုံး၀မရွိခဲ႔ေသာ္လည္းယင္း၏ မူရင္းပုံစံတစ္ခုျဖစ္သည္ကုိေကာင္းကင္ဓါတ္ပုံမ်ားတြင္ေတြ႔ျမင္ႏုိင္သည္။ ဘုရားသိမ္ေတာ္ကုိေထာင့္မွန္စတုဂံနံရံႏွစ္ဆင့္က၀ုိင္းရံထားရွိျပီးသိမ္ေတာ္၏အေရွ႔ဘက္ အေနာက္ဘက္ေတာင္ဘက္ႏွင့္ေျမာက္ဘက္တုိ႔တြင္၀င္ေပါက္ေလးေပါက္ေဖာက္ထားျပီး အေရွ႕ဘက္၀င္ေပါက္ကုိအဓိက၀င္ေပါက္အျဖစ္ထားရွိသည္။ပထမဆုံးရင္ျပင္၏အေရွ႕ေတာင္ေထာင့္ႏွင့္ အေရွ႕ေျမာက္ေထာင့္တုိ႔တြင္ဗုဒရုပ္ထုေတာ္ႀကီးအားရုိးရာဓေလ့ထုံးတမ္းစဥ္လာအရ ကုိယ္လက္သန္႔စင္ရန္အတြက္အသုံးျပဳရန္ေရကန္ႀကီးႏွစ္ခုထားရွိပါသည္။အိႏၵိယအေရွ႕ေျမာက္ပုိင္း နာလႏၵ၌ရွိေသာထင္ရွားေက်ာ္ႀကားေသာဗုဒၶဘာသာ၀င္ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားစုေ၀းေနထုိင္ေသာ
ေနရာတစ္ခုျဖစ္ျပီးေရွး(၆)ရာစုမွပင္အဆင့္ဆင့္ေျပာင္းလဲတုိးတက္လာေသာအဓိကဂူဘုရားေက်ာင္းေတာ္တြင္ ယခင္မူရင္းနည္းတူအနီးစပ္ဆုံးပုံစံျဖစ္ေသာဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ကုိေတြ႔ရွိႏုိင္ေလသည္။
ဗုဒၶ၏ဓမၼအသံျဖင့္ နားကိုအလွ ဆင္ၾကပါကုန္
အခါတစ္ပါး၌ဘုရားရွင္သည္နႏၵမေထရ္တရားေဟာေနေသာေနရာသို႔သြား၍ညဥ့္သံုးရံကာလပတ္လံုး
တရားနာၾကားျပီးသာဓုေခၚဆိုေတာ္မူ၏။နႏၵမေထရ္္သည္ထိုသို႔ရပ္လ်က္တရားနာၾကားေနေသာ ဘုရားရွင္အားျမင္ေသာ္လာေရာက္ကာလက္အုပ္ခ်ီမိုးရွိခိုးလ်က္ဘုရားရွင္အားဤသို႔ေလွ်ာက္ထား၏။
“ဘုန္းေတာ္ၾကီးေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား…အရွင္ဘုရားသည္အလြန္ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ျခင္းရွိေတာ္မူပါလ်က္ လြန္စြာျပဳႏိုင္ခဲဲေသာအမႈကိုျပဳေတာ္မူပါေပစြ။”ဟူ၍ျဖစ္၏။ထိုအခါဘုရားရွင္ကနႏၵမေထရ္အားမိန္႔ၾကားေတာ္မူသည္မွာ-
“အိုခ်စ္သားနႏၵ…သင္သည္တစ္ကမၻာပတ္လံုးတရားေဟာျခင္းငွာစြမ္းႏိုင္အံ႔။ငါဘုရားသည္လည္း ရပ္လ်က္ပင္တစ္ကမၻာပတ္လံုးတရားနာေတာ္မူအံ႔။”ဟူ၍မိန္႔ေတာ္မူခဲ႔ေလ၏။
တရားအလံုးစံုကိုကိုယ္ေတာ္တိုင္သိျမင္ေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရားသည္ပင္တရားနာၾကားျခင္းအမႈကိုဤမွ် အေလးအနက္ထားေသာ္ပုထုဇဥ္တို႔မွာမူအဘယ္္မွာလွ်င္အေလးအနက္မထားဘဲေနသင့္ပါမည္နည္း။ နားကိုအဘယ္သို႔ေသာသဒၵါ႐ံုအသံျဖင့္အလွဆင္ပါမည္နည္း။နားကိုအလွဆင္ရာ၌ဓမၼအသံျဖင့္
အလွဆင္သင့္ေပ၏။မေကာင္းမႈ၌ေမြ႔ေလ်ာ္ေနေသာစိတ္သည္မေကာင္းေသာ သဒၵါ႐ံုသို႔သာေမြ႔ေလ်ာ္ေနတတ္ေပရာစိတ္ကိုေစာင့္ေရွာက္ေပးရေပမည္။စိတ္ကိုမေစာင့္ေရွာက္ဘဲ လိုရာသို႔လႊတ္ေပးထားေသာ္ကိေလသာ၏ျခယ္လွယ္မႈေၾကာင့္မေကာင္းေသာသဒၵါ႐ံုသို႔သာ
ႏွစ္သက္ရင္းႏွစ္သက္ရင္းျဖင့္ၾကာလွ်င္ဥပါဒါန္သို႔ေရာက္လာေပ၏။၎အဆင့္သို႔ေရာက္လာခဲ႔ေသာ္မရမက အားထုတ္မႈတို႔သည္ဆက္၍လာေပမည္။ထိုသဒၵါ႐ံုကိုမၾကားရမေနႏိုင္ျဖစ္လာေပမည္။မေကာင္းေသာ သဒၵါ႐ံုဆိုရာ၌စိတ္ကိုကိေလသာအေႏွာင္အဖြဲ႔ျဖစ္ေစေသာ၊အျပစ္လည္းမကင္းေစေသာအသံတို႔ကို ဆိုလိုျခင္းျဖစ္၏။ထို႔ေၾကာင့္နားကိုအလွဆင္ရာ၌ဗုဒၶ၏အဆံုးအမေတာ္မ်ားျဖစ္သည့္ဓမၼအသံျဖင့္ အလွဆင္သင့္ေပသည္။တရားနာၾကားျခင္းေၾကာင့္ရရွိေသာအက်ိဳးတို႔မွာေျပာျပ၍မကုန္ႏိုင္ပါေပ။ တရားနာၾကားျခင္းေၾကာင့္ဦးစြာစိတ္ကိုျငိမ္းခ်မ္းေစေပသည္။ဓမၼသည္မွန္ကန္ေသာဗုဒၶ၏သစၥာစကားမ်ား
ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ဓမၼကိုနာၾကားရျခင္းျဖင့္မွန္ကန္ေသာအသိပညာႏွင့္ေကာင္းမႈ၌ေမြ႔ေလ်ာ္လိုေသာ သတိတရားတို႔ ျဖစ္လာေပသည္။သစၥာစကားကိုနာၾကားရမွသစၥာတရားကိုရႏိုင္ေပမည္။
ဘုရားရွင္လက္ထက္ကဖားနတ္သား၀တၳဳကိုလူတိုင္ၾကားဖူးၾကပါသည္။ဗုဒၶ၏အသံေတာ္ကို သာယာေသာစိတ္ျဖင့္နာၾကားေနခ်ိန္ႏြားေက်ာင္းသား၏တုတ္ျဖင့္ေသဆံုးျပီးနတ္ျပည္၌ နတ္သားျဖစ္ရေပသည္။ထို႔ေနာက္နတ္ျပည္မွမိမိ၏ဘ၀ေဟာင္းကိုျပန္ၾကည့္ျပီးဗုဒၶ၏တရားအသံ မဆံုးေသးခင္လူျပည္သို႔ဆင္းကာဆက္လက္တရားနာၾကားျခင္းေၾကာင့္ေသာတာပန္တည္ခဲ႔ေလ၏။
တဖန္လက္ယာေတာ္ရံအရွင္သာရိပုတၱရာကိုယ္ေတာ္ၾကီး၏တပည့္ရဟန္းငါးရာတို႔သည္လည္း တစ္ခုေသာဘ၀မွာလင္းႏို႔ငါးရာျဖစ္ခဲ႔ၾကရာပ႒ာန္းရြတ္ဆိုေသာအသံကိုၾကည္ႏူး၀မ္းေျမာက္မႈျဖင့္ နာၾကားခဲ႔ဘူးေသာအထံုေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္၌အဘိဓမၼာေဆာင္ ရဟႏၲာငါးရာျဖစ္ခဲ႔ၾကေပသည္။
ေလာက၌ေသျခင္းတရားမရွိေသာသႏၲိသုခကိုရရွိေသာသူေလာက္ခ်မ္းသာေသာပုဂၢိဳလ္ အဘယ္မွာရွိအံ႔နည္း။ထိုသုခကိုရရိွေအာင္လမ္းညႊန္ေပးေသာဗုဒၶ၏ဓမၼအသံျဖင့္နားကိုအလွဆင္ၾကပါကုန္။ ဗုဒၶ၏သစၥာစကားတို႔ကိုနာၾကားခြင့္ရရွိၾကေသာသူတို႔မွာလည္းအလြန္ရခဲလွစြာေသာလူ႔ဘ၀ကိိုပိုင္ဆိုင္ ထားသူတို႔ဟူ၍မိမိကိုယ္ကိုသိရွိျပီးတရားေတာ္အတိုင္းလက္ေတြ႔က်င့္ၾကံေနထိုင္သြားၾကပါဟူ၍လည္း ဤဓမၼဘေလာ့ဘ္ပို႔စ္ျဖင့္တိုက္တြန္းႏိႈးေဆာ္ရင္းဓမၼဒါနျပဳလိုက္ရပါသည္။
Friday, February 22, 2013
ေရႊစည္းခံုေစတီေတာ္ (ပုဂံ) သမိုင္း
ေရႊစည္းခံုေစတီေတာ္တည္ေနရာ...
ေညာင္ဦးၿမိဳ႕၊ဧရာဝတီျမစ္ကမ္းနဖူးဉာဏ္ေတာ္ ေပ(၁၆၀)ေက်ာ္ၾကားမႈပုဂံမင္းႏွစ္ပါးတည္ခဲ့ၿပီး၊
သိမွတ္ဖြယ္ရာ၊အ့ံဘြယ္မ်ားေၾကာင့္ေရႊစည္းခံုေစတီေတာ္သည္ေညာင္ဦးၿမိဳ႕မွအေနာက္ေတာင္ယြန္းယြန္း၊ မိုင္၀က္ခန္႔ဧရာဝတီျမစ္ကမ္းနဖူးရွိေပ(၇၅၀)ေက်ာ္ခန္႔ရွည္လ်ားက်ယ္၀န္းေသာမဟာရံတံတိုင္းႀကီးႏွင့္ ဉာဏ္ေတာ္ေပ(၁၆၀)၊ဖိနပ္ေတာ္အက်ယ္ေပ(၁၆၀)ပမာဏရွိကာေရႊေရာင္၀င္းလ်က္တင့္တယ္ၾကည္ညိဳဖြယ္ တည္ရွိေလသည္။
သမိုင္း
ပုဂံျပည့္ရွင္သီရိအႏုရုဒၶေဒ၀ေခၚအေနာ္ရထာမင္းလက္ထက္တြင္သီဟုိဠ္ကၽြန္း၏ဘုရင္ပထမ၀ိဇယဗာဟု မင္းၾကီး၏အကူအညီေတာင္းျခင္းေၾကာင့္ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား၊ပိဋကတ္သုံးပုံက်မ္းစာမ်ားႏွင့္ ဆင္ျဖဴေတာ္တစ္စီးတုိ႔ကုိအကူအညီေပးခဲ့သည္။ပထမ၀ိဇယဗာဟုမင္းကလည္း အေနာ္ရထာမင္း၏ေက်းဇူးကုိတုံ႔ျပန္ေသာ္အားျဖင့္ျမတ္စြာဘုရား၏စြယ္ေတာ္ပြားကုိအေနာ္ရထာမင္းထံ ဓမၼလက္ေဆာင္ျပန္လည္ေပးပုိ႔ခဲ့သည္။အေနာ္ရထာမင္းၾကီးသည္စြယ္ေတာ္ျမတ္ကုိနန္းေတာ္ေရွ ႔ ရတနာျပႆာဒ္တြင္ကိန္း၀ပ္ေစျပီးပူေဇာ္၀တ္ျပဳခဲ့သည္။ထုိအခါမင္းဆရာျဖစ္ေသာ္ရွင္အရဟံမေထရ္က သတၱ၀ါအားလုံးကုိးကြယ္ႏုိင္ေစရန္ေစတီတည္ပါဟုမင္းၾကီးအားအၾကံဥာဏ္ေပးခဲ့သည္။ အေနာ္ရထာမင္းလည္းရွင္အရဟံမေထရ္၏အၾကံဥာဏ္မွာအလြန္ေလွာ္ကန္သင့္ျမတ္သည့္အတြက္
ေစတီတည္၍တည္ထားကုိးကြယ္ရန္ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။မင္းၾကီးသည္စြယ္ေတာ္ ကိန္း၀ပ္လုိေသာအရပ္တြင္ဆင္ျဖဴေတာ္ရပ္ေစသတည္းဟုအဓိဌာန္၍ဆင္ျဖဴေတာ္၏ကုိေပၚတြင္ စြယ္ေတာ္ၾကဳတ္တင္၍လႊတ္လုိက္ေလသည္။ဆင္ျဖဴေတာ္သည္ပုဂံ၏အေရွ ႔ေျမာက္အရပ္ (ေဇယ်ဘံုဟုေခၚတြင္ေသာေအာင္ေျမအရပ္၌) သဲစည္းခုံတြင္၀ပ္ေလသည္။ဆင္ျဖဴေတာ္၀ပ္ရာ သဲစည္းခုံတြင္စြယ္ေတာ္ျမတ္ကုိဌာပနာထားျပီေစတီတည္ေတာ္မူသည္။ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၄၂၁-ခု၊ တပို႔တြဲလဆန္း(၁၀)ရက္၊ၾကာသပေတးေန႔တြင္စတင္တည္ေဆာက္ခဲ့ၿပီးတရုပ္ျပည္မွရေသာျမဆင္းတုတစ္ဆူ
ႏွင့္သေရေခတၱရာျပည္ရွိဒြတၱေပါင္မင္းၾကီးတည္ထားကုိးကြယ္ခဲ့ေသာနဖူးသင္းက်စ္ေတာ္တစ္ဆူကုိလည္း ဌာပနာထားသည္။ဘုရားတည္ေနတုန္းပစၥယာ၃ဆင့္အေရာက္တြင္ပင္အေနာ္ရထားမင္းနတ္ရြာစံ(ေသဆုံး) ခဲ့သည္။အေနာ္ရထာမင္းနတ္ရြာစံျပီးေနာက္က်န္စစ္သားမင္းကေကာဇာသကၠရာဇ္ ၄၅၁-ခု၊ တန္ေဆာင္မုန္းလဆန္း(၁၃)ရက္၊ဗုဒၶဟူးေန႔တြင္ဆက္လက္တည္ေဆာက္ခဲ့ရာေကာဇာသကၠရာဇ္ ၄၅၂-ခု၊ ကဆုန္လျပည့္ေန႔တြင္ၿပီးေျမာက္ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ေစတီေတာ္ႀကီးတည္ေဆာက္ခဲ့သည့္ႏွစ္မွ ၿပီးစီးသည့္ႏွစ္အထိႏွစ္ေပါင္း၃၁-ႏွစ္ၾကာ၏။
ေစတီတည္ထားပုံ
ေရႊစည္းခုံေစတီေတာ္ၾကီးသည္မူလကေက်ာက္ခ်ပ္မ်ားျဖင့္တည္ေဆာက္ထားျခင္းျဖစ္သည္။သုိ႔ေသာ္ ယေန႔အခါေရႊအထပ္ထပ္ခ်ေသာေၾကာင့္မူလေက်ာက္ျပားမ်ားေပ်ာက္ေနျပီးေရႊေတာင္ၾကီးသဖြယ္
ျဖစ္ေနသည္။ပစၥယာအဆင့္၃ဆင့္ရွိသည္သုံးဆင့္အေပၚမွရွစ္ေထာင့္ၾကာ၀န္း၊ေၾကး၀ုိင္း၊ ၾကာေမွာက္ၾကာလွန္ႏွင့္ခါးပတ္ရွိသည္။ယင္းအထက္တြင္ေခါင္းေလာင္းပုံ၊ေခါင္းေလာင္းပုံ၏အထက္တြင္ သပိတ္ေမွာက္ႏွင့္ေဖာင္းရစ္ရွိသည္။ေဖာင္းရစ္အထက္ၾကာစိတ္၊ၾကာေမွာက္၊ၾကာပ်ံႏွင့္ထီးေတာ္ရွိသည္။ ပစၥယာအဆင့္မွထီးေတာ္အထိေပ၁၅၀ျမင့္သည္။ပစၥယာအဆင့္ဆင့္တြင္ငါးရာ့ငါးဆယ္ဇာတ္ေတာ္ရုပ္ၾကြ အုပ္ခ်ဳပ္မ်ားရွိသည္။ညာဖက္တြင္ေဖၚျပထားေသာပုံေတာ္သည္ ရႊံကုိမီးဖုတ္ျပီးျပဳလုပ္ထားသည့္ ပုံေတာ္ျဖစ္သည္။
ရင္ျပင္ေတာ္
ေစတီ၏ေလးဘက္ေလးတန္၌အုတ္ဂႏၶကုဋီေလးေဆာင္ရွိသည္။ယင္းဂႏၶကုဋီတုိက္မ်ားအတြင္း၌ အလြန္လက္ရာေျမာက္ေသာမတ္ရပ္ေၾကးဆင္းတုတစ္ဆူစီရွိသည္။ဥာဏ္ေတာ္၁၂ေပျမင့္သည့္ ပုဂံေခတ္လက္ရာျဖစ္သည္။မူလကဂႏၶကုဋီတုိက္တံခါးမ်ားရွိေသာ္လည္းယခုအခါ၁ခုသာက်န္ေတာ့သည္။ ရင္ျပင္ေတာ္အေနာက္ဘက္ပုိင္းတြင္နတ္ရုပ္တု၊ဘုိးေတာ္ရုပ္တု၊သိၾကားရုပ္တုစသည္မ်ားလည္း သူ႔အေဆာင္ႏွင့္သူရွိသည္။ရင္ျပင္ေတာ္အေရွ ႔ေျမာက္ေထာင့္တြင္ေက်ာက္စာရုံရွိသည္။ေက်ာက္စာရုံ ထဲတြင္ေခတ္အဆက္ဆက္မွေရးထုိးထားခဲ့သည့္ေက်ာက္စာမ်ားထဲမွေက်ာက္စာ၆ခ်ပ္ကုိ သိမ္းဆည္းထားသည္။က်န္းစစ္သားမင္းၾကီး၏ေက်ာက္စာတုိင္ၾကီး၂တုိင္သည္အေရွ ႔ဘက္မုခ္ တြင္ရွိသည္။ေရွးမြန္ဘာသာျဖင့္ေရးထုိးထားသည္။
သိမွတ္ဖြယ္ရာ
ေရႊစည္းခံုေစေတီေအာက္ေျခတြင္ပစၥယံသံုးဆင့္ရွိၿပီးပစၥယံသံုးဆင့္အထက္တြင္ရွစ္ေထာင့္ၾကာ၀န္း က်ည္း၀န္း၊ေခါင္းေလာင္းပံု၊ရင္စည္း၊သပိတ္ေမွာက္၊ေဖာင္းရစ္အဆင့္ဆင့္၊ၾကာေမွာက္၊ရြဲ၊ၾကာလန္၊ ပဥၥေလာဟာခ်ရားသီး၊ထီးအဆင့္ဆင့္ျဖင့္တည္ေဆာက္ထားသည္။
ေရႊစည္းခံုေစတီေတာ္၏ပစၥယံအဆင့္ဆင့္တြင္စဥ့္စိမ္းသိတ္အုတ္ခ်ပ္မ်ားျဖင့္ျပဳလုပ္ထားေသာ (၅၅၀)ဇာတ္မ်ားကုိဇာတ္အမည္၊နံပါတ္မ်ားႏွင့္တကြေတြ႕ရသည္။ေရႊစည္းခံုေစတီ၏ မ်က္ႏွာေလးဖက္တြင္ေၾကးဂူတုိက္ေလးတိုက္ရွိၿပီးထုိတုိက္မ်ားထဲတြင္(၃.၉၀)မီတာ(၁.၂၈)ေပခန္႔အျမင့္ရွိ ရပ္ေတာ္မူဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္ေၾကးဆင္းတု(အဘယမုျဒာႏွင့္၀ရဒမုျဒာ)မ်ားရွိသည္။ ပုဂံေခတ္ေၾကးသြန္းေၾကးခတ္နည္း(ပန္းတည္းပညာ)ကုိေလ့လာႏိုင္သည္။
ေရႊစည္းခံုေစတီေတာ္၏အေရွ႕ဘက္မုခ္တြင္ေရွးမြန္ဘာသာျဖင့္ေရးထုိးထားသည့္က်န္စစ္သားမင္းေအဒီ (၁၀၈၄-၁၁၁၃)၏နန္းတက္အမိန္႔ေတာ္ျပန္တမ္းေက်ာက္စာတုိင္ႏွစ္တုိင္ရွိသည္။ထုိေက်ာက္စာတြင္ က်န္စစ္သားမင္းသည္ဘုရားလက္ထက္၌ဗိႆႏုိးျဖစ္ခဲ့ၿပီးေနာင္အခါအရိမဒၵပူရျပည္တြင္တရားေစာင့္ေသာ မင္းျဖစ္လာမည္ဟုဘုရားကဗ်ာဒိတ္ေပးခဲ့ေၾကာင္း၊တုိင္းသူျပည္သားတုိ႔ကုိၾကင္နာစြာအုပ္ခ်ဳပ္မည့္ အေၾကာင္းေရးထုိးထားသည္။
ဟံသာ၀တီဘုရင့္ေနာင္ေက်ာ္ထင္ေနာ္ရထာေအဒီ(၁၅၅၀၁၅၈၁)သည္ေရႊစည္းခံုေစတီကုိ
ေရႊသကၤန္းကပ္လွဴခဲ့ၿပီးထုိအေၾကာင္းကုိ(၂၃)ေမ၊(၁၅၅၇)ကလွဴခဲ့သည့္(၂၁၀၀)ပိႆာ၊(၃.၁၈)တန္ရွိ ကုသုိလ္ေတာ္ေခါင္းေလာင္းစာတြင္ေဖာျ္ပခဲ့သည္။
ကုန္းေဘာင္ေခတ္ဆင္ျဖဴရွင္မင္းေအဒီ(၁၇၆၃-၁၇၇၆)သည္(၃၀)ေမ၊(၁၇၆၈)တြင္ေရႊစည္းခံုေစတီကုိ ထီးေတာ္တင္ၿပီး၄င္း၏အလွဴဒါနကုိေရးထုိးထားသည့္ေမာ္ကြန္းေက်ာက္စာရွိသည္။
ေရႊစည္းခံုေစတီရင္ျပင္ရွိအုတ္ဇရပ္အတြင္းရွိပုဂံေခတ္ကထုလုပ္ခဲ့သည့္ဗုဒၶေျခေတာ္ရာ၊သစ္သားပန္းပု သိၾကား႐ုပ္ႏွင့္သစ္သားပန္းပုတံခါးရြက္တုိ႔ကုိေလ့လာႏိုင္သည္။
ေရႊစည္းခံုေစတီပႏၷက္႐ုိက္ရာ၌အေျချပဳသည့္ပႏၷက္သဲဂူ၊အုတ္ဇလားဂူတုိ႔လည္းရွိသည္။
အံ့ဘြယ္ကိုးပါး
ေရႊစည္းခံုေစတီသည္အတြင္းအံ့ကုိးပါး၊အျပင္အံ့ကုိးပါးႏွင့္ျပည့္စံုသည္ဟုယံုၾကည္ၾကသည္။
[ျပင္ဆင္ရန္]အတြင္းအံ့ကုိးပါး
1. ထီးေတာ္အလြန္ၾကီးေသာ္လည္းသံၾကိဳးမဆုိင္းရျခင္း၊
2. ေစတီ၏အရိပ္သည္တံတုိင္းအျပင္သုိ႔မေရာက္ျခင္း။
3. ေစတီ၏ထိပ္မွေရႊစကၠဴပစ္ခ်လွ်င္အျပင္သုိ႔မေရာက္ျခင္း။
4. ေစတီ၏မဟာရံတံတုိင္းအတြင္းလူမည္မွ်မ်ားမ်ားျပည့္က်ပ္မေနျခင္း။
5. တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ပြဲေတာ္တြင္ပထမသပိတ္ေတာ္၌မည္သူမွ်ဆြမ္းဦးမတင္ႏုိင္ျခင္း။
6. အေ၀းကၾကည့္လွ်င္ကုန္း၊အတြင္းမွၾကည့္လွ်င္က်င္းသဖြယ္ထင္ရျခင္း။
7. ေစတီ၏တစ္ဖက္မွတီးေသာစည္သံကုိအျခားတစ္ဖက္မွမၾကားရျခင္း။
8. မုိးသည္းထန္စြာရြာေသာ္လည္းေစတီရင္ျပင္၌ေရမတင္ျခင္း။
9. ေစတီေတာ္အေရွ ႔ေတာင္ေထာင့္ရွိခေရပင္သည္၁၂ရာသီပြင့္ျခင္းတုိ႔ျဖစ္သည္။
* ထုိ႔အတြက္ေၾကာင့္ေရွးမွယေန႔တုိင္အစဥ္အဆက္မွတ္ခဲ့ၾကသည္မွာ...တန္ခုိးမွာေရႊစည္းခုံ၊အႏုမွာ အာနႏၵာ၊ထုမွာဓမၼရံ၊အျမင့္မွာသေဗၺညဳဟူ၍ျဖစ္သည္။
အျပင္အံ့ဘြယ္ကုိးပါး
1.ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းစပ္ေရစီးအတြင္းစြယ္ေတာ္တင္လာသည့္ဆင္ျဖဴေတာ္၀ပ္သည့္ေနရာေသာင္ျဖစ္လာျခင္း။
2.ထုိသဲေသာင္တို႔သည္ေက်ာက္ျဖစ္လာျခင္း။
3. ဧရာ၀တီျမစ္ေရသည္ေစတီေတာ္ကုိဦးခုိက္ရစ္၀ဲစီးဆင္းျခင္း။
4. မဟာရံတံတုိင္းသည္ရွစ္ပယ္(၁၄.၁၆)ဧကက်ယ္၀န္းျခင္း။
5. ေစတီတည္ရာတြင္တုရင္းေတာင္မွေက်ာက္မ်ားကုိပုဂံျပည္သူတုိ႔လက္ဆင့္ကမ္းသယ္ျခင္း။
6. ေက်ာက္သယ္ယူသူမ်ားအရိပ္ရရန္မန္က်ည္းပင္မ်ားခ်က္ျခင္းေပါက္ျခင္း။
7. ေက်ာက္သယ္အၿပီးမန္က်ည္းပင္မ်ားေပ်ာက္ျခင္း။
8. ေရႊစည္းခံုေစတီအေရွ႕မ်က္ႏွာစာေလွကားအနီးရွိေရမွန္အတြင္း၌ေစတီအရိပ္ထင္ျခင္း။
9. ေစတီကုိအေ၀းမွၾကည့္ပါကကုန္းျမင့္ေပၚတြင္တည္ထားသည္ဟုထင္ရျခင္းတုိ႔ျဖစ္သည္
ေညာင္ဦးၿမိဳ႕၊ဧရာဝတီျမစ္ကမ္းနဖူးဉာဏ္ေတာ္ ေပ(၁၆၀)ေက်ာ္ၾကားမႈပုဂံမင္းႏွစ္ပါးတည္ခဲ့ၿပီး၊
သိမွတ္ဖြယ္ရာ၊အ့ံဘြယ္မ်ားေၾကာင့္ေရႊစည္းခံုေစတီေတာ္သည္ေညာင္ဦးၿမိဳ႕မွအေနာက္ေတာင္ယြန္းယြန္း၊ မိုင္၀က္ခန္႔ဧရာဝတီျမစ္ကမ္းနဖူးရွိေပ(၇၅၀)ေက်ာ္ခန္႔ရွည္လ်ားက်ယ္၀န္းေသာမဟာရံတံတိုင္းႀကီးႏွင့္ ဉာဏ္ေတာ္ေပ(၁၆၀)၊ဖိနပ္ေတာ္အက်ယ္ေပ(၁၆၀)ပမာဏရွိကာေရႊေရာင္၀င္းလ်က္တင့္တယ္ၾကည္ညိဳဖြယ္ တည္ရွိေလသည္။
သမိုင္း
ပုဂံျပည့္ရွင္သီရိအႏုရုဒၶေဒ၀ေခၚအေနာ္ရထာမင္းလက္ထက္တြင္သီဟုိဠ္ကၽြန္း၏ဘုရင္ပထမ၀ိဇယဗာဟု မင္းၾကီး၏အကူအညီေတာင္းျခင္းေၾကာင့္ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား၊ပိဋကတ္သုံးပုံက်မ္းစာမ်ားႏွင့္ ဆင္ျဖဴေတာ္တစ္စီးတုိ႔ကုိအကူအညီေပးခဲ့သည္။ပထမ၀ိဇယဗာဟုမင္းကလည္း အေနာ္ရထာမင္း၏ေက်းဇူးကုိတုံ႔ျပန္ေသာ္အားျဖင့္ျမတ္စြာဘုရား၏စြယ္ေတာ္ပြားကုိအေနာ္ရထာမင္းထံ ဓမၼလက္ေဆာင္ျပန္လည္ေပးပုိ႔ခဲ့သည္။အေနာ္ရထာမင္းၾကီးသည္စြယ္ေတာ္ျမတ္ကုိနန္းေတာ္ေရွ ႔ ရတနာျပႆာဒ္တြင္ကိန္း၀ပ္ေစျပီးပူေဇာ္၀တ္ျပဳခဲ့သည္။ထုိအခါမင္းဆရာျဖစ္ေသာ္ရွင္အရဟံမေထရ္က သတၱ၀ါအားလုံးကုိးကြယ္ႏုိင္ေစရန္ေစတီတည္ပါဟုမင္းၾကီးအားအၾကံဥာဏ္ေပးခဲ့သည္။ အေနာ္ရထာမင္းလည္းရွင္အရဟံမေထရ္၏အၾကံဥာဏ္မွာအလြန္ေလွာ္ကန္သင့္ျမတ္သည့္အတြက္
ေစတီတည္၍တည္ထားကုိးကြယ္ရန္ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။မင္းၾကီးသည္စြယ္ေတာ္ ကိန္း၀ပ္လုိေသာအရပ္တြင္ဆင္ျဖဴေတာ္ရပ္ေစသတည္းဟုအဓိဌာန္၍ဆင္ျဖဴေတာ္၏ကုိေပၚတြင္ စြယ္ေတာ္ၾကဳတ္တင္၍လႊတ္လုိက္ေလသည္။ဆင္ျဖဴေတာ္သည္ပုဂံ၏အေရွ ႔ေျမာက္အရပ္ (ေဇယ်ဘံုဟုေခၚတြင္ေသာေအာင္ေျမအရပ္၌) သဲစည္းခုံတြင္၀ပ္ေလသည္။ဆင္ျဖဴေတာ္၀ပ္ရာ သဲစည္းခုံတြင္စြယ္ေတာ္ျမတ္ကုိဌာပနာထားျပီေစတီတည္ေတာ္မူသည္။ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၄၂၁-ခု၊ တပို႔တြဲလဆန္း(၁၀)ရက္၊ၾကာသပေတးေန႔တြင္စတင္တည္ေဆာက္ခဲ့ၿပီးတရုပ္ျပည္မွရေသာျမဆင္းတုတစ္ဆူ
ႏွင့္သေရေခတၱရာျပည္ရွိဒြတၱေပါင္မင္းၾကီးတည္ထားကုိးကြယ္ခဲ့ေသာနဖူးသင္းက်စ္ေတာ္တစ္ဆူကုိလည္း ဌာပနာထားသည္။ဘုရားတည္ေနတုန္းပစၥယာ၃ဆင့္အေရာက္တြင္ပင္အေနာ္ရထားမင္းနတ္ရြာစံ(ေသဆုံး) ခဲ့သည္။အေနာ္ရထာမင္းနတ္ရြာစံျပီးေနာက္က်န္စစ္သားမင္းကေကာဇာသကၠရာဇ္ ၄၅၁-ခု၊ တန္ေဆာင္မုန္းလဆန္း(၁၃)ရက္၊ဗုဒၶဟူးေန႔တြင္ဆက္လက္တည္ေဆာက္ခဲ့ရာေကာဇာသကၠရာဇ္ ၄၅၂-ခု၊ ကဆုန္လျပည့္ေန႔တြင္ၿပီးေျမာက္ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ေစတီေတာ္ႀကီးတည္ေဆာက္ခဲ့သည့္ႏွစ္မွ ၿပီးစီးသည့္ႏွစ္အထိႏွစ္ေပါင္း၃၁-ႏွစ္ၾကာ၏။
ေစတီတည္ထားပုံ
ေရႊစည္းခုံေစတီေတာ္ၾကီးသည္မူလကေက်ာက္ခ်ပ္မ်ားျဖင့္တည္ေဆာက္ထားျခင္းျဖစ္သည္။သုိ႔ေသာ္ ယေန႔အခါေရႊအထပ္ထပ္ခ်ေသာေၾကာင့္မူလေက်ာက္ျပားမ်ားေပ်ာက္ေနျပီးေရႊေတာင္ၾကီးသဖြယ္
ျဖစ္ေနသည္။ပစၥယာအဆင့္၃ဆင့္ရွိသည္သုံးဆင့္အေပၚမွရွစ္ေထာင့္ၾကာ၀န္း၊ေၾကး၀ုိင္း၊ ၾကာေမွာက္ၾကာလွန္ႏွင့္ခါးပတ္ရွိသည္။ယင္းအထက္တြင္ေခါင္းေလာင္းပုံ၊ေခါင္းေလာင္းပုံ၏အထက္တြင္ သပိတ္ေမွာက္ႏွင့္ေဖာင္းရစ္ရွိသည္။ေဖာင္းရစ္အထက္ၾကာစိတ္၊ၾကာေမွာက္၊ၾကာပ်ံႏွင့္ထီးေတာ္ရွိသည္။ ပစၥယာအဆင့္မွထီးေတာ္အထိေပ၁၅၀ျမင့္သည္။ပစၥယာအဆင့္ဆင့္တြင္ငါးရာ့ငါးဆယ္ဇာတ္ေတာ္ရုပ္ၾကြ အုပ္ခ်ဳပ္မ်ားရွိသည္။ညာဖက္တြင္ေဖၚျပထားေသာပုံေတာ္သည္ ရႊံကုိမီးဖုတ္ျပီးျပဳလုပ္ထားသည့္ ပုံေတာ္ျဖစ္သည္။
ရင္ျပင္ေတာ္
ေစတီ၏ေလးဘက္ေလးတန္၌အုတ္ဂႏၶကုဋီေလးေဆာင္ရွိသည္။ယင္းဂႏၶကုဋီတုိက္မ်ားအတြင္း၌ အလြန္လက္ရာေျမာက္ေသာမတ္ရပ္ေၾကးဆင္းတုတစ္ဆူစီရွိသည္။ဥာဏ္ေတာ္၁၂ေပျမင့္သည့္ ပုဂံေခတ္လက္ရာျဖစ္သည္။မူလကဂႏၶကုဋီတုိက္တံခါးမ်ားရွိေသာ္လည္းယခုအခါ၁ခုသာက်န္ေတာ့သည္။ ရင္ျပင္ေတာ္အေနာက္ဘက္ပုိင္းတြင္နတ္ရုပ္တု၊ဘုိးေတာ္ရုပ္တု၊သိၾကားရုပ္တုစသည္မ်ားလည္း သူ႔အေဆာင္ႏွင့္သူရွိသည္။ရင္ျပင္ေတာ္အေရွ ႔ေျမာက္ေထာင့္တြင္ေက်ာက္စာရုံရွိသည္။ေက်ာက္စာရုံ ထဲတြင္ေခတ္အဆက္ဆက္မွေရးထုိးထားခဲ့သည့္ေက်ာက္စာမ်ားထဲမွေက်ာက္စာ၆ခ်ပ္ကုိ သိမ္းဆည္းထားသည္။က်န္းစစ္သားမင္းၾကီး၏ေက်ာက္စာတုိင္ၾကီး၂တုိင္သည္အေရွ ႔ဘက္မုခ္ တြင္ရွိသည္။ေရွးမြန္ဘာသာျဖင့္ေရးထုိးထားသည္။
သိမွတ္ဖြယ္ရာ
ေရႊစည္းခံုေစေတီေအာက္ေျခတြင္ပစၥယံသံုးဆင့္ရွိၿပီးပစၥယံသံုးဆင့္အထက္တြင္ရွစ္ေထာင့္ၾကာ၀န္း က်ည္း၀န္း၊ေခါင္းေလာင္းပံု၊ရင္စည္း၊သပိတ္ေမွာက္၊ေဖာင္းရစ္အဆင့္ဆင့္၊ၾကာေမွာက္၊ရြဲ၊ၾကာလန္၊ ပဥၥေလာဟာခ်ရားသီး၊ထီးအဆင့္ဆင့္ျဖင့္တည္ေဆာက္ထားသည္။
ေရႊစည္းခံုေစတီေတာ္၏ပစၥယံအဆင့္ဆင့္တြင္စဥ့္စိမ္းသိတ္အုတ္ခ်ပ္မ်ားျဖင့္ျပဳလုပ္ထားေသာ (၅၅၀)ဇာတ္မ်ားကုိဇာတ္အမည္၊နံပါတ္မ်ားႏွင့္တကြေတြ႕ရသည္။ေရႊစည္းခံုေစတီ၏ မ်က္ႏွာေလးဖက္တြင္ေၾကးဂူတုိက္ေလးတိုက္ရွိၿပီးထုိတုိက္မ်ားထဲတြင္(၃.၉၀)မီတာ(၁.၂၈)ေပခန္႔အျမင့္ရွိ ရပ္ေတာ္မူဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္ေၾကးဆင္းတု(အဘယမုျဒာႏွင့္၀ရဒမုျဒာ)မ်ားရွိသည္။ ပုဂံေခတ္ေၾကးသြန္းေၾကးခတ္နည္း(ပန္းတည္းပညာ)ကုိေလ့လာႏိုင္သည္။
ေရႊစည္းခံုေစတီေတာ္၏အေရွ႕ဘက္မုခ္တြင္ေရွးမြန္ဘာသာျဖင့္ေရးထုိးထားသည့္က်န္စစ္သားမင္းေအဒီ (၁၀၈၄-၁၁၁၃)၏နန္းတက္အမိန္႔ေတာ္ျပန္တမ္းေက်ာက္စာတုိင္ႏွစ္တုိင္ရွိသည္။ထုိေက်ာက္စာတြင္ က်န္စစ္သားမင္းသည္ဘုရားလက္ထက္၌ဗိႆႏုိးျဖစ္ခဲ့ၿပီးေနာင္အခါအရိမဒၵပူရျပည္တြင္တရားေစာင့္ေသာ မင္းျဖစ္လာမည္ဟုဘုရားကဗ်ာဒိတ္ေပးခဲ့ေၾကာင္း၊တုိင္းသူျပည္သားတုိ႔ကုိၾကင္နာစြာအုပ္ခ်ဳပ္မည့္ အေၾကာင္းေရးထုိးထားသည္။
ဟံသာ၀တီဘုရင့္ေနာင္ေက်ာ္ထင္ေနာ္ရထာေအဒီ(၁၅၅၀၁၅၈၁)သည္ေရႊစည္းခံုေစတီကုိ
ေရႊသကၤန္းကပ္လွဴခဲ့ၿပီးထုိအေၾကာင္းကုိ(၂၃)ေမ၊(၁၅၅၇)ကလွဴခဲ့သည့္(၂၁၀၀)ပိႆာ၊(၃.၁၈)တန္ရွိ ကုသုိလ္ေတာ္ေခါင္းေလာင္းစာတြင္ေဖာျ္ပခဲ့သည္။
ကုန္းေဘာင္ေခတ္ဆင္ျဖဴရွင္မင္းေအဒီ(၁၇၆၃-၁၇၇၆)သည္(၃၀)ေမ၊(၁၇၆၈)တြင္ေရႊစည္းခံုေစတီကုိ ထီးေတာ္တင္ၿပီး၄င္း၏အလွဴဒါနကုိေရးထုိးထားသည့္ေမာ္ကြန္းေက်ာက္စာရွိသည္။
ေရႊစည္းခံုေစတီရင္ျပင္ရွိအုတ္ဇရပ္အတြင္းရွိပုဂံေခတ္ကထုလုပ္ခဲ့သည့္ဗုဒၶေျခေတာ္ရာ၊သစ္သားပန္းပု သိၾကား႐ုပ္ႏွင့္သစ္သားပန္းပုတံခါးရြက္တုိ႔ကုိေလ့လာႏိုင္သည္။
ေရႊစည္းခံုေစတီပႏၷက္႐ုိက္ရာ၌အေျချပဳသည့္ပႏၷက္သဲဂူ၊အုတ္ဇလားဂူတုိ႔လည္းရွိသည္။
အံ့ဘြယ္ကိုးပါး
ေရႊစည္းခံုေစတီသည္အတြင္းအံ့ကုိးပါး၊အျပင္အံ့ကုိးပါးႏွင့္ျပည့္စံုသည္ဟုယံုၾကည္ၾကသည္။
[ျပင္ဆင္ရန္]အတြင္းအံ့ကုိးပါး
1. ထီးေတာ္အလြန္ၾကီးေသာ္လည္းသံၾကိဳးမဆုိင္းရျခင္း၊
2. ေစတီ၏အရိပ္သည္တံတုိင္းအျပင္သုိ႔မေရာက္ျခင္း။
3. ေစတီ၏ထိပ္မွေရႊစကၠဴပစ္ခ်လွ်င္အျပင္သုိ႔မေရာက္ျခင္း။
4. ေစတီ၏မဟာရံတံတုိင္းအတြင္းလူမည္မွ်မ်ားမ်ားျပည့္က်ပ္မေနျခင္း။
5. တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ပြဲေတာ္တြင္ပထမသပိတ္ေတာ္၌မည္သူမွ်ဆြမ္းဦးမတင္ႏုိင္ျခင္း။
6. အေ၀းကၾကည့္လွ်င္ကုန္း၊အတြင္းမွၾကည့္လွ်င္က်င္းသဖြယ္ထင္ရျခင္း။
7. ေစတီ၏တစ္ဖက္မွတီးေသာစည္သံကုိအျခားတစ္ဖက္မွမၾကားရျခင္း။
8. မုိးသည္းထန္စြာရြာေသာ္လည္းေစတီရင္ျပင္၌ေရမတင္ျခင္း။
9. ေစတီေတာ္အေရွ ႔ေတာင္ေထာင့္ရွိခေရပင္သည္၁၂ရာသီပြင့္ျခင္းတုိ႔ျဖစ္သည္။
* ထုိ႔အတြက္ေၾကာင့္ေရွးမွယေန႔တုိင္အစဥ္အဆက္မွတ္ခဲ့ၾကသည္မွာ...တန္ခုိးမွာေရႊစည္းခုံ၊အႏုမွာ အာနႏၵာ၊ထုမွာဓမၼရံ၊အျမင့္မွာသေဗၺညဳဟူ၍ျဖစ္သည္။
အျပင္အံ့ဘြယ္ကုိးပါး
1.ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းစပ္ေရစီးအတြင္းစြယ္ေတာ္တင္လာသည့္ဆင္ျဖဴေတာ္၀ပ္သည့္ေနရာေသာင္ျဖစ္လာျခင္း။
2.ထုိသဲေသာင္တို႔သည္ေက်ာက္ျဖစ္လာျခင္း။
3. ဧရာ၀တီျမစ္ေရသည္ေစတီေတာ္ကုိဦးခုိက္ရစ္၀ဲစီးဆင္းျခင္း။
4. မဟာရံတံတုိင္းသည္ရွစ္ပယ္(၁၄.၁၆)ဧကက်ယ္၀န္းျခင္း။
5. ေစတီတည္ရာတြင္တုရင္းေတာင္မွေက်ာက္မ်ားကုိပုဂံျပည္သူတုိ႔လက္ဆင့္ကမ္းသယ္ျခင္း။
6. ေက်ာက္သယ္ယူသူမ်ားအရိပ္ရရန္မန္က်ည္းပင္မ်ားခ်က္ျခင္းေပါက္ျခင္း။
7. ေက်ာက္သယ္အၿပီးမန္က်ည္းပင္မ်ားေပ်ာက္ျခင္း။
8. ေရႊစည္းခံုေစတီအေရွ႕မ်က္ႏွာစာေလွကားအနီးရွိေရမွန္အတြင္း၌ေစတီအရိပ္ထင္ျခင္း။
9. ေစတီကုိအေ၀းမွၾကည့္ပါကကုန္းျမင့္ေပၚတြင္တည္ထားသည္ဟုထင္ရျခင္းတုိ႔ျဖစ္သည္
အေခ်ာင္မလုိခ်င္ၾကပါနဲ႔
လူသားအားလံုးဟာ ေလာကႀကီးထဲမွာ က်င္လည္ေနရသမွ်ကာလပတ္လံုး သူ႔ေနရာနဲ႔သူ ေရာက္ရာဘံုဌာန၊ သတၱ၀ါအမ်ိဳးအစားအလုိက္ တာ၀န္ကုိယ္စီ အလုပ္လုပ္ၾကရဦးမွာပါ။ မိမိတုိ႔ဟာ လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္ေတာ့ အသက္အရြယ္အလုိက္ တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ရမဲ့ အလုပ္ကိစၥမ်ား ကုိယ္စီကုိယ္စီ ရွိလာၾကပါတယ္။ အဲဒီလုိ လူျဖစ္လာလုိ႔ လူ႔တာ၀န္ကုိ မေဆာင္ရြက္ဘဲ အလကားေန၊ အလကားစား၊ ေပါ့ေပါ့ေနေပါ့ေပါ့စား လုပ္ေနမယ္ဆုိရင္ အဲဒီလူဟာ အလုိအေလ်ာက္ အေခ်ာင္သမားဘ၀ကုိ ေရာက္သြားပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ရရွိလာတဲ့ လူ႔ဘ၀ေလးမွာ မိမိမ်က္ေမွာက္တာ၀န္မ်ားကုိ ေက်ပြန္ေအာင္ သိကၡာတရားနဲ႔အတူ ကိုယ္က်င့္တရားေကာင္းေအာင္ ေနရမွာျဖစ္သလုိ အနာဂတ္ဘ၀ေကာင္းစားေရးအတြက္လည္း ေကာင္းမႈေတြနဲ႔ ရွင္သန္ေပးေနရမွာပါ။
တခ်ိဳ႕က မိမိေကာင္းစားရင္ ၿပီးေရာဆုိၿပီးေတာ့ တရားတာ၊ မတရားတာကုိ ဂရုမစုိက္၊ ဘာမွအေလးမထားဘဲ ရရာနည္းနဲ႔ ျဖတ္လမ္းနည္းမ်ားအသံုးခ်ကာ ဥပေဒေဘာင္ျပင္ပက အလုပ္မ်ားျဖင့္ မိမိဘ၀ကုိ ရွင္သန္ၾကတဲ့လူေတြဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ဘ၀နာတဲ့လူေတြလုိ႔ ဆုိရမွာပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ မိမိရလာတဲ့ဘ၀ေလးကုိ တန္ဖုိးရွိတဲ့လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္မလုပ္ဘဲ အဆံုးရံႈးခံလုိက္လုိ႔ပါပဲ။ လူျဖစ္လာၿပီးေတာ့ လူရဲ႕သိကၡာကုိမထိန္းဘဲ အေခ်ာင္သမားစိတ္ဓာတ္ေတြနဲ႔ အေခ်ာင္လုိခ်င္ေနတဲ့လူေတြကေတာ့ ေနရာတကာမွာျမင္ေတြ႔ေနရတာ ဒုနဲ႔ေဒးပါ။ လူတိုင္းေတာ့မဟုတ္ေပမဲ့ အားလံုးနီးပါး ျဖစ္ကုန္ေနၾကၿပီလို႔ ထင္ပါတယ္။ မိန္းကေလးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေယာက္်ားေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ အေခ်ာင္လိုခ်င္ရင္ေတာ့ အေခ်ာင္ေပးဆပ္ရမွာပါ။
အေခ်ာင္လုိခ်င္တဲ့လူေတြဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ စိတ္ဒုကၡေတြေရာက္ၿပီး ဘ၀ပ်က္သြားရတဲ့လူေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ ဥပမာ-ရြဲကုန္သည္ဇာတ္ေတာ္ကုိ စာဖတ္သူမ်ား စဥ္းစားၾကည့္မယ္ဆုိရင္ အေခ်ာင္သမားစိတ္ဓာတ္ရွိသူရဲ႕ ဆုိးက်ိဳးနဲ႔ရလာဒ္ေတြကုိ သိပါလိမ့္မယ္။ ရြဲကုန္သည္ဇာတ္ေတာ္မွာ သူမ်ားပစၥည္းကုိ အေခ်ာင္မ်ားရမလုိ႔ဆုိၿပီး အေခ်ာင္လုိခ်င္တဲ့ လူဟာ ေနာက္ဆံုးဘ၀ပ်က္သြားခဲ့ရပါတယ္။ သူနဲ႔တန္ရာတန္ရာကုိ ေပးဆပ္လုပ္ကုိင္တဲ့သူကေတာ့ သူရဲ႕ရုိးသားတဲ့စိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္ စိတ္ခ်မ္းသာစြာနဲ႔ အဆင့္ျမင့္ဘ၀ကုိေရာက္ရပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္မုိ႔ မိမိတုိ႔သႏၱာန္မွာ ဘယ္အရာကုိမွ် အေခ်ာင္လုိခ်င္တဲ့စိတ္မထားၾကဘဲ သူနဲ႔တန္ရာကုိ ေပးဆပ္မယ္ဆုိရင္ တန္ဖုိးရွိတဲ့လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။
မိမိတို႔မွာ အေခ်ာင္ရခ်င္တဲ့စိတ္ဓာတ္ေလး ရွိေနတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္အလုပ္ကိုပဲလုပ္လုပ္ အဲဒီစိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္ အဆင္မေျပမႈေတြက သူသြားေလရာတုိင္း ႏြားေနာက္လွည္းဘီးပမာ ကပ္လုိက္ ေနပါတယ္။ ကုိယ့္ကို ဘယ္ေလာက္ပဲ အလုပ္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ ယံုၾကည့္မႈရွိပါေစ။ အဲဒီအေခ်ာင္စိတ္ဓာတ္ ေၾကာင့္ မဟုတ္တာေလးေတာ့ အနည္းငယ္လုပ္မိၾကပါတယ္။ အဲဒီအခါေတာ့ မိမိကို ယံုစားထားတာ ေတြဟာ သဲထဲေရသြန္သလုိ အလကား ျဖစ္ကုန္ေတာ့တာပါပဲ။ “လူႀကီးေတြမသိပါဘူးကြာ။ ဒါေလးမ်ား ဘာျဖစ္တာမွတ္လို႔။ ရတယ္၊ ဒီေလာက္ကေတာ့ ေအးေဆး’’စတာေတြကစၿပီး ျပႆနာအႀကီးအက်ယ္ တက္သည္ထိ ျဖစ္ရတတ္ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကိုယ့္ကို မ်က္ႏွာလႊဲထားတဲ့ လုပ္ငန္းခြင္မ်ားတြင္ ပိုျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ကိုယ့္လက္ကိုယ့္ေျခနဲ႔ ကိုင္တြယ္လုပ္ကုိင္ရတဲ့အခါ လြတ္လပ္မႈက မိမိဘက္မွာ ရွိတာေၾကာင့္ မဟုတ္တာလုပ္ခ်င္စိတ္ကေလးမ်ား အနည္းငယ္ျဖစ္လာတတ္ၿပီး အဲဒီစိတ္ကုိမထိန္းႏုိင္ဘဲ အမွားဘက္ကုိ ေျခလွမ္းမိတတ္ၾကပါတယ္။ အရင္က ရုိးသားခဲ့တဲ့သူေတာင္မွ အခြင့္အေရးရရင္ ယူခ်င္ၾကတာခ်ည္းပင္။ လြယ္ရင္ သူၾကြယ္ေတာင္ သူခုိးျဖစ္တတ္ေသးတာမုိ႔ မိမိစိတ္မွာ အေခ်ာင္သမားစိတ္ဓာတ္၀င္လာရင္ အျမန္တားဆီးႏုိင္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ရိုးသားစြာ ရွာေဖြစားေသာက္ျခင္း ကသာ မိမိဘ၀ကုိ ေအးခ်မ္းေစပါတယ္။ စိတ္ေအးခ်မ္းမႈရွိမွလည္း ဘ၀က ပိုၿပီးျပည့္စံုတယ္လို႔ ခံစားရပါတယ္။ ဒါမွလည္း မိမိမ်က္ေမွာက္တမလြန္မွာ စိတ္ခ်မ္းသာစြာနဲ႔ ေနထုိင္ရမွာပါ။
တခ်ိဳ႕က အေရးႀကီးလုိ႔ျဖစ္ေစ၊ မိမိလိုခ်င္တဲ့ပစၥည္းတန္ဖိုး အလြန္မ်ားေနလုိ႔ျဖစ္ေစ တစ္ပါးသူတို႔ရဲ႕ ပစၥည္းမ်ားကိုယူမိ၊ ခိုးမိၾကတဲ့သူမ်ားလည္း ရွိပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒါဟာလည္း အေခ်ာင္သမား စိတ္ဓာတ္လို႔ ေခၚလို႔ရပါတယ္။ ကုိယ့္၀င္ေငြကို မိမိသာ အသိဆံုးသာမုိ႔ ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္ရမဲ့ ခရီးလမ္းအတြက္ ၀င္ေငြထက္ မ်ားျပားလွတဲ့ ထြက္ေငြေတြကို သတိနဲ႔ ထိန္းရမွာပါ။ မိသားစုထဲပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ္နဲ႔နီးစပ္ရာ ပတ္၀န္းက်င္မွာဘဲျဖစ္ျဖစ္ အေခ်ာင္ရ အေခ်ာင္စားသမားဆိုရင္ေတာ့ လူတိုင္းက ၿငိဳျငင္ၾကမွာပါ။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း လူပ်င္းအားႀကီးကာ အေခ်ာင္သမားဘ၀ကုိ ေရာက္တတ္သလုိ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း သူမ်ားအေခ်ာင္ရတာကုိျမင္ၿပီး အေခ်ာင္သမားမ်ားဘ၀ကုိ ေရာက္သြားၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိမိပတ္၀န္းက်င္ အေပါင္းအသင္းမ်ားကုိလည္း ဂရုစုိက္ေလ့လာ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံဖုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။
အေခ်ာင္သမားစိတ္ဓာတ္နဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ရွင္းေအာင္ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ရည္းစားစကားကုိလည္း မိမိေျပာမဲ့သူကုိ တကယ္လက္ထက္ယူျဖစ္ဖုိ႔ မေသခ်ာရင္ မေျပာသင့္ေပ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ မိမိက သူတစ္ပါးကုိ ခ်စ္တယ္လုိ႔ေျပာထားရင္ အဲဒီအေျပာခံရတဲ့သူဟာ ကုိယ္ယူမယ္ထင္ၿပီး တျခားသူမ်ားက လာေျပာရင္ လက္မခံဘဲ ေနမိမွာပါ။ အဲဒီေတာ့ တကယ္လုိ႔မ်ား ကုိယ္ကမယူျဖစ္ရင္ အဲဒီအေျပာခံရတဲ့သူဟာ တျခားသူမ်ားကုိလည္း ျငင္းဆန္ထားလုိ႔ သူ႔မွာ ဟုိမေရာက္ဒီမေရာက္၊ ဟုိဟာမရ၊ ဒီဟာမရနဲ႔ ဘ၀မွာ လက္လြတ္ဆံုးရႈံးမႈမ်ားနဲ႔ ရင္ဆုိင္ရၿပီး ဘ၀ရဲ႕ဆံုးရႈံးမႈေတြ ခံစားရမွာေသခ်ာပါတယ္။ တကယ္လုိ႔ မိမိက လက္ထပ္ယူဖုိ႔ မေသခ်ာတဲ့အတြက္ သူ႔ကုိခ်စ္တယ္လုိ႔ မေျပာမိပါက သူကုိ တျခားလူက လာေျပာတဲ့အခါ သူရဲ႕ဘ၀ခရီး ရပုိင္ခြင့္ေတြ မဆံုးရံႈးေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ မိမိတကယ္လက္ထက္ ယူႏုိင္မယူႏုိင္ဆုိတာကုိ ေသခ်ာစဥ္းစားၿပီး တကယ္လက္ထပ္ယူဖုိ႔ အေျခအေနရွိမွသာ သူတစ္ပါးကုိ ခ်စ္တယ္လုိ႔ ေျပာသင့္ပါတယ္။ တကယ္လုိ႔ မေသခ်ာဘူးဆုိရင္ေတာ့ သူတစ္ပါးကုိ ခ်စ္တယ္ဆုိတာေတာင္ မေျပာမိဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဒါဟာ တျခားလူရဲ႕ ရပုိင္ခြင့္ေတြကုိ လက္လြတ္ေစႏုိင္လုိ႔ပါ။ တကယ္လုိ႔ ကုိယ္က တကယ္ခ်စ္လုိ႔ လက္ထပ္ယူဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္ထားတဲ့အတြက္ သူတစ္ပါးကုိခ်စ္တယ္ေျပာၿပီး အေၾကာင္းမတုိက္ဆုိင္လုိ႔ လက္ထပ္မယူျဖစ္တာဆုိရင္ေတာ့ အဲဒီလူဟာ အေခ်ာင္သမားစိတ္ဓာတ္ရွိသူ မဟုတ္ဘူးေပါ့။ အဲဒါေၾကာင့္ မိန္းကလးမ်ားကလည္း ကုိယ့္ကုိ ခ်စ္တယ္ေျပာတုိင္း ဒီလူဟာ မိမိကုိ တကယ္လက္ထပ္ၿပီး ဘ၀တစ္ခုကုိ သက္ဆံုးတုိင္ တည္ေဆာက္မဲ့လူ ဟုတ္မဟုတ္ဆုိတာကုိ သတိထားေလ့လာေစာင့္ၾကည့္ၿပီးမွ အေျဖေပးသင့္ မေပးသင့္ ခ်င့္ခ်ိန္ၾကေပါ့ေလ။
ခုေခတ္မွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ တရား၀င္လက္ထပ္ယူမယ္ဆုိတာကုိ စိတ္မကူးဘဲ ခ်စ္တယ္ေျပာၿပီး အေျဖရပါက ခဏတာလက္တြဲ ျပဳမႈတာေတြ မ်ားေနပါတယ္။ ဒါဟာ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ မိန္းကေလးမ်ားကလည္း မိမိနဲ႔အတူ ကုိယ္ပုိင္ကမၻာေလးတည္ေဆာက္မဲ့သူ ဟုတ္မဟုတ္ဆုိတာကုိ ေသခ်ာမစဥ္းစားဘဲ တဏွာကုိဦးစားေပးၿပီး အလြယ္တကူ အေျဖေပးၾကတဲ့အတြက္ ေယာက်္ားေလးမ်ားက လည္း အေခ်ာင္ရလုိ႔ တြဲသြားတြဲလာလုပ္ေနၾကတာပါ။ ဒါျပင္ ပုိဆုိးတာက အေခ်ာင္ရရင္ စားမယ္၀ါးမယ္ဆုိၿပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးလိမ္ညာဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္ မူယာေတြလုပ္ၿပီး ခႏၶာကုိယ္ပါ အေခ်ာင္ယူလုိက္ၾကျခင္းေတြပါပဲ။ တကယ္တမ္း မိမိခ်စ္တဲ့လူဆုိရင္ တရား၀င္လက္ထက္ယူၿပီး ကုိယ္ပုိင္ကမၻာေလးတည္ေဆာက္လုိ႔ အိမ္ေထာင္ဦးစီးတာ၀န္ယူကာ လုပ္ကုိင္ေကၽြးေမြးရမဲ့ တာ၀န္ေတြ ယူေပးရမယ္။ မိမိေၾကာင့္ ေပါက္ဖြားလာမဲ့ သားသမီးမ်ားကုိလည္း ေကၽြးေမြးေပးတာကအစ တာ၀န္ယူရမွာပါ။
ခုေတာ့ အဲဒီလုိမဟုတ္ဘဲ အေခ်ာင္သာစားခ်င္ၿပီး လုပ္ေကၽြးရမွာေၾကာက္လုိ႔ မယူျခင္း၊ ေမြးလာမဲ့ကေလးကုိလည္း တာ၀န္မယူခ်င္တာဟာ အေခ်ာင္သမားမ်ားသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ တခ်ိဳ႕က ေစာဒကတက္လာႏုိင္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ႏုိင္ငံကလူေတြ ဒီလုိပဲ ျပဳမႈေနထုိင္တာေတာ့ ဘာေျပာမလဲလုိ႔ေမးလာရင္ မိမိနဲ႔ လူမ်ိဳး၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဘာသာအယူဆမတူရင္ အရာအားလံုးကုိ လုိက္မတုဖုိ႔ လုိတယ္ဆုိတာ မွတ္ထားပါလုိ႔ပဲ ေျပာရပါေစ။ ကံအက်ိဳးေပးကုိ မယံုၾကည္တဲ့လူေတြနဲ႔ ေနရာတကာမွာ ႏႈိင္းယွဥ္အတုယူ က်င့္သံုးမယ္ဆုိရင္ မိမိပါ ကံအက်ိဳးေပးကုိ မယံုၾကည္တဲ့လူျဖစ္သြားပါက ေနာက္ေနာင္ဘ၀မ်ားတြင္ ရင္ေလးစရာေတြနဲ႔ ႀကံဳေတြ႕ရမယ္ဆုိတာ သတိထားဖုိ႔ လုိပါတယ္။ အဲဒီလုိသာ သတိရား၊ ဆင္ျခင္မႈတရားေတြ မရွိၾကဘူးဆုိရင္ သံသရာစက္ကြင္းထဲကေန လြတ္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။
ေယာက်္ားေလးေရာ မိန္းကေလးမ်ားပါ သတိထားဆင္ျခင္မႈတရားမ်ား ကင္းမဲ့ေနျခင္းေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ရံုးပိတ္ရက္မ်ားတြင္ အေခ်ာင္သမားေတြနဲ႔ ကာမရာဂဦးစားေပးတဲ့ မိန္းကေလးမ်ား တည္းခုိးခန္းေတြ ျပည့္ေနတယ္လုိ႔ အြန္လုိင္းေပၚကေနတဆင့္ သတင္းမ်ားသိေနရပါတယ္။ အဲဒီလုိ အေခ်ာင္စားေနၾကတာဟာ မိမိယဥ္ေက်းမႈထိခုိက္တဲ့အျပင္ မေကာင္းမႈမ်ားျဖစ္ကာ မ်က္ေမွာက္မွာလည္း မိမိတုိ႔မွာ အနည္းနဲ႔အမ်ားေတာ့ ဆုိးက်ိဳးျဖစ္တယ္ဆုိတာ လူေတာထဲမွာေနတဲ့လူေတြက စာေရးသူထက္ ပုိသိမယ္ထင္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ သိရဲ႕သားနဲ႔ ျပဳလုပ္ေနၾကတာဟာ ကုိယ္ခ်င္းစာတရားမရွိတဲ့ အေခ်ာင္သမားစိတ္ဓာတ္ရွိသူမ်ားသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါျပင္ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ကိုယ္ပိုင္မိသားစု ကမာၻေလးတည္ေဆာက္ၿပီး မေနခ်င္ဘဲ အလြယ္နည္း၊ ျဖတ္လမ္းနည္းနဲ႔ ေပ်ာ္ပါးေနၾကသူေတြဟာလည္း တကယ့္ကို အေခ်ာင္သမားမ်ားပါ။ တစ္သက္လံုး တာ၀န္ယူရမယ့္အလုပ္ကို ေရွာင္ေျပးၿပီး ခဏတာအတြက္ေတာ့ ပိုက္ဆံေပးရင္ရတာပဲဆိုၿပီး မေကာင္းတဲ့ အက်င့္စရိုက္ေတြနဲ႔ အေခ်ာင္သမား စိတ္ဓာတ္ေတြေပါင္းကာ ပ်က္စီးေနၾကတာပါ။ ေယာက္်ားသားမ်ားအတြက္ေတာ့ ဒီအေခ်ာင္သမား ဆိုတဲ့စိတ္က ဘ၀ေတာ့မပ်က္ေပမဲ့ နာမည္ေတာ့ ပ်က္ေလာက္ပါတယ္။
တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း သူတစ္ပါးကုိ ခ်စ္တယ္ေျပာၿပီး လိမ္ညာမယူဘဲ အသံုးအျဖဳန္းမ်ားကုိ မက္ေမာ၊ ကုိယ္နဲ႔မတန္မရာေတြကုိသံုးခ်င္ၿပီး မိမိျဖစ္ခ်င္တာကုိေရွ႕တန္းတင္ကာ အရွက္သိကၡာ၊ မိန္းမဣေျႏၵကုိ မထိန္းသိမ္းဘဲ အလြယ္နည္းနဲ႔ အေခ်ာင္ရမဲ့ပုိက္ဆံကုိသာမက္ေမာၿပီး မိမိခႏၶာကုိယ္အား ေပးဆပ္တဲ့မိန္းကေလးမ်ားနဲ႔ ကာမရာဂကုိ က်ဳးလြန္ေနၾကတာဟာလည္း အေခ်ာင္သမားစိတ္ဓာတ္ရွိတဲ့ မိန္းကေလးမ်ား ရွိေနၾကလုိ႔ပါ။ တကယ္လုိ႔သာ အေခ်ာင္သမားစိတ္ဓာတ္မရွိဘူးဆုိရင္ ဒီလုိေပ်ာ္ေတာ္ဆက္မ်ား ေလာကမွာ ရွိမွာမဟုတ္ေပ။ တခ်ိဳ႕ေသာ မိန္းကေလးမ်ားက်ေတာ့လည္း တုိက္ရုိက္ေတာ့ ခႏၶာကိုယ္ကုိ ေရာင္းမစားေပမဲ့ သြယ္၀ုိက္တဲ့နည္းနဲ႔ မာယာမ်ားကာ သူမ်ားပုိက္ဆံကုိ အေခ်ာင္လုိခ်င္တဲ့သူေတြကလည္း ရွိေနၾကပါတယ္။ ဘယ္အရာမွ အလားကားမရဘူးဆိုတာ အားလံုးသိၾကမွာပါ။ သူတစ္ပါးဆီက တစ္ခုုခုရယူၿပီးရင္ေတာ့ ထိုက္သင့္သေလာက္ျပန္ၿပီး ေပးဆပ္ၾကရပါတယ္။ ဒီလုိသူတစ္ပါးဆီက အလကားမရမွန္းသိၿပီး မိမိဘက္ကတစ္ခုခုေပးရမဲ့ဆုိတာကုိ သိရဲ႕သားနဲ႔ အေခ်ာင္မ်ားရမလားလုိ႔ လုပ္ၾကည့္တဲ့သူေတြဟာ အႏၱရာယ္က မိမိလက္တကမ္းမွာရွိေနတာကို မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး လုပ္ေနၾကတာကေတာ့ ရဲတင္းလြန္းတယ္လုိ႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ မိမိဘ၀ကို မိမိပိုင္တယ္ဆိုေပမဲ့ အမ်ိဳးဂုဏ္ကုိ ထိန္းရမယ္ဆိုတာလည္း သိထားသင့္ပါတယ္။ ဒါျပင္ မိမိမ်က္ေမွာက္ဘ၀အတြက္တြင္မကဘဲ တမလြန္အတြက္ပါၾကည့္ၿပီး လူသားတုိ႔ရဲ႕ ေစာင့္ထိန္းရမဲ့ ကုိယ္က်င့္တရားမ်ား ရွိဖုိ႔လုိသလုိ လူသားဆုိတာ အရွက္နဲ႔လူလုပ္ရတဲ့အတြက္ အရွက္သိကၡာ တည္ရွိဖုိ႔ လည္း ဂရုစုိက္ရပါမယ္။
မိမိခ်စ္တဲ့သူကုိ တရား၀င္လက္ထပ္ယူၿပီး ေပါင္းသင္းေနထုိင္ကာ အိမ္ေထာင္တစ္ခုကုိ တည္ေထာင္တဲ့အခါမွာ မိမိက အလုပ္မလုပ္ဘဲ သူတစ္ပါးပစၥည္းခုိးျခင္းစတဲ့ မတရားတဲ့အလုပ္ေတြနဲ႔ လုပ္ကုိင္ေကၽြးေမြးၾကတာဟာလည္း မိမိရဲ႕ လံုလ၊ ၀ီရိယ၊ ဉာဏ္အစြမ္းအားေတြကုိ မဟုတ္တဲ့ေနရာ အသံုးခ်ကာ အေခ်ာင္ရလုိစိတ္နဲ႔ ျပဳလုပ္မေကၽြးသင့္ေပ။ တကယ္တမ္းစဥ္းစားၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ဒါမ်ိဳးေတြဟာ မလုပ္သင့္ပါဘူး။ ကုိယ္ကေတာ့ မိသားစုကုိ ျပည့္စံုခ်မ္းသာေစခ်င္တယ္ဆုိၿပီး သူတစ္ပါးမိသားစု စိတ္ဆင္းရဲေအာင္လုပ္တာဟာ မတရားတဲ့လုပ္ရပ္ျဖစ္လုိ႔ ဘယ္ေသာအခါမွ ေရရွည္ခံမဲ့ ခ်မ္းသာမ်ိဳးမဟုတ္သလုိ ေနာက္ေနာင္ဘ၀တြင္လည္း မိမိတစ္ေယာက္တည္းသာ အဲဒီအေခ်ာင္လုပ္ရပ္ရဲ႕ အက်ိဳးရလဒ္ေတြကုိ ခံစားရမွာပါ။ ဒါျပင္ ဒီလုိမေကာင္းတဲ့အလုပ္နဲ႔ လုပ္ေကၽြးျခင္းဟာ ေလာကီစည္းကမ္းနဲ႔မညီလုိ႔ မ်က္ေမွာက္မွာ အမ်ားက အထင္ႀကီးေလးစားမႈမရွိသလုိ အနာဂတ္ဘ၀တြင္ လည္း မိမိလုပ္ရပ္ရဲ႕ဆုိးက်ိဳးမ်ားကုိ မိသားစုမ်ားက ၀ုိင္း၀န္းခံစားေပးမွာမဟုတ္တဲ့အတြက္ သန္႔ရွင္းတဲ့အလုပ္မ်ားနဲ႔သာ လုပ္ကုိင္ေကၽြးေမြးသင့္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က မေကာင္းမႈနဲ႔ လုပ္ကိုင္ေကၽြးလုိ႔ ငါ့မိသားစု ဒီဘ၀မွာ ခ်မ္းသာၿပီးေနရတာကုိ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတတ္သေဘာက်ေနတတ္ၿပီး ေနာက္ေနာင္ ဘ၀ေတြမွာ ကုိယ္တစ္ေယာက္တည္း ဒီမေကာင္းမႈဆုိးက်ိဳးေတြကုိ ခံစားရမယ္ဆုိတဲ့ အသိဉာဏ္မရွိၾကေပ။ တကယ္ေတာ့ မ်က္ေမွာက္မွာသာ အိမ္ေထာင္ဦးစီးမ်ားက မေကာင္းမႈနဲ႔လုပ္ေကၽြးလုိ႔ ခ်မ္းသာတဲ့ ပစၥည္းမ်ားကုိ မိသားစုအားလံုးက ၀ုိင္း၀န္းခံစားႏုိင္ေသာ္လည္း ထုိမေကာင္းမႈရဲ႕ ဆုိးက်ိဳးေတြကုိ မ်က္ေမွာက္မွာပဲျဖစ္ေစ၊ တမလြန္မွာပဲျဖစ္ေစ ခံစားရတဲ့အခါ ျပဳလုပ္သူတစ္ေယာက္သာ ခံစားရတဲ့အတြက္ အိမ္ေထာင္ဦးစီးမ်ားအေနနဲ႔ ကုိယ့္မိသားစုကုိ အေခ်ာင္ရတဲ့အလုပ္မ်ားနဲ႔ လုပ္ကုိင္မေကၽြးမိဖုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။
ႏိုင္ငံျခားမွာ အလုပ္သြားလုပ္တဲ့သူေတြကလည္း မိမိမိသားစုမ်ားကုိ တာ၀န္မေက်ပြန္၊ ေဖာက္ျပန္မႈမ်ားရွိမယ္ဆုိရင္ ဒါဟာ အေခ်ာင္သမားမ်ားျဖစ္သြားပါတယ္။ တျခားႏိုင္ငံမွာသြားၿပီး အလုပ္လုပ္ၾကရတဲ့အခါက်ေတာ့ သူမ်ားႏုိင္ငံက ဓေလ့အတုိင္း လုိက္လုပ္တတ္မိၾကတဲ့အတြက္ အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္မႈေတြ၊ သစၥာမဲ့မႈေတြ၊ အိမ္ေထာင္ပ်က္မႈေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိျဖစ္တဲ့သူေတြဟာ မိမိတာ၀န္ကုိ မိမိဆံုးခန္းတုိင္ေအာင္ မယူခ်င္တဲ့ အေခ်ာင္သမားမ်ားပါ။ တစ္ရြာကို တစ္က်ီမက ေဆာက္ကုန္ၾကတာ ေတာ္ေတာ္ကေလးကို ၾကားေနရပါတယ္။ တျခားႏုိင္ငံကုိ အလုပ္သြားလုပ္တဲ့အခါ ဒီဘက္မွာလဲ မလြတ္မလပ္၊ ဟိုဘက္လဲမကင္းျဖစ္ေနၾကတဲ့ လူေတြဟာ မိမိတာ၀န္တစ္ခုကုိ ၿပီးဆံုးေအာင္ယူမဲ့ဆုိတဲ့ စိတ္ဓာတ္မထားဘဲ အေခ်ာင္ရတုန္း စားလုိက္ဦးမယ္ဆုိတဲ့ စိတ္နဲ႔ ေတြ႕တဲ့ေနရာ အေခ်ာင္ႏႈိက္ေနၾကတာဟာ တကယ္ကုိ အေခ်ာင္သမားေတြျဖစ္လုိ႔ပါ။
ျမတ္ဗုဒၶကုိယ္တုိင္ကလည္း အေခ်ာင္သမားစိတ္ဓာတ္နဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး သံဃာေတာ္မ်ားကုိ သာသနာေဘာင္မွာ အေခ်ာင္စားၿပီး မေနၾကပါနဲ႔။ လူေတြရဲ႕ လွဴဒါန္းမႈနဲ႔ ထိုက္တန္တဲ့ သာသနာ ျပဳလုပ္ငန္းမ်ားျဖစ္ေစ၊ မဂ္ဗုိလ္နိဗၺာန္ကုိ ကုိယ္တုိင္သိျမင္ေအာင္ျဖစ္ေစ၊ သူတစ္ပါးသိျမင္ေအာင္ျဖစ္ေစ တစ္ခုခုကုိ ျပဳလုပ္ေပးပါ။ အေခ်ာင္သမားဆုိတာ ေနာက္ဘ၀မွာလည္း အေခ်ာင္ပဲ ျဖစ္ရတာမုိ႔ ဘယ္အရာကုိမွ အေခ်ာင္မလုိခ်င္ၾကပါနဲ႔။ ေကာင္းမႈ၊ ဆိုးမႈေတြကို မိမိတို႔ဘာသာ ဖန္တီးမိၾကတာမို႔ ကိုယ့္ကိုကုိယ္သာ အသိဆံုးနဲ႔ အေရးႀကီးဆံုးပါ။ သူတစ္ပါးေၾကာင့္မဟုတ္ဘဲ “ကိုယ့္ကိုကိုယ္ဖ်က္ သံေခ်းတက္ဆိုတာလုိ မိမိကိုယ္ကုိ ဘယ္လိုအေနအေျခရွိတယ္ဆိုတာ ခ်င့္ခ်ိန္ၾကည့္ရင္ သိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိမိတုိ႔ဟာ တစ္ခုခုကုိ လုိခ်င္တယ္ဆုိရင္ အဲဒီအရာနဲ႔ ညီမွ်တဲ့တန္ဖုိးကုိ လုပ္ေဆာင္ေပးပါ။ ဒီဘ၀မွာ အေခ်ာင္ရလုိ႔ တစ္ခုခုကုိ ယူလုိက္တယ္ဆုိရင္ ေနာက္ေနာင္ဘ၀ေတြမွာ ဒီထက္မကတဲ့ ဒုကၡေတြျပန္လည္ေပးဆပ္ရမွာမုိ႔ ဘယ္အရာကုိမွ အေခ်ာင္မလုိခ်င္ၾကပါနဲ႔။
ေလာကဇတ္ခံုမွကူးယူတင္ျပပါသည္
ေလာကဇတ္ခံုမွကူးယူတင္ျပပါသည္
သင္ လူျဖစ္ပါၿပီေလာ
ဤေခါင္းစဥ္ကို ျမင္လိုက္ရသူမ်ားက ”ဒီကိုယ္ေတာ္ႏွယ္၊ ႀကံႀကံဖန္ဖန္
ဒီေမးခြန္းကို အဓိပၸာယ္မဲ့ေမးေနတယ္။ လူသားမိဘေတြက ေပါက္ဖြားလာတာ
လူမျဖစ္လို႔ ဘာျဖစ္ ရမလဲ”ဟု ေတြးေတာေကာင္း ေတြးေတာ ႏိုင္ပါ၏။
ရဟန္းခံခါနီးတြင္ ရဟန္းေလာင္းအား ေမးျမန္းရမည့္ ေမးခြန္း ၁၅ခ်က္တို႔တြင္
‘မႏု ေႆာသိ-သင္လူသားစင္စစ္ ဟုတ္ပါ၏ ေလာ’ဟု ေမးခြန္းတစ္ခ်က္ပါရွိ၏။ လူသားက
ေပါက္ဖြား လူသားရွင္သာမေဏတစ္ပါးကို ‘သင္ လူသား စင္စစ္ဟုတ္ပါ၏ေလာ’ ဟူေသာ
ေမးခြန္းမွာ အဓိပၸာယ္ ကင္းမဲ့ေနသေယာင္။ သို႔ေသာ္-ထိုေမးခြန္းကို ေမးရသည္မွာ
အဓိပၸာယ္ရွိ၏။ ဘုရားရွင္လက္ထက္က နဂါး ႀကီးတစ္ေကာင္ နဂါးဘဝကို ရြံ႕မုန္း၍
နဂါး ဘဝမွ လြတ္ရာ လြတ္ေၾကာင္း ႀကံဆရင္း လူေယာင္ဖန္ဆင္းကာ ရဟန္းခံခဲ့ဖူး၏။
ထို႔ ေၾကာင့္ ဘုရားရွင္က ရဟန္းခံခါနီးတြင္ ရဟန္းေလာင္းအား ထိုေမးခြန္းကို
ေမးခိုင္း ေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ေလသတည္း။ ဤသို႔လွ်င္ ‘မႏုေႆာသိ သင္လူသား
စင္စစ္ဟုတ္ပါ၏ ေလာ’ဟူေသာ ေမးခြန္းသည္ အဓိပၸာယ္ရွိ ေသာ ေမးခြန္းသာျဖစ္၏။
ဤ၌လည္း ‘သင္ လူျဖစ္ပါၿပီေလာ’ ဟူေသာ ေမးခြန္းကို ေလးေလးနက္နက္
မေတြးတတ္သူတို႔က အပိုေမးခြန္း(ဌပနီယ ပုစၧာ)ဟုထင္ေကာင္း ထင္ႏိုင္ေပ၏။ လူသား
မိဘက ေပါက္ဖြား၍ ပခုံးႏွစ္ဖက္ၾကား ဦး ေခါင္းေပါက္ကာမွ်၊မိုးကို
ဦးေခါင္းေပးၿပီး ခႏၶာ ကိုယ္ေထာင္၍ သြားကာမွ်၊ လက၊္ေျခ ၊ကိုယ္ အဂၤါ
ျပည့္စုံကာမွ်ျဖင့္ ျပည့္ဝေသာ မႏုႆ ေခၚ-လူသား စင္စစ္ မျဖစ္ႏိုင္ေခ်။
လူသားမိဘက ေပါက္ဖြားသည္ မွန္ေသာ္လည္း ‘ငါခ်မ္းသာဖို႔၊ငါ့မိသားစု ခ်မ္း
သာဖို႔’စသည္ျဖင့္ ေနရာတကာဝယ္ ငါကို ေရွ႕တန္းတင္၍ ျပဳလုပ္၊
ေျပာဆို၊ႀကံစည္ေန လွ်င္ အႏွီပုဂၢိဳလ္သည္ မိုးကို ေက်ာေပး၍
ေျခေထာက္ေလးေခ်ာင္းေထာက္ကာ ကန္႔ လန္႕သြားတတ္ေသာ တိရစၧာန္ႏွင့္ ဘာထူး
ေတာ့အ့ံနည္း။
တိရစၧာန္ဟုေခၚေသာ ကန္႔လန္႔သြား သတၱဝါတို႔သည္ ေနရာတကာ ငါကို ေရွ႕တန္း တင္တတ္ၾက၏။ ထိုသေဘာကို ထင္ရွားေစ ရန္ ေခြးတစ္အုပ္ကို ေခၚ၍ စားခြက္တြင္ စား ေသာက္ဖြယ္မ်ားပုံကာ ေကြၽးၾကည့္ပါေလ။ တ႐ုန္း႐ုန္း တဝုန္းဝုန္းျဖင့္ ‘ငါ ဝဖို႔သာ အေရး ႀကီးသည္’ဟု အငမ္းမရ အလုအယက္စား ေသာက္ေနၾကသည္မွာ ငါကို ေရွ႕တန္းတင္ သည့္သေဘာ အထင္အရွား ေတြ႕ရပါလိမ့္မည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ငါကို ေရွ႕တန္းတင္ၾကသူ တို႔သည္ လူသားမိဘက ေပါက္ဖြားသည္ မွန္ ေသာ္လည္း တိရစၧာန္ႏွင့္ မထူးၾကေခ်။
အတၴာနတၴံ မနတိ ဇာနာတီတိ မႏုေႆာ။
ကာရဏာကာရဏံ မနတိ ဇာနာတီတိ မႏုေႆာ။
ကုသလာ ကုသလံ မနတိ ဇာနာတီတိ မႏုေႆာ။
မေနာ ဥႆႏၷံ ဧေတသႏၲိ မႏုႆာ။
အက်ဳိးရွိ အက်ဳိးမဲ့၊ အေၾကာင္းဟုတ္၊ မဟုတ္၊ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ကို ခြဲျခား၍ သိတတ္ပါမွ ‘မႏုႆလူ’ဟု ေခၚရ၏။ ထိုသို႔ မသိလွ်င္ မႏုႆ-လူမဟုတ္ေပ။ ထက္ျမက္ ေသာ စိတ္ဓာတ္ရွိပါမွ မႏုႆ-လူဟုေခၚ ရ၏။ ထက္ျမက္ေသာ စိတ္ဓာတ္မရွိလွ်င္ မႏုႆ-လူဟု မေခၚႏိုင္ေပ။ အက်ဳိးရွိ အက်ဳိးမဲ့၊အေၾကာင္းဟုတ္ မဟုတ္၊ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ခြဲျခားသိ၍ စိတ္ ဓာတ္ထက္ျမက္ေသာ မႏုႆ-လူသားတို႔ သည္ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိုသာ မၾကည့္ၾက၊ အမ်ားခ်မ္းသာေရးကိုလည္း ၾကည့္ၾကေလ သည္။ အဆင့္အတန္းျမင့္သူ မႏုႆျဖစ္ေလေလ အမ်ားေကာင္းက်ဳိး ေဆာင္ရြက္ေလ ေလျဖစ္သည္။ ဘာသာသာသနာ အက်ဳိး သယ္ပိုးေလေလျဖစ္သည္။ ႏွစ္တစ္ရာ အတြင္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားရ မည့္ လူ႕ဘဝတြင္ ေကာင္းက်ဳိးမရွိသည့္ေနရာ ၌ ၿပိဳင္ဆိုင္မေနသင့္ၾကေပ။ ပိုင္ဆိုင္သည့္ ဘဝ၊ရရွိသည့္ဥစၥာ၊တတ္ကြၽမ္းသည့္ အတတ္ပညာ တို႔ကို မိမိႏွင့္သူတစ္ပါး ေကာင္းက်ဳိးမ်ား ရာ၌သာ အသုံးခ်သင့္ၾကေပသည္။ သန္း ေခါင္စာရင္းမွ မိမိေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့လွ်င္ ကမၻာေလာကေပၚဝယ္ မိမိ၏ ေျခရာ လက္ရာမ်ား က်န္ရစ္ခဲ့ေစသင့္သည္။
ကိုယ္က်ဳိးႏွင့္ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားမႈကို မငဲ့၊ အမ်ားအက်ဳိးကိုပါ ေဆာင္ရြက္ျခင္းသည္ အက်ဳိးရွိ၊ အက်ဳိးမဲ့ကို ခြဲျခားသိႏိုင္ေသာ၊ အေၾကာင္းဟုတ္-မဟုတ္ ခြဲျခား သိႏိုင္ ေသာ၊ ကုသိုလ္-အကုသိုလ္ ခြဲျခားသိႏိုင္ေသာ၊ စိတ္ဓာတ္ထက္ျမက္ေသာ မႏုႆ-လူသားတို႔၏ လုပ္ငန္းျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း မိမိ အပါအဝင္ အားလုံးေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ မိမိ ကိုယ္ မိမိျပန္လည္ ေမးျမန္းသင့္ၾကပါသည္။ ‘သင္ လူျဖစ္ပါၿပီေလာ’ဟူ၍…။
အသွ်င္အဘိဇာတာဘိဝံသ
တိရစၧာန္ဟုေခၚေသာ ကန္႔လန္႔သြား သတၱဝါတို႔သည္ ေနရာတကာ ငါကို ေရွ႕တန္း တင္တတ္ၾက၏။ ထိုသေဘာကို ထင္ရွားေစ ရန္ ေခြးတစ္အုပ္ကို ေခၚ၍ စားခြက္တြင္ စား ေသာက္ဖြယ္မ်ားပုံကာ ေကြၽးၾကည့္ပါေလ။ တ႐ုန္း႐ုန္း တဝုန္းဝုန္းျဖင့္ ‘ငါ ဝဖို႔သာ အေရး ႀကီးသည္’ဟု အငမ္းမရ အလုအယက္စား ေသာက္ေနၾကသည္မွာ ငါကို ေရွ႕တန္းတင္ သည့္သေဘာ အထင္အရွား ေတြ႕ရပါလိမ့္မည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ငါကို ေရွ႕တန္းတင္ၾကသူ တို႔သည္ လူသားမိဘက ေပါက္ဖြားသည္ မွန္ ေသာ္လည္း တိရစၧာန္ႏွင့္ မထူးၾကေခ်။
အတၴာနတၴံ မနတိ ဇာနာတီတိ မႏုေႆာ။
ကာရဏာကာရဏံ မနတိ ဇာနာတီတိ မႏုေႆာ။
ကုသလာ ကုသလံ မနတိ ဇာနာတီတိ မႏုေႆာ။
မေနာ ဥႆႏၷံ ဧေတသႏၲိ မႏုႆာ။
အက်ဳိးရွိ အက်ဳိးမဲ့၊ အေၾကာင္းဟုတ္၊ မဟုတ္၊ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ကို ခြဲျခား၍ သိတတ္ပါမွ ‘မႏုႆလူ’ဟု ေခၚရ၏။ ထိုသို႔ မသိလွ်င္ မႏုႆ-လူမဟုတ္ေပ။ ထက္ျမက္ ေသာ စိတ္ဓာတ္ရွိပါမွ မႏုႆ-လူဟုေခၚ ရ၏။ ထက္ျမက္ေသာ စိတ္ဓာတ္မရွိလွ်င္ မႏုႆ-လူဟု မေခၚႏိုင္ေပ။ အက်ဳိးရွိ အက်ဳိးမဲ့၊အေၾကာင္းဟုတ္ မဟုတ္၊ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္ခြဲျခားသိ၍ စိတ္ ဓာတ္ထက္ျမက္ေသာ မႏုႆ-လူသားတို႔ သည္ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိုသာ မၾကည့္ၾက၊ အမ်ားခ်မ္းသာေရးကိုလည္း ၾကည့္ၾကေလ သည္။ အဆင့္အတန္းျမင့္သူ မႏုႆျဖစ္ေလေလ အမ်ားေကာင္းက်ဳိး ေဆာင္ရြက္ေလ ေလျဖစ္သည္။ ဘာသာသာသနာ အက်ဳိး သယ္ပိုးေလေလျဖစ္သည္။ ႏွစ္တစ္ရာ အတြင္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားရ မည့္ လူ႕ဘဝတြင္ ေကာင္းက်ဳိးမရွိသည့္ေနရာ ၌ ၿပိဳင္ဆိုင္မေနသင့္ၾကေပ။ ပိုင္ဆိုင္သည့္ ဘဝ၊ရရွိသည့္ဥစၥာ၊တတ္ကြၽမ္းသည့္ အတတ္ပညာ တို႔ကို မိမိႏွင့္သူတစ္ပါး ေကာင္းက်ဳိးမ်ား ရာ၌သာ အသုံးခ်သင့္ၾကေပသည္။ သန္း ေခါင္စာရင္းမွ မိမိေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့လွ်င္ ကမၻာေလာကေပၚဝယ္ မိမိ၏ ေျခရာ လက္ရာမ်ား က်န္ရစ္ခဲ့ေစသင့္သည္။
ကိုယ္က်ဳိးႏွင့္ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားမႈကို မငဲ့၊ အမ်ားအက်ဳိးကိုပါ ေဆာင္ရြက္ျခင္းသည္ အက်ဳိးရွိ၊ အက်ဳိးမဲ့ကို ခြဲျခားသိႏိုင္ေသာ၊ အေၾကာင္းဟုတ္-မဟုတ္ ခြဲျခား သိႏိုင္ ေသာ၊ ကုသိုလ္-အကုသိုလ္ ခြဲျခားသိႏိုင္ေသာ၊ စိတ္ဓာတ္ထက္ျမက္ေသာ မႏုႆ-လူသားတို႔၏ လုပ္ငန္းျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း မိမိ အပါအဝင္ အားလုံးေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ မိမိ ကိုယ္ မိမိျပန္လည္ ေမးျမန္းသင့္ၾကပါသည္။ ‘သင္ လူျဖစ္ပါၿပီေလာ’ဟူ၍…။
အသွ်င္အဘိဇာတာဘိဝံသ
ေကာင္းက်ိဳးမေပးသည့္ မစၦရိယစိတ္ဆုိတာ
မစ ၦရိယစိတ္သည္ မေကာင္းစိတ္၊ ၀န္တုိစိတ္ဟု ဆုိသည္ကို ၾကားဖူးသည္။ မစ ၦရိယစိတ္သည္ အကု သုိလ္စိတ္္လည္း ျဖစ္၏။
မစၦရိယစိတ္၀င္လာလွ်င္ သူတစ္ပါးအား ၀န္တုိစဥ္လဲတက္သလုိ မေကာင္းၾကံ မမွန္ေသာစိတ္ေၾကာင့္ ပ်က္စီးရာ ပ်က္စီးေၾကာင္းကို ၾကံစည္လုပ္ကိုင္တတ္၏။
မိမိ၏ မေကာင္းစိတ္ေၾကာင့္ သူတစ္ပါးကို မေကာင္းၾကံတတ္သလုိ ထုိစိတ္ေၾကာင့္ မိမိတြင္ အကုသိုလ္ျဖစ္၏။ သူယုတ္ျဖစ္၏။ မိမိ၏ မေကာင္းၾကံ၊ မေကာင္းစိတ္ေၾကာင့္ တစ္ပါးသူ အက်ိဳးပ်က္သည္၊ မပ်က္သည္ကို မသိေသာ္လည္း မိမိ၏ အက်ိဳးက ပ်က္သုန္း၏။
ယင္းသမုိ႔ လူၾကီးသူမမ်ားက “မေကာင္းစိတ္ကို မေမြးနဲ႕၊ သူတစ္ပါးကို မေကာင္းမၾကံနဲ႕” ဟု မိန္႕ဆိုခဲ့သည္ကို မွတ္သားဖူးသည္။
“ဣႆာမစၦရိယစိတ္ဆုိတာ သူတစ္ပါးကို မေကာင္းေစခ်င္းထက္ ကုိယ့္အတြက္ ပိုျပီး မေကာင္းဘူး၊ မစၦရိယစိ္တ္ဟာ အကုသုိလ္စိတ္ျဖစ္တာေၾကာင့္ ဒီစိတ္ကို ဖယ္ရွားပစ္ဖုိ႔ လုိပါတယ္” ဟု ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား ကလည္း မိန္႕ၾကားလမ္းညႊန္ခဲ့ဖူး၏။
မစၦရိယစိတ္ဆုိတာ အင္မတန္ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့စိတ္ပဲ၊ ကိုယ့္ဘ၀ကုိ မီးရူိ႕တဲ့ စိတ္ဆုိရင္လည္း မမွားဘူး။ ေျပာရရင္ေတာ့ မစ ၦရိယ စိတ္ဆိုတာ ၀န္တုိစဥ္းလဲစိတ္ဆုိလည္း မွန္တယ္။ အေကာင္ အထည္ျပဳရ ခက္ျပီး ေၾကာက္စရာ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့စိတ္ပဲ ဟု မဟာေဆး၀ၤပါ ဆရာေတာ္ဘုရားက မိန္႕ၾကားခဲ့ဖူး၏။ အလြယ္ေျပာရလွ်င္ “ကိုယ္ထက္သာ မနာလုိေသာစိတ္” သည္ပင္ မစ ၦရိယစိတ္ဟု ဆုိရလိမ့္မည္။
ထုိစိတ္က လူကို ဒုကၡေပး၏။ သုခႏွင့္ ေ၀းေစ၏။ အႏၱရာယ္မ်ား၏။ ထုိစိတ္လူတုိ႔ႏွလံုးသားတြင္ ကပ္ျငိလာလွ်င္ မေကာင္းက်ိဳးေတြကုိ ျဖစ္ေစ၏။
ယင္းကဲ့သုိ႔ပင္ မစၦရိယစိတ္အား ဣႆာစိတ္ ပူးကပ္လာလွ်င္ ပိုဆုိး၏။ ၄င္းစိတ္က အျခားတစ္ပါးအား မနာလုိ မရူစိတ္စသျဖင့္ ျဖစ္ေပၚလာသလုိ သူတစ္ပါးအက်ိဳး ပ်က္စီးရာ ပ်က္စီးေၾကာင္းကုိ ၾကံစည္စိတ္ကူးသည့္ စိတ္ျဖစ္၏။ သူတစ္ပါးအက်ိဳးပ်က္တတ္ရုံသာမက ေသလြန္ျပီးသည့္ေနာက္တြင္လည္း မေကာင္းသလုိ အဖန္ဖန္လည္း မေကာင္းက်ိဳးအား ခံစားရသည္ကို သတိခ်ပ္သင့္ေပသည္။
ဣႆာႏွင့္ အစဥ္အျမဲ ဒြန္တြဲေနသည္။ မစၦရိယအားဆန္းစစ္ၾကည့္လွ်င္ (၅)မ်ိဳးရွိေၾကာင္း ေတြ႕ရ၏။
ယင္း၀န္တုိျခင္း မစၦရိယ (၅)မ်ိဳးႏွင့္ ပတ္သက္၍ “ဓမၼသဂၤဏီပါဠိေတာ္” တြင္ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မႈ၍ “အဌသာလိနီအဌကထာ” ျဖင့္ အက်ယ္ခဲ့ျပဆုိထားသည္ကာ…
၁။ အာ၀ါသမစ ၦရိယ
မိမိပုိင္ဆုိင္ရာ ေနရာဌာန၌ မိမိမွတစ္ပါး မည္သူကိုမွ် မေနေစလုိျခင္း၊ (တစ္နညး္) မိမိရေနေသာ အေဆာက္အဦးေကာင္းမ်ိဳးကို သူတစ္ပါး မေနေစလုိျခင္း။
ရဟန္းျဖစ္လွ်င္ မိမိကို ကိုးကြယ္ေသာ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ား အျခားရဟန္းကို မကိုးကြယ္လုိျခင္း၊ လူျဖစ္လွ်င္ မိမိ၏ ေဆြမ်ိဳးမိတ္သဂၤဟမ်ားက မိမိထက္ အျခားသူမ်ားအား ပုိမို ခ်စ္ခင္သြားမည္ကို မလုိလားျခင္း။
၃။ လာဘမစ ၦရိယ
စီးပြားလာဘ္လာဘ မိမိရသလုိ သူတစ္ပါး မရေစလုိျခင္း။
၄။ ၀ဏၰမစ ၦရိယ
သူတစ္ပါး၏ လွပေသာ အဆင္းဂုဏ္၊ ျမင့္ျမတ္ေသာ အက်င့္ဂုဏ္ကို မိမိလည္း မခ်ီးမြမ္းနုိင္ျခင္း၊ သူတစ္ပါး ခ်ီးက်ဴးသည္ကိုလည္း အလုိမရွိျခင္း။
၅။ ဓမၼမစ ၦရိယ
စာေပ၊ ပရိယတၱိႏွင့္ တရားအသိ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို မိမိသိသလုိ သူတစ္ပါးအား မသိေစလုိျခင္း။
ဣႆာမစၦရိယကား ညီအစ္ကိုကဲ့သို႔ ျဖစ္၏။ မနာလုိျခင္းျခင္း ဣႆာမွ ၀န္တုိျခင္း မစၦရိယ အလြယ္တကူျဖစ္ႏုိင္၏။
သုိ႔ႏွယ္ပင္ ၀န္တုိျခင္း၊ သူတစ္ပါးကို မိမိကဲ့သို႕ မရေစလုိျခင္း မစၦရိယအျဖစ္မ်ား ေနသူတြင္လည္း မနာလုိျခင္း ဣႆာျဖစ္ရန္ မခဲယဥ္းေပ။
ထုိ႔အတူ ဤသို႔ ဣႆာမစၦရိယရွိသူသည္ ျဖစ္ရာဘ၀တြင္ သားသမီး၊ တပည့္မိတ္ေဆြ အေျခြအရံကင္းမဲ့ျပီး အထီးက်န္တစ္ေယာက္တည္း ေနရတတ္၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ သူတစ္ပါး၏ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာကို မျငဴစူရ။ မနာလုိ မျဖစ္ရ။ မနာလုိျဖစ္ခဲ့လွ်င္ လူမဆိုထားႏွင့္ စတုမဟာရာဇအႏြယ္၀င္ “မေနာပေဒါသိက” နတ္တုိ႔ပင္ နက္သက္ေၾကြ၍ ေသရသည္ဟု ဆုိ၏။
(စူဠကမၼ ၀ိဘဂၤသုတ္)
ေလာကဇတ္ခံု မွကူးယူတင္ျပပါသည္
ေလာကဇတ္ခံု မွကူးယူတင္ျပပါသည္
Thursday, February 21, 2013
ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္းသိသင့္တယ့္ဘာသာေရးဆိုင္ရာသိမွတ္ဖြယ္ရာမ်ား
ဘဒၵကမာၻတြင္ ပြင့္ေတာ္မူေသာ ဘုရားငါးဆူ
၁။ ကကုသန္ျမတ္စြာဘုရား
၂။ ေကာဏဂံုျမတ္စြာဘုရား
၃။ ကႆပျမတ္စြာဘုရား
၄။ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား
၅။ အရိေမေတၱယ်ျမတ္စြာဘုရား (ေနာင္ပြင့္ေတာ္မႈမည္)
သာသနာေတာ္သံုးရပ္
၁။ ပရိယတၱိ သာသနာ = ပိဋကပ္စာေပသင္ၾကားျခင္း
၂။ ပဋိပတၱိ သာသနာ = တရားေတာ္ႏွင့္အညီက်င့္ျခင္း
၃။ ပဋိေ၀ဒ သာသနာ = ထိုးထြင္းသိျမင္ျခင္း
ရတနာသံုးပါး
၁။ ဘုရား ၂။ တရား ၃။ သံဃာ
ေဂါတမဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ပတ္သက္၍ သိသင့္ေသာအခ်က္မ်ား
ျမတ္စြာဘုရား၏ ဖခမည္းေတာအမည္ = သုေဒါၶဓနျမတ္စြာဘုရား၏ မယ္ေတာ္အမည္ = မယ္ေတာ္မာယာ
ျမတ္စြာဘုရား၏ ေမြးဖြားရာဇာတိ = ကပၸိလ၀တ္
ျမတ္စြာဘုရား၏ ငယ္နာမည္ = သိဒၶတၻမင္းသား
ျမတ္စြာဘုရား၏ ၾကင္ယာေတာ္ = ယေသာ္ဓရာ
ျမတ္စြာဘုရား၏ သားေတာ္ = ရာဟုလာ
ျမတ္စြာဘုရား၏ ဖြားဖက္ေတာ္ခုႏွစ္ေယာက္= ေမာင္စံ၊ ခႏိၶကျမင္း၊ ကာဠဳဒါရီအမတ္၊
ေရႊအိုးၾကီးေလးလံုး၊ ညီေနာ္အာနႏၵာ၊
ယေသာ္ဓရာ၊ ေဗာဓိေညာင္ပင္
သံေ၀ဇနိယ ေလးဌာန
၁။ ျမတ္စြာဘုရားဖြားျမင္သည့္အရပ္ = လံုမၺနီဥယာဥ္၂။ ဘုရားအျဖစ္ေရာက္ေတာ္မူေသာေနရာ = ဗုဒၶဂါယာ
၃။ ဓမၼစၾကာတရားဦးေဟာေတာ္မူေသာေနရာ = မိဂဒါ၀ုန္ေတာ
၄။ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေသာေနရာ = ကုသိနာရုံ
သတၱဌာန ခုႏွစ္ပါး
၁။ ေအာင္ျမင္ေတာ္မူေသာ ေဗာဓိေညာင္ပင္၏ အေရွ႕ေျမာက္တစ္လံကြာ ေရႊပလႅင္ဌာန၂။ ေဗာဓိပင္၏ ေျမာက္ဘက္ ၁၀ လံကြာဌာန အနိမိသအရပ္
၃။ ေဗာဓိပင္ႏွင့္ အနိမိသအၾကားႏွစ္လံကြာဌာန ရတနာစၾကၤ ံ
၄။ ေဗာဓိပင္၏ အေနာက္ေျမာက္ ၁၅ လံကြာ ရတနာဃရေရႊအိမ္
၅။ ေဗာဓိပင္၏ အေရွ႕ ၃၂ လံကြာ အဇပါလ ဆိတ္ေက်ာင္းေညာင္ပင္
၆။ ေဗာဓိပင္၏ အေရွ႕ေတာင္ ၁၅ လံကြာ မုစလိႏၵာအိုင္၀ယ္ နဂါးပါးျပင္းေအာက္ဌာန
၇။ ေဗာဓိပင္၏ ေတာင္ဘက္ ၁၁ လံကြာ လင္းလြန္းပင္အရပ္
ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါး
၁။ အရဟံ = ပူေဇာ္အထူးခံယူေတာ္မူထိုက္ေသာဂုဏ္။၂။ သမၼာသမၺဳေဒၶါ = အလံုးစံုေသာတရားအေပါင္းကိုသိျမင္ေတာ္မူေသာဂုဏ္။
၃။ ၀ိဇၨာစရဏသမၸေႏၷာ = ၀ိဇၨာသံုးပါး၊ ၀ိဇၨာရွစ္ပါး၊ စရဏတရား ၁၅ပါး တို႔ႏွင့္
ျပည့္စံုေတာ္မူေသာဂုဏ္။
၄။ သုဂေတာ = ေကာင္းေသာစကားကိုသာဆိုေတာ္မူေသာဂုဏ္။
၅။ ေလာက၀ီဒူ = ေလာကသံုးပါးကုိသိေတာ္မူအပ္ေသာဂုဏ္။
၆။ အႏုတၱေရာ ပုရိသ ဓမၼသာရထိ= မယဥ္ေက်းေသာ လူနတ္ျဗဟၼာသတၱ၀ါတို႔ကို
ယဥ္ေက်းေအာင္ဆံုးမေသာဂုဏ္။
ရ။ သတၳာေဒ၀မႏုႆာနံ = နတ္လူတို႔၏ ဆရာျဖစ္ေသာမူေသာဂုဏ္။
၈။ ဗုေဒၶါ = သစၥာေလးပါးကို သိေတာ္မူေသာဂုဏ္။
၉။ ဘဂ၀ါ = ဘုန္းေတာ္ေျခာက္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာဂုဏ္။
တရားဂုဏ္ေတာ္ ေျခာက္ပါး
၁။ သြာကၡာေတာ = တရားေတာ္၏ အစအလယ္အဆံုးေကာင္းေသာဂုဏ္။၂။ သႏိၵဌိေကာ = ခ်ီးမြမ္းအပ္ေသာ မဂ္ပညာျဖင့္ ကိေလသာကို
ေအာင္တတ္ေသာဂုဏ္။
၃။ အကာလိေကာ = အခါမလင့္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာေပးတတ္ေသာဂုဏ္။
၄။ ဧဟိပႆိေကာ = လာလွည့္ရႈလွည့္ဟူ၍ အစီရင္ကိုခံထိုက္ေသာဂုဏ္။
၅။ ၾသပေနယ်ိေကာ = စိတ္ႏွင့္မခြာဘဲေဆာင္ျခင္းငွာထိုက္ေသာဂုဏ္။
၆။ ပစၥတၱံေ၀ဒိတေဗၺာ၀ိညူဟိ = ပညာရွိတို႔စိတ္၌ သိအပ္ခံစားအပ္ေသာဂုဏ္။
သံဃာ့ဂုဏ္ေတာ္ ကိုးပါး
၁။ သုပၸဋိပေႏၷာ = သိကၡာက်င့္၀တ္တုိ႔ကို ေကာင္းစြာက်င့္ေတာ္မူေသာဂုဏ္။၂။ ဥဇုပၸဋိပေႏၷာ = သိကၡာက်င့္၀တ္တို႔ကို ေျဖာင့္မတ္စြာက်င့္ေသာဂုဏ္။
၃။ ဥာယပၸဋိပေႏၷာ = နိဗၺာန္၏ အက်ိဳးငွာ က်င့္ေတာ္မူေသာဂုဏ္။
၄။ သာမိစိပၸဋိပေႏၷာ = အရိုအေသျပဳထိုက္ေအာင္ သိကၡာတို႔ကိုရိုေသထိုက္ေသာဂုဏ္။
၅။ အာဟုေနေယ်ာ = အေ၀းမွေဆာင္၍ သီလ၀ႏ ၱတို႔အား လွဴအပ္ေသာ ပစၥည္းကို
ခံယူေတာ္မူထိုက္ေသာဂုဏ္။
၆။ ပါဟုေနေယ်ာ = ခ်စ္ခင္ႏွစ္လိုအပ္ေသာဧည့္သည္တို႔အဖို႔ စီရင္ထားေသာ
ျမတ္ေသာအလွဴကိုခံေတာ္မူထိုက္ေသာဂုဏ္။
ရ။ ဒကၡိေနေယ်ာ = တမလြန္ေလာကကို ယံုၾကည္၍ေပးအပ္ေသာ ျမတ္ေသာ
အလွဴကိုခံေတာ္မူထိုက္ေသာဂုဏ္။
၈။ အဥၨလီကရဏီေယ်ာ = ေကာင္းမူကိုအလိုရွိသူတို႔ လက္အုပ္ခ်ီ၍ ရွိခိုးျခင္းငွာ
ထိုက္ေတာ္မူေသာဂုဏ္။
၉။ အႏုတၱရံပုညေခတၱံ = ေကာင္းမူတည္းဟူေသာ မ်ိဳးေစ့တို႔၏ စိုက္ပ်ိဳးရာ
လယ္ေျမေကာင္းသဖြယ္ျဖစ္ေသာဂုဏ္။
အႏွစ္သံုးပါး
၁။ ဒါန ၂။ သီလ ၃။ ဘာ၀နာ
ပစၥည္းေလးပါး
၁။ ဆြမ္း ၂။ ေဆး ၃။ သကၤန္း ၄။ ေက်ာင္း
ဆီမီးကပ္လွဴျခင္းအက်ိဳးႏွစ္ပါး
၁။ ပကတိမ်က္စိၾကည္လင္ျခင္း၂။ ဥာဏ္ (မ်က္စိ)ၾကည္လင္ျခင္း
ဆြမ္းအက်ိဳး ငါးပါး
၁။ အာယု = အသက္ရွည္ျခင္း၂။ ၀ဏၰ = အဆင္းလွျခင္း
၃။ သုခ = ခ်မ္းသာၾကီးျခင္း
၄။ ဗလ = ခြန္အားၾကီးျခင္း
၅။ ပရိဘာန = ဥာဏ္ပညာၾကီးျခင္း
ပန္းလွဴရသည့္ အက်ိဳးသံုးပါး
၁။ ရုပ္ရည္လွပသည္။၂။ ခႏၵာကိုယ္သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေစသည္။
၃။ ခံတြင္းအနံ ေမႊးၾကည္ေစသည္။
သီလရွိသူ ရႏိုင္ေသာအက်ိဳး ငါးပါး
၁။ စည္းစိပ္ဥစၥာရရွိႏိုင္သည္။၂။ ဂုဏ္သတင္းေက်ာ္ၾကားႏိုင္သည္။
၃။ တင့္တင့္တယ္တယ္ေနနိုင္သည္။
၄။ မေတြမေ၀ဘဲေသရမည္။
၅။ ေသျပီးေနာက္ ေကာင္းေသာဘ၀ေရာက္ႏိုင္သည္။
တရားနာျခင္း၏ အက်ိဳး ငါးပါး
၁။ မၾကားဖူးေသာ ထံုနည္းပံုစံ တရားေကာင္းတုိ႔ကို ၾကားရျခင္း။၂။ ၾကားဖူးေသာ တရားေကာင္းကို အဖန္တလဲလဲ မွတ္မိေအာင္နာၾကားရျခင္း။
၃။ ယံုမွားသံသယကို ေဖ်ာက္ႏိုင္ျခင္း။
၄။ အယူ၀ါဒကို ေျဖာင့္မတ္စြာ ယူႏိုင္ျခင္း။
၅။ သဒၶါယံုၾကည္ေသာစိတ္တိုးပြားေစျခင္း။
ေမတၱာအက်ိဳး ၁၁ ပါး
၁။ ခ်မ္းသာစြာအိပ္ရသည္။၂။ ခ်မ္းသာစြာႏိုးရသည္။
၃။ မေကာင္းေသာအိမ္မက္မျမင္
၄။ လူနတ္ခ်စ္သနားသည္။
၅။ ေဘးလြတ္ေအာင္နတ္တို႔ေစာင္မသည္။
၆။ မီးမေလာင္ႏိုင္
၇။ ဓားလက္နက္မထိႏိုင္
၈။ အဆိပ္ႏွင့္မေသႏိုင္
၉။ မေကာင္းေသာစိတ္ေပ်ာက္သည္။
၁၀။ မ်က္ႏွာအဆင္းလွသည္။
၁၁။ မေတြေ၀ဘဲေသ၍ ျဗမၼာျပည္သို႔ေရာက္သည္။
သည္းခံျခင္းအက်ိဳး ငါးမ်ိဳး
၁။ လူအမ်ားခ်စ္ျခင္း။၂။ ရန္ျငိမ္းျခင္း။
၃။ အျပစ္နည္းျခင္း။
၄။ မေတြမေ၀ေသရျခင္း။
၅။ သုဂတိဘ၀သို႔လားရျခင္း။
အပယ္ေလးပါး
၁။ ငရဲ ၂။ တိရိစာၦန္ ၃။ ျပိတၱာ ၄။ အသူရကာယ္
ကပ္သံုးပါး
၁။ ဒုဗိ ၻကၡႏ ၱရကပ္ = ငတ္မြတ္ေဘးေၾကာင့္ ပ်က္စီးေသာကပ္၂။ သတၱႏ ၱရကပ္ = လက္နက္ေဘးေၾကာင့္ ပ်က္စီးေသာကပ္
၃။ ေရာဂႏ ၱရကပ္ = ေရာဂါေဘးေၾကာင့္ ပ်က္စီးေသာကပ္
ရပ္ျပစ္ရွစ္ပါး
၁။ ငရဲ = ခ်မ္းသာမႈအလ်ဥ္းမရွိေသာအရပ္၂။ တိရစာၦန္ = နိဗၺာန္ႏွင့္ဖီလာ မိုးကိုေက်ေပးေသာသတၱ၀ါ
၃။ ျပိတၱာ = ကိုယ္လက္အဂၤါ မမွ်တေသာသတၱ၀ါ
၄။ အသညေဇာ = ခႏၶာကိုယ္တစ္ပါးသာရွိ၍ အသက္နာမ္မရွိေသာ ျဗဟၼာဘံု
၅။ ပစၥႏ ၱေရာ = ရတနာသံုးပါး မသိ၊ မရွိေသာ ေတာခ်ံဳ အံုျခားအရပ္
၆။ မိစာၦဒိဌိ = မွားေသာအယူရွိေသာ လူမ်ိဳးစု
၇။ ၀ိကလိျႏိၵယ = သစၥာေလးပါးတရားကိုနာၾကားရေသာ္
၈။ ဗုဒၶသုေညာ တိေဟတုေကာ = အသိအလိမၼာႏွင့္ျပည့္စံုေသာ္လည္း ဘုရားပြင့္ေသာ
ကာလႏွင့္လြဲ၍ လူျဖစ္ရျခင္း။
ရန္သူမ်ိဳး ငါးပါး
၁။ ေရ ၂။ မီး ၃။ မင္းဆိုး ၄။ သူခိုး ၅။ မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာသူ
၀ိပတၱိတရား ေလးပါး
၁။ သီလ၀ိပတိၱ = သီလပ်က္ျခင္း၂။ ဒိဌိ၀ိပတိၱ = အယူပ်က္ျခင္း
၃။ အာစာရ၀ိပတိၱ = အက်င့္ပ်က္ျခင္း
၄။ အာဇီ၀၀ိပတိၱ = အသက္ေမြးမႈပ်က္ျခင္း
ဗ်သနတရား ငါးပါး
၁။ ဥာတိဗ်သန = ေဆြမ်ိဳးဥာတိတို႔ ေသေက်ပ်က္စီးျခင္း၂။ ေဘာဂဗ်သန = ရာထူးဂုဏ္သိမ္ စည္းစိမ္ဥစၥာေလ်ာက်ပ်က္စီးျခင္း
၃။ ေရာဂဗ်သန = အနာေရာဂါ ႏွိပ္စက္ပ်က္စီးျခင္း
၄။ သီလဗ်သန = အက်င့္သီလပ်က္စီးျခင္း
၅။ ဒိဌိဗ်သန = အယူ၀ါဒ လြဲမွားပ်က္စီးျခင္း
ကိေလသာ သံုးပါး
၁။ ေလဘ ၂။ ေဒါသ ၃။ ေမာဟ
ကာလ သံုးပါး
၁။ အတိတ္ = လြန္ေလျပီးေသာကာလ၂။ ပစၥဳပၸါန္ = လက္ရွိကာလ
၃။ အနာဂတ္ = ေနာင္ကာလ
အဂတိတရား ေလးပါး
၁။ ဆႏၵ ၂။ ေဒါသ ၃။ ဘယာ ၄။ ေမာဟ
မ်က္ေမွာက္စည္းစိမ္ပ်က္စီးေၾကာင္းတရား သံုးပါး
၁။ ဣတိၳဓုတၱ = မိန္းမလိုက္စားျခင္း၂။ သုရာဓုတၱ = ေသေသာက္ၾကဴးျခင္း
၃။ အကၡဓုတၱ = ေလာင္းကစားျခင္း
သရဏဂုံပ်က္ရေသာအေၾကာင္း ႏွစ္ပါး
၁။ မိစာၦဒိဌိအယူကိုေျပာင္းယူျခင္း ၂။ ေသဆံုးျခင္း
ကံသံုးပါး
၁။ ကာယကံ = ကိုယ္ျဖင့္ျပဳျခင္း၂။ ၀စီကံ = ႏႈတ္ျဖင့္ျပဳျခင္း
၃။ မေနာကံ = စိတ္ျဖင့္ျပဳျခင္း
အာရုံ ေျခာက္ပါး ကာမဂုဏ္တရားမ်ား
၁။ ရႈပါရုံ = အဆင္းအာရုံ၂။ သဒၵါရံု = အသံအာရုံ
၃။ ဂႏၶာရုံ = အနံအာရုံ
၄။ ရသာရုံ = အရသာအာရုံ
၅။ ေဖာဌဗၺရုံ = အေတြ႕အာရုံ
၆။ ဓမၼာရုံ = တရားသေဘာအာရုံ
ပိဋကတ္ သံုးပံု
၁။ သုတၱန္ ၂။ ၀ိနည္း ၃။ အဘိဓမၼာ
ေစတနာ သံုးတန္
၁။ ပုဗၺ =ၾကိဳတင္ေစတနာ ၂။ မုဥၥ = ျပဳဆဲေစတနာ ၃။ ပရ = ျပဳျပီးေစတနာ
ေလာကပါလတရား သံုးပါး
၁။ လြတ္လပ္ျခင္း ၂။ ညီမွ်ျခင္း ၃။ တရားမွ်တျခင္း
ေလာက သံုးပါး
၁။ သတၱေလာက = လူသတၱ၀ါမ်ား၏ ေလာက၂။ သခၤါရေလာက = ျဖစ္ပ်က္ျပဳျပင္ေလာက
၃။ ၾသကာသေလာက = ရွိရွိသမွ်လူသတၱ၀ါအားလံုးရွိေသာေလာက
ျဗဟၼစိုရ္တရား ေလးပါး
၁။ ေမတၱာတရား ၂။ ကရုဏာတရား ၃။ မုဒိတာတရား ၄။ ဥပကၡာတရား
သမၸတိၱတရား ေလးပါး
၁။ ကာလသမၸတိၱ = ေခတ္အခါေကာင္းႏွင့္ ၾကံဳေတြ႕ရျခင္း။၂။ ဂတိသမၸတ = လူ႔ဘ၀နတ္ဘ၀ကဲ့သို႔ ေကာင္းေသာဂတိႏွင့္ ၾကံဳေတြ႕ရျခင္း။
၃။ ဥပဓိသမၸတ = ေျခလက္အဂၤါညီညာျပည့္စံုျခင္း၊ ရုပ္ရည္ရူပကာတင့္တယ္ျခင္း။
၄။ ပေယာဂသမၸတ = ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ ကံသံုးပါးျဖဴစင္ေကာင္းမြန္ျခင္း။
သမၸဒါတရား ေလးပါး (မ်က္ေမွာက္ၾကီးပြားေၾကာင္းတရား ေလးပါး)
၁။ ဥဌာနသမၸဒါ = ထၾကြလံု႔လ၀ီရိယႏွင့္ ျပည့္စံုမႈ၂။ အာရကၡသမၸဒါ = ေစာင့္ေရွာက္ျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုမႈ
၃။ ကလ်ာဏမိတၱသမၸဒါ = မိတ္ေဆြေကာင္းရွိမႈ
၄။ သမဇီ၀ိတသမၸဒါ = မွ်တစြာအသက္ေမြးမႈ
ခႏၶာ ငါးပါး
၁။ ရူပကၡႏၶာ ၂။ ေ၀ဒနာကၡႏၶာ ၃။ သခၤါရကၡႏၶာ၄။ သညာကၡႏၶာ ၅။ ၀ိညာဏကၡႏၶာ
သစၥာ ေလးပါး
၁။ ဒုကၡသစၥာ ၂။ သမုဒယသစၥာ ၃။ နိေရာဓသစၥာ ၄။ မဂၢသစၥာ
ေစတီ ေလးမ်ိဳး
၁။ ဓမၼေစတီ ၂။ ဓါတုေစတီ ၃။ ဥဒိၶႆေစတီ ၄။ ပရိေဘာဂေစတီ
ဥပါယ္တံမ်ဥ္ ေလးမ်ိဳး
၁။ ေဘဒဥပါယ္ = သေဘာထားအယူအဆကြဲလြဲေအာင္ ေသြးတုိးသပ္လွ်ိဳသည့္နည္းလမ္း။၂။ ဒဏၡဳဥပါယ္ = ေထာင္ခ်ျခင္း၊ အခ်ဳပ္ခ်ျခင္းစေသာ ဒဏ္ခတ္သည့္နည္းလမ္း။
၃။ သာမဥပါယ္ = ရင္းႏွီးေအာင္ေပါင္းသင္းဆက္ဆံျခင္း၊ ကိုယ္ဘက္ပါေအာင္ ေဖ်ာင္းဖ်
ေျပာဆိုစည္းရုံးျခင္းနည္းလမ္း။
၄။ ဒါနဥပါယ္ = ေပးကမ္းျခင္းနည္းလမ္း။
Subscribe to:
Posts (Atom)